Ψέκκας: Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται

Λοιπόν αυτό το παιδί ο Ψέκκας/Σέλευκος/Flex/Πατάτας είναι ο ορισμός του κομπλεξικού αρχαιοφαντασιόπληκτου ελληναρά που θα πουλούσε και τη μάνα του για μια επινοημένη αρχαιοελληνική «καταγωγή». Συναγωνίζεται σε “Sašovelikizam” = «Μεγαλεξανδρισμό» και τον πιο αποβλακωμένο αρχαιόπληκτο Makedonec.

Alexandar Makedonski … για τους φίλους “Sašo”:

Για να καταλάβετε οι μη μυημένοι με τι τον εξισώνω, ο Makedonec «ιστορικός» (ιστορικό να τον κάνει ο θέος) Miloš Lindro, τον Νοέμβριο το 2007, βγήκε στην τηλεόραση της χώρας για να γνωστοποιήσει την μεγάλη του ανακάλυψη ότι η βίβλος ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ πρωτογράφτηκε “na makedonski” (στα σλαβομακεδονικά) και ότι ο Χριστός σταυρώθηκε στην Οχρίδα και όχι στην Ιερουσαλήμ:

Lindro

Φυσικά, μόλις οι “Černomorci” («Μαυροθαλασσίτες» ~ σημερινοί Βούλγαροι της Βουλγαρίας) έμαθαν την «μεγάλη μακεντόσκα ανακάλυψη» έκαναν την παρακάτω εκπομπή όπου ο Makedonec (H)Itre Petrevski (ΠΓΔΜποιημένη εκδοχή του παραδοσιακού βουλγαρικού λαογραφικού ήρωα Hitar Petar = «ο Πονηρόπετρος») ήρθε να τους πει ότι ο Μωησής ήταν Μακεδόνας και το πραγματικό του όνομα ήταν Μωησέεφσκι και οδήγησε στην ελευθερία το Μακεδονικό έθνος μετά από 400 χρόνια Αιγυπτιακής σκλαβιάς. Οι «ανιστόρητοι», κατά τον Χίτρε, έγραψαν ότι Μωησής άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα στα δύο, αλλά η αλήθεια είναι πως άνοιξε την λίμνη της Οχρίδος στα δύο (Ohridsko Ezero “na dve”).

[02:32] Mojsej > Mojseevski και [04:52] για την ερώτηση «είναι Makedonec ο Μωησής;» και την απάντηση, «Σαφώς! Αφού έσκισε “na dve” (= στα δυο) όχι την Ερυθρά Θάλασσα (ne … Crveno More), αλλά την Λίμνη της Οχρίδας (Ohridsko Ezero).

Παμέ τώρα στα καραγκιοζιλίκια του Ψέκκα. Άνοιξε ο Μπάμπης/Αρχικλέφταρος θέμα στο phorum.gr με θέμα «τα παραδοσιακά τοπωνύμια του τόπου σας» και έσκασε μύτη και ο Ψέκκας από το Βογατσικό Καστοριάς/Bogacko Kostursko (Bogacko = «Πλούσιο, Αρχοντικό», όπως Bogacko Πολωνίας και bogat, bogatstvo) ως «Σέλευκος» με σημείωση στην τοποθεσία (δίπλα από το άβαταρ) «Ἕλληνες, οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν».  :p3:  :p3:

Λοιπόν στην πρώτη σελίδα της συζήτησης γράφει ο «Ἕλληνες οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν» απόγονος του «μιξοβάρβαρου τέρατος» του Νεόφυτου-Momčila του Βουλγαραλβανιτοβλάχου από την Μακεδονία που, κατά Κατράρη, άφησε τις «αίγες» (γίδες) για την φιλοσοφία και τού ΄φαγαν οι λύκοι τις αίγες (3η στήλη άνω μισό).

momchila

Psekkas1

Ορίστε τα παραδοσιακά τοπωνύμια της περιοχής του Ψέκκα/Σέλευκου/Flex/Πατάτα:

Psekkas

Όποιος βρει ελληνικό τοπωνύμιο να μας το σφυρίξει !!! Το 90%των τοπωνυμίων  είναι Βουλγαρικά και τα άλλα είναι ή Αλβανικά ή Τουρκικά ή Βλαχικά. O  χάρτης είναι Αυστροουγγρικός του 1904. Οι περιοδευτές που τον έφτιαξαν έγραψαν τα τοπωνύμια όπως τα άκουσαν. Τους χάρτες αυτούς μπορείτε να τους βρείτε εδώ. Απλώς κάντε κλικ πάνω στο μεγάλο (παχύ) τετράγωγο που σας ενδιαφέρει.

Bogacko, Vicani, Lagura, Losnica, Dumavište/Dryanovo (γιακαβιστί το Drenovo), Bubošta, Melzonice, Slomište, Molasi, Bela Crkva/Ασπροκκλησιά, Pesjak.

Σημειώνω ότι η περιοχή ανήκε στην Βουλγαρική αυτοκρατορία του Συμεών, στην Βουλγαρική αυτοκρατορία του Σαμουήλ, στο «Βυζαντινό» Θέμα Βουλγαρίας και ανήκε εκκλησιαστικά από το 1019 ως το 1767 στην Βουλγαρική αρχιεπισκοπή Οχρίδος.

CMH Bulgaria map

Themes 1025 AD small

Να σημειώσω εδώ ότι Ψέκκας στις 14 Ιουλίου του 2014 μου άφησε το εξής σχόλιο: ως Πατάτας:

Psekkas2

ισχυριζόμενος ότι το όριο της Χρούπιστας (νυν  Άργος Ορεστικό) που κατά τον 19ο αιώνα ήταν το νοτιότερο γλώσσικό όριο της Βουλγαρικής γλώσσας στην περιοχή, «στην πραγματικότητα» ήταν όριο που ξεχώριζε κουζίνα, αρχιτεκτονική ακόμα και «φυσικά/ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά».

Λοιπόν η πρώτη αναφορά του χωριού Βογατσικό/Bogacko είναι σε τουρκικό έγγραφο του 15ου αιώνα, όπου μας δίνεται ο πληθυσμός «180 κεφάλια» και  καταγράφονται οι παρακάτω κάτοικοι:

В 15 век в Богачко са отбелязани поименно 180 глави на домакинства.[1] В османските данъчни регистри от средата на 15 век Богавецко е споменато с 30 глави на семейства и двама неженени: Йорг, Димо, Папа Янос, Йорг, Никола, Тодор, Никола, Томо, Йорг, Арматуш, Томо, Манол, Срвит, Зимпор, Михал, Стефан, Тома, Никола, Димо, Гьорче, Коста, Коста, Тома, Мано, Койо, Гон, Флорс, Бойо, Дочо, Йорг, Койо и Манол, и две вдовици Йелена и Кала. Общият приход за империята от селото е 1 877 акчета[2].

Αγγλική μεταγραφή:

V 15 vek v Bogachko sa otbelyazani poimenno 180 glavi na domakinstva [ 1 ] V osmanskite danŭchni registri ot sredata na 15 vek Bogavetsko e spomenato s 30 glavi na semeĭstva i dvama nezheneni : . Ĭorg , Dimo , Papa Yanos , Ĭorg , Nikola , Todor , Nikola , Tomo , Ĭorg , Armatush , Tomo , Manol , Srvit , Zimpor , Mikhal , Stefan , Toma , Nikola , Dimo , G’orche , Kosta , Kosta , Toma , Mano , Koĭo , Gon , Flors , Boĭo , Docho , Ĭorg , Koĭo i Manol , i dve vdovitsi Ĭelena i Kala . Obshtiyat prikhod za imperiyata ot seloto e 1 877 akcheta [ 2 ] .

