Ο Ψέκκας και η ΙΕ θεωρία

Αν θέλετε να καταλάβετε τον βαθμό ξεκαρδίσματος που αισθάνονται οι Βούλγαροι όταν μαθαίνουν τα καραγκιοζιλίκια από τα “brakʲa Makedonci” δεν έχετε παρά να γράψετε στο google «ινδοευρωπαϊκή θεωρία phorum.gr».

Για να δούμε πρώτα πως ξεκαρδίζονται οι Βούλγαροι με τον Alexandar Makedonski -για τους φίλους “Sašo”- και με τα Sašό-πουλά του.

Ο Sašo:

Και τα Sašό-πουλα της Αυστραλίας:

Τα Sašό-πουλα αρχίζουν στο [00:18], στο [00:50] παίζει κλεμμένο το τραγούδι «Μακεδονία Ξακουστή» με αλλαγμένα λόγια και στο [01:00] αρχίζουν την πλάκα οι παρουσιαστές …  μετά τους Μακεδόνες των Βαλκανίων ας δούμε -λένε- και τους Ινδιάνους Μακεδόνες της Αμερικής (Indianski Makedonci) και τους «μαύρους αδελφούς Μακεδόνες Ζουλού» από την Αφρική (Zulusi Makedonci).

Και ενώ τα εγγόνια κάνουν αυτά τα καραγκιοζιλίκια στην Αυστραλία, πίσω στο χωριό, η Γιαγιά η κυρά-Cveta απ΄το Capari (πάνω από το την Μεγάλη Πρέσπα, όχι πολύ μακριά από την Bugarska Čuka = «Βουλγαροκορυφή» του όρους Galičica), τραγουδάει τραγούδια όπως «Αχ Βουλγαρία … τ΄όνομά σου» (O Bugarijo … tvoeto ime … [01:25] στο παρακάτω βίντεο) και ο παππούς [02:45] παραπονιέται που το όνομά του ήταν Smickov και οι μεν Σέρβοι του το άλλαξαν σε Smicković και οι Μακεδονιστές αργότερα σε Smickovski.

Τώρα ας αφήσουμε τα Sašό-πουλα και πάμε να δούμε τα δικά μας τρισβάρβαρα και τριτοκοσμικά καλικαντζαρο-πιθηκούδια που κρέμονται στα κλαδιά των μπανανόδενδρων του phorum.gr .

Γράψτε στο google «ινδοευρωπαϊκή θεωρία phorum.gr» και διαλέξτε όποιο ποστ θέλετε για να ξεκαρδιστείτε με τα καλικαντζαρο-πιθηκούδια. Και εκεί που κοιτάω και ξεκαρδίζομαι … νά σου κι ο Ψέκκας εν έτει 2006 αρνητής της ΙΕ θεωρίας!

«Όπου σκατό κι η μύγα» που λένε !!

psekkas-IE1

psekkas-IE2

Ο Ψέκκας λοιπόν αφού «καταρρίπτει» την  «ΙΕ θεωρία», μιλάει για την σχέση των ελληνικών λέξεων και γραμμάτων γράφοντας:

«πολές μονοσίλαβες και δυσίλαβες λέξεις … κραβγές … Η αρθρωτή ελληνική γλώσσα είναι προφανές ότι είναι προτογεννής, αφού η καταγωγή κάθε λέξης πηγάζει από τα γράμματά της και αναλύεται από ένοιες δικές της».

:p3: :p3:

Λοιπόν Ψέκκα:

1) ο πολύς > οι πολλές με διπλό -λλ- που συνήθως εξηγείται από την εξέλιξη ὁ θρασύς > ἡ θρασέϝ-(j)α > θρασεῖα/θρασέα.

IE *pelh1- «γεμίζω» > *polh1-u- > ὁ πολύς > ἡ πολέϝ-ᾱ > πολέᾱ > πολjά > πολλά/πολλή με αφομοίωση λj > λλ, όπως λ.χ. στο ΙΕ *h2eljos > ἄλλος.

2) μονοσύλλαβος και δισύλλαβος

συν+λαβή > συλλαβή όπως συν+λογή > συλλογή και *con+leg-t-ih3onh2 > collēctiō/collēctiōnem

Το δύο (< δύω < IE *duwō) σχηματίζει πολλαπλασιαστικό σε δι- (< δϝι- < *dwi-). IE *dwis > ελλ. δίς = σανσκρ. dvis = λατινικό bis = αγγλικό twice, twin κλπ.

Όπως βλέπεις στην Λατινική *dw-> b- . Στην Αρμενική ακόμα πιο περίεργα *dw- > erk- και στην Λυκική το ίδιο περίεργα *dw- > kb- (λ.χ. *dwi- > kbi- και *dhugh2ter- > duγatra > dwatra > kbatra).

