Η ΙΕ ρίζα *wes- «ντύνομαι»

Στην σημερινή ανάρτηση θα περιγράψω τους απογόνους της ΙΕ ρίζας *wes- «ντύνομαι», εστιάζοντας περισσότερο στους ελληνικούς απογόνους που δείχνουν την ευχρηστία του επιθήματος *-men-.

Στην Λατινική, η ρίζα έδωσε τα ουσιαστικά *wes-tis > vestis = «ένδυμα», το παράγωγο ρήμα *wes-t-iō > vestiō = «ντύνομαι» και, μεταξύ άλλων, το παράγωγο ουσιαστικό αυτού του ρήματος *wes-t-i-mn.-t-om > vestimentum = «ένδυμα, ρουχισμός».

Οι παραπάνω όροι επιβιώνουν στους λατινογενείς αγγλικούς όρους vest ~ «γιλέκο, πανοφόρι» (λ.χ. bulletproof vest = «αλεξίσφαιρο γιλέκο»), invest = «επενδύω» και investment = «επένδυση».

Ο γνήσιος αγγλικός απόγονος της ρίζας *wes- είναι το ρήμα wear = «φορέω», από το πρωτογερμανικό *wos-eye-*wazjaną. Προσέξτε ότι το πρωτογερμανικό ρήμα περιέχει τον ο-βαθμό της ρίζας *wes- > *wos- και το αιτιακό-επαναληπτικό (causative-iterative) ρηματικό επίθημα *-eye-. Με άλλα λόγια, έχει δομηθεί ακριβώς όπως το ελληνικό *bher- > *bhor-eyo-h2*phoreyōφορέω.

Στην Αλβανική, το ρήμα *wos-eye- > *wasja > *wesja (λόγω i-μετάλλαξης a/o..i > e..i, όπως στο calix/calicem > qelq) > vesh = «ντύνομαι» (Ετυμολογία 2), δείχνει την ίδια ακριβώς δομή με το πρωτογερμανικό *wos-eye- > *wazjaną που ανέφερα παραπάνω.

Στον Ινδο-Ιρανικό κλάδο βρίσκουμε το Σανσκριτικό και Αβεστικό ρήμα vaste = «φορέω, επενδύω».

Στην Αρμενική βρίσκουμε την ρίζα *wes- με ρινική ένθεση *-nu- στο ρήμα *wesnu– > zgenum = «ντύνομαι» (με την πρόθεση *g’hō- > *zu- > z- μπροστά, που είναι συγγενής με την σλαβική πρόθεση za) και το ουσιαστικό *wes-tu- > zgest = «ένδυμα» (πάντοτε με την ίδια πρόθεση μπροστά).

Η ΙΕ ρίζα *wes- στην Ελληνική

Στην Ελληνική το βασικό ρήμα «ντύνομαι» προέκυψε με ρινική ένθεση όπως και το Αρμενικό zgenum:

*wes-nū-mi > *ϝέσνῡμι > ἕννυμι ~ εἵνῡμι, με τροπή του δίγαμμα σε δασεία στην Αττικο-Ιωνική όπως στο *wesperos > ἕσπερος.

Το κυριότερο ουσιαστικό είναι το ουδέτερο *wes-mn. > ϝέσμα > αττικο-ιωνικό εἷμα ~ δωρικό ϝῆμα ~ αιολικό ἔμμα. Η διαλεκτική ποικιλία οφείλεται στο ότι το σύμπλεγμα *-sm- υπέστη την λεγόμενη Πρώτη Αναπληρωματική Έκταση (AE1) της οποίας το αποτέλεσμα διαφέρει κατά διάλεκτο.

Υποκοριστικό του τελευταίου είναι το γνωστό μας *wes-mn.-t-iom > *εἱμάτιον > ἵμάτιον, με τροπή του κλειστού /e:/>/ī/, όπως στο αττικό *g’heslyoi > χίλιοι (ιωνικό χείλιοι ~ δωρικό χήλιοι ~ αιολικό χέλλιοι).

Άλλα ουσιαστικά είναι το θηλυκό *wes-dh-eh2t-s > ἡ ἐσθής (τὴν ἐσθῆτα), το ἔσθημα και η ἔσθησις (~ ρουχισμός), καθώς και το μάλλον λακωνικό *westom > ϝέστον > βέστον ~ βέττον = «ιμάτιον».

Υπάρχει και το ρήμα *wes-dh- > ἐσθέω = «ἕννῡμι».

Αν επιστρέψουμε στο ουδέτερο *wes-mn. > εἷμα = «φόρεμα, ένδυμα» μπορούμε να εκτιμήσουμε την ευχρηστία του ΙΕ επιθήματος *-men- στους παρακάτω παράγωγους όρους:

*wes-mon-s > *wes-mōn > εἷμων = «αυτός που φοράει το εἷμα»:

ἀνείμων = «αυτός που δεν φοράει εἷμα, γυμνός»

εὐείμων = «αυτός που φοράει καλό εἷμα, καλοντυμένος»

δυσείμων = «αυτός που φοράει κακό εἷμα, κακοντυμένος»

λευκοείμων ~ λευχείμων = «αυτός που φοράει λευκό εἷμα, ασπροντυμένος»

μελανείμων = «αυτός που φοράει μελανό εἷμα, μαυροντυμένος»

λαμπρείμων, λαμπροείμων, φαιδροείμων = «αυτός που φοράει λαμπερό/φαιδρό εἷμα, λαμπροντυμένος»

Αν θέλουμε να περάσουμε στο ουσιαστικό που δηλώνει την ρηματική πράξη του «ντύνομαι», δηλαδή το «ντύσιμο» τότε υπάρχει ο παράγωγος όρος:

*wes-mon-ieh2 > εἱμονίᾱ ~ «ντύσιμο»: λ.χ. δυσειμονία = καχειμονία = «δυσχλαινία» (χλαῖνα) κλπ.

Από τα ουσιαστικά αυτά προέκυψε το ρήμα *wes-mon-eye- > εἱμονέω = «ντύνομαι, φοράω εἷμα»:

λαμπρειμονέω ~ λευχειμονέω = «φοράω εορτινό/απαστράπτον ~ λευκό εἷμα»

μελανειμονέω = «φοράω μαύρα»

Λ.χ. ο πολυθεϊστής ρήτορας Λιβάνιος του 4ου μ.Χ. αιώνα χρησιμοποιεί την ενεργή μετοχή «οἱ μελανειμονοῦντες» για τους χριστιανούς μοναχούς (με τα μαύρα ράσσα) όταν λέει στον Μεγάλο Θεοδόσιο πως υπάρχουν και εκείνοι οι μελανειμονούντες που λένε ότι δήθεν νηστεύουν, ενώ τρώνε σαν ελέφαντες.

[Λιβάνιος, Ομιλίες, 30.8] Σύ μὲν, (ὦ βασιλεῦ), […] οἱ δὲ μελανειμονοῦντες οὗτοι καὶ πλείω μὲν τῶν ἐλεφάντων ἐσθίοντες […]

Libanios-melaneimonountes

Advertisements

21 Comments

Filed under Γλωσσολογία, Ελληνική γλώσσα, Ινδοευρωπαϊκά θέματα

21 responses to “Η ΙΕ ρίζα *wes- «ντύνομαι»

  1. Βάταλος

    Αγαπητοί κύριοι,

    1) Συγχαίρω τον κ. Σμερδαλέον διά την αποκαλυπτικήν αυτήν ανάρτησιν, που δεικνύει την ανωτερότητα της θείας Ελληνικής Γλώσσης έναντι των βαρβαρικών τοιούτων. Επιπροσθέτως συγχαίρω τον κ. Σμερδαλέον διά την τόλμην του να μάς υπενθυμίση το συγκλονιστικόν εδάφιον του Λιβανίου περί των μελανειμονούντων καλογήρων, που κατέστρεψαν τον Ελληνικόν Πολιτισμόν με διαταγήν του Χριστιανικού Ιερατείου.

