Το αντιθετικό ζεύγος Arya και Dasa στην Rigveda

Η Rigveda είναι το παλαιότερο Αρχαίο Ινδικό ποιητικό κείμενο. Πρόκειται για μια σειρά ύμνων που έχουν γραφτεί στην Βεδική Σανσκριτική κατά την περίοδο 1500-1200 π.Χ., δηλαδή λίγους μόλις αιώνες μετά την άφιξη του Ινδο-Άριου charter group στην Ινδία. Ένα από τα θέματα της Rigveda είναι οι πόλεμοι μεταξύ δύο πληθυσμιακών ομάδων που ονομάζονται Ārya και Dāsa. Σε αυτές τις επικές μάχες οι κύριοι θεοί του ινδικού πάνθεου επεμβαίνουν βοηθώντας τους Ārya να νικήσουν και να υποτάξουν τους Dāsa.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι Ārya = «Άριοι» είναι οι πρώιμοι Ινδο-Άριοι που εισήγαγαν τον πρόγονο των Ινδο-Άριων γλωσσών στην Ινδία μαζί με το άλογο και το ιππήλατο πολεμικό άρμα. Το ποιοι ακριβώς ήταν οι Dāsa/Dasyu είναι λιγότερο ξεκάθαρο, αλλά είναι πρακτικά ομόφωνη η πεποίθηση των μελετητών ότι πρόκειται για το γηγενές προϊνδοευρωπαϊκό πληθυσμιακό υπόστρωμα της Ινδικής χερσονήσου, από το οποίο προέρχονται οι μη ΙΕ γλώσσες της χερσονήσου όπως η Δραβιδική οικογένεια γλωσσών.

Ενώ η Rigveda δίνει την εντύπωση μιας κατακτητικής εισβολής, στην πραγματικότητα η Έλευση των Ινδο-Αρίων στην Ινδία φαίνεται να ήταν μια βαθμιαία διαδικασία διηθήσεως της ΒΔ Ινδίας από ημινομαδικούς κτηνοτροφικούς πληθυσμούς, στην οποία ο πόλεμος ήταν απλά ένας από τους πολλούς τρόπους αλληλεπιδράσεως μεταξύ νεήλυδων και γηγενών. Στην ίδια πάντα Rigveda βρίσκουμε και περιπτώσεις βασιλιάδων Ārya που κάνουν πόλεμο σε άλλους βασιλιάδες Ārya έχοντας σαν συμμάχους τους Dāsa.

Μία πολλή καλή απομυθοποίηση της «Άριας Εισβολής» (Aryan Invasion) από τον εξειδικευμένο στην Σανσκριτική ινδοευρωπαϊστή γλωσσολόγο Hans Henrich Hock μπορείτε να δείτε στα παρακάτω μικρά βίντεο.

Αφού λοιπόν ξεκαθάρισα ότι η Rigveda δεν μπορεί να διαβαστεί σαν ιστορία, αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω είναι να παρουσιάσω τα κριτήρια που χρησιμοποίησαν οι ποιητές για να κατασκευάσουν το αντιθετικό ζεύγος ταυτοτήτων ĀryaDāsa. Ότι έχουμε να κάνουμε με αντιθετικό ζεύγος φαίνεται ξεκάθαρα από στίχους όπως ο παρακάτω:

[RV, 10.86.19]

ayamemi vicākaśad vicinvan Dāsam Āryam
pibāmipākasutvano.abhi dhīramacākaśaṃ viśvasmādindra uttaraḥ

Distinguishing the Dasa and the Arya, viewing all, I go.
I look upon the wise, and drink the simple votary’s Soma juice. Supreme is Indra over all.

Αυτό που είναι λιγότερο ξεκάθαρο είναι η ακριβής σημασία των όρων Ārya και Dāsa. Άλλοτε φαίνεται να έχει εθνοτικό χαρακτήρα (Ινδο-Άριοι / μη Ινδο-Άριοι), άλλοτε ηθικο-θρησκευτικό (πιστός / άπιστος, αγαθός / κακός) και άλλοτε κοινωνικό (ευγενής / πληβείος).