3) κραυγή βρε Ψέκκα

4) πρωτογενής βρε Ψέκκα, για όνομα του Sir William Jones !!!

*pr.h3-tos > πρῶτος και *pr.h3to-g’enh1-es-s > πρωτογενής.

*pr.h3-wos > *pirwos > παλαιοσλαβωνικό prĭvŭ = «πρώτος» κλπ.

5) έννοιες βρε Ψέκκα, για όνομα του Ferdinand De Saussure !!!

Πρόθεση ἐν- (< IE *h1en-) + παράγωγο σε -ια (< *-ih2/-jeh2) του θέματος των λέξεων νόος ~ νοῦς και νόημα. ἔν-νο-ια > ἔννοια (= νόημα που περιέχεται εντός)

Βλέπετε όλα τα τριτοκοσμικά και τρισβάρβαρα καλικαντζαρο-πιθηκούδια νήμα για την ΙΕ γλωσσολογία και συμπεριφέρεστε σαν να κάνετε διαγωνισμό για το ποιο είναι το ηλιθιότερο και τριτοκοσμικότερο !!!

Σοβαρευτείτε επιτέλους !!! Μόνο τριτοκοσμικός τρισβάρβαρος γράφει τέτοιες παπαριές για την ετυμολογία της λέξης ὕδωρ. Όλος ο πολιτισμένος κόσμος ακουεί τους ΙΕστές γλωσσολόγους που ανάγουν την λέξη στο ΙΕ ετερόκλιτο r/n ουδέτερο *wod-r. και ξέρουν πολύ καλά το γιατί.

Η τρισβάρβαρη ελληνική βικιπαίδεια έχει καταφέρει να ξεπεράσει και τους «Δημιουργιστές» που λένε για την Εξέλιξη “it’s only a theory” !!!

wiki-IE

Έχετε διαβάσει σε καμιά άλλη γλώσσα της Βικιπαίδειας ότι η φυλογενετική συγγένεια των ΙΕ γλωσσών δεν είναι γεγονός, αλλά «κατά μία θεωρία» υπόθεση;

Αγγλική σελίδα  , Γερμανική σελίδα  , Γαλλική σελίδα  , Ιταλική σελίδα  , Ολλανδική σελίδα  , Ρωσική σελίδα κοκ.

Συναγωνιζόμαστε με τα Sašό-πουλα για το ποιος γράφει την ηλιθιότερη και τριτοκοσμικότερη Βικιπαίδεια και δεν το ξέρω;

Για να δούμε την Μακεντόνσκα σελίδα της Βικιπαίδειας για τον Βούλγαρο Τσάρο Ιβάν Βλάντισλαβ.

Ivan-mk

Για να δούμε και την επιγραφή του Μοναστηρίου που γράφτηκε γύρω στο 1015 μ.Χ. επί βασιλείας του Ιβάν Βλάντισλαβ.

Ivan-btl

«Ιβάν Βλάντισλαβ Τσάρος της Βουλγαρίας … αυτός ο Τσάρος ήταν Βουλγαρικής καταγωγής (бльгарїнь родомь)».

Rodomĭ = οργανική πτώση του ουσιαστικού rodŭ = «γένος» (= «με Βουλγαρική καταγωγή» ή «γένει Βούλγαρος» ή «γένει Βουλγαρικῷ» όλα ταιριάζουν).

rod

Όσοι συναντάτε διαδικτυακά τέτοια τριτοκοσμικά καλικαντζαρο-πιθηκούδια (Sašό-πουλα, αρνητές ΙΕ γλωσσολογίας κλπ) βάλτε τους ως απάντηση το παρακάτω βίντεο στο [02:47- 03:00] και [06:11-06:20]

Μην ξεχνάμε και τον πρωτο-καλικάντζαρο Ουρλιακτήρα Αλουάττη.

Advertisements

22 Comments

Filed under Γλωσσολογία, Ινδοευρωπαϊκά θέματα, Μυθοθρυψία

22 responses to “Ο Ψέκκας και η ΙΕ θεωρία

  1. Χρήστος

    Πως ξέρεις ότι ο seleukos που υπογράφει τις βλακείες αυτές στο phorum.gr είναι ο Ψέκκας που σχολιάζει στο Blog σου? Από τα σχόλια που έχει κάνει στην σελίδα εδώ, είναι καλογραμμένα και ούτε το ύφος, ούτε οι απόψεις έχουν καμία σχέση με αυτές στο phorum.gr.