    2) Επειδή έχω αντιληφθή ότι ο κ. Σμερδαλέος φοβήται τους Γαλιλαίους (είτε διότι τον τρέφουν, είτε διότι αναμένει να λάβη κάποιαν έδραν εις Ρωμέικον Πανεπιστήμιον), παραθέτω αντ’ αυτού την συνέχειαν της συγκλονιστικής επιστολής του Λιβανίου προς τον άγιον (βοήθειά μας, εορτάζει 17 Γενάρη) Θεοδόσιον τον Μέγαν.

    https://books.google.gr/books?id=l14GwH8EQeEC&pg=PT103&dq=%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82&hl=el&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82&f=false

    3) Επίσης, επειδή εις προηγουμένην ανάρτησίν του ο κ. Σμερδαλέος ετόλμησε να ισχυρισθή (προφανώς, παρασυρθείς υπό του εγκαθέτου των Γαλιλαίων Potter) ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν ηνόχλησε ημάς τους πιστούς της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας, ΙΔΟΥ το αποκαλυπτικόν απόσπασμα του Ευσεβίου Καισαρείας (Πατήρ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας και βιογράφος του Μ. Κων/νου) από τον «Βίον του Κωνσταντίνου» που ξεμπροστιάζει τον κ. Σμερδαλέον και τον φιλαράκον του τόν Potter

    «…Ὁ θεὸς ὑμᾶς διαφυλάξοι, ἀδελφοὶ ἀγαπητοί.
    LIV. Πάντα μὲν δὴ ταῦτα συντελῶν εἰς δόξαν τῆς σωτηρίου δυνάμεως βασιλεὺς διεπράττετο. καὶ τὸν μὲν αὐτοῦ σωτῆρα θεὸν ὧδέ πη διετέλει γεραίρων, τὴν δέ γε τῶν ἐθνῶν δεισιδαίμονα πλάνην παντοίοις ἐξήλεγχε τρόποις. ἔνθεν εἰκότως ἐγυμνοῦτο μὲν αὐτοῖς τῶν κατὰ πόλεις νεῶν τὰ προπύλαια θυρῶν ἔρημα γινόμενα βασιλέως προστάγματι, ἑτέρων δ’ ἡ ἐπὶ τοῖς ὀρόφοις στέγη τῶν καλυπτήρων ἀφαιρουμένων ἐφθείρετο, ἄλλων τὰ σεμνὰ χαλκουργήματα, ἐφ’ οἷς ἡ τῶν παλαιῶν ἀπάτη μακροῖς ἐσεμνύνετο χρόνοις, ἔκδηλα τοῖς πᾶσιν ἐν ἀγοραῖς πάσαις τῆς βασιλέως πόλεως προὐτίθετο, ὡς εἰς ἀσχήμονα θέαν προκεῖσθαι τοῖς ὁρῶσιν ὧδε μὲν τὸν Πύθιον, ἑτέρωθι δὲ τὸν Σμίνθιον, ἐν αὐτῷ δ’ ἱπποδρομίῳ τοὺς ἐν Δελφοῖς τρίποδας, τὰς δ’ Ἑλικωνίδας Μούσας ἐν παλατίῳ. ἐπληροῦτο δὲ δι’ ὅλου πᾶσα ἡ βασιλέως ἐπώνυμος πόλις τῶν κατὰ πᾶν ἔθνος ἐντέχνοις χαλκοῦ φιλοκαλίαις ἀφιερωμένων, οἷς θεῶν ὀνόματι πλείστας ὅσας ἑκατόμβας ὁλοκαύτους τε θυσίας εἰς μάταιον ἀποδόντες μακροῖς αἰῶσιν οἱ τὴν πλάνην νενοσηκότες ὀψέ ποτε φρονεῖν ἔγνωσαν, τούτοις αὐτοῖς ἀθύρμασιν ἐπὶ γέλωτι καὶ παιδιᾷ τῶν ὁρώντων βασιλέως κεχρημένου. τὰ δέ γε χρύσεα τῶν ἀγαλμάτων ἄλλῃ πη μετήρχετο. ἐπειδὴ γὰρ συνεῖδε μάτην δειμαίνοντα νηπίων δίκην ἀφρόνων τὰ πλήθη τῆς πλάνης τὰ μορμολύκεια ὕλῃ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου πεπλασμένα, καὶ ταῦτα ἐκποδὼν ᾤετο δεῖν ἄρασθαι ὥσπερ τινὰ λίθων ἐγκόμματα τοῖς ἐν σκότῳ βαδίζουσι πρὸ τῶν ποδῶν ἐρριμμένα, λείαν τε καὶ ὁμαλὴν τοῦ λοιποῦ τὴν βασιλικὴν τοῖς πᾶσιν ἀναπετάσαι πορείαν. ταῦτα δ’ οὖν διανοηθεὶς οὐχ ὁπλιτῶν αὐτῷ καὶ πλήθους στρατοπεδείας ἡγήσατο δεῖν πρὸς τὸν τούτων ἔλεγχον, εἷς δὲ μόνος αὐτῷ καὶ δεύτερος τῶν αὐτοῦ γνωρίμων πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν ἀπήρκουν, οὓς ἑνὶ νεύματι κατὰ πᾶν ἔθνος διεπέμπετο. οἱ δὲ τῇ βασιλέως ἐπιθαρροῦντες εὐσεβείᾳ σφῶν τε αὐτῶν τῇ περὶ τὸ θεῖον εὐλαβείᾳ, μυριάνδρων δήμων τε καὶ λαῶν μέσοι παριόντες ἀνὰ πάσας πόλεις τε καὶ χώρας πολυχρονίου πλάνης ἐποιοῦντο φωράν, αὐτοὺς τοὺς ἱερωμένους σὺν πολλῷ γέλωτι καὶ σὺν αἰσχύνῃ παράγειν εἰς φῶς ἐκ σκοτίων μυχῶν τοὺς αὐτῶν θεοὺς ἐγκελευόμενοι, κἄπειτ’ ἀπογυμνοῦντες τοῦ φάσματος καὶ τὴν εἴσω τῆς ἐπικεχρωσμένης μορφῆς ἀμορφίαν τοῖς πάντων ὀφθαλμοῖς ἐνδεικνύμενοι. εἶτ’ ἀποξέοντες τὸ δοκοῦν χρήσιμον τῆς ὕλης, χωνείᾳ τε καὶ πυρὶ δοκιμάζοντες, τὸ μὲν λυσιτελὲς ὅσον αὐτοῖς ἀναγκαῖον ἐνομίζετο ἐν ἀσφαλεῖ τιθέμενοι συνεῖχον, τὸ δ’ ἄλλως περιττὸν καὶ ἄχρηστον εἰς μνήμην αἰσχύνης παρεχώρουν τοῖς δεισιδαίμοσιν. οἷον δὲ καὶ τόδ’ ἔρρεξε βασιλεὺς ὁ θαυμάσιος· ὡς γὰρ τῶν νεκρῶν εἰδώλων τὰ τῆς πολυτελοῦς ὕλης τὸν ἀποδοθέντα τρόπον ἐσκυλεύετο, τὰ λοιπὰ μετῄει ἀνδρείκελα χαλκοῦ πεποιημένα. δέσμιοι δῆτα καὶ οἵδε μύθων θεοὶ γεγηρακότων τριχῶν ὑφάσμασιν ἤγοντο περιβληθέντες…»

    Όσοι Ρωμιοί αναγνώσται του παρόντος Σμερδαλείου Ιστολογίου ενδιαφέρονται διά περαιτέρω στοιχεία, ας μελετήσουν τον «Βίον του Κωνσταντίνου» από τον Ευσέβιον Καισαρείας εις τον Ρωσικόν Ιστότοπον Khazarzar. Δεδομένου ότι οι Ρωμιοί Δεσποτάδες και θεολόγοι που διοικούν (διάβαζε… λυμαίνονται) την «Αποστολικήν Διακονίαν» αρνούνται να αναβιβάσουν εις το Διαδίκτυον χιλιάδες κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και των Εκκλησιαστικών Συγγραφέων, διότι οι πάντες θα καταλάβουν πόσον βρωμερά υποκείμενα υπήρξαν οι Ηγέται των Γαλιλαίων

    http://khazarzar.skeptik.net/books/eusebius/vc/gr/03.htm

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος

    • δεν ηνόχλησε ημάς τους πιστούς της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας

      Από που και ως που «πατρώα» θρησκεία η αρχαιοελληνική βρε Βάταλέ μου;

      Ποια ήταν η θρησκεία των γονέων σου; Των παππούδων σου; Των προπαππούδων σου;

      Για άκου τον Thede Kahl παρακάτω στο [03:00]

      Γίνεται η ερώτηση και στο [03:00] εξηγεί πως η «καταγωγή» είναι ένα πράγμα που δεν πρέπει να απασχολεί τον κόσμο τόσο πολύ γιατί, ειδικά στα Βαλκάνια, πάρα πολλοί υποφέρουν από το κόμπλεξ της αρχαιοπληξίας, δηλαδή ονειρεύονται μία τεράστια,πανάρχαια και ωραία καταγωγή, τουλάχιστον 5000 ετών. Η πραγματική καταγωγή είναι αυτή που πάει μέχρι 5 -βαριά βαριά 7- γενιές πίσω. Από εκεί και μετά η «καταγωγή» γίνεται μύθος και παραμύθι. Η ιστορία των Βαλκανίων είναι τόσο περίπλοκη που πρέπει να ασχοληθούμε πολύ περισσότερο απ΄ότι κάνουν ορισμένοι ΑΣΧΕΤΟΙ που λένε ότι γνωρίζουν την καταγωγή τους (εννοεί ελλαδέμπορους και αρχαιόπληκτους καρακίτσους). Γνωρίζουν ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ και αυτό που έχουν διδαχθεί στα σχολικά βιβλία.