Υπάρχει ένας «Παππα-Γιάννος», κοινά χριστιανικά ονόματα που δεν δηλώνουν καταγωγή (Todor, Nikola, Manol κλπ) και πολλά δηλωτικά καταγωγής όπως τα Σλαβικά Srvit, Gjorče, Kojo, Bojo, Dočo και το Αλβανικό Gjon. Τέλος υπάρχει και το όνομα “Zimpor” που δεν μπορώ να ετυμολογήσω, αλλά πρέπει να πω ότι μοιάζει με το Ουγγρικό όνομα Zsombor/Zimbor και, σύμφωνα με τον Πουκεβίλ, απόγονοι των Βαρδαριωτών «Τούρκων» (= Ούγγρων) ζούσαν στις μέρες του στο Βογατσικό και την Ανασέλιτσα.

Σε αυτό το σημείο, όπως κάνει συχνά, ανοίγει μια ενδιαφέρουσα παρένθεση για τους Γκέμπρους Βαρδαριώτες, για τους οποίους είχε μιλήσει ήδη αναφερόμενος στην υποδοχή και τη φιλοξενία του από τους μπέηδες της Ανασελίτσας.  Εντυπωσιάστηκε μάλιστα από τη γλεντζέδικη ζωή τους, την γενναιοδωρία, την ευγένεια και τη φιλοξενία των τέκνων αυτών της Ασίας. Οι Βαρδαριώτες του Βογατσικού είναι κυρίως Χριστιανοί και βιοπορίζονται ως μάστορες και χτίστες:

«Είχα μόλις συντελέσει μια σπουδαία γεωγραφική κατάκτηση εξερευνώντας μια νέα, για την επιστήμη χώρα, κι ανασύροντας μέσα από τη σκόνη κάποιων αρχαίων πόλεων, τους Γκέμπρους Βαρδαριώτες, εγκατεστημένους στη Μακεδονία ήδη από τον 8ο μ.Χ. αιώνα, ενώ τώρα απομακρυνόμουνα έχοντας κατά νου και άλλες ανακαλύψεις.

Εδώ πρέπει να πω ότι ότι ο Πουκεβίλ έχει μπερδέψει τους Βαρδαριώτες «Τούρκους» με τους «Πέρσες» (Κούρδοι από το Αζερμπαϊτζάν) του Θεόφοβου-Νασρ και έχει κάνει λάθος στην χρονολογία εγκατάστασής τους στην Μακεδονία, η οποία έγινε κατά τον 10° αιώνα, μιας και οι Ούγγροι ήρθαν από την στέπες στα τέλη του 9ου και ο Βουλγαροκτόνος αναφέρει τους Βαρδαριώτες «Τούρκους» σε σιγίλλιο του 1020 μ.Χ. όπου αναθέτει τους Βλάχους και τους Βαρδαριώτες Τούρκους που κατοικούν εντός της Βουλγαρίας στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Βουλγαρικής Αρχιεπισκοπής Οχρίδος:

Σημείωση #20:

Kekaum Vl-Bulg2

Αυτοί λοιπόν είναι οι Βουλγαραλβανιτοβλαχοούγγροι πρόγονοι του «Ἕλληνες οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν» Ψέκκα. Τι κοινό έχει λοιπόν ο Ψέκκας με έναν “Bukefalce” εθνικά Μακεδόνα; Ο μεν Ψέκκας προσπαθεί να μας πει ότι ο μπάρμπας του ο Gjorče ήταν «διηνεκής Έλληνας, απόγονος του Μεγάλου Αλέξανδρου», ενώ ο ομόλογος του Ψέκκα Bukefalce, προσπαθεί να μας πει ότι ο μπάρμπας του ο Gjorče Petrov ήταν «διηνεκής Μακεδόνας, απόγονος του Saše Velikiot».

Όσο για τον Αλβανό μπάρμπα του Ψέκκα “Gjon” (= «Γιάννης») έχω να πω το εξής. Ο Ψέκκας ισχυρίζεται ότι κατάγεται από «μουγγούς» διηνεκείς Έλληνες της Βουλγαρίας που ζούσαν συνεχώς εκεί χωρίς όμως να αφήσουν ένα ελληνικό τοπωνύμιο στα μέρη του. Η Αλβανική γλώσσα όμως που μιλούσε ο μπάρμπας του Ψέκκα “Gjon” έχει αφήσει πολλά τοπωνύμια από την Καστοριά μέχρι την Καλαμπάκα, κατά την κάθοδο των αρχών του 14ου αιώνα που περιγράφουν ο Καντακουζηνός και ο Βενετός Marino Sanudo. O Καντακουζηνός μιλάει για 12000 «αβασίλευτους» Αλβανούς που είχαν κατέβει από την «Βελλέγραδα» (= Μπεράτι) στα όρη της Θεσσαλίας και ονομάζει τις φάρες ως «Μαλακάσιοι, Μπούιοι και Μεσαρίται», λέγοντας ότι πήραν το όνομά τους από τον φύλαρχό τους. Οι Αλβανοί δήλωσαν υποταγή και ζήτησαν από τον αυτοκράτορα να τους επιτρέψει να διαχειμάσουν στον Θεσσαλικό κάμπο, γιατί φοβόταν ότι θα τους πολεμούσαν οι εκεί Ρωμαίοι.

διατρίβοντα δὲ ἐν Θετταλίᾳ βασιλέα οἱ τὰ ὀρεινὰ τῆς Θετταλίας νεμόμενοι Ἀλβανοὶ ἀβασίλευτοι Μαλακάσιοι καὶ Μπούϊοι καὶ Μεσαρίται ἀπὸ τῶν φυλάρχων προσαγορευόμενοι, περὶ δισχιλίους καὶ μυρίους ὄντες, προσεκύνησαν ἐλθόντες καὶ ὑπέσχοντο δουλεύσειν. ἐδεδοίκεσαν γὰρ μὴ, χειμῶνος ἐπελθόντος, διαφθαρῶσιν ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων, ἅτε πόλιν οἰκοῦντες οὐδεμίαν, ἀλλὄρεσιν ἐνδιατρίβοντες καὶ χωρίοις δυσπροσόδοις, ὧν ἀναχωροῦντες τοῦ χειμῶνος διὰ τὸ κρύος καὶ τὴν χιόνα, ἄπιστόν τινα ἐν τοῖς ὄρεσιν ἐκείνοις νιφομένην, εὐεπιχείρητοι ἔσεσθαι ἐδόκουν.

Λοιπόν, ας δούμε τι τοπωνύμια (κόκκινα) άφησαν αυτοί οι «περαστικοί» Αλβανοί μεταξύ Καστοριάς και Καλαμπάκας:

albo1

albo2

albo3

Εδώ να σημειώσω ότι κατά τον 13ο αιώνα τα Γρεβενά, νοτιότερα του Βογατσικού, θεωρούνταν ακόμα μη ελληνόφωνη περιοχή από τον Ιωάννη Απόκαυκο, αν και δεν μας ξεκαθαρίζει αν η πόλη ήταν Βουλγαρόφωνη ή Βλαχόφωνη ή αν ήταν ελληνόφωνη με αλλόγλωσση τριγύρω «χώρα». Απλώς την αντιπαραβάλλει στην ελληνόφωνη και παράκτια Βόνιτσα της Αιτωλοακαρνανίας. Το βουλγαρικό τοπωνύμιο Labanovo (= Albanovo = «Αλβανοχώρι» ή καλύτερα «Λιαποχώρι» μιας και Lab = «Λιάπης», εξηγώ την γλωσσολογική του ιστορία παρακάτω) απαντά και στα νοτιοδυτικά των Γρεβενών, αλλά μπορεί να το έφεραν πληθυσμοί από το βορειότερο Labanovo στα δυτικά του Βογατσικού.