    Τέλος πάντων διαβάζοντας παλιά σχόλια αναφέρεται κάπου η κιθάρα που του λες ότι δεν είναι ελληνική. Ποιάς γλώσσας είναι?
    Η κιθάρα θεωρείται αραβική και ξέρω ότι tar είναι η χορδή (υπάρχει και περιοδικό για την κλασική κιθάρα με το όνομα αυτό) κι ίσως είναι το ίδιο με το telı στα τούρκικα. Οπότε το qui-tar ίσως σημαίνει 5 χορδές και si-tar (το ινδικό όργανό) 6 χορδές. Οπότε ίσως οι Άραβες πήραν την λέξη από τους Ινδούς. Τι λες?

    • Πως ξέρεις ότι ο seleukos που υπογράφει τις βλακείες αυτές στο phorum.gr είναι ο Ψέκκας που σχολιάζει στο Blog σου?
      ——

      Έχεις χάσει επεισόδια Χρήστο. Για ρώτα τον είναι ή δεν είναι ο Seleykos/Flex/Patatas που σχολίαζε εδώ ένα φεγγάρι κάθε μέρα.

      http://postimg.org/image/3ybd5bghl/

      Πόσοι άνθρωποι σ΄αυτόν τον πλανήτη θα έγραφαν το Σέλευκος λάθος στα Λατινικά; (Seleucus έστω Seleukos όχι Seleykos). Το «υ» των ελληνικών διφθόγγων (ευ,αυ,ου) δεν αποδιδόταν ως “y” αλλά ως “u”. Η μόνη εξαίρεση είναι όταν «έσπαζε» ο δίφθογγος (Ζάλευκος > Zaleucus, αλλά Ταΰγετος > Taygetus).

      Και το πρόβλημα δεν είναι ότι το 2006 που θα ήταν πάνω κάτω 14 χρονών έγραφε αυτά που έγραφε, αλλά ότι πέρασαν 9 χρόνια και παραμένει ξύλο απελέκητο.

      Εσύ είδες το θέμα σου άρεσε και σε λίγο καιρό μόνος σου βρήκες την Εισαγωγή στην Συγκριτική ΙΕ Γλωσσολογία του Beekes, βιβλίο που ένας σχολιαστής στο Amazon περιγράφει ως «όχι απλά εισαγωγή, αλλά βαρβάτο πανεπιστημιακό βιβλίο που ο ερασιτέχνης μπορεί να μην χωνέψει εύκολα».

      I gave it 4-star rating because it is obviously an excellent book. Although subtitled “An Introduction”, it is very scholarly, appropriate to a serious student rather than to an interested amateur. Difficult reading for the relative layman.

      Και απ΄όσο μπορώ να κρίνω τα πας μια χαρά με το βιβλίο.

      Έγώ όταν πρωτοξεκίνησα ν΄ασχολούμαι με το θέμα, αγόρασα το βιβλίο των Mallory-Adams. Το μόνο που κατάλαβα εκεί είναι ποιοι είναι οι απόγονοι της κάθε ρίζας. Το δεύτερο ήταν το «Η Ιστορία της Ελληνικής γλώσσας» που διαβάζεις και εκεί. Εκεί έβαλα μια σειρά στα θέματα της Ελληνικής γλώσσας. Όταν διάβασα και τον Fortson τότε άρχισα να καταλαβαίνω τα «πως» και τα «γιατί». Μετά καθώς περνούσαν τα χρόνια προστέθηκε άλλη μια ντουζίνα τόσο γενικών όσο και ειδικότερων βιβλίων. Λ.χ. το εγχειρίδιο ΙΕ γλωσσολογίας του Clackson, το A New Comparative Grammar of Greek and Latin του Sihler (σύγκριση των δύο ΙΕ γλωσσών), το βιβλίο του Meissner για τα σιγμόληκτα ουδέτερα (s-stems), το βιβλίο του CD Buck για τις αρχαίες ελληνικές διαλέκτους, το βιβλίο της Jane Stuart-Smith για την εξέλιξη των ΠΙΕ ηχηρών δασέων στον Ιταλικό κλάδο και διάβασα και το βιβλίο του Calvert Watkins για την ΙΕ ποίηση. Σε κάποια φάση, είπα να σχολήθω και με έναν νέο κλάδο. Εκεί που ήμουν έτοιμος να πάρω ένα βιβλίο για τις Κελτικές γλώσσες, ευτυχώς με έκοψε και πήρα από την ίδια σειρά το βιβλίο για τις σλαβικές γλώσσες. Ξαφνικά άρχισα να καταλαβαίνω τα διάφορα τοπωνύμια της Ελλάδας και την σχετική τους χρονολογία.

      Με τις σλαβικές γλώσσες το ενδιαφέρον μου στράφηκε στις βαλκανικές ΙΕ γλώσσες. Βρήκα τα βιβλία του Vladimir Orel για την Αλβανική, βρήκα το βιβλίο του Andre Du Nay για την εξέλιξη από την Λατινική στην Ρουμανική (δεν είναι ιδιαίτερα καλό βιβλίο, αλλά ήταν το μόνο για πολύ καιρό σε ένα γενικά παραγκωνισμένο θέμα).