      Είχες κάναν πρόγονο πολυθεϊστή τις τελευταίες 5-7 γενιές (άντε να σου κάνω την χάρη και να το κάνω 10-15 γενιές πριν), ώστε ο πολυθεϊσμός να μπορεί να θεωρηθεί λογικώς η «πατρώα» σου θρησκεία; Γούστο και καπέλο σου να είσαι πολυθεϊστής, όπως γούστο και καπέλο της Sharon Stone ο Βουδισμός, αλλά ο Βουδισμός δεν είναι η «πατρώα» θρησκεία της Sharon Stone. Θέλω να μου πεις σε παρακαλώ από που και ως που ο πολυθεϊσμός είναι η «πατρώα» σου θρησκεία;

      She currently lives in West Hollywood, California and owns a ranch in New Zealand.[67] Stone is a convert to Tibetan Buddhism.[68] She believes in God and is religious by self-description.[69] She is an ordained minister with the Universal Life Church.[70]

    • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

      @ Βάταλος

      Να τα βάζεις όμως όλα για να είσαι δίκαιος. Τι λέει ο Λιβάνιος για τον Μ.Κωνσταντίνο ?

      Όταν ήμουν παιδί, ο ηγέτης του στρατεύματος των Γαλατών(=Μ.Κωνσταντίνος), που στράφηκαν ενάντια στους θεούς που πρώτα προσκυνούσαν, νίκησε εκείνον που είχε προσβάλει τη Ρώμη(Μαξέντιο), κι αφού κατατρόπωσε και τον άνθρωπο που είχε δώσει νέα ζωή στις πόλεις(Λικίνιο), ο ίδιος, θεωρώντας πως θα αποκόμιζε προσωπικό όφελος αναγνωρίζοντας κάποιον άλλον ως θεό, χρησιμοποίησε τις περιουσίες των ναών για να χτίσει την πόλη που επιθυμούσε. Δεν επέφερε, βέβαια, καμία αλλαγή στις καθιερωμένες λατρείες, αλλά οι ναοί υπέφεραν από φτώχεια* μπορούσε όμως κανείς να δει ότι γενικά όλες οι άλλες λειτουργίες τους εκτελούνταν στο ακέραιο.

      Διαβάστε περισσότερα: Λιβάνιος: Υπέρ των ελληνικών ναών | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/4591#ixzz3orPiUPXX
      Το απόσπασμα πήρα από εδώ
      http://www.pare-dose.net/4591

      Για τον Μ.Θεοδόσιο από το βιβλίο Β Γυμνασίου του Καλοκαιρινού της εποχή σου λέει ο Λιβάνιος:

      Ἐσὺ βέβαια οὔτε ἔβγαλες διαταγὴ νὰ μένουν κλειστὰ τὰ ἱερὰ οὔτε νὰ μὴ συχνάζη κανένας σ’ αὐτὰ οὔτε ἀπαγόρεψες τὴ φωτιὰ καὶ τὸ λιβάνι οὔτε τὶς τιμὲς ἀπὸ τὰ κάθε λογῆς θυμιατίσματα.

      Επίσης τον Μ.Θεοδόσιο (σε αντίθεση με τον Θεοδόσιο τον Μικρό) δεν τον γιορτάζουν ως άγιο(άσχετο τι γράφουν οι διαδικτυακοί συναξαριστές που βάζουν ως άγιο ως και τον Διονύσιο τον Φιλόσοφο), απλά τον αναφέρουν σαν “δίκαιο” γιατί π.χ. κατά τον ιερό Αυγουστίνο (από το ίδιο βιβλίο του Καλοκαιρινού ) :

      ῾Ο ἱερὸς Αὐγουστίνος μιλάει γιὰ τὸ Μ. Θεοδόσιο.
      …Μέσα σ’ ὅλα αὐτὰ τὰ περιστατικά, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ κι ὅλας τῆς βασιλείας του, δὲν ἔπαψε νὰ στέκεται στὸ πλευρὸ τῆς ἐκκλησίάς ποὺ βρισκόταν σὲ πόλεμο μὲ τοὺς ἐχθρούς της κι αὐτὸ τὸ ἔκανε μὲ νόμους πολὺ δίκαιους καὶ γεμάτους ἀπὸ διάθεση οἴκτου· γιατὶ ὁ αἱρετικὸς Βαλεντινιανός, ποὺ εὐνοοῦσε τοὺς ἀρειανούς, τὴν εἶχε θίξει σκληρὰ κι ὁ Θεοδόσιος εἶχε καλύτερη τύχη σὰ μέλος τῆς ἐκκλησίας, παρὰ σὰν κυβερνήτης στὸ κράτος. Πρόσταξε νθ; γκρεμιστοῦν παντοῦ τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνικῶν, γιατὶ ἤξερε κολὰ ὅτι τὰ ἀγαθὰ στὸν κόσμο αὐτὸ δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς δαίμονες, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν ἕνα καὶ ἀληθινὸ Θεό. ῾Ο Θεοδόσιος ὑπῆρξε ἀκόμη περισσότερο ἀξιοθαύμαστος γιὰ τὴν ἐπιείκεια ποὺ ἔδειξε στὸ φοβερὸ ἔγκλημα τῶν κατοίκων τῆς Θεσσαλονίκης (Μιὰ ἐπανάσταση τῷν κατοίκων τῆς Θεσσαλονίκης ἐναντίον τῆς φρουρᾶς που τὴν ἀποτελοῦσαν Γότθοι· θανάτωσαν τοὺς ἀξιωματικοὺς της φρουρᾶς). Τὸν παρακάλεσαν οἱ ἐπίσκοποι καὶ ὑποσχέθηκε νὰ τοὺς συγχωρέση. ῾Ο Θεοδόσιος ὕστερα παρασύρθηκε ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες καὶ τὶς φωνὲς τῶν ἀξιωμτ,ατικῶν καὶ αὐλικῶν καὶ ἀναγκάστηκε νὰ πάρη σκληρὴ ἐκδίκηση (Πρόσταξε τὴ φρουρὰ καὶ σκότωσαν μέσα στὸν ῾Ιππόδρομο 7 χιλιάδες Θεσσαλονικιωτες) δίχως νὰ τὸ θέλη. Μὰ ὅταν ὑποχρεώθηκε στὴν ἐκκλησιαστικὴ πειθαρχία ἔδειξε τόση συντριβὴ καὶ μετάνοια, ὥστε ὁ λαὸς πῆρε τὸ μέρος του καὶ ἔχυναν δάκρυα καταλυπημένοι νὰ βλέπουν τόσο ταπεινωμένη τὴν αὐτοκρατορικὴ μεγαλειότητά του…
      ῾Ιερὸς Αὐγουστίνος .Θεολόγος τῆς Δύσης τοῦ 4-5ου αἰ. -Γιὰ τὴν πολιτεία τοῦ Θεοῦ. Βιβλ. 5 Κεφ. 26 Μετάφραση.

      O Ευσέβιος κάνει κάτι πολύ γνωστό για τους χριστιανούς συγγραφείς της πρωτοβυζαντινής περιόδου. Αποδίδει στον Μ.Κωνσταντίνο αντιπαγανιστικά κατορθώματα για να του προσδώσει δήθεν περισσότερο κύρος. Τα αρχαία μνημεία που μετέφερε για να στολίσει την Κων/πολη τα λέει δήθεν αντιπαγανιστικές επιθέσεις. Μέχρι και οι Αθηναίοι της ρωμαιοκρατίας βουτούσαν τα μνημεία της υπαίθρου της Αττικής για να στολίσουν την πόλη τους. Θες ένα άλλο παράδειγμα ? Ο Ιωάννης ο Αντιοχεύς(7ος αι.) και η Σούδα λένε πως δήθεν ο Ιοβιανός έκαψε μια παγανιστική βιβλιοθήκη στην Αντιόχεια, την οποία ο Ιουλιανός από ναό του Αδριανού την είχε κάνει βιβλιοθήκη. (Τώρα σου λέω στο περίπου ότι θυμάμαι ). Φυσικά αυτό είναι ανύπαρκτο. Δεν θα το έλεγε π.χ. ο Αμμιανός Μαρκελλίνος ή κάποιος άλλος σύγχρονος του Ιοβιανού ? Άλλο παράδειγμα. Αυτός ο γκιόζης https://en.wikipedia.org/wiki/John_of_Ephesus#Life λέει ότι βάπτισε 70000 ανθρώπους (πότε ? τον 6ο αι. !!! Γελάει ο κόσμος.) και έκτισε 90 μοναστήρια ! Σιγά μην έκτισε και το Άγιο Όρος !

      Για τις καταγωγές συμφωνώ με τον Σμερδ. Έκεί στην Ιλιάδα αν θυμάμαι καλά από το Γυμνάσιο ο Διομήδης ζητάει την καταγωγή του Γλαύκου κι αυτός του λέει τι ζητάς τώρα καημένε που η καταγωγή των ανθρώπων είναι σαν τα φύλλα που παίρνει ο άνεμος ή κάτι τέτοιο. Και στο τέλος ο Γλαύκος του δίνει κάτι χρυσό και ο δικός μας ο “πρόγονος” ο γύφτουλας του έδωσε κάτι χάλκινο. 🙂

      Και για να κάνουμε λίγο πλάκα (ξέρω πως και εσύ πλάκα κάνεις), δεν φοβάσαι (αφού πιστεύεις στην μετενσάρκωση και καλά ) μήπως στην επόμενη ζωή σου γυρίσεις σαν σιχαμερή σκουληκαντέρα :

      ?

      🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

  2. Παύλος Γλουτής

    Κύριε Σμερδαλέε,

    νομίζω πως δεν απαντήσατε στο ερώτημα του κ. Βάταλου: Γκρέμισε Αρχαία Ιερά ο Μ. Κωνσταντίνος ή όχι; Ποιός έχει δίκιο; Ο Potter ή ο Ευσέβιος Παμφίλου;

    • Γειά σου Παύλε. Νομίζω πως έχω απαντήσει στο ερώτημα του Βατάλου σε παλαιότερη ανάρτηση.

      Πολλές πηγές λένε ότι ο Κωνσταντίνος έβαλε χέρι στο χρυσό, τον άργυρο και τους πολύτιμους λίθους που είχαν συσσωρευθεί στα θησαυροφυλάκια των ναών.

      Βέβαια, αυτό το είχαν κάνει και πολλοί από τους παγανιστές προκατόχους του (ο Alan Cameron αναφέρει ως “spoliatores templorum” τον Σύλλα, τον Καίσαρα, τον Μάρκο Αντώνιο, τον Οκταβιανό, τον Καλιγούλα, τον Νέρωνα, τον Βεσπασιανό και τον Μαξιμίνο τον Θράκα) και, επομένως, δεν μπορεί θα θεωρηθεί κίνηση κατά των πολυθεϊστών ή «γκρέμισμα ναών».

      Δεν νομίζω ότι ο Βάταλος θα θεωρούσε ποτέ τον Φιλόμηλο ως «διώκτη του πολυθεϊσμού» και «γκρεμιστή ιερών» όταν έβαλε χέρι στην περιουσία του μαντείου των Δελφών για να μισθώσει μισθοφόρους κατά τον τρίτο ιερό πόλεμο.

      Το ίδιο πράγμα έκανε και ο Κωνσταντίνος. Δεν θέλησε για θρησκευτικούς λόγους να «κλείσει τα τεμένη», αλλά έβαλε χέρι στον πλούτο των ναών, όπως έκαναν τόσοι και τόσοι πολυθεϊστές ηγεμόνες/ηγέτες πριν από αυτόν και να χρηματοδοτήσει το οικοδομητικό του πρόγραμμα στην Κωνσταντινούπολη και για να βγάλει καλής ποιότητας νόμισμα στην αγορά, ώστε να καταπολεμήσει τον υπερπληθορισμό που είχε προκαλέσει η συνεχής υποβάθμιση του νομίσματος κατά την περίοδο της κρίσης.

      Από εκεί και μετά, ο Βάταλος είναι ανίκανος να καταλάβει την έννοια της κριτικής των πηγών (Quellenkritik) που εισήγαγε ο πατέρας της κριτικής ιστοριογραφίας Leopold Von Ranke. Δεν σημαίνει ότι είναι αλήθεια ό,τι γράφουν οι χριστιανικές πηγές για τον Κωνσταντίνο.

      Γενικά, κανένας ιστορικός σήμερα δεν λαμβάνει ανατνιλέκτως ως αληθή αυτά που γράφει μια πηγή. Συγκρίνει τους ισχυρισμούς ενός χωρίου με άλλα ανεξάρτητα στοιχεία που έχει στην διάθεσή του (άλλες πηγές της εποχής, επιγραφικό υλικό, κλπ) και επίσης συγκρίνει την υποτιθέμενη συμπεριφορά του ιστορικού προσωπού κατά το χωρίο σε σχέση με την γενική του συμπεριφορά.

      Ο Ευσέβιος ήταν άνθρωπος του Κωνσταντίου Β΄, του πρώτου αυτοκράτορα που κυνήγησε τους πολυθεϊστές. Τον πιάνουμε πολλές φορές να ψεύδεται υπέρ του Κωνσταντίου. Επομένως, είχε κάθε λόγο να παρουσιάσει μια εικόνα του Μεγάλου Κωνσταντίνου όμοια με αυτήν του γιου του Κωνσταντίου, ώστε να φανεί ότι ο Κωνστάντιος Β΄ ήταν ο «συνεχιστής» του θρυλικού πατέρα του.

      Αργότερα, οι Βυζαντινοί πίστευαν ότι ήταν ο Κωνσταντίνος που «έκλεισε τα τεμένη», αλλά είναι γνωστό στους πάντες ότι αυτό πρώτος το έκανε ο γιος του Κωνστάντιος Β΄. Έχω παραθέσει σε προηγούμενη ανάρτηση το πρώτο διάταγμα όπου ο Κωνστάντιος διατάζει το κλείσιμο των ναών και την θανατική ποινή σε όποιον κάνει αιματηρή θυσία.

      Αν ένας κριτικός ιστορικός συλλέξει ως πηγή προς αξιολόγηση τα σχόλια του Βατάλου θα καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα:

      Ο Βάταλος μια ζωή κοροϊδεύει τις «γαλιλαιακές» πηγές ως «ψευδείς και παράλογες» και εδώ βασίζεται σε μια από αυτές για να προβάλει τον Μεγάλο Κωνσταντίνο ως «διώκτη» των πολυθεϊστών. Γιατί ο Βάταλος ΕΔΩ χρησιμοποιεί πηγή την οποία καθημερινά κατηγορεί ως «ψευδή» και «παράλογη»;

      Η απάντηση του κριτικού ιστορικού θα είναι πως ο Βάταλος δεν ξέρει τι του γίνεται ή, για να το πω επιστημονικά, ο Βάταλος είναι ασυνεπής.

      Δεν νομίζω πως υπάρχει σοβαρός ιστορικός της περιόδου που πιστεύει ότι ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να περιορίσει τον πολυθεϊσμό ή ότι κυνήγησε τους πολυθεϊστές.

    • Παύλε, σου παραθέτω τις σελίδες 384-5 του Potter όπου εξετάζει το σχόλιο του Ευσεβίου ότι ο Κωνσταντίνος έβαλε χέρι στην περιουσία των παγανικών ναών για να «αμαυρώσει» τους πολυθεϊστές και να «εξευτελίσει» τους θεούς τους.

      Ο Κωνσταντίνος έστειλε ως συλλέκτη/εκτιμητή έργων τέχνης που ήθελε να φέρει στην νεοϊδρυθείσα Κων/πολη τον ιεροφάντη των Ελευσινίων Μυστηρίων Νικαγόρα, ο οποίος άφησε μερικές επιγραφές σε έργα που αξιολόγησε στις οποίες ευχαριστεί τους θεούς και τον ευλαβέστατο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο που του έδωσε την ευκαιρία να αξιολογήσει αυτά τα έργα τέχνης.

      Αντίθετα, λοιπόν, με τα παραμύθια του Ευσεβίου και την ψευδοεντύπωση του Βατάλου, ο ιεροφάντης των Ελευσινίων Μυστήριων Νικαγόρας θεώρησε τιμή του που ο ευλαβέστατος Κωνσταντίνος τον διόρισε υπεύθυνο αυτής της συλλογής έργων τέχνης από τους πολυθεϊστικούς ναούς.

      • Βρήκα και τις ελληνικές επιγραφές που άφησε ο Νικαγόρας ως απόδειξη ότι έλεγξε, για λογαριασμό του ευσεβέστατου Κωνσταντίνου, τα μνημεία της Κοιλάδας των Βασιλέων στην Αίγυπτο:

        326 μ.Χ.

        δᾳδούχος τῶν ἁγιωτάτων Ἐλευσῖνι μυστηρίων [Νικαγόρας] Μινουκιανοῦ Ἀθηναῖος ἱστορήσας τὰς σύριγγας πολλοῖς ὑστεροις χρόνοις μετὰ τὸν θεῖον Πλάτωνα ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν, ἐθαύμασα καὶ χάρι(ν) ἔσχον τοῖς θεοῖς καὶ τῷ εὐσεβεστάτῳ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ τῳ τούτῳ μοι παρασχόντι.

        Και σύμφωνα με τον Ευσέβιο, αυτή η αποστολή συλλογής μνημείων έγινε … για τον «εξευτελισμό» των πολυθεϊστών.

        Βλέπει κανείς τον δαδούχο των «ἁγιωτάτων Ἐλευσῖνι μυστηρίων» … να νιώθει «καταπιεσμένος», «διωκόμενος» ή «εξευτελισμένος»;

        @ Βάταλο:

        Βάταλε, όπως βλέπεις πρέπει να πάρεις πίσω τα όσα έγραψες και για τα παραμύθια του Ευσεβίου και για την αμαύρωση του Potter.

        Νομίζω σου αρμόζει τέλεια ο χλευασμός των Ιουδαίων αρχιερέων προς τον βασανισμένο Ιησού:

        [Κατά Ματθαίον, 27,4] «ὁμοίως καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων ἔλεγον, Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι

        Βάταλε, έχεις προσφέρει στους αναγνώστες του ιστολογίου σε pdf το εξαιρετικό βιβλίο του Potter για την ρωμαϊκή ιστορία από τον θάνατο του Μάρκου Αυρηλίου μέχρι τον θάνατο του Μεγάλου Θεοδοσίου, χωρίς εσύ να έχεις αδράξει την ευκαιρία να το διαβάσεις.