Grebena

Λοιπόν τα 10 τοπωνύμια που σχετίζονται με την αλβανική κάθοδο είναι:

Λάγουρα (< lagur = υγρός, βρεγμένος)

Labanovo και Labanica («Αλβανοχώρι/Λιαποχώρι» βουλγαριστί)

Vrondeza (περιέχει το αλβανικό επίθημα -έζα/-ίζα όπως τα αρβανίτικα Βάρκιζα, Καλογρέζα και Αμυγδαλέζα)

Šen Kol (= Shën Kolli = «Αϊ Νικόλας» αλβανιστί)

Spata (= Shpata, όπως τα γνωστά Σπάτα της Αττικής από την φάρα του Gjin Bua Shpata)

Manesi = Μάνεσι (λ.χ. το επώνυμο Μάνεσης)

Arnaut Čuka = «Αλβανοκορυφή», κάτω από το χαμηλότερο σημείο του Αλιάκμονα (τουρκ. Arnaut, βουλγ. Čuka = «κορυφή», όπως η Bugarska Čuka = «Βουλγαροκορυφή» Οχρίδος)

Lavda = lavdë = «δόξα, ευλογία, έπαινος» (ο αλβανικός όρος προέρχεται από το λατινικό laus/laudem).

Labanovo (πάλι, στα ΝΔ των Γρεβενών)

Μαζαράκι (από την φάρα των Μαζαρακαίων που ίδρυσε και την Μαζαρακιά Θεσπρωτίας και τα διάφορα Μαζαράκια). Για την ιστορία του τοπωνυμίου δείτε το παρακάτω βίντεο:

[08:04]

Τα περιγράφω αυτά διότι οι Αλβανοί αν και «περαστικοί» από αυτά τα μέρη … άφησαν καμιά δεκαριά τοπωνύμια. Οι «διηνεκείς Έλληνες, απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου» που φαντάζεται ο Ψέκκας για προγόνους … δεν άφησαν ούτε ένα !!! 9/10 Βουλγαρικά και το 1/10 είναι ή Τουρκικό ή Αλβανικό!!! Από το Τσοτύλι αρχίζουν δειλά δειλά τα πρώτα ελληνικά τοπωνύμια στον Χάρτη (λ.χ. η τριάδα Rokastro, Caknoxor, Panareti = Ωραιόκαστρο, Τσακνοχώρι, Πανάρετη)  και σταδιακά αυξάνουν προς το νότο!!!

Επίσης τα σλαβικά τοπωνύμια Labanovo και Labanica που σημαίνουν «Αλβανοχώρι» δείχνουν ότι οι γηγενείς πληθυσμοί ακόμα μιλούσαν Βουλγαρικά όταν άρχισαν να εγκαθίστανται οι Αλβανοί από τις αρχές του 14ου αιώνα και έπειτα. Δεν υπάρχει περίπτωση ελληνόφωνος πληθυσμός να κατασκεύαζε τα σλαβικά τοπωνύμια Labanovo και Labanica για την σημασία «Αλβανοχώρι/Λιαποχώρι».

Η μεταθετική μορφή Lab- αντί για Alb- είναι προϊόν της νοτιοσλαβικής μετάθεσης των υγρών (λ.χ. gardŭ – Γαρδίκι > gordŭ > gradŭ > grad – Belgrad) που στην δυτική Μακεδονία γνωρίζουμε ότι συνέχισε να εφαρμόζεται και μετά το 1100. Λ.χ. το πρωτοσλαβικό dŭlbokŭ = «βαθύς» που, γύρω στο 1000 προφερόταν με το συλλαβικό ένηχο χωρίς το yer ως dl.bok, έδωσε μετά το 1200 το αναμενόμενο σλαβομακεδονικό *dolbok (όπως vl.k > volk και pl.n > poln), το οποίο όμως πρόλαβε να υποστεί την παρατεταμένη μετάθεση των υγρών και έδωσε το «ανώμαλο» dlabok.

Στο ίδιο φαινόμενο οφείλεται το τοπωνύμιο Labuništa (= Albaništa = «Αλβανοχώρι») μόνο που η αλβανική γλώσσα εδώ ευθύνεται για την εξέλιξη -an-> -ën- > > -un- όπως λ.χ. στο λατινικό υδρωνύμιο Scampinus > Shkumbin και στο λατινικό manco > mëngoj ~ mungoj που απέκτησαν το /u/ μετά την επαφή με των Αλβανών με τους Σλάβους.

Η ίδια φωνολογική εξέλιξη συνέβη στο Βουλγαρο-Αλβανικό τοπωνύμιο Albania > Labania > Labënia > Labëria που εκτός από την νοτιοσλαβική μετάθεση των υγρών δείχνει και τον τοσκικό ρωτακισμό -n->-r-.

Πάντοτε εξαιτίας της παρατεταμένης νοτιοσλαβικής μετάθεσης των υγρών, στο σερβικό κείμενο που γράφτηκε στις αρχές του 13ου αιώνα το Άρβανον της  Kruja απαντά ως Raban.

Άρα δεν χρειάζεται μεγάλη σκέψη για να καταλάβουμε τι γλώσσα μιλούσε ο κόσμος στα μέρη του Ψέκκα όταν εγκαταστάθηκαν οι Αλβανοί μετά το 1300.

Ας συνεχίσουμε με τον αρχαιόπληκτο καρακιτσαρισμό του Ψέκκα. Στο αλβανικό τοπωνύμιο Lagura (lagur = «υγρός, βρεγμένος» όρος συγγενικός με το lagësht) πάνω από το Βογατσικό, ο Ψέκκας ονειρεύεται αρχαιομακεδονικές παραδόσεις με τον βασιλιά Λάγουρα (ποιος είναι αυτός ο Μακεδόνας βασιλιάς Λάγουρας ρε Ψέκκα; Ο πατέρας του Vonko ή του Momčilo-Νεοφύτου;) και τον πατέρα του Πτολεμαίου Λάγο (από που και ως που βασιλιάς ο Λάγος ρε ανιστόρητε παραχαράκτη Ψέκκα;).

:p3: :p3:

Μπαίνει ένας Αλβανός στην συζήτηση και εξηγεί στον αρχαιοφαντασιόπληκτο Ψέκκα ότι lagur = «υγρός, βρεγμένος» στα Αλβανικά !!!

Lagura

Δεν μένει όμως εκεί ο αρχαιοφαντασιόπληκτος Ψέκκας. Όταν κάποιος του σφυρίζει πως στο Βογάτσικο ένα μέρος του πληθυσμού είναι Βλάχοι, ο Ψέκκας απαντά πως δεν υπάρχει ούτε ένας Βλάχος στο Βογατσικό !!!