      Τέλος πάντων έφτασα να έχω γεμίσει δύο ράφια με μήκος 1,5μ με βιβλία γλωσσολογίας σε 7 χρόνια.

      Ο άλλος έχει 9 χρόνια πιθηκίζει σε κάθε νήμα του phorum.gr που ανοίγει για την ΙΕ γλωσσολογία. Τι προκοπή να περιμένεις απ΄αυτόν;

      1 βιβλίο στα 3 χρόνια αν διάβαζε, θα είχε διαβάσει τα 3 “must read” του θέματος (Ιστορία Αρχαίας Ελληνικής, ένα από τα γενικά εγχειρίδια ΙΕ γλωσσολογίας και ένα για το ιστορικό μέρος της διάδοσης των ΙΕ γλωσσών).

      Τώρα για την κιθάρα που να ξέρω ποιας γλώσσας είναι; Με τόσες γλώσσες που ήρθε σε επαφή η Ελληνική (προελληνικές, ανατολιακές, σημιτικές κλπ) που να ξέρω;

      Δεν έχω ψάξει να δω αν μπορεί τέλος πάντων να αναχθεί σε κάποια ΙΕ ρίζα έστω μέσω μιας άλλης ΙΕ γλώσσας.

      Είναι σαν να με ρωτάς ποιας γλώσσας λέξη είναι η θάλασσα. Εμείς το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να φτάσουμε μέχρι το θάλ-n.k-ja αν εμπιστευτούμε το «ορφανό» λήμμα του Ησυχίου δαλάγχα = θάλασσα.
      Το δάλαγχα θα μπορούσε να είναι φρυγικό, γιατί το συλλαβικό ένηχο στην Φρυγική γίνεται *n.>an (*h1no-mn. > ὄνομαν).

      *δάκω φρένα· λυπήσω τὴν διάνοιαν (Eur. Phoen. 383)
      δαλάγχαν· θάλασσαν
      δάλαν· λύμην

      Αν είναι Φρυγικό τότε Έλληνες και Φρύγες δανείστηκαν την λέξη θάλασσα από μια προ-ΙΕ γλώσσα του Αιγαίου. Αλλά άντε τώρα βρες ποια είναι! Το ότι εμείς βάζουμε το κάλυμμα «προελληνική» λέξη δεν σημαίνει ότι γνωρίζουμε από ποια συγκεκριμένη γλώσσα αυτή κατάγεται.

  2. Ψέκκας

    εγώ είμαι Χρήστο.
    Πάντως ορθογραφία και γλώσσα είναι δυο πράγματα άσχετα.
    Εγώ είμαι σαν τον Ρουβά. Ξεκίνησα σαν ποπ σταρ και τωρα τραγουδάω στην Επίδαυρο :PP

    • Όλοι όσοι δεν σπουδάσαμε Γλωσσολογία είμαστε «σαν τον Ρουβά» ρε Ψέκκα.

      Από εκεί και μετά όποιος ενδιαφέρεται για την Ωκεανολογία, ρίχνει μια ματιά να δει τι εισαγωγικά πανεπιστημιακά βιβλία Ωκεανολογίας προτείνουν γι΄αρχή οι Ωκεανολόγοι στους φοιτητές τους. Μετά τό να βρεις τ΄άλλα είναι εύκολο. Έχεις μπει στο χορό.

      Όποιος ενδιαφέρεται για την Κβαντική Φυσική θα δει ότι το “must read” είναι το τρίτομο του Στέφανου Τραχανά. Μόλις το ανοίξει θα δει αν κατέχει τα απαραίτητα μαθηματικά για να καταλάβει το βιβλίο (διαφορικές εξισώσεις, στατιστική, άλγεβρα πινάκων/μητρών κλπ, μιγαδική θεωρία κλπ). Αν δεν τα κατέχει, αφήνει τον Τραχανά στην άκρη και αρχίζει από αυτά που απαιτούνται για να «χτιστεί» η ικανότητα κατανόησης του Τραχανά.

      Αν δεν ξέρεις να λύνεις διαφορικές εξισώσεις με μερικά διαφορικά πολλών μεταβλητών δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβεις την λύση της τρισδιάστασης εξίσωσης του Schroedinger σε σφαιρικές συντεταγμένες για το ηλεκτρόνιο του ατόμου του υδρογόνου (απλούστερο άτομο).

      Γι΄αυτό το λόγο ο Τραχανάς έγραψε και ένα άριστο δίτομο για τις διαφορικές εξισώσεις. Υπάρχει μια πατέντα και απομονώνεις την κάθε μεταβλητή και η μία εξίσωση 3 μεταβλητών εξελίσσεται σε τρεις διαφορικές εξισώσεις με μία μεταβλητή η κάθε μία.