        «Σύ μέν άλλους σέσωκας Βάταλε, σεαυτόν δ’ ου δύνασαι σώσαι;»

  3. Παύλος Γλουτής

    Κύριε Σμερδαλέε,

    είναι εκπληκτικά όσα παραθέτετε και σάς ευχαριστώ από καρδιάς. Ωστόσο, μού θυμίζετε την μακαρίτισσα την μάνα μου, που διόρθωνε τον Χριστούλη στα Ευαγγέλια, γιατί δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο αποτυχημένος αυτός Εβραίος Ραββίνος αποκαλούσε την μαμά του «γύναι», δίδασκε πως μοιχεύει όποιος – απλώς – κοιτάει με θαυμασμό μιά ωραία γυναίκα, καλούσε τους μαθητές του να τοκίζουν χρήματα χωρίς να προσπαθούν να πάρουν πίσω το Κεφάλαιο και άλλα τέτοια παράλογα, αρμοδιότητος Δρομοκαϊτείου.

    Κατά τον ίδιο τρόπο κι εσείς κ. Σμερδαλέε, διορθώνετε τον κατ’ εξοχήν βιογράφο του Μ. Κωνστ. τον Ευσέβιο Παμφίλου. Το ίδιο κάνει κι ο Μεταλληνός: Ό,τι δεν του γουστάρει από τον Πάμφιλο, το πετάει. Με τα υπόλοιπα που τον συμφέρουν, γράφει βιβλία για να μάς κάνει να αγαπήσουμε την χριστιανική παράνοια. Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή σας με τον Potter, ενώ περιφρονείτε τον Γίββωνα, τον Βολταίρο, τον Σάθα, ακόμη και τον Σπυρίδωνα Λάμπρου, που τολμάνε να πούν την αλήθεια για την Χριστιανική Πανώλη.

    Ακριβώς το ίδιο κάνουν και οι σημερινοί θεολόγοι (τους ξέρω από το σχολείο όπου διδάσκω: είμαι φιλόλογος): Εδώ και 10 χρόνια μάς λένε ότι ΔΕΝ υπάρχει Κόλαση, ενώ (όπως σίγουρα γνωρίζετε) ο ίδιος ο Χριστός την περιγράφει με λεπτομέρειες στα Ευαγγέλια. Κι ότι αν υπάρχει Κόλαση, δεν είναι τα καζάνια που περιγράφει ο Δάντης, αλλά το να μή μπορείς να δείς το πρόσωπο του Άλλου!.. Κι αυτό την στιγμή που ο ίδιος ο Χριστός μιλάει για καζάνια πύρινα και για τριγμούς των οδόντων!

    Γι’ αυτό πήρα το θάρρος να σάς γράψω: Είναι αδιανόητο να προσπαθείτε να αμφισβητήσετε τον βασικό βιογράφο του Μ. Κωνστ., Ευσέβιο Παμφίλου, επειδή λέει πράγματα που δεν σάς συμφέρουν και δεν συμφωνούν με τις,,, νέες απόψεις σας. Αν βγάλουμε ανυπόληπτο τον Ευσέβιο Παμφίλου, τότε πρέπει να πετάξουμε στα σκουπίδια την μισή (και παραπάνω) Εκκλησιαστική Ιστορία.

    Μερικές φορές δίνω δίκιο στον γεροξεκούτη τον Βάταλο που λέει ότι εξαγοραστήκατε από τους Χριστιανούς. Παλιά το ιστολόγιό σας δεν ήταν έτσι. Ξαφνικά, εδώ και λίγες εβδομάδες, νομίζει κανείς ότι προσλάβατε τον Μεταλληνό για βασικό κειμενογράφο. Ίδιες κι απαράλλαχτες με τις απόψεις αυτού του απατεώνα έχουνε γίνει οι αναρτήσεις σας, τις οποίες παρακολουθώ από το 2013 και είμαι βαθιά ευγνώμων γιά ό,τι έχω μάθει.

    Και πάλι ευχαριστώ θερμώς για τις εμπεριστατωμένες απαντήσεις που μού δώσατε.

    Παύλος Γλ.

    • Βάταλε = Παύλε, δεν πρόκειται να επαναλάβω αυτά που σου έχω ήδη πει, επειδή άλλαξες όνομα σχολιαστή και τώρα έγινες «Παύλος».

      Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σου ήρθε ν΄αλλάξεις όνομα.

      Κατά τον ίδιο τρόπο κι εσείς κ. Σμερδαλέε, διορθώνετε τον κατ’ εξοχήν βιογράφο του Μ. Κωνστ. τον Ευσέβιο Παμφίλου.
      Μερικές φορές δίνω δίκιο στον γεροξεκούτη τον Βάταλο που λέει ότι εξαγοραστήκατε από τους Χριστιανούς. Παλιά το ιστολόγιό σας δεν ήταν έτσι. Ξαφνικά, εδώ και λίγες εβδομάδες, νομίζει κανείς ότι προσλάβατε τον Μεταλληνό για βασικό κειμενογράφο
      —–

      Βάταλε = Παύλε, αν είχα τον Παπα-Μεταλληνό ως «βασικό κειμενογράφο» τότε θα θεωρούσα ως ιστορικά αληθή την «θεοπτική εμπειρία» του Μεγάλου Κωνσταντίνου λίγο πριν την μάχη της Μιλβίας Γέφυρας.

      Ο Παπαμεταλληνός το θεωρεί «ιστορική πραγματικότητα» επειδή «το γράφει ο Ευσέβιος», άρα συμφωνεί μαζί σου ότι ο Ευσέβιος είναι «αντικειμενική» πηγή. Όμως ο Ευσέβιος δεν είναι καθόλου αντικειμενική πηγή. Καμία πηγή δεν είναι 100% αντικειμενική και καμία πηγή δεν γράφει αυτά που γράφει «για το καλό της αλήθειας».

      Ο Ευσέβιος γράφει ότι ο Κωνσταντίνος εκχριστιανίστηκε αμέσως μετά την θεοπτική του εμπειρία, «όπως και ο Παύλος», αλλά τα αντικειμενικά δεδομένα που έχουμε στην διάθεσή μας δείχνουν ότι για μια δεκαετία μετά την Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας ο Κωνσταντίνος συνεχίζει να είναι πολυθεϊστής και, φυσικά, δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ότι ο Παύλος είχε θεοπτική εμπειρία. Ιστορικά, ο Παύλος είναι η πρωιμότερη χριστιανική πηγή μας (50 π.Χ.) μιας και τα ευαγγέλια γράφτηκαν αργότερα (70-170 μ.Χ.).

      Ο αγαπημένος σου Παπα-Μεταλληνός θεωρεί ως δεδομένες δύο θεοπτικές εμπειρίες που ιστορικά η μία σίγουρα δεν συνέβη (έχουμε ιστορικές αποδείξεις υπέρ του εναντίου) και η άλλη (αυτή του Παύλου) είναι τόσο πιθανή όσο ο Κύκλωπας Πολύφημος.

      Ο Ευσέβιος γράφει ότι ο Κωνσταντίνος έβαλε χέρι στον θησαυρό των πολυθεϊστικών ναών «για να εξευτελίσει τους πολυθεϊστές», αλλά ο ίδιος άνθρωπος που διόρισε ο Κωνσταντίνος για την συλλογή αυτών των μνημείων για την διακόσμηση της Κωνσταντινούπολης είναι ένας ακραιφνής πολυθεϊστής ιεροφάντης των Ελευσινίων Μυστηρίων και ο ίδιος θεωρεί μεγάλη του τιμή που οι Θεοί και ο ευσεβέστατος Κωνσταντίνος του ανέθεσαν αυτήν την αποστολή.

      Αν αρχίσω με τις φορές που πιάνουμε τον Ευσέβιο να ψεύδεται αποδεδειγμένα ακουλουθώντας την αντζέντα του θα πρέπει να γράψω μια ολόκληρη ανάρτηση.

      Όλες οι πηγές ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΑΙ μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Η βασική αρχική στην κριτική ιστοριογραφία είναι η θέση του ερωτήματος του ιστορικού Moses Finley “cui bono?” = «προς τίνος το όφελος;» (δηλαδή ποιος έχει να κερδίσει από την συγκεκριμένη περιγραφή των πραγμάτων) κάθε φορά που τελειώνουμε την ανάγνωση ενός οποιουδήποτε χωρίου από οποιαδήποτε πηγή.

  4. Χρήστος

    χαχαχαχα, Σμερδαλέε το να προσπαθείς να τους εξηγήσεις είναι σαν να “cast pearls before swine” ! Καλό κουράγιο.