Bogacko-Vlahoi

Για να δούμε τι λέει για το θέμα ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών μελετητής των Βλάχων Αστέριος Κουκούδης:

Παραδόσεις από το γειτονικό Βογατσικό αναφέρουν πως, προς τα τέλη του 18ου αιώνα, οι Καστοριανοί είχαν αποτρέψει την εγκατάσταση κάποιων ηπειρωτών προσφύγων στην πόλη τους. Έτσι, 70 περίπου οικογένειες από διάφορα μέρη και κυρίως από τη Μοσχόπολη, τη Φούρκα, το Σούλι και την Πάργα, εγκαταστάθηκαν τελικά στο Βογατσικό. Στη στατιστική του 1889 του Σέρβου Spiridon Gopgevic το Βογατσικό παρουσιάζεται να κατοικείται από 3.000 ελληνόφωνους και βλαχόφωνους χριστιανούς, ενώ σε μία άλλη επισήμανση του ίδιου αναφέρεται η συνύπαρξη 400 ελληνόφωνων και 100 βλαχόφωνων φορολογούμενων. Με τον καιρό, οι Βλάχοι μέτοικοι του Βογατσικού αφομοιώθηκαν και χάθηκαν ανάμεσα στους πολυπληθέστερους ελληνόφωνους συμπολίτες τους. Ανάλογη ήτανη τύχη μίας μικρότερης ομάδας βλάχικων οικογενειών από το Λινοτόπιπου είχαν εγκατασταθεί στο γειτονικό Νεστόριο και εξελικτικά αφομοιώθηκαν ανάμεσα στους παλαιότερους σλαβόφωνους κατοίκους. Σε στατιστική των αρχών του 20ου αιώνα αναφέρεται πως ανάμεσα στα 455 νοικοκυριά σλαβόφωνων οικογενειών του Νεστορίου υπήρχαν ακόμη 16 βλάχικα νοικοκυριά.

Μάλιστα! 1/5 Βογατσιώτες ήταν Βλάχοι που ήρθαν από την Ήπειρο στα τέλη του 18ου αιώνα. Φυσικά, ο πληθυσμός που βρήκαν αυτοί οι Βλάχοι, 400 περίπου χρόνια μετά την Labanica και το Labanovo ήταν πια ελληνόφωνος. Ανάμεσα στα δύο υπάρχει και  το ελληνο-βουλγαρικό λεξικό που συνεγράφη γύρω στο 1600 και το μόνο τοπωνύμιο που αναφέρει είναι το Bogacko/Βογατσικό.

Όταν έφτασαν να έχουν σαν μητρική γλώσσα την Ελληνική εισήλθαν στο στάδιο του πρωνεωτερικού εθνοτικού Ρωμαίου/Ρωμιού.

Bogacko

Είναι ακριβώς εξαιτίας αυτών των αρχαιοφαντασιόπληκτων  καρακίτσων που υπάρχουν και στις δύο μεριές που δεν έχει λυθεί ακόμα το γελοίο «Μακεδονικό» ζήτημα της ονομασίας και έχουμε γίνει ο περίγελος του κόσμου στο θέμα αυτό.

Βουλγαραλβανιτόβλαχος από τη μεσαιωνική Βουλγαρία με σλόγκαν «Ἕλληνες οὐ μειξοβάρβαροι οἰκοῦμεν» ή, όπως λέμε, «φωνάζει ο κλέφτης».

Ψέκκα, τα λόγια του Thede Kahl είναι ραμμένα στα μέτρα σου.

[02:18] Γίνεται η ερώτηση και στο [03:00] εξηγεί πως η «καταγωγή» είναι ένα πράγμα που δεν πρέπει να απασχολεί τον κόσμο τόσο πολύ γιατί, ειδικά στα Βαλκάνια, πάρα πολλοί υποφέρουν από το κόμπλεξ  της αρχαιοπληξίας, δηλαδή ονειρεύονται μία τεράστια,πανάρχαια και ωραία καταγωγή, τουλάχιστον 5000 ετών. Η πραγματική καταγωγή είναι αυτή που πάει μέχρι 5 -βαριά βαριά 7- γενιές πίσω. Από εκεί και μετά η «καταγωγή» γίνεται μύθος και παραμύθι. Η ιστορία των Βαλκανίων είναι τόσο περίπλοκη που πρέπει να ασχοληθούμε πολύ περισσότερο απ΄ότι κάνουν ορισμένοι ΑΣΧΕΤΟΙ που λένε ότι γνωρίζουν την καταγωγή τους (εννοεί ελλαδέμπορους και αρχαιόπληκτους καρακίτσους στα ΝΑ Βαλκάνια). Γνωρίζουν ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ και αυτό που έχουν διδαχθεί στα σχολικά βιβλία.

Αχ Ψέκκα !!! Σαν τον χεσμένο που φοράει κολόνια για να κρύψει την σκατίλα αντί να πάει να πλύνει τον κώλο του (ανοίγοντας κάνα βιβλίο και διευρύνοντας τον πνευματικό του ορίζοντα) είσαι αγόρι μου!

Advertisements

18 Comments

Filed under Μυθοθρυψία

18 responses to “Ψέκκας: Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται

  1. Ψέκκας

    καλα εσύ πας να εξισώσεις την σχέση των Ελλήνων με τους Μακεδόνες με την μη σχέση των Σκοπιανών με τους Μακεδόνες.
    Δηλαδη Αλεξάνδρινό πολιτισμό, Μακεδονικές πόλεις μικρας ασιας, επιρροη Μακεδονων στον ελληνικο πολιτισμο, Κοινή Ελληνική γλώσσα , συμμετοχή Μακεδόνων στα ελληνικά π΄ραγματα μετά το 400 π.χ και πολλά άλλα με το τίποτε.
    και θέλεις οι Έλληνες να κάνουν γαργάρα την ηλίθια κατασκευή κάθε Σλάβου Βούλγαρου υποβούλγαρου και ανθυποβούλγαρου.

    Μάλιστα τους αποκαλείς και εθνικά Μακεδόνες. 🙂

  2. Ψέκκας

    Απαντάω μόνο για τον Ψέκκα

    1. —- «γραικομάνου»—
    τά μπέρδεψες με τα ονόματα , ξέρεις τα ονόματα κουβαλούνε και κάποιες παραδόσεις. Όπως δεν είμαι φραγκοσυριανός ή Καραγκούνης έτσι δεν είμαι και Γρεκομάνος. Δεν έχω τίποτε με όλους αυτούς φυσικά αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό.
    2. —–Momčila——-
    χαζή ανθρωπολογική υπόνοια και μηδενική αξία παράδοσης και ταυτότητας. Έχεις κάποια ανθρωπολογική μελέτη να μου παρουσιάσεις;
    3. ——Ορίστε τα παραδοσιακά τοπωνύμια της περιοχής του Ψέκκα—–
    μέχρι την Στερεά Ελλάδα τα τοπωνύμια είναι σλαβικά . Σλαβικά τοπωνύμια έχουν Ηπειρώτες, Αλβανοί, Βλάχοι, Θεσσαλοί, Ρουμελιώτες, Μακεδονίτες, Βούλγαροι, Τούρκοι, Βαλαάδες.
    Ποιος δημιούρησε αυτές τις υπαρκτές ταυτότητες αφού όλοι ήταν ίδιοι κατα την γνώμη σου;
    Οι Σλάβοι έχερι αποδειχτεί ότι δεν είναι ανθρωπολογική φυλή αλλά ομογλωσσία και ταυτότητα. Πως λοιπόν εγώ είμαι Σλάβος μαζι με Βλαχους Αλβανους και Τούρκους (και με όλους σχεδόν τους Έλληνες) όταν οι Σλάβοι ήρθαν και επέβαλαν την ταυτότητά τους αλλά όχι σε μένα; Εκεί που επιβλήθηκε η σλαβική ταυτότητα το βλέπουμε 🙂
    4.κοίτα εδώ τι λές:
    «««««««Να σημειώσω εδώ ότι Ψέκκας στις 14 Ιουλίου του 2014 μου άφησε το εξής σχόλιο: ως Πατάτας:
    ισχυριζόμενος ότι το όριο της Χρούπιστας (νυν Άργος Ορεστικό) που κατά τον 19ο αιώνα ήταν το νοτιότερο γλώσσικό όριο της Βουλγαρικής γλώσσας στην περιοχή, στην πραγματικότητα ήταν όριο που ξεχώριζε κουζίνα, αρχιτεκτονική ακόμα και «φυσικά/ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά».