      Η λύση της κάθε μιας από τις 3 είναι αυτό που ονομάζει ο Τραχανάς «πολυωνυμική μέθοδος επίλυσης μέσω αναγωγής σε «διβάθμιες» εξισώσεις». Σου εξηγεί τα βήματα λύσης και από τις αρχικές συνθήκες της εξίσωσης και μερικές άλλες συνθήκες που πρέπει να ισχύουν για να υπάρχει «διβάθμια»« λύση σου βγαίνουν οι συνθήκες κβάντωσης από τις οποίες προκύπτουν αυτοί οι περιβόητοι 3 πρώτοι κβαντικοί αριθμοί του μοντέλου. Ο τέταρτος προστέθηκε λίγο αργότερα από τον Pauli (σπιν ηλεκτρονίου).

      Κανένας άνθρωπος δεν τελειώνει το σχολείο γνωρίζοντας αυτές τις λεπτομέρειες. Αλλά υπάρχουν ακαδημαϊκά βιβλία που μπορεί να διαβάσει ο καθένας (εννοείτια ξεκινώντας από το απλούστερο και πιο εισαγωγικό) για να μάθει αυτές τις λεπτομέρειες.

      Και αυτά τα βιβλία υπάρχουν για κάθε επιστημονικό τομέα που διδάσκεται σε πανεπιστήμια.

      Σ΄ενδιαφέρει η Αθλοφυσιολογία … αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να διαβάσεις την «βίβλο» των McArdle-Katch.

      Κάθε σοβαρό ακαδημαϊκό βιβλίο που διαβάζεις έχει κάτι καινούριο να σου προσφέρει.

      Εγώ κόντευα τα 10 βιβλία γλωσσολογίας και δεν υπήρχε τίποτα για την ετυμολογία της λέξης ξένος (< ksenwos).

      Ξαφνικά διαβάζω τον Calvert Watkins και βρίσκω την πρόταση ότι το ks- της λέξης ξένος ανάγεται στον μηδενικό βαθμό *ghs- της ρίζας *ghes- που έχει δώσει το *ghostis.

      Διαβάζω και τον Orel και βρίσκω ότι η πρωτο-αλβανική είχε το *kso:nw-jos που έδωσε το αλβανικό huaj και μαθαίνω από τον claude Brixhe ότι και η Φρυγική δείχνει ονόματα σε Ξευνο- που δείχνουν ότι οι Φρύγες έλεγαν ξεῦνος.

      Και στις 3 γλώσσες έχεις την ίδια ρίζα *ksen-w- που ο Watkins σου λέει ότι ανάγεται στην *ghs-en-w και, κατά συνέπεια, περιέχει την βασική ρίζα για την λέξη «ξένος/φιλοξενούμενος».

      • Ψέκκας

        εγώ έβγαλα γκόμενα με αυτά πάντως

      • Εδώ τι πρέπει να πω … «μπράβο»;

        Νομίζω είναι καλύτερος ο Pablo Francisco που εξηγεί πως ρίχνουν οι μαύροι (“brothers”) τις γκόμενες.

      • Άλλο καλό του Pablo: Keanu Reeves & Schwarzenegger.

      • Kostas

        Πρώτον: Είπαμε, ο τραχανας έχει βγάλει τους 2 νέους τόμους, γκρίζο και μπλε.

        Δεύτερον: Ο Pablo Fransisco είναι καλός αλλά λίγο one trick pony με τις μιμήσεις του (τις οποίες κάνει τέλεια φυσικά). Για κάτι λίγο πιο ιντεκλέκτουαλ προτείνω Dylan Moran.

        Τρίτον (και Σημαντικότερο) : Αν ο Ψέκκας όντως έβγαλε γκόμενα από αυτά τότε ακριβώς μπράβο πρέπει να του πεις. Εδώ εγώ είχα βγει με γλωσσολόγο και όταν της είπα ότι το πρώτο βιβλίο που πήρα από τη βιβλιοθήκη του πολυτεχνείου ήταν το Tense and aspect in Indoeuropean languages δεν ένοιωσε καν την ανάγκη να το σχολιάσει. Και αυτή προφανώς ήταν η μοναδική μου ευκαιρία να μου χρησιμέψουν όλα αυτά κάπου και πήγε και χαμένη!

      • Εγώ έχω μείνει πολύ πίσω στον Τραχανά βρε συ. Στο τρίτομο ροζ-μπλε-μαύρο.

        Το μωβ δίτομό του για τις διαφορικές εξισώσεις και το mathcad ήταν πιο καινούρια έκδοση.