    • Χρήστο, το «τους» κάντο «τον», γιατί ο «Παύλος» είναι ο αγαπητός Γερο-Βάταλος που αποφάσισε να μου κάνει την ζωή δύσκολη και ως «Σαῦλος Ταρσεύς» επειδή αποφάσισα να κάνω μια σειρά αναρτήσεων για την περιόδο του εκχριστιανισμού της αυτοκρατορίας.

  5. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Από που και ως που «πατρώα» θρησκεία η αρχαιοελληνική βρε Βάταλέ μου;

    Ποια ήταν η θρησκεία των γονέων σου; Των παππούδων σου; Των προπαππούδων σου;

    Πλάκα θα είχε να μπορούσε να γυρίσει πίσω στον χρόνο ο Βάταλος/Παύλος/Εαμοβούλγαρος/Στρατούλα και ξαφνικά να έβλεπε ότι οι προγονοί του ήταν οι οἱ μελανειμονοῦντες . :mrgreen:

    (Ή από την άλλη εγώ να βρω ότι οι προγονοί μου ήταν οι τελευταίοι !!!!! ).

    Βέβαια ξέρω τους λόγους για τους οποίους υποστηρίζει την “πατρώα θρησκεία”. Για τις ωραίες υπάρξεις που συχνάζουν στα happenings ;

    😆 😆 😆

    Κι από τoν Καβάφη για το ίνδαλμα :

    Ο Iουλιανός εν τοις Mυστηρίοις

    Πλην σαν ευρέθηκε μέσα στο σκότος,
    μέσα στης γης τα φοβερά τα βάθη,
    συντροφευμένος μ’ Έλληνας αθέους,
    κ’ είδε με δόξες και μεγάλα φώτα
    να βγαίνουν άυλες μορφές εμπρός του,
    φοβήθηκε για μια στιγμήν ο νέος,
    κ’ ένα ένστικτον των ευσεβών του χρόνων
    επέστρεψε, κ’ έκαμε τον σταυρό του.
    Aμέσως οι Μορφές αφανισθήκαν·
    οι δόξες χάθηκαν — σβήσαν τα φώτα.
    Οι Έλληνες εκρυφοκοιταχθήκαν.
    Κι ο νέος είπεν· «Είδατε το θαύμα;
    Aγαπητοί μου σύντροφοι, φοβούμαι.
    Φοβούμαι, φίλοι μου, θέλω να φύγω.
    Δεν βλέπετε πώς χάθηκαν αμέσως
    οι δαίμονες σαν μ’ είδανε να κάνω
    το σχήμα του σταυρού το αγιασμένο;»
    Οι Έλληνες εκάγχασαν μεγάλα·
    «Ντροπή, ντροπή να λες αυτά τα λόγια
    σε μας τους σοφιστάς και φιλοσόφους.
    Τέτοια σαν θες, εις τον Νικομηδείας
    και στους παπάδες του μπορείς να λες.
    Της ένδοξης Ελλάδος μας εμπρός σου
    οι μεγαλύτεροι θεοί φανήκαν.
    Κι αν φύγανε, να μη νομίζεις διόλου
    που φοβηθήκαν μια χειρονομία.
    Μονάχα σαν σε είδανε να κάνεις
    το ποταπότατον, αγροίκον σχήμα
    σιχάθηκεν η ευγενής των φύσις, 😆
    και φύγανε και σε περιφρονήσαν».
    Έτσι τον είπανε, κι από τον φόβο
    τον ιερόν και τον ευλογημένον
    συνήλθεν ο ανόητος, κ’ επείσθη
    με των Ελλήνων τ’ άθεα τα λόγια.

    http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=234&cat=4

    • Ο Βάταλος/Παύλος πρέπει να εμπεδώσει τα λόγια του Erich Gruen που του έδειξα τις προάλλες ότι «ο Χριστιανισμός σήμερα θα μπορούσε να υπάρχει και χωρίς τον Χριστό, αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς τον Παύλο».

      Ο Χριστός των ευαγγελίων θεωρούσε τους Ιουδαίους ως τα «τέκνα» του και τους Goyim/Εθνικούς ως «κυνάρια»/σκυλιά.

      [Κατά Μάρκον, 7.26-8]

      ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.
      δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γάρ ἐστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν.
      ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ· ναί, Κύριε· καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.
      καὶ εἶπεν αὐτῇ· διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε· ἐξελήλυθε τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σου.

      Η Συροφοίνισσα «Ἑλληνίς» του ζητάει να εξορκίσει το δαιμόνιο από την δαιμονισμένη κόρη της και ο Ιησούς της λέει πως δεν είναι σωστό να ταΐσει τα «κυνάρια» (πολυθεϊστές, «Ἐλληνες» ή εβραϊστί “Goyim“) πριν χορτάσουν τα «τέκνα» του (οι Ιουδαίοι). Η Συροφοίνισσα απαντά πως τα κυνάρια συνήθως τρέφονται από τα ψίχουλα που πέφτουν από τα παιδία και ο Ιησούς, ακούγοντας τα ταπεινά της λόγια, έδιωξε το δαιμόνιο.

      Στο παρακάτω βίντεο, κάποιος γυρίζει στους δρόμους του Τελ Αβίβ ρωτώντας τους περαστικούς (Εβραίους) να του πουν την γνώμη τους για τον Ιησού.

      Οι περισσότεροι απαντάνε πως ο Ιησούς δεν ήταν ο πραγματικός Μεσσίας (αλλά οι περισσότεροι έχουν καλή γνώμη γι΄αυτόν ως θνητό προφήτη/ιερέα) και ο ερωτών τότε τους ρωτάει «πως θα ξεχωρίσεις τον κανονικό Μεσσία όταν θα έρθει;»

      Οι δύο απαντήσεις που μου έκαναν εντύπωση είναι οι παρακάτω:

      [07:15] Οι Χριστιανοί νομίζουν ότι ο Ιησούς ήταν ο ιδρυτής της θρησκείας τους, αλλά ο πραγματικός ιδρυτής της θρησκείας τους ήταν ο Παύλος.

      [12:20] Ο Ιησούς ήταν τρανός ιερέας (Κohen) ο οποίος απέκτησε τις θεϊκές του δυνάμεις επειδή μπήκε σε έναν ναό (με κάποιους άλλους) και άκουσε το αληθινό όνομα του Θεού.

      Ο [07:15] μου έκανε εντύπωση γιατί λέει την «νηφάλια» ακαδημαϊκή γνώμη για την σημασία του Παύλου στον «απιουδαϊσμό» και την εξέλιξη του Χριστιανισμού σε αυτόνομη θρησκεία.

      Θυμίζω τα λόγια του Erich Gruen:

      [15:50-16:15] και [18:35-19:00]

      Ο τσιγαροπώλης στο [12:20] μου έκανε εντύπωση γιατί η άποψή του δεν είναι ούτε «κανονικός» Ιουδαϊσμός ούτε «κανονικός» Χριστιανισμός, αλλά borderline συγκρητισμός (όπως ήταν οι προφορικές παραδόσεις που πρωτοκυκλοφορούσαν μέχρι την περίοδο 70-170 μ.Χ.. όταν γράφτηκαν τα Ευαγγέλια). Ο Ιησούς, λέει, είχε θεϊκές δυνάμεις, περπάτησε πάνω στο νερό, έκανε τα θαύματα, όχι όμως επειδή ήταν ο Ύιός του Θεού, αλλά επειδή ήταν ιερέας που άκουσε το αληθινό όνομα του Θεού.

  6. Βάταλος

    Αξιότιμε κύριε Σμερδαλέε,

    η αλήθεια είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Έχετε γίνει μεταλληνικώτερος του παπα-Μεταλληνού. Αμφισβητείτε τον Ευσέβιον Καισαρείας και διορθώνετε τον Χριστούλην όταν τα λεγόμενά του δεν συμβαδίζουν με το μαζοχιστικόν αγαπητικόν μοδέλον που έχετε πλάσει υμείς οι Γαλιλαίοι διά να μάς αποβλακώσετε.

    Τα περί Παύλου και Χριστού που αναφέρετε είναι πασίγνωστα και δεν έχω καμμίαν διαφωνίαν. Διαφωνώ όμως με την μεταλληνικήν τακτικήν του ξυλοσχίστου, που κρατά από τον κάθε συγγραφέα ό,τι τον συμφέρει και απορρίπτει τα υπόλοιπα.

    Σάς προσφέρω το μνημειώδες «Ετυμολογικόν Λεξικόν της Κουτσοβλαχικής Γλώσσης» του Κων. Νικολαΐδου (1909) με την ελπίδα ότι θά σάς βοηθήση εις τας γλωσσικάς σας ερεύνας.

    http://www.docdroid.net/3Uq1R5I/-1909.pdf.html

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

    • η αλήθεια είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Έχετε γίνει μεταλληνικώτερος του παπα-Μεταλληνού. Αμφισβητείτε τον Ευσέβιον Καισαρείας και διορθώνετε τον Χριστούλην όταν τα λεγόμενά του δεν συμβαδίζουν με το μαζοχιστικόν αγαπητικόν μοδέλον που έχετε πλάσει υμείς οι Γαλιλαίοι διά να μάς αποβλακώσετε.
      —-

      Βάταλε, μήπως είναι καιρός να επισκεφτείς τον οικογενειακό νευρολόγο για να ελέγξει λίγο τα της μνήμης. Γιατί σου είπα χθες ότι το «υμείς οι Γαλιλαίοι» σε εμένα δεν στέκει. Είναι σαν να βγάζεις τον Richard Dawkins γαλιλαίο.