Το αντιθετικό ζεύγος ĀryaDāsa υπήρχε ήδη στην κοινή Ινδο-Ιρανική γλώσσα πολύ πριν την έλευση των Ινδο-Αρίων στην Ινδία. Οι Ινδο-Ιρανοί είναι οι μόνοι ΙΕοι που χρησιμοποίησαν τον όρο «Άριοι» ως ενδωνύμιο για τον αυτοπροσδιορισμό τους. Αρκεί να διαβάσουμε την παρακάτω Αρχαία Περσική επιγραφή του βασιλιά Δαρείου Α΄ (DNa 8-15) για να το καταλάβουμε:

adam Dārayavauš xšāyaθiya vazarkaHaxāmanišiya, PārsaAriya Ariya ciça

Είμαι ο Δαρείος ο Μέγας Βασιλεύς … Αχαιμενίδης, Πέρσης … Άριος Αρίας καταγωγής

Darius-Aryan

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Μήδοι ήταν παλιά γνωστοί σε όλους ως «Ἄριοι»:

[7.62] Μῆδοι δὲ τὴν αὐτὴν ταύτην ἐσταλμένοι ἐστρατεύοντο: Μηδικὴ γὰρ αὕτη ἡ σκευή ἐστι καὶ οὐ Περσική. οἱ δὲ Μῆδοι ἄρχοντα μὲν παρείχοντο Τιγράνην ἄνδρα Ἀχαιμενίδην, ἐκαλέοντο δὲ πάλαι πρὸς πάντων Ἄριοι, ἀπικομένης δὲ Μηδείης τῆς Κολχίδος ἐξ Ἀθηνέων ἐς τοὺς Ἀρίους τούτους μετέβαλον καὶ οὗτοι τὸ οὔνομα. αὐτοὶ περὶ σφέων ὧδε λέγουσι Μῆδοι. Κίσσιοι δὲ στρατευόμενοι τὰ μὲν ἄλλα κατά περ Πέρσαι ἐσκευάδατο, ἀντὶ δὲ τῶν πίλων μιτρηφόροι ἦσαν. Κισσίων δὲ ἦρχε Ἀνάφης ὁ Ὀτάνεω. Ὑρκάνιοι δὲ κατά περ Πέρσαι ἐσεσάχατο, ἡγεμόνα παρεχόμενοι Μεγάπανον τὸν Βαβυλῶνος ὕστερον τούτων ἐπιτροπεύσαντα.

Το πόσο παλιός ήταν ο αυτοπροσδιορισμός «Άριοι» στους Ινδο-Ιρανούς φαίνεται από το ότι σε ορισμένες Φιννο-ουγγρικές γλώσσες ο όρος έχει εισέλθει ως δάνειο με σημασίες όπως «νότιος» και «δούλος», κάτι που υποδηλώνει εχθρικές σχέσεις ανάμεσα στους προγόνους των Ινδο-Ιρανών όταν ζούσαν στις ανατολικές Ποντο-Κασπικές Στέπες και τους Φιννο-ουγγρικούς πληθυσμούς που ζούσαν βόρεια από αυτούς στα περιουραλικά δάση. Βέβαια το δάνειο μπορεί να είναι μεταγενέστερο από τους Ιρανόφωνους Σκύθες των στεπών όπως οι Αλανοί (το όνομά τους προέρχεται από το ιρανικό ενδωνύμιο Άριοι).

h4eryos

Εξίσου παλιά είναι και η ρίζα *des- που έδωσε όρους με τη σημασία «εχθρός, κακός, ξένος». Η ρίζα είναι σίγουρα κοινή Ινδο-Ιρανική και, αν δεχτούμε την ετυμολογία του ελληνικού όρου δοῦλος < δόελος (γραμμική Β do-e-ro = /dohelos/) < *dos-elos = «αιχμαλωτισμένος εχθρός» (λ.χ. λόετρον > λουτρόν), Ελληνο-Άρια.

des

Ας δούμε λοιπόν τι σημασία απέκτησε στην Rigveda αυτό το κληρονομημένο αντιθετικό ζεύγος.

O όρος Ārya απαντά 36 φορές στην Rigveda και στις 24 από αυτές αντιπαραβάλλεται σε κάποιο πάραγωγο της ρίζας *des– όπως Dāsa (13 φορές), Dasyu (9 φορές) και Dasi(2 φορές). Αυτό οδήγησε τον Ινδό σχολιαστή της Rigeda Skandasvamin (~ 500 μ.Χ. , δηλαδή 1800 περίπου χρόνια μετά την συγγραφή της Rigveda) να ορίσει μονολεκτικά τον όρο Dasyu ως “Anārya” = «Ανάριοι, μη Άριοι».

anarya

Το στερητικό σύνθετο Anārya θυμίζει το σασσανιδικό ζεύγος επιθέτων ērān  anērān για τα εδάφη που ανήκαν στην Σασσανιδική Αυτοκρατορία και για τα Ρωμαϊκά εδάφη της δυτικής Ασίας που δε ανήκαν σ΄αυτή. Ο όρος *arya > airya > Ērān ~ «περιοχή Αρίων ~ Ιρανών» είναι ο πρόγονος το σημερινού Ιράν.