    Εδώ να σημειώσω ότι κατά τον 13ο αιώνα τα Γρεβενά, νοτιότερα του Βογατσικού ήταν ακόμα βαρβαρόφωνη περιοχή όπως μας πληροφορεί ο Ιωάννης Απόκαυκος αν και δεν μας ξεκαθαρίζει αν η πόλη ήταν Βουλγαρόφωνη ή Βλαχόφωνη. Απλώς την αντιπαραβάλλει στην ελληνόφωνη και παράκτια Βόνιτσα της Αιτωλοακαρνανίας.»»»»»»»»»

    Καταρχήν Βλάχοι υπάρχουν και σήμερα μέχρι την Θεσσαλία και ίσως και πιο κάτω.
    Εγώ μιλάω για την εξάπλωση της σλαβικής γλώσσας η οποία έχει σαν νότιο άκρο εδώ και πολλούς αιώνες την Χρούπιστα (κάποια χωριά νότια του Αλιάκμονα). Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν καταλαβαίνεις;
    Πίστευες ότι υπάρχει κάποιος που δεν ξέρει ότι νότια των Γρεβενών αρχίζουν τα βλαχοχώρια;
    και συνεχίζεις με το Λαμπάνοβο που σημαίνει Αλβανοχώρι όπως λές
    Στο λαμπάνοβο κατοικούσαν ελλημόφωνοι Μουσουλμάνοι που έφυγαν στην Τουρκία με τις ανταλλαγές. Δεν προκύπτει καμιά συνάρτιση φυσικά μεταξύ τοπωνυμίου-ομιλούμενης γλώσσας-ταυτότητας κατοίκων.

    5. η Λάγουρα
    Τον συσχετισμό της Λάγουρας με τον Λάγο τον έκανε ο Χατζιδάκις και όχι εγώ. Εγώ διάβασα τον Χατζιδάκη και διαβάζοντας βρήκα αργότερα την σχέση Άργους-Άργουρας στην θεσσαλία. Επίσης έχω βρεί μια πιθανή σχέση με την Λάρισα γιατί κάποιος είπε ότι η Λάρισα και το Άργος μπορεί να είναι το ίδιο (Νίκολας Χάμοντ) άρα σε αυτή την περίπτωση έχουμε και την ταυτόχρονη χρήση του Αργ με το Λα. Αυτά ως ιδέα αρκετά στηριγμένη και όχι αυθαίρετη.
    Κακώς με κατηγορείς για κατασκευή ενώ εγώ ο ίδιος ρώτησα τον Αλβανό αν σημαίνει κάτι στα Αλβανικά.
    Επίσης το θέμα ήταν για μικροτοπωνύμια και αυτά τα περισσότερα είναι ελληνικά στις ελληνόφωνες περιοχές αφού τα έδωσαν οι κάτοικοι οι ίδιοι.

    6. «««1/5 Βογατσιώτες Βλάχοι ήρθαν από την Ήπειρο »»»
    Ηρθαν Βογατσιωτες Βλαχοι και βρηκαν Βογατσιωτες μη Βλαχους;
    Καταλαβαινεις την ελληνικη εντελως ειπαμε ετσι ή την έμαθες απο pdf ; ΑΠο μενα την ξερεις καλυτερα αλλα η καταγωγη δεν κρυβεται.
    Οπως ήρθαν οι Μακεδόνες Σλάβοι απο την Πολωνία και βρηκαν Μακεδονες;
    Όντως ήρθαν Βλαχοι όπως και διάφοροι άλλοι στο χωριό και αναμίχθηκαν αλλα αφομοιωθηκαν στο ελληνικο περιβαλλον γιαυτο εγραψα οτι δεν υπαρχει Βλαχος σημερα στο Βογατσικο. Ουτε ξερω καμια βλαχικη λεξη ουτε ποτε ακουσα και προφανως οταν ηρθαν αυτοι ηξεραν και ελληνικα.
    7. «««««Ανάμεσα στα δύο υπάρχει και το ελληνο-βουλγαρικό λεξικό που συνεγράφη γύρω στο 1600 και το μόνο τοπωνύμιο που αναφέρει είναι το Bogacko/Βογατσικό.»»»»»
    η Γλωσσική γραμμή υπήρχε απο τότε όπως βλέπεις

    8. «««««Όταν έφτασαν να έχουν σαν μητρική γλώσσα την Ελληνική εισήλθαν στο στάδιο του πρωνεωτερικού εθνοτικού Ρωμαίου/Ρωμιού.»»»
    Φαινεται οτι 1000 χρονια ειχανε μεγαλη μανια να μιλανε ελληνικα μεχρι εκει και στα απο πανω χωρια μεγαλη μ,ανια να μιλανε βουλγαρικα. Ηταν ξεροκεφαλοι σαν εμενα φαινεται και δεν καταλαβαιναν οτι ηταν ολοι απο την μεσαιωνικη βουλγαρια και πριν απ οτην Ιλλυρια. Αυτες οι εμμονές μας φάγανε ως λαο Σλαβων και δεν ειμαστε σημερα Μεγαλη Ρωσια. Ξεροκεφαλιά.

  3. Είλωτας

    “Φυσικά, ο πληθυσμός που βρήκαν αυτοί οι Βλάχοι, 400 περίπου χρόνια μετά την Labanica και το Labanovo ήταν πια ελληνόφωνος.”

    Έχουμε τότε εικόνα για το πώς “εξαπλώθηκε” η ελληνοφωνία;

    Και κάτι άλλο: Ως ο παλιότερος phorumικός αναγνώστης σου ζητώ από τον Άγιο Βασίλη να επισπεύσει την ανάρτηση σου για την καταγωγή των βυζαντινών αυτοκρατόρων 😛

    Καλές γιορτές!

    • Γειά σου Είλωτα !!!

      Μου ευχήθηκες Καλές Γιορτές το 2014 και σου απαντώ καθυστερημένα το 2015 ευχόμενος «Καλή Χρονιά με υγεία, ευτυχία και ό,τι άλλο ποθείς».

      Θα την κάνω την ανάρτηση για τους Βυζ. αυτοκράτορες, αλλά επειδή πέφτει και εξεταστική δεν μπορώ να υποσχεθώ μεγάλη επίσπευση.

      Όσον αφορά στην ερώτηση σου, αν κατάλαβα καλά με ρωτάς πως προέκυψε η ελληνοφωνία, έτσι; Το γενικό μοντέλο αλλαγής γλώσσας είναι ότι υπάρχει ένα μακροχρόνιο ενδιάμεσο στάδιο διγλωσσίας. Η ελληνική γλώσσα είχε δύο ρόλους που ενθάρρυναν την υιοθέτησή της: ήταν η επίσημη γλώσσα του κράτους (όσο υπήρχε η Βυζ. αυτοκρατορία και ο βυζ. στρατός), ήταν η γλώσσα της εκκλησίας (μόνο οι Βούλγαροι του θέματος Βουλγαρίας εκκλησιάζονταν στην δική τους Εκκλησιαστική Παλαιοσλαβωνική μέχρι που έκλεισε η αρχιεπισκοπή Οχρίδος το 1767 και, από εκεί και μετά ο εκκλησιασμός γινόταν παντού ελληνιστί) και ήταν η γλώσσα του εμπορίου και των συναλλαγών.