      Αν ήμουν «Γαλιλαίος» δεν θα αμφισβητούσα τον Ευσέβιο, όπως δεν τον αμφισβητεί η μεγάλη σου αδυναμία ο Παπαμεταλληνός.

      Ο μόνος παπαμεταλληνιστής εδώ πέρα είσαι εσύ που προσπαθείς να βγάλεις μια εκκλησιαστική πηγή η οποία αποδεδειγμένα γράφει προπαγάνδα τόσο της εκκλησίας όσο και του Κωνσταντίου Β΄ ως αξιόπιστη.

      Σε λίγο θα μας πεις ότι πρέπει να θεωρήσουμε ως αξιόπιστα τα γεγονότα που περιγράφει η Παλαιά Διαθήκη.

      Δεν μπορώ να «διορθώσω τον Χριστούλην» επειδή δεν γνωρίζω αυτά που πραγματικά είπε ο ιστορικός Ιησούς, όπως δεν γνωρίζω αυτά που πραγματικά είπε ο ιστορικός Σωκράτης. Γνωρίζουμε μόνο τον θεολογικό Ιησού (δλδ αυτόν που περιγράφουν τα πρώιμα χριστιανικά κείμενα που γράφτηκαν στον αιώνα που ακολούθησε την σταύρωση κάποιου Ναζαρηνού που χλευάστηκε ως Βασιλεύς Ιουδαίων/Rex Iudeaorum επεί Ποντίου Πιλάτου) και μόνο τον Πλατωνικό, Ξενοφόντειο και Αριστοφάνειο Σωκράτη (αυτά που λένε για τον Σωκράτη ο Πλάτων και ο Ξενοφών).

      Ο Νίτσε κάποτε είπε ότι ο Πλατωνικός Σωκράτης έχει πάρα πολλές αρετές για να είναι αληθινός. Αντίθετα, ο Ξενοφώντειος Σωκράτης, που διαφέρει από τον Πλατωνικό, είναι πιο κοντά στον πραγματικό Σωκράτη.

      Το ίδιο ισχύει και για τον Ιησού. Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι ο πραγματικός Ιησούς μας είναι εντελώς άγνωστος. Τα λίγα ψίχουλα που μπορούμε να μαζέψουμε για τον πραγματικό Ιησού προκύπτουν από το κριτικό «κοσκίνισμα» των Ευαγγελίων και των επιστολών του Παύλου.

      Το να κατηγορείς κάποιον ότι «αλλάζει τα λόγια του Ιησού» σημαίνει ότι θεωρείς δεδομένο ότι εσύ γνωρίζεις τα ακριβή λόγια (ή τον ακριβή βίο) του ιστορικού Ιησού.

      Το ένα Ευαγγέλιο λέει ότι ο ανεστημένος Ιησούς συνάντησε τους μαθητές του στην Ιερουσαλήμ και το άλλο λέει ότι τους συνάντησε στην Γαλιλαία. Στο ένα ευαγγέλιο ο Χριστός είναι λιγομίλητος στην δίκη του και λέει μόνο 4 κουβέντες στον Πιλάτο, στο άλλο ευαγγέλιο ο Χριστός έχει ολόκληρη φιλοσοφική συζήτηση με τον Πιλάτο για το τι είναι αλήθεια.

      Ό,τι ισχύει για τον Χριστό και τον Σωκράτη, ισχύει και για τον Κωνσταντίνο, με την μόνη διαφορά, ότι στην περίπτωση του Κωνσταντίνου έχουμε και αρκετά ανεξάρτητα επιγραφικά στοιχεία για να συγκρίνουμε την διήγηση των χριστιανών προπαγανδιστών όπως ο Ευσέβιος και ο Λακτάντιος.

      Είδες με τα μάτια σου τον Ευσέβιο να λέει ότι ο Κωνσταντίνος «εξευτέλισε» τους πολυθεϊστές με την «κατάσχεση» μνημείων και την ίδια ώρα είδες τις επιγραφές του ιεροφάντη των ελευσινίων μυστηρίων Νικαγόρα να ευχαριστεί τον ευσεβέστατο Κωνσταντίνο που του έδωσε την ευκαιρία να αξιολογήσει τα μνημεία κατά την διαδικασία της συλλογής τους.

  7. Παύλος Γλουτής

    Κύριε Σμερδαλέε,

    σάς ενημερώνω ότι δεν έχω καμιά σχέση με τον γερο-Βάταλο. Επίσης σάς ενημερώνω για κάτι θεμελιώδες που σίγουρα αγνοείτε:

    Χάρη στον Ευσέβιο Παμφίλου οι Χριστιανοί Πατέρες έχουν σώσει την παρτίδα πολλές φορές, απαντώντας στις αντιφάσεις του Ευαγγελίου. Για παράδειγμα, στο Γαλάτες 2,11, ο Σαούλ – Παύλος καταγγέλλει τον Απόστολο Πέτρο ως «κατεγνωσμένο», που σημαίνει αξιόμεμπτος, αξιοκατάκριτος. Αυτός ο χαρακτηρισμός του Πέτρου από τον Παύλο ταλαιπωρούσε επί αιώνες τους Πατέρες, μέχρι που οι Θεολόγοι ανακάλυψαν το εδάφιο του Παμφίλου που λέει πως ο Παύλος δεν μιλούσε για τον Απόστολο Πέτρο, αλλά για έναν άλλον Πέτρο από τους Εβδομήκοντα!.. Κι έτσι λύθηκε σώθηκε η παρτίδα, αλλιώς όλος ο κόσμος θα μάθαινε ότι οι δύο πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι πλακωνόντουσαν μεταξύ τους.

    Μπορώ να σάς αναφέρω άλλες 10 περιπτώσεις που ο (αναξιόπιστος για εσάς) Ευσέβιος Παμφίλου έχει δώσει άλλοθι στους Πατέρες για να εξηγήσουν τις παλαβομάρες του Ευαγγελίου, αλλά σέβομαι τον χώρο του ιστολογίου.

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ: Αν αρχίσουμε να αμφισβητούμε τον Πατέρα της Εκκλησιαστικής Ιστορίας (όπως πράττετε εσείς και ο παπα-Μεταλληνός) πόσο χρόνο νομίζετε ότι θα αντέξει την κατάρρευση το σαθρό οικοδόμημα του Χριστιανισμού;

    Ένα ωραίο άρθρο για το πώς ο Παμφίλου έσωσε την παρτίδα με το «κατεγνωσμένος» του Παύλου εναντίον του Πέτρου μπορείτε να διαβάσετε εδώ από τον «Μεταλληνό της Θεσσαλονίκης» πατέρα Θεόδωρο Ζήση, ομότιμο καθηγητή του Αριστοτελείου
    http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/10/blog-post_17.html

    • 1)Κύριε Σμερδαλέε,

      σάς ενημερώνω ότι δεν έχω καμιά σχέση με τον γερο-Βάταλο.
      —-

      Να φανταστώ ότι έτυχε να έχεις το ίδιο IP με τον Βάταλο και την ίδια ψύχωση για τον παπα-Μεταλληνό εε;

      2)ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ: Αν αρχίσουμε να αμφισβητούμε τον Πατέρα της Εκκλησιαστικής Ιστορίας (όπως πράττετε εσείς και ο παπα-Μεταλληνός) πόσο χρόνο νομίζετε ότι θα αντέξει την κατάρρευση το σαθρό οικοδόμημα του Χριστιανισμού;
      —-

      Αφού άντεξε δύο Blockbuster ταινίες από Bestseller παπαρο-μυθιστορήματα του Dan Brown, πιστεύω ότι ο Χριστιανισμός μπορεί να αντέξει και την σοβαρή Κριτική Ιστοριογραφία. 🙂

      Το σύνθημα (official motto of the class) που ο καθηγητής θρησκευτικών μελετών Dale Martin διδάσκει στους φοιτητές του στο Yale είναι “De omnibus dubitandum” = «αμφισβήτηση των πάντων».

      [08:25-09:25]

  8. Παύλος Γλουτής

    Αγαπητέ κύριε Στερδα…, Σπουρδα…, Σμερδα…, όπως λέγεστε τελοσπάντων –α, ναι–, Σμερδαλέε.