Καλό είναι σε αυτό το σημείο να θυμηθούμε πως ορίζει την Ελληνική εθνότητα ο Ηρόδοτος:

[8.144.2] αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικὸν ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα

Το «Ἑλληνικὸν» είναι όμαιμο, ομόγλωσσο έχει κοινούς ναούς και θυσίες (~ ομόθρησκον) και ομότροπα ήθη (ομοηθές).

Θυμίζω πως η εθνοτικότητα (ethnicity) είναι εκείνη η πολλές φορές εφήμερη και καιροσκοπική (κατά Fredrik Barth) συλλογική ταυτότητα που προσπαθεί να εξηγήσει την ομοιότητα, οικειότητα και ιστορική σύμπραξη ενός πληθυσμού μέσα από την «παράλογη και υποκειμενική πεποίθηση» (φράση του Patrick Amory) σε αποκλειστικά κοινή βιολογική καταγωγή (το sine qua non = ουκ άνευ της εθνοτικότητας κατά τους Anthony D. Smith και Jonathan M. Hall), η οποία δικαιολείται μέσα από την κοινή κατοχή αντικειμενικών δεικτών όπως γλώσσα, θρησκεία, ενδυμασία, κοινός τόπος κατοικίας κλπ. Με άλλα λόγια, η εθνοτικότητα έγκειται στην κατασκευή και συντήρηση ενός τοιχίου (Barth) που χωρίζει «εμάς» που είμαστε εντός από τους «άλλους» που είναι εκτός μέσα από την προώθηση της ιδέας ότι «εμείς» έχουμε κοινή καταγωγή, η οποία είναι διαφορετική από αυτήν των «άλλων».

Έχω κάνει μια παλαιότερη ανάρτηση όπου αναλύω τα παραπάνω. Εδώ θα παρουσιάσω συνοπτικά τις βασικές ιδέες:

– Η εθνοτικότητα ως εφήμερο και καιροσκοπικό κοινωνικό κατασκεύασμα που στηρίζεται στην κατασκευή και συντήρηση ενός τοιχίου (ethnic boundary) «εμείς»-«αυτοί/άλλοι» (Barth)

– H παράλογη (irrational) και υποκειμενική (subjective) πεποίθηση σε αποκλειστικά κοινή βιολογική καταγωγή (Amory) ως το sine qua non = ουκ άνευ της εθνοτικότητας (Smith, Hall).

ethnicity

Για να εφαρμόσουμε λοιπόν τα παραπάνω συμπεράσματα στην εξέταση του αντιθετικού ζεύγους ĀryaDāsa στην Rigveda.

1. Ὅμαιμον

Όπως λέει ο Patrick Amory η εθνοτικότητα εμπεριέχει την παράλογη και υποκειμενική πεποίθηση διακριτών βιολογικών κατηγοριών και, σύμφωνα με τους Smith και Hall, ο μύθος μιας αποκλειστικά κοινής βιολογικής καταγωγής είναι το sine qua non = ουκ άνευ της εθνοτικότητας.

Στην Rigveda το επίθετο amanuṣya χαρακτηρίζει τους Dāsa. Επειδή manuṣyá = «άνθρωπος» στην Σανσκριτική (λ.χ. γύφτικο/ρόμανι manush) θα βρείτε στις περισσότερες μεταφράσεις της Rigveda το επίθετο αυτό με το στερητικό *n.->a- να μεταφράζεται ως “inhuman, non human”, δηλαδή «ανάνθρωποι, μη άνθρωποι». Αυτή είναι μια «ρηχή» απόδοση που δυστυχώς επιβιώνει μέχρι σήμερα στις περισσότερες μεταφράσεις.