      Λ.χ. οι τσέλιγκες/φύλαρχοι των Βλάχων (και φαντάζομαι και αυτοί των άλλων αλλόγλωσσων ποιμενικών ομάδων) ήταν παραδοσιακά πολύγλωσσοι, επειδή ήταν υπεύθυνοι για την επικοινωνία με τον «έξω κόσμο» (αγοροπωλησία κτηνοτροφικών αγαθών, ενοικίαση γης για βοσκή κλπ).

      Μετά η περιοχή για την οποία μιλάμε ήταν σε άμεση επαφή με τις περιοχές των θεμάτων Ελλάδος και Νικοπόλεως όπου, η Ελληνική γλώσσα μετά το 1000 μ.Χ. γίνεται ξανά η βασική καθημερινή γλώσσα.

  4. Ψέκκα, πρόσθεσα το τουρκικό έγγραφο του 15ου αιώνα για το Bogacko που αναφέρει τους μπαρμπάδες σου Gjorče, Bojo, Kojo, Dočo και Gjon.

    Έχω πιο σοβαρά πράγματα από το να εξηγώ για νιοστή φορά σε έναν Βουλγαραλβανιτόβλαχο από την Βουλγαρία την καταγωγή του.

  5. Ψέκκας

    πρεπει να ηταν πολυ ομορφοι αν κρινω απο το αποτελεσμα. Σου απαντησα στο αλλο νημα αν νομιζεις φερτο εδω 🙂

  6. Ψέκκας

    οτι ναναι….
    εχεις αναγαγει το ειδικο σε γενικο και το γενικο σε ειδικο οπως σε βολευει.
    Χθες ειχες διαφορετικη απαντηση αλλα μαλλον την πηγες στο αλλο νημα το τιμητικο μου.
    Ας ξεκινησουμε με το γενικο.
    Εφοσον στην περιοχη αυτην που μιλαμε επιβληθηκε η ελληνικη φυλη και γλωσσα δηλαδη επιβληθηκαν ολοκληρωτικα οι Ελληνες σημαινει οτι υπηρχε επαρκης ελληνικος πληθυσμος γηγενης που οχι μονο αντισταθηκε στην εισβολη αλλα και απορροφησε αριθμο Βουλγαρων και τους εξαφανισε τελειωτικά.
    Και μιλάμε για μια περιοχή δεκα χωριων που εφάπτεται στους βουλγαρικους πληθυσμους και οχι για την Ελλαδα ολοκληρη. Στην Ελλαδα ολοκληρη απο εκει και κατω ο αριθμος των Ελληνων ηταν απλά συντρηπτικός. 🙂
    Παμε τωρα στο ειδικο.
    Καταρχην μιλησες για καποια αλβανικα τοπωνυμια οπως Σπατα η Λαμπανοβο σε μια γραμμη. Οι Τουρκοι ηρθαν το 1385 περιπου και μεχρι το 1500 που λες περασαν καπου 115 χρονια οπου οι Αλβανοι Βαζιβουζουκοι αλωνιζαν και ειχαν τσιφλικια και φυσικα εδωσαν και τα ονοματα τους. Γιαυτο και εχουμε σε εκεινη ακριβως την περιοχη εξισλαμισμενους ελληνοφωνους (συμφωνα με σενα ειναι εξισλαμισμενοι Σλαβοι του 15ου αιωνα που μιλουσαν ελληνικα τον 16ο) Εκτος αν προκειται για πιο παλια επεκταση που δεν αφησε ομως γλωσσικα σημαδια και δεν ξερουμε τον αριθμο τους φυσικα για να βγαζουμε συμερασματα ουτε κια την εξελιξη τους. Ετσι κιαλλιως μιλαμε για 5 χωρια στα χιλια πεντακοσια. Παλι δεκαδες σεναρια μπορεις να πλασεις χωρις νοημα οπως συνηθως και οι Φιλιππινεζοι θα βγουνε Ελληνες μαζι με τους Γαλα Παγκους και τους Φιλεδελφια 76ερς.
    Τωρα παμε στο μονο που αξιζει που ειναι τα σλαβικα ονοματα των κατοικων. Καταρχην πες μας λιγο που υπαρχει αυτο και ποιος το εγραψε και τι μιλουσε. Αν το δεχτουμε ως εχει οι φορεις των ονοματων αυτων Kojo,Bojo,Gjorče ηταν Βουλγαροι η τελος παντων οχι Ελληνες. Δεν ξερουμε αν ηρθαν εκει μετα τις ανταραχες στην Αλβανια του Σκεντερμπεη και αν ηταν Σερβοι στρατιωτες του Σκεντερμπεη γιατι και ο Δραγουμης καπου λεει χωρις να το στηριζει οτι ο μακρινος προγονος του ηρθε απο τον στρατο του Σκεντερμπεη στο Βογατσικο. Δεν μας λεει πουθενα οτι αυτα τα ονοματα ηταν γηγενη. Το χωριο αυτό ίσως μάζευε κατοίκους ως αστικό κέντρο ή ίσως οι Σλάβοι αυτοί να ήταν απομεινάρια μικρών οικισμών ή Βούλγαροι ευγενείς κάποια βουλγαρικής εξουσίας ή να ήταν Σέρβοι της Σερβικής εξουσίας που όλοι γνωρίζουμε στην Ελλάδα. Πάλι δεκάδες σενάρια χωρίς εθνολογικό νόημα αλλά φυσικά όχι το δικό σου σενάριο. Θα πρέπει να δούμε τα γύρω χωριά τι πληθυσμό είχαν για να κρίνουμε ποια ηταν η ταυτοτητα των γηγενών και όχι των διάφορων εξωτικών φρούτων.
    Και δεν απάντησες ακόμα (και ούτε πρόκειται) πως αφού όλοι ήταν Βούλγαροι γιατί σαν μαχαίρι κόπηκε η βουλγαρική γλώσσα απο εκεί και κάτω και κόπηκε η ελληνική απο εκεί και πάνω μεσα στην τουρκοκρατια.
    Όσο γαι την Αλβανική όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν μερικά χιλιόμετρα βορειότερα χωριά διάσπαρτα (στο νομο Φλωρινας) που μιλάνε ακόμα Αλβανικά και που ήρθαν απο την Αλβανιά το 1200-1300. 🙂
    Αρα ουτε εκει αλλάξε η γλωσσα οπως μας λες εσυ. Δεν πειραζει.

    (καλυτερα εδω για να βλεπω την απαντηση γιατι το αλλο νημα ειναι ασχετο. Αν θελεις σβηστο απο εκει)

    • Ψέκκα, αρκετά δεν ασχολήθηκα μαζί σου αγόρι μου;

      Έχω πιο σοβαρά πράγματα να κάνω από το να εξηγώ για νιοστή φορά σε ένα Βουλγαραλβανιτόβλαχο από τη μεσαιωνική Βουλγαρία την καταγωγή του.
      Οι μπαρμπάδες σου ο Gjorče και ο Gjon δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι Βουλγαραλβανιτόβλαχοι που έμαθαν να μιλάνε ρωμέικα και έγιναν μια χαρά Ρωμιοί.