      • Kostas

        “Το μωβ δίτομό του για τις διαφορικές εξισώσεις και το mathcad ήταν πιο καινούρια έκδοση.”

        Κάτσε πόσο πίσω έχεις μείνει? Αυτό που λες δεν το ξέρω καν. Εγώ έχω το “Μερικές διαφορικές εξισώσεις – Σειρές Fourrier και και προβλήματα συνοριακών τιμών. Μια εκτενής εισαγωγή στη Mathematica και τις χρήσεις της” πρώτη έκδοση 2001.

        Το mathcad είναι λίγο αρχαίο αν και το είχα χρησιμοποιήσει και εγώ κάποτε.

      • Αυτό είναι. Mathematica ήταν το πρόγραμμα; Φαντάσου πόσο παλιά το διάβασα και ξέχασα πιο πρόγραμμα ήταν.

        Το mathematica είναι στο δέυτερο μέρος του δευτέρου τόμου. Το πρώτο μέρος του δευτέρου τόμου ήταν οι τελεστές μερικών διαφορικών σε εξισώσεις πολλών μεταβλητών, ορισμένες ταυτότητες που τους συνδέουν και είχε φυσικές εφαρμογές αυτών των εξισώσεων (διάχυση, ψύξη θερμού σώματος κλπ).

        Σε όλα αυτά είχες να κάνεις με σειρές Fourier κατά τη λύση.

      • Kostas

        Εγώ έχω την έκδοση 2007 και είναι ένας τόμος απότι βλέπω. 583 σελίδες.
        Το μαθεμάτικα είναι πραγματικά ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας. Τώρα με την wolfram language και το wolframalpha γίνεται και προσιτό σε όλους. Και στο σχολείο θα έπρεπε να διδάσκεται.

      • Εγώ το είχα αγοράσει το 2004. Το θυμάμαι γιατί το διάβαζα το καλοκαίρι του 2004 που η Ελλάδα είχε κερδίσει το Ευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο.

      • Kostas

        Άρα θα είναι πρώτη ή δεύτερη έκδοση (2004).

  3. Χρήστος

    Πολύ καλή η σειρά των βιβλίων. Κι εγώ έτσι προτίθεμαι να πάω. Κι εγώ προς τις βαλκανικές γλώσσες θα το πήγαινα. Μόλις τελειώσω του Χρηστίδη θα πάω στον Fortson. Το διάβασα λίγο για το θέμα με τα θηκυκά -eh2 / -h2 που συζητάγαμε την άλλη φορά. Απ’ ότι είδα η ύλη και η σειρά παρουσίασης είναι παρόμοια με του Beekes αλλά θα το διαβάσω γιατί αφενός η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως αλλά μπορεί να δίνει έξτρα πληροφορίες ή να φωτίζει με διαφορετικό τρόπο.

    Τα διαβάζω κρατώντας σημειώσεις και ανατρέχωντας συνεχώς στα προηγούμενα. Μόλις έφτασα σε ένα άρθρο για τις κλίσεις του ουσιαστικού στον Χρηστίδη, ξαναπήγα στο ουσιαστικό του Beekes και κατέγραψα όλες τις κατηγορίες των κλίσεων του ουσιαστικού που έχει η γραμματική της αρχαίας ελλ. προσπαθώντας να τις ερμηνεύσω από την ΠΙΕ.

    Και παρατήρησα ότι τώρα καταλάβαινα κι ερμήνευα περισσότερα από την πρώτη φορά που κράτησα σημειώσεις στον Beekes. Κι απορίες που είχα σημειώσει τότε, τώρα ήταν ξεκάθαρα !!

    Να σκανάρω να σου στείλω τι έχω γράψει να τα ελέγξεις? Ιδίως την κατηγοριοποίηση που έκανα για τα θηλυκά σε -α.

    • Τι να μου σκανάρεις βρε συ. Φαίνεται από τα λόγια σου η ταξινόμηση που κάνεις. Εγώ λ.χ. δεν είχα παρατηρήσει ότι υπήρχαν και στην ελληνική θηλυκά με βραχύ -α. Από εσένα το έμαθα τις προάλλες. Όμως ήξερα ότι υπήρχαν στην Σανκσριτική (τα θηλυκά τύπου Devῑ σε -ῑ < *-ih2) και είδες ότι είναι πολύ πιθανό να σχετίζονται μεταξύ τους.

      Εμένα αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο από κάθε βιβλίο είναι το «καινούριο» που έμαθα, δηλαδή εκεί που είπα "wow!" δεν το ήξερα.