Κατά την γνώμη μου, η αληθινή σημασία του επιθέτου είναι εντελώς διαφορετική. Η σανσκριτική λέξη manuṣyá είναι ένα ουσιαστικοποιημένο πατρωνυμικό επίθετο, δηλαδή ετυμολογικά σημαίνει «απόγονος του Manu[ṣ]». Ο Manu είναι ο «Πρώτος Άνθρωπος» της ινδικής μυθολογίας. Ο μύθος με τον «Πρώτο Άνθρωπο» που έχει ένα όνομα που προκύπτει από την ρίζα *mon-, η οποία έδωσε, μεταξύ άλλων, το αγγλικό man και το σλαβικό *man-g-yos > *mǫžĭ, έχει ΙΕ καταγωγή και τον βρίσκουμε και στην αρχαία Γερμανική μυθολογία. Ο Τάκιτος έγραψε πως σύμφωνα με την γερμανική παράδοση, τα γερμανικά φύλα χωρίζονταν σε τρεις μεγάλες φυλές οι οποίες είχαν επώνυμους προγόνους που κατάγονταν από τον «Πρώτο Άνθρωπο/Γερμανό» Mannus.

Για να καταλάβουμε όμως την σημασία του επιθέτου amanuṣya στην Rigveda ως χαρακτηρισμό των Dāsa, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι μερικές φορές ο Manu θεωρείται ως ο κοινός πρόγονος ΜΟΝΟΝ των Ārya, άρα οι Ārya είναι Manuṣya = «απόγονοι του Manu» και οι Dāsa είναι Amanuṣya = «αυτοί που δεν κατάγονται από τον Manu».

Manu-amanusya

[RV, 1.130.8]

Indraḥ samatsu yajamānam Āryaṃ prāvad viśveṣu śatamūtirājiṣu svarmīḷheṣvājiṣu Manave śāsad avratān tvacaṃ kṛṣṇā marandhayat dakṣan na viśvaṃ tatṛṣāṇamoṣatinyarśasānamoṣati

Indra in battles helps his Aryan worshipper, he who hath hundred helps at hand in every fray, in frays that win the light of heaven. Plaguing the lawless he gave up to Manu’s seed the dusky skin;

O θεός Indra στις μάχες βοηθά τον Άριο που τον λατρεύει σωστά ως θεό και υπέταξε τους μελάγχροους (kṛṣṇā tvacaṃ = «με μαύρο δέρμα», ΙΕ *kwr.s-nos = «μαύρος») για χάρη των απογόνων του Manu.

[RV 10.22.7-8]

ā na Indra pṛkṣase.asmākaṃ brahmodyatam
tat tvāyācāmahe.avaḥ śuṣṇaṃ yad dhannamānuṣam

akarmā dasyurabhi no amanturany avrato amānuṣaḥ
tvantasy āmitrahan vadhar dāsasya dambhaya

7. O Indra, thou shalt speak us fair: our holy prayer is offered up.
We pray to thee for help as thou didst strike the monster Susna dead.
8. Around us is the Dasyu, riteless, void of sense, inhuman, keeping alien laws.
Baffle, thou Slayer of the foe, the weapon which this Dasa wields.

Οι Ārya ζουν περιτριγυρισμένοι από “amanuṣya” Dasyu (για τους άλλους χαρακτηρισμούς δείτε παρακάτω) και ζητούν από τον Εχθροκτόνο (amitra-han) Indra να καταστρέψει τα όπλα των Dāsa. Ο όρος amitra = «εχθρός» ετυμολογικά σημαίνει «αυτός με τον οποίο δεν νταραβερίζομαι» (*n.-mit-ros, *meit- «ανταλάσσω», η ρίζα του Ινδο-Ιρανικού θεωνυμίου Μίθρας = αυτός που επέβλεπε την τήρηση των (εμπορικών κυρίως) συμφωνιών).

Εδώ βλέπουμε και μία άλλη διάσταση της κατά Amory «παράλογης πεποίθησης για ύπαρξη διακριτών βιολογικών κατηγοριών». Οι Dāsa είναι «σκουρόχρωμοι ~ μελάγχροοι». Το άλλο «βιολογικό» τους χαρακτηριστικό είναι ότι είναι σιμοί (δηλαδή έχουν πλατύκοντες μύτες που δεν προεξέχουν όσο αυτές των Ārya, είναι anās = «άρρινοι» και apanāsa = «πλατύρρινοι»).