      • Λοιπόν βρήκα και την καταγωγή του μπάρμπα σου του “Zimbor” που απαντά μαζί τον Gjorče και τον Gjon. Νομίζω πως καλά έγραψε ο Πουκεβίλ για Βαρδαριώτες «Τούρκους» (= Ούγγροι).

        Κάποτε μου είχες δώσει αυτόν τον σύνδεσμο εδώ, όπου ο Πουκεβίλ λέει πως στο Bogacko και στην Ανασέλιτσα ζούσαν απόγονοι των «Βαρδαριωτών “Τούρκών”».

        Όπως και να ‘χει, ο Πουκεβίλ γράφει ότι συνάντησε μουσουλμάνους απογόνους των Βαρδαριωτών στην Ανασελίτα, ως αξιωματούχους του Σουλτάνου και στο Βογατσικό ως απλούς μάλλον αγρότες καλλιεργητές. Σε ολόκληρο το βιλαέτι της Ανασελίτσας (σημερινή Νεάπολη) υπήρχαν 70 χωριά, με 1700 οικογένειες ή 8460 άτομα. Από αυτούς, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, στην Ανασελίτσα μόνο κατοικούσαν 1000 ή 1.200 κάτοικοι τουρκικού δόγματος. Οι υπόλοιποι ήταν Χριστιανοί και λίγες οικογένειες Τσιγγάνων. Οι μπεήδες αυτοί του θύμισαν κάπως τους Γάλλους φεουδάρχες του 15 αιώνα και είχαν τη φήμη των σπάταλων και καλοφαγάδων.

        Το όνομα “Zimpor” που αναφέρει το Τουρκικό έγγραφο του 15ου αιώνα θυμίζει το Ουγγρικό Zsombor που εμφανίζεται ως τοπωνύμιο και ως Zimbor στην Τρανσυλβανία.

        Λοιπόν, όταν κοιτούσα στον χάρτη για τα αλβανικά τοπωνύμια παρατήρησα κοντά στα Γρεβενά το τοπωνύμιο “Varos”. Vàros στα ουγγρικά σημαίνει «πόλη» και κατάγεται από το Ουγγρικό var = «κάστρο» (απώτερης ιρανικής καταγωγής από τους Σκύθες των στεπών). Βέβαια, ο ουγγρικός όρος έχει περάσει και στην Σερβική (varoš) και στην Τουρκική.

        Δεν ξέρω αν το τοπωνύμιο αυτό οφείλεται στους Βαρδαριώτες ή στους Σέρβους ή στους Τούρκους, όπως δεν ξέρω αν το παραδίπλα “Varesi” συνδέεται ετυμολογικά.

        http://postimg.org/image/wj5dkqkc9/

      • Σου παραθέτω και το Σιγίλλιον του Βουλγαροκτόνου για τους Βλάχους τη Βουλγαρίας και εκείνους τους Βαρδαριώτες Τούρκους που κατοικούν εντός των Βουλγαρικών ορίων, με το οποίο αυτοί οι πληθυσμοί τίθενται στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Βουλγαρικής αρχιεπισκοπής Οχρίδος.

        Σημείωση #20:

  7. Ψέκκας

    Ξερω, η αληθεια βρισκεται στους σεξ πιστολς

    Σιγουρα απο Ουγκρικες ομαδες υποστηριζω την ΦερεντςΒαρος αν αυτο σου λεει κατι . Τυχαιο δε νομιζω.
    Παλιοτερα με βαση αυτα εψαχνα διαφορες ιδιωματικες λεξεις να τις ετυμολογησω απο ουγκρικα η περσικα η γυφτικα γιατι για τους Βαρδαριωτες τους αναφερουν ως γκιμπρες (απιστους) περσες ή ως γυφτους καποιοι αλλα και ως Ουγκρους καποιοι αλλοι. Δυστυχως δεν μπορεσα να βρω καμια αντιστοιχια μεχρι τωρα. Ομως εχω την εντυπωση οτι Βαρδαριωτες εφτασαν να αναφερονται καποια ενοπλα σωματα των βυζαντινων που μπορει να μην ηταν βαρδαριωτες στην καταγωγη. Ο Πουκεβιλ λεει οτι ηρθαν απο την Περσια το 850μχ και ο αρχηγος τους ειχε καταγωγη απο τους Σασσανιδες.
    Βασικα δεν εχω πειστει οτι οι κατοικοι εκει ηταν Βαρδαριωτες οπως λεει ο Πουκεβιλ και πιστευω οτι τον μπερδεψε οτι ηταν μουσουλμανοι, επισης παντα στο χωριο τους Βαλααδες αυτους τους χρησιμοποιουσαν οι Ελληνες ως εργατες μεχρι που εφυγαν για την Τουρκια. Ισως ειδε τους εργατες στα χωραφια και μπερδευτηκε.
    Επειδη με εφαγες με την καταγωγη μου καταρχην να σου πω οτι τσαμπα το συζηταμε γιατι η καταγωγη μου ειναι 1/4 σαρακατσανικη απο Σαρακατσανους που εγκατασταθηκαν στο βογατσικο, 1/4 μακεδονικη απο ελληνοφωνα χωρια της περιοχης, 1/4 κατοικων του Βογατσικου με καταγωγη απο αλλα ελληνοφωνα χωρια της περιοχης, 1/4 απο βογατσιωτες του 1850.
    Το χωριο αυτο δεν ειναι καθαρο γιατι συγκεντρωσε μετα τον Αλι Πασα διαφορους κατατρεγμενους. Ο Πουκεβιλ λεει οτι οι κατοικοι του εχουν συνηθισει να πολεμανε τους γυρω Σλάβους και οτι επειδη κανουν εμποριο με την Ευρωπη μιλανε ολοι απο τρεις γλωσσες της Ευρωπης. «η οικοδέσποινα μου, γυναίκα κάποιου μάστορα (κτίστη), μου κουβέντιαζε στα γαλλικά, που τα είχε μάθει σ’ ένα σπίτι στο Πέραν της Κωνσταντινούπολης, όπου ήταν παραμάνα των παιδιών προτού γίνει σύζυγος ενός Μακεδόνα» Για Μακεδόνα μιλάει ο Πούκεβιλ. Καποτε το χωριο ειχε βγαλει και δημαρχο στο Σεμλινο και διαφορους αλλους διακεκριμενους στις ελληνικες κοινοτητες της Ευρωπης.
    Ο πληθυσμος του χωριου ηταν πολυ λιγοτερο Βογατσιωτικος το 1800 απο το 1600 και απο το 1500 κατι που συμβαινει με ολα τα χωρια αν θεωρησουμε οτι υπηρχε αρχικος πληθυσμος καθαρος του χωριου (που δεν μπορει να συμβαινει εκτος και αν ηρθαν και εγκατασταθηκαν ως διακριτη ομαδα απο τον γυρω πληθυσμο το οποιο οταν ψαχνουμε δεν το αποκλειουμε).
    Η χαζομαρα αυτων που πιστευουν οτι υπαρχουν “μακεδονες” που συνεχιζουν μεχρι σημερα ειναι η ιδια στην κλιμακα της βλακειας με αυτους που πιστευουν οτι υπαρχουν Αθηναιοι απο την αρχαιοτητα μεχρι σημερα ή Βαγατσιωτες απο το μεσαιωνα ή Ναουσαιοι κλπ. Δηλαδη εσυ εισαι ο ιδεολογικος συγγενης του Σασο.
    Μια απο τις διαπιστωσεις που εκανα και με εχουν επηρεασει αρκετα ειναι οταν βρηκα οτι δεν εχω κανενα προγονο απο τα σλαβοφωνα βορειοδυτικα χωρια και ουτε καποιος απο οσους ηξερα δεν ειχε και περιεργως ολοι ηταν απο τα ελληνοφωνα νοτιοανατολικα χωρια της περιοχης παρολο που εφαπτονταν.
    Ετσι μου φανηκε αστειο που εφερες το επιχειρημα οτι οι προγονοι μου γιορταζαν σλαβικη γιορτη στην Αχριδα. “Τι δουλεια εχω εγω με τους κατοικους της Αχριδας;” σκεφτηκα. Σιγουρα αν καποτε ειμασταν ιδιος λαος (Την περιοδο των αρχαιων μακεδονων ισως η των Βυζαντινων με λιγοτερες πιθανοτητες ή και την εγκατασταση των Σλαβων) περασαν πολλοι αιωνες και αναμφισβητητα η διαφοροποιηση των δυο πληθυσμων εχει πραγματοποιηθει. Δεν μου φανηκε λογικο οτι επειδη η περιοχη λεγοταν Μακεδονια ολοι οι πληθυσμοι οπως Τουρκοι Εβραιοι Γυφτοι Ελληνες βουλγαροι κλπ που καταγραφονται εχουν κοινη καταγωγη οπως πιστευεις εσυ.