      Όταν σκέφτομαι τον Sihler λ.χ. το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο νόμος του Cowgill (δάσκαλος του Sihler). Δεν είχε τύχει να βρω μέχρι τότε σε κανένα βιβλίο γιατί η Ελληνική έχει «υ» σε ορισμένα ΠΙΕ «ο» λ.χ. νύξ, ὄνυμα, λύκος. Ξαφνικά διαβάζω ότι αυτό είναι ο νόμος του Cowgill που λέει ότι κάθε πρωτοελληνικό «ο» που βρίσκεται μεταξύ ένηχου (n,m,r,l,s,w,j) και χειλικού (w,p,bh,gw,kw,m) τρέπεται σε «υ».

      Τότε μόνο κατάλαβα τα βήματα που από το *wl.kwos έδωσαν λύκος.

      wl.kwos > wlokwos με «αρκαδο-αιολίζον» «ο» (λ.χ. αιολικό στρότος/στρόταγος και αρκαδο-κυπριακό στόρπα = αστραπή).

      wlokwos > wlukwos λόγω Cowgill

      wlukwos > lukos λόγω του νόμου του βουκόλου (gwou-kwolos > boukolos) που λέει ότι όταν το χειλοϋπερωικό είναι σε άμεση γειτνίαση με «υ» γίνεται απλό υπερωικό (wlukwos > lukos, αλλά ikwkwos > hippos).

      • Χρήστος

        Τα σκάναρα αλλά δεν μεταφέρονται εδώ. Πως να στα στείλω?

        Ο Fortson επιβεβαιώνει ότι το -h2 είναι μηδενική βαθμίδα του -eh2 .
        Κι επίσης ότι σχετίζεται με τον τόνο. (Δεν το έχω διαβάσει ακόμα καλά). Προτεροδυναμικός τόνος έχει κατάληξη -h2, και υστεροδυναμικός τόνος έχει -eh2.
        Έτσι ερμηνεύονται οι εξαιρέσεις, τα παροξύτονα έχουν βραχύ α όπως βοήθεια, αυλήτρια, βασίλεια κλπ ενώ κανονικά ύστερα από φωνήεων έχουν μακρό πχ σημαία.
        Πχ βασίλεια (βραχύ) – βασιλεία (μακρό). Μόνο ο τόνος αλλάζει

      • Έρα βρε δεν τα θέλω. Σιγά.

        Μια χαρά «μου τα δείχνεις» μέσα από την συζήτηση.

  4. Ψέκκας

    XAAXXAXA καλο το βιντεακι. “Είναι φανερό ότι οι υπόλοιπες γλώσσες αυτής της υποθετικής οικογένειας πήραν τις κοινές λέξεις έτοιμες ”
    Αυτά σίγουρα δεν θα ήθελα να τα είχα γράψει όπως και πολλά άλλα, αλλά ότι γραφει δεν ξεγράφει και πριν 10 χρονια μόλις είχα γραφτει στο πχορουμ . Είχα γραφτεί 8 Δεκεμβρη και το ποστ αυτο ήταν στιν 16 Δεκέμβρη.
    Και η Μπαρστελόνα ξεκίνησε με αυτογκόλ το ματς αλλά μετά νίκησε :)))
    Σίγουρα δεν ισχύει το παραπάνω γιατί δεν πήραν μονο λέξεις όπως νόμιζα αλλά υπάρχει οικογένεια στην οποία ανήκουμε δηλαδή γλώσσες με κοινό πρόγονο που εξελίχτηκαν διαφορετικά.
    Επίσης “οι ινδοευρωπαίοι είναι μια γελοία θεωρία.
    Ο σκοπός της είναι να κρύψει την ελληνική καταγωγή αυτών των γλωσσών”
    Αυτό δεν είναι εντελώς λάθος. Ξεκίνησε σαν γελοία θεωρία βασισμένη σε κάποια σωστα συμπεράσματα με λάθος στόχους.
    “Αιτία της είναι η έκπληξη που αιστάνθηκαν οι γερμανικές φυλές ”
    Αυτό είναι σωστό .
    “ τα ελληνικά μιλούνταν μέχρι την ινδία. ”
    αυτό είναι λάθος φυσικά :)))))
    “Αιστάνθηκαν έκπληξη επειδή εκείνη την περίοδο η οικονομική και τεχνολογική τους υπεροχή ήταν τόσο μεγάλη που πιστέψαν ότι οι υπόλοιποι λαοί πριν απο 5000 χρόνια θα ήταν τόσο πίσω πολιτιστικά απο αυτούς όσο ήταν εκείνη την στιγμή.”
    Κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι σωστό. Σκεφτήτε πως αιστάνθηκε ένας αποικιοκράτης που πίστευε ότι οι μαύροι είναι μπαμπουίνοι να δεί μαύρους στην Ινδία να λένε τις ίδιες λέξεις με αυτόν κάτι που φανέρωνε κοινούς προγόνους ή έστω κοινό πολιτισμό.