Ο βεδικός όρος varṇa ετυμολογικά σημαίνει «χρώμα». Στην μεταβεδική Ινδία ο όρος έγινε συνώνυμο της «κάστας». Υπήρχαν 4 «κάστες/χρώματα» στις οποίες ταξινομούνταν οι άνθρωποι βάσει καταγωγής και επαγγέλματος. Στην Rigveda όμως υπήρχαν δύο μόνο πληθυσμιακά «χρώματα», γιατί ένας στίχος αναφέρει πως κάποιος σοφός προσευχήθηκε για «αμφότερα τα “χρώματα”» (ubhao varṇa) ~ «για όλο τον κόσμο». Η σημασία του όρου όταν περιγράφει πληθυσμούς στην Rigveda ρέπει προς την έννοια «γένος». Τα δύο αυτά «χρώματα» ήταν το “Ārya varṇa” (Άριο γένος/χρώμα) από την μια και, από την άλλη, το “kṛṣṇā varṇa” (= μαύρο γένος/χρώμα) των Dāsa ή Dāsa varṇa.

varna

ubhao-varna

Όσο για τις μύτες των Dāsa, τα επίθετα anās = «άρρινοι» και apanāsa = «πλατύρρινοι» (και οι δύο όροι περιέχουν τον ΙΕ όρο *neh2s-os = «μύτη» λ.χ.αγγλικό nose, λατινικό nāsus) που τους χαρακτηρίζουν δείχνουν, όπως είπα και πιο πάνω, ότι θεωρούνταν σιμοί.

anas

Επομένως, η «βιολογική» συνιστώσα στην κατασκευασμένη διάκριση ĀryaDāsa στην Rigveda είναι ξεκάθαρη. Οι Ārya είναι μεταξύ τους «ὅμαιμοι» ως απόγονοι του Manu, ενώ οι Dāsa ως “Amanuṣya” = «όχι απόγονοι του Manu» έχουν διαφορετική καταγωγή, η οποία «φαίνεται» από το διαφορετικό τους «μαύρο χρώμα» (kṛṣṇā varṇa) και από τις διαφορετικές τους μύτες.

2. Ὁμόγλωσσον

Οι Dāsa στην Rigveda είναι mridhra-vācha = «αυτοί που μιλάνε παράξενα» (το δεύτερο συνθετικό είναι από την ρίζα *wekw- «μιλάω»). Στα ποιήματα που γράφτηκαν μετά την Rigveda χαρακτηρίζονται και ως “mleccha” ~ «βάρβαροι, βαρβαρόφωνοι, αλλόθροοι», αλλά ο όρος αυτός απουσιάζει από την Rigveda.

Mleccha (from Vedic Sanskrit म्लेच्छ mleccha, meaning “non-Vedic”, “barbarian), also spelt Mlechchha, referred to people of foreign extraction in ancient India. Mleccha was used by the ancient Indians much as the ancient Greeks used barbaros, originally to indicate the uncouth and incomprehensible speech of foreigners and then extended to their unfamiliar behaviour.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι ο όρος mridhra-vācha δεν μπορεί να αποδοθεί ακριβώς ως «αλλόθροος, αλλόγλωσσος», γιατί χρησιμοποιείται πιο σπάνια και για «Άριες» φάρες (āri visa < *weik’- «φάρα, χωριό») όπως αυτή των Pūrus.

mridhra-vachah

Με άλλα λόγια, η βεδική χρήση του όρου mridhra-vāchaθυμίζει την αμφίσημη ελληνική χρήση του όρου «βάρβαρος». «Βαρβαρόφωνοι» ήταν και οι μη ελληνόφωνοι Κάρες, αλλά και οι ελληνόφωνοι Ηλείοι, ενώ ο Πλάτων στον Πρωταγόρα εκφράζει τον Αθηναϊκό του σοβινισμό χαρακτηρίζοντας την Αιολική διάλεκτο του Πιττακού του Λέσβιου ως «βάρβαρη φωνή» (φαίνεται ότι τον Πλάτωνα τον πείραξε το λεσβικό απαρέμφατο ἔμμεναι = εἶναι που όμως απαντά πολλάκις και στην Ιλιάδα).

[Ησύχιος]

βάρβαρα· ἀσύνετα. ἄτακτα

βαρβαρόφωνοι· οἱ Ἠλεῖοι καὶ οἱ Κᾶρες, ὡς τραχύφωνοι καὶ

ἀσαφῆ τὴν φωνὴν ἔχοντες (Β 867)

βαρυόπην· βαρύφωνον (Pind. Pyth. 6,24)

[Πλάτων, Πρωταγόρας, 341c]

‘χαλεπὸν’ Σιμωνίδης;

κακόν, ἔφη.