    Ειδοποιήθην από φίλους ότι εις το εξαιρετικόν ιστολόγιόν σας ενεφανίσθη αδολέχης τις γέρων (και ουχί νεανίας) σφετεριζόμενος τον όνομά μου και ομιλών υπό τούτο ως ψευδώνυμον. Εξανίσταμαι, κύριε Στερδα…, Σπουρδα…, Σμερδα… (θα το θυμηθώ τελοσπάντων –α, ναι), Σμερδαλέε, προ του εγκλήματος. Ποίος έδωκε το δικαίωμα εις τον λαθροκινούμενον αναγνώστην σας να παρουσιάζεται ως Παύλος Γλουτής, ενώ Παύλος Γλουτής είμαι εγώ, ο μόνος αληθινός, ο μόνος υπάρχων, και αντί άλλης αποδείξεως λάβετε τον κόπον να ιδείτε την φυσιογνωμίαν μου (profil) εις τον Γούγλην εδώ. Ποίος έδωκε, ερωτώ, το δικαίωμα εις τον σφετεριστήν; Αλλά και καθ’ ημών έχω αιτίαν ισχυράν, κύριε Στερδα…, Σπουρδα…, Σμερδα… (πού θα πάει αυτό; ), κύριε Σμερδαλέε, θέλω να πω. Πώς υμείς, ο δικαίως αποκληθείς «Σάθας του Εικοστού Πρώτου Αιώνος», υπ’ αβελτηρίας ναρκωθείς, επιτρέπετε εις τον εαυτόν σας να συνδιαλέγεται μετά της ψευδοπροσώπου ταύτης σκιάς και μάλιστα να επιχειρηματολογείτε υπέρ ή κατά του πατρός Μεταλληνού, τον οποίον εγώ, ο αληθής Παύλος Γλουτής, σέβομαι και υπολήπτομαι υπέρ πάντα άλλον θεολογούντα; Άπαγε της βλασφημίας και θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου. Κάμετέ μου την χάριν, κύριε Στερδα…, Σπουρδα…, Σμερδα… (μα τι όνομα κι αυτό; ), Σμερδαλέε, να τον κάμετε να απεκδυθή την κουκούλαν του, ο κουκουλοφόρος. Αποκαλύψατέ τον, υπερασπιζόμενος επιτέλους τον τίτλον του μυθοτρίπτου. Στοιχηματίζω το ήμισυ της περιουσίας μου ότι μπορείτε να τον αποστομώσετε.

    Μετά τιμής,

    Παύλος Γλουτής, ο μόνος υπάρχων,
    θαυμαστής σας και αναγνώστης του παρόντος ιστολογίου.

    • Αγαπητέ κύριε Στερδα…, Σπουρδα…, Σμερδα…, όπως λέγεστε τελοσπάντων –α, ναι–, Σμερδαλέε.

      Ειδοποιήθην από φίλους ότι εις το εξαιρετικόν ιστολόγιόν σας ενεφανίσθη αδολέχης τις γέρων (και ουχί νεανίας) σφετεριζόμενος τον όνομά μου και ομιλών υπό τούτο ως ψευδώνυμον.
      —–

      🙂 🙂 🙂 🙂

      [01:08] «Μα εγώ προειδοποίησα κύριε πρόεδρε, πες με Γύλο να μην μπερδεύεσαι»

      Γέρων τις αδολεσχέστατος πάνυ γε αντιμεταλληνικός και σφόδρα επαναληπτικός, αξιότιμε κύριε Γλουτή.

      • Λέγεται δε ότι ο αναίσχυντος ούτος σφετεριστής γέρων τυγχάνει δυσσεβής ελληνιστής είναι, ήτοι χρηστήρ ασελγεστάτων φαλλών, οκτωδακτύλων ολίσβων (dildo βαρβαριστί, βλέπε στίχο 109 στην Αριστοφάνους Λυσιστράτην) και ετέρων τινών βεβήλων βακχικών θύσθλων, δίκην αυτών που επί Μεγάλου Θεοδοσίου διεπόμπευον εις τας λεωφόρους οδούς της Αλεξανδρείας οι πανευσεβέστατοι Χριστιανοί ημών πρόγονοι έπειτα από τας εκκαθαριστικάς των επιδρομάς εις τας αίθουσας τελέσεως των δυσσεβών ελληνικών μυστηρίων, ως ιστορεί Θεοφάνης ο επονομαζόμενος Ομολογητής εις την Χρονογραφίαν του:

        Θεόφιλος δέ, ὁ ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας, αἰτήσας Θεοδόσιον τὸν βασιλέα τὸ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἱερὸν τῶν Ἑλλήνων ἐξεκάθηρε καὶ εἰς ἐκκλησίαν μετεσκεύασεν, τὰ δὲ ὄργια τῶν Ἑλλήνων ἐδημοσίευσεν, φαλλούς τε καὶ εἴ τι τούτων ἀσελγέστερον καὶ βεβηλότερον. ὅθεν τὸ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων αἰσχυνθὲν πολλοὺς φόνους εἰργάσατο. Θεοδόσιος δὲ μαθὼν τοὺς γεγονότας ὑπ‘ αὐτῶν φόνους, τοὺς μὲν ἀναιρεθέντας Χριστιανοὺς ὡς μάρτυρας ἐμακάρισεν· τοῖς δὲ Ἕλλησι συγχωρεῖν ἐπηγγείλατο, εἰ πρὸς χριστιανισμὸν μεταθεῖντο·

  9. Βάταλος

    Αγαπητοί κύριοι,

    Ευχαριστώ τον κ. Σμερδαλέον διά το θαυμάσιον απόσπασμα του Θεοφάνους που ανήρτησε. Διατί, όμως, αποκρύπτει την φοβεράν αποκάλυψιν του επιδόξου Αρχηγού της Ν.Δ. Αδώνιδος Γεωργιάδου (την έκαμε τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 23-12-2013, ενώ ήτο εν ενεργεία υπουργός Υγείας, μέσω του ελληνολάτρου αδελφού του Λεωνίδα) ότι αι γυναίκες καυλώνουν 9 φοράς περισσότερον από τους άνδρας, ως απεκάλυψε εις τον Δίαν ο μάντης Τειρεσίας;

    Ιδού το αποδεικτικόν βίδεον, από το οποίο αποσπώ εν μέρος της περιγραφής διά τους αστοιχειώτους Ρωμιούς αναγνώστας του Σμερδαλείου Ιστολογίου

    «Αρχικά ο Άδωνις περιγράφει με πάθος την περίφημη ιστορία της Ελληνικής Μυθολογίας για τον ερωτικό σμίξιμο του Θεού Έρωτος και της πανέμορφης κορασίδος Ψυχής, που έχει αποτυπωθεί σε όλα τα μεγάλα έργα ζωγραφικής και γλυπτικής της Αναγεννήσεως…

    Αμέσως μετά, ο Λεωνίδας μιλάει για τον θρυλικό μάντη Τειρεσία,

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1)

    http://en.wikipedia.org/wiki/Tiresias

    που ήταν ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που είχε ζήσει και ως άνδρας και ως γυναίκα. Όταν ο Δίας και η Ήρα διαφώνησαν για το ποιός καβλώνει περισσότερο στο γαμήσι, οι άνδρες ή οι γυναίκες, σκέφθηκαν να φωνάξουν τον Τειρεσία που ήξερε…

    Πράγματι, ο Τειρεσίας τους απάντησε ότι οι γυναίκες αισθάνονται πολύ μεγαλύτερη ηδονή από τους άνδρες κατά την διάρκεια του γαμησιού. Για την ακρίβεια, αισθάνονται ηδονή 9 (εννέα) φορές περισσότερο από τους άνδρες, αλλά αυτό το εννέα δεν το είπε ο Λεωνίδας για να μήν επέμβη η ανθελληνική και μισούσα θανάσιμα την Ελληνική Μυθολογία Ορθόδοξη Εκκλησία, και αφορίσει τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος τολμά να αποκαλύπτει (μέσω των βιβλίων που πουλάει) στον Ελληνικό Λαό αυτή την φοβερή αλήθεια που μάς αποκρύπτουν επί αιώνες οι Χριστιανοί σκοταδιστές και την οποία ήξεραν οι Αρχαίοι Έλληνες: Οι γυναίκες καβλώνουν 9 φορές περισσότερο από τους άνδρες στο γαμήσι.

    Αυτό το ξέρουν άριστα και οι μουσουλμάνοι, γι’ αυτό κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια τους, για να μήν αισθάνονται οργασμό και κάβλα όταν γαμιούνται. Γι’ αυτό και οι Αρχαίοι Έλληνες έκλειναν τις συζύγους τους στον γυναικωνίτη κι αυτοί γαμούσαν εταίρες, αυλητρίδες και πόρνες. Γνώριζαν οι σοφοί αυτοί άνδρες ότι η κάβλα της γυναίκας δεν έχει τέλος και πως ακόμη και στο μπουκάλι να την κλείσεις, αυτή θα βρεί τον τρόπο να γαμηθεί με τον φελλό».

    ΙΔΟΥ πόσον ωραία είναι η Ελληνική Μυθολογία,πράγμα που αποκρύπτει ο εσχάτως εξαγορασθείς υπό των Γαλιλαίων, κ. Σμερδαλέος. Συγκρίνατε με τας βρωμεράς ιστορίας των Ιουδαιοχριστιανών και θα καταλάβετε διατί ο Ραββίνος Χριστός ουδέποτε εγέλασε και ουδέποτε εγάμησεν εις την ζωήν του.

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s