    «««Για παράδειγμα ακόμα και σήμερα εντυπωσιάζονται τόσο πολύ με τις γραμμές σχήματα στις άνδεις ώστε να τις θεωρούν έργα των εξωγήινων.
    Γιατί τα επιτευγματα των ελλήνων και των άλλων ιστορικών λαων καταρρίπτουν τις γελοίες δοξασίες τους και την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους.»»»
    Αυτό μόνο εγώ θα μπορούσα να το γράψω. Κράζεις θαυμάζεις.

    • Δεν πειράζει, όλοι λέμε μαλακίες όταν δεν ξέρουμε. Σημασία έχει να μαθαίνουμε.

      Δεν πιστεύω τώρα στο phorum.gr να βρεις κάποιον σήμερα να ισχυρίζεται αυτά που έλεγες εσύ τότε 9 χρόνια πριν και να μην προσπαθήσεις να τον συνετίσεις.

      Τα ανοιχτά/άλυτα θέματα στα οποία δεν υπάρχει ομοφωνία είναι οι ιστορικο-αρχαιολογικές προεκτάσεις των γλωσσολογικών δεδομένων (δηλαδή το «που» και «πότε» της κοιτίδας και τα «πως» εξαπλώθηκαν οι θυγατρικές γλώσσες) και κάποιες λεπτομέρειες στην αναδομημένη ΠΙΕ.

      Το γλωσσολογικό δεδομένο της φυλογενετικής συγγένειας που προέκυψε μέσα από την κοινή καταγωγή από την μητρική ΠΙΕ είναι αναντίλεκτο γεγονός με πάμπολλες αποδείξεις, όπως η βιολογική εξέλιξη.

  5. Ψέκκας

    Καταλαβαίνω πως είναι να παλεύεις για την επιστήμη και ο όχλος να πιστεύει σε είδωλα. Είσαι σαν τον Χριστό που είχε να αντιμετωπίσει την βλακεία του κόσμου και επιπλέον τους Γραμματείς και Φαρισαίους, αλλά στο τέλος νίκησε.

    • αλλά στο τέλος νίκησε.

      Νίκησε όντως στο τέλος;

      Γιατί η εξάπλωση του χριστιανισμού οφείλεται στο ότι ήταν η πρώτη θρησκεία που «στρατηγικά» στόχευε στην υπόδουλη τάξη παρουσιάζοντας για πρώτη φορά έναν θεό που υπέφερε και κήρυττε ένα καλύτερο «αιώνιο» αύριο με τον οποίον η τάξη αυτή μπορούσε να ταυτιστεί. Εκείνα τα χρόνια οι δούλοι ήταν ίσως και διπλάσιοι από τους αφέντες τους.

      Ὀταν σιγά σιγά οι δούλοι γίνονταν Ρωμαίοι πολίτες «μετέφεραν» τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις στην νέα κοινωνική τους τάξη.

      Η «νίκη του Χριστού» ήταν απλά ένα ιστορικό ατύχημα. Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος, 3 αιώνες μετά τον Χριστό έβαλε στο μάτι το ανατολικό μισό της αυτοκρατορίας που ήλεγχε ο Λυκίνιος, παρατήρησε ότι μεγάλο μέρος των υπηκόων του Λυκινίου ήταν Χριστιανοί. Εντελώς καιροσκοπικά επέλεξε να υποστηρίξει την Χριστιανική θρησκεία, γιατί με αυτόν τον τρόπο πολλοί από τους στρατιώτες του Λυκινίου όχι μόνον δε θα τον πολεμούσαν, αλλά θα τον καλωσόριζαν ως «δικό τους» απελευθερωτή.

      Την ίδια συμπεριφορά βλέπεις αργότερα και στην άνοδο του Ισλάμ. Η «νίκη του Μωάμεθ» ήταν επίσης ένα καιροσκοπικό ιστορικό ατύχημα. Αν οι Μονοφυσίτες και οι Ιουδαίοι δεν ήταν απογοητευμένοι/εχθρικά προσκείμενοι προς την Κων/πολη εξαιτίας της θρησκευτικής καταπίεσης που αυτή ασκούσε σε αυτούς (βάπτισμα με το ζόρι, απαγόρευση της «αιρετικής» τους θρησκευτικής πράξης) δεν θα συνεργάζονταν ποτέ με τους Άραβες και δεν θα είχε συμβεί η γρήγορη ισλαμική κατάκτηση της Μέσης Ανατολής στο δεύτερο μισό του 7ου μ.χ. αιώνα που έδωσε στέρεα πόδια στο Ισλάμ.

      Χωρίς αυτές τις ισοτρικές συγκυρίες, τόσο ο Χριστιανισμός όσο και το Ισλάμ θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν σβήσει όπως λ.χ. ο Μιθραϊσμός.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s