διὰ ταῦτ᾽ ἄρα καὶ μέμφεται, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Πρόδικε, τὸν Πιττακὸν λέγοντα “χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι”, ὥσπερ ἂν εἰ ἤκουεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι ἐστὶν κακὸν “ἐσθλὸν ἔμμεναι”.

ἀλλὰ τί οἴει, ἔφη, λέγειν, ὦ Σώκρατες, Σιμωνίδην ἄλλο ἢ τοῦτο, καὶ ὀνειδίζειν τῷ Πιττακῷ ὅτι τὰ ὀνόματα οὐκ ἠπίστατο ὀρθῶς διαιρεῖν ἅτε Λέσβιος ὢν καὶ ἐν φωνῇ βαρβάρῳ τεθραμμένος;

3. Ὁμόθρησκον και Ὁμοηθές

Η θρησκεία και τα ήθη είναι άλλα δύο κριτήρια που χωρίζουν τους Ārya και τους Dāsa. Επαναλαμβάνω μερικούς στίχους που παρέθεσα παραπάνω:

[RV, 1.130.8]

Indraḥ samatsu yajamānam Āryaṃ

Indra in battles helps his Aryan worshipper

O όρος yajamāna σημαίνει «αυτός που τελεί σωστά τις θυσίες». Αντίθετα οι Dāsa χαρακτηρίζονται ως:

[RV, 10.22.7]

akarmā dasyurabhi no amanturany avrato amānuṣaḥ

Around us is the Dasyu, riteless, void of sense, inhuman, keeping alien laws

akarmā = abrata =  αυτοί που δεν τελούν τις Άριες θυσίες και τελετές

akratus = αυτός που δεν έχει τα τυπικά ιερά έθιμα των Αρίων, όπως τα “Yagya” και “Havana”

avrata = άνομος ~ που έχει διαφορετικούς νόμους

abratas

Ακριβώς επειδή οι Ārya τιμούν «σωστά» τους «σωστούς/δυνατότερους» θεούς, απολαμβάνουν και την εύνοια των δευτέρων, όπως λ.χ. η θεϊκή βοήθεια στην μάχη. Βέβαια, ο θεός Indra εκτός από το να πολεμά τους Dāsa για χατίρι των Ārya, τιμωρεί ΚΑΙ εκείνους τους Ārya που έχουν πάψει να είναι yajamāna, όπως θανάτωσε τους Αρίους βασιλείς Arna και Citraratha που είχαν πάψει να τον τιμούν και να τον σέβονται.

Indra-kills-Arya

Κλείνω την ανάρτηση με ένα βίντεο στο οποίο γίνεται συζήτηση για τα συμπεράσματα μιας γενετικής μελέτης του Κέντρου Μοριακής Βιολογίας του Harvard πάνω στην γενετική σύσταση του Ινδικού πληθυσμού.

[00:52] Τα αποτελέσματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι υπάρχουν δύο «γονοτυπικά πακέτα» στην Ινδία: ένα Βόρειο κι ένα Νότιο. Δεν υπάρχει κανένας επιχωρικός πληθυσμός που να είναι γονοτυπικά 100% Νότιος ή 100% Βόρειος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ότι όλοι οι επιχωρικοί πληθυσμοί περιέχουν 50-50% τα δύο γονοτυπικά πακέτα.

[01:40] Ο λόγος βόρειου/νότιου γονότυπου είναι διαφορετικός στις διάφορες γλωσσικές ομάδες (λ.χ. Ινδο-Άριες και Δραβιδικές γλώσσες) και είναι διαφορετικός στις λεγόμενες «ανώτερες» και «κατώτερες» κάστες.

[02:58] Ένα βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι το σύστημα των «καστών» είναι πολύ παλιό και δημιουργήθηκε χιλιάδες χρόνια πριν, αντίθετα με αυτά που ισχυρίζονται μερικοί ιστορικοί περί πιο πρόσφατης δημιουργίας του συστήματος από τους αποικιοκράτες Άγγλους με σκοπό να διασπάσουν κοινωνικά το Ινδικό έθνος.

[04:15] Το σύστημα των «καστών» πάει χιλιάδες χρόνια πίσω και δεν είναι πρόσφατο δημιούργημα. Το άλλο συμπέρασμα της μελέτης είναι πως οι λεγόμενες «ανώτερες» κάστες φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο ποσοστό του Βόρειου γονότυπου και αυτό δείχνει πως η ιεραρχία του συστήματος των καστών ίσως τελικά να είναι βορειοϊνδική εφεύρεση.

[06:48] Το άλλο ξεκάθαρο συμπέρασμα είναι πως ο βορειοϊνδικός γονότυπος είναι περισσότερο κοντά στους δυτικοασιατικούς και ευρωπαϊκούς απ΄ότι ο νοτιοϊνδικός.

Όπως είχα δείξει σε μια παλαιότερη ανάρτηση, το γονίδιο που προσφέρει Ανεξία στην Λακτόζη στην Ινδία είναι ολόϊδιο με το Ευρωπαϊκό και είναι άνισα κατανεμημένο σε βόρεια και νότια Ινδία. Στην Βόρειο Ινδία το ποσοστό δυσανεξίας είναι γύρω στο 30%, ενώ στην Νότιο Ινδία το ίδιο ποσοστό είναι γύρω στο 70%.

Advertisements

6 Comments

Filed under Αρχαιότητα, Εθνολογία

6 responses to “Το αντιθετικό ζεύγος Arya και Dasa στην Rigveda

  1. Κουκόηλ'ς

    Μέχρι να διαβάσω την ανάρτησή σου, ήμουν σίγουρος πως η λέξη “ντουσμάνοι” (εχθροί) της Ποντιακής, ήταν τουρκικό δάνειο της Τουρκικής “düşman”. Tελικά, ψάχνοντας μετά το διάβασμα, κατέληξα ότι είναι μάλλον Πέρσικης ετυμολογίας, αν και δεν αποκλείεται να δόθηκε στους Πόντιους όχι απ’ευθείας από την Περσική, αλλά μέσω της Τουρκικής.

    • Έτσι είναι όπως κατέληξες. Η λέξη «δουσμάνος/ντουσμάνος» είναι απώτερης περσικής καταγωγής που μάλλον έφτασε στην Ελληνική μέσω της τουρκικής. Ο περσικός «πηγαίος» όρος duš-manah είναι συγγενής του ελληνικού επιθέτου δυσμενής και του Σανσκριτικού durmanas (sm>zm>rm όπως οσμή > orma).

  2. Κουκόηλ'ς

    Παρ’όλα αυτά to “ντουσμάνοι” μάλλον δεν έχει να κάνει με τη ρίζα *des.Το wictionary παραλληλίζει το περσικό “došman” με το Ελληνικό “δυσ-μενής” http://en.wiktionary.org/wiki/%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86#Persian

  3. Simplizissimus

    Επισημαίνω ότι ο θεός Κρίσνα (Krishna, ή Krsna με διακριτικά) είναι … krsna, δηλαδή μαύρος στο δέρμα (βλ. Βικιαπίδεια). Είναι παιχνιδιάρης κι ερωτύλος, έχει ως ιερό ζώο την αγελάδα, θυμίζει δηλαδή τον αγελαδοκλέφτη Ερμή ή τον Πάνα, ως θεός της γονιμότητας, και παίζει τον αγαπημένο του αυλό, όπως ο Πάνας τη σύριγγα.

    Όσο για εκείνους τους Mleccha, πόσο θα ήθελα να είναι συγγενείς ετυμολογικά με τους Walhaz

    • Καλώς τον Simplizissimus!!!

      Έχεις δίκαιο για την ετυμολογία του ονόματος του Κρίσνα. Ετυμολογικά σημαίνει «μαύρος» (αν και ο όρος κατέληξε να σημαίνει και «κυανός» γι΄αυτό και τον ζωγραφίζουν πάντα μπλε).

      Ο Κρίσνα είναι «Μαύρος» και ο σύντροφος και συμπολεμιστής του Αρτζούνα (Arjuna) είναι ο «λευκός/φωτεινός» (η ρίζα *h2r.g’- έχει δώσει τα ελληνικά ἄργυρος, ἀργιόδους και ἀργικέραυνος).

      Υπάρχουν επίσης πολλές ομοιότητες μεταξύ Indra και Ηρακλή τις οποίες περιγράφει πολύ ωραία ο West.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s