    Ενα καλο εθνολογικο υπαρχει στην σελιδα που εβαλες για την Σιατιστα η το Σισανι (τα μπερδευει) το 1806 «Κανείς δεν ήταν ωστόσο σε θέση να μου εξηγήσει τι είχε απογίνει ο βλάχικος πληθυσμός της Σιάτιστας, ούτε με ποιό τρόπο υποκαταστάθηκε από τους Έλληνες. Όταν τους ρωτούσα, κοίταζαν ο ένας τον άλλον απορημένοι».

    Αν σε ενδιαφερει η περιοχη θα πρεπει να μαθεις καταρχην την γεωγραφια οπως εκανε ο Χαμοντ και μετα συνεχιζε στην ιστορια. Το Βογατσικο αποτελει το τελευταιο χωριο της μητροπολη Σισανιου και Σιατιστης και ειναι το μονο χωριο της Καστοριας που ανηκει σαυτη τη μητροπολη. Η παραδοση της περιοχης ειναι ιδια σε ολους τους προποδες του Μουρικιου και του Σινιατσικου και τα χωρια αυτα αποτελουν μια ομαδα που αρχιζει απο το χωριο Μηλιτσα και Κωσταραζι και τελειωνει στην Σιατιστα. Ο Πληθυσμος ειναι απαραλλαχτος σε ολο αυτο το τοξο. Ο πληθυσμος αυτος δεν εφαπτεται με τους βουλγαροφωνους πληθυσμους παρα μονο στην αρχη του δηλαδη στο χωριο Μηλιτσα που ειναι και το τελευταιο ελληνοφωνο σαυτην την μερια της Ελλαδας και πολυ κοντα στην Καστορια. Στα βορεια αυτης της περιοχης ειναι τα βουνα που χωριζουν την κοιλαδα του Αλιακμονα απο την πεδιαδα της Αριδαιας-Καρατζοβας Στην κορυφη βρισκονται τα δυο βλαχικα χωρια η Κλεισουρα και το Μπλατσ. Πισω απο τα δυο αυτα βουνα ζουνε βουλγαροφωνοι πληθυσμοι που δεν εχω την γνωση να ξερω την φυσιογνωμια τους.
    Καποτε ηρθε ανθρωπολογος και εξετασε τους διαφορετικους πληθυσμους ξεχωριστα (Ελληνες χριστιανοι, Ελληνες μουσουλμανοι, Βουλγαροι Χριστιανοι, Βουλγαροι μουσουλμανοι, Βλαχοι χρ, Βλαχοι μουσ.) και εβγαλε συμπερασματα. Για το Βογατσικο ειπε οτι ειναι 90% Ελληνες και 10% Τουρκοι.
    Τα ονοματα των παλιων κατοικων του χωριου εκτος απο τα συνηθισμενα ειναι Ραλης, Πουλιος, Τουλιος .

    Κοιτα και ενα καινουριο που ψαρεψα http://envogatsiko.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html
    χααχαχαχαχ

    Παντως εχει βγει ενα βιβλιο του βογατσιωτη Παρμενίωνα Τζήφρα (αρεοπαγιτης που ψηφισε υπερ του Α. Παπανδρεου) το οποίο δεν έχω διαβάσει και θα ηθελα πολυ. Επισης να αναφερω οτι δεν πηγα ποτε σχολειο στο Βογ. και δεν ξερω την επισημη αποψη δασκαλων και της παιδειας γενικα του τοπου για το χωριο την περιοχη ουτε για τη Μακεδονια γενικοτερα.

    Ο φιλος που δεν τον ξερω που λέει οτι δεν ειναι απολυτα πετυχημενα τα σχολια μου περι Βλαχων προφανως θα ξερει καλυτερα και θα εχει δικιο σαυτο.

    • Νώντας Τσίγκας

      Αγαπητέ φίλε μπορέις να μου αφήσεις καποιο mail σου στο blog μου (ως σχόλιο) , ίσως και βρουμε καποια άκρη με τα εθνολογικά μας και με το βιβλιο του Τζίφρα [που δεν είναι κι ότι καλύτερο βέβαια στην σχετική βιβλιογραφία].
      Απο το Βογατσικό πρέπει να πέρασαν Βλαχόφωνοι-Βλάχοι εφ’ όσον σε αρκετες πηγές αναφέρεται αυτό τα επώνυμα Ρίζος-Πισιώτης-Μπακάλης κλπ ναι απαντούν ως σήμερα . Λέξεις έιναι αληθεια με πρωτη ματιά δεν συναντούμε βλαχικες αλλα δεν παίρνω όρκο. Βλάχικα αμιγή δεν έχω ακουσειο πραγματι κανέναν να μιλά από το 1960 και μετά….
      Αλλά από την εκτενη καταγραφή των λεξικογραφικών καταλοίπων του Τρ. Γρέζιου (προσωπική έρευνα ) στο ΙΛΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών προκύπτει ότι πολλες “βογατσιώτικες” λέξεις έχουν να κάνουν με αρβανιτικά, σλαβικά, βουλγαρικά, βλάχικα κατάλοιπα-ετυμολογικες ρίζες.
      Ηταν και δική μου έκπληξη αυτό καθώς ο ελληνικος -“καθαρός”(sic) – θύλακος τους Βογατσικού και μερικών ακόμα χωριών της περιοχής που αποδέχεται και ο Λιθοξόου, είχε δεχθεί τελικώς αρκετές γλωσσικες “επιρροές”& προσμίξεις παρά τις περί του αντιθέτου πεποιθήσεις…

      • Νώντα μου, ομολογώ την πλήρη άγνοιά μου στο θέμα. Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα. Άπό αυτά που μου γράφεις νομίζω είσαι απείρως πιο ενημερωμένος στο θέμα από εμένα. Αν θέλεις μπορείς να επικοινωνήσεις με τον Αστέριο Κουκούδη ο οποίος μιλάει για την εγκατάσταση Ηπειρωτών Βλάχων στο Βογατσικό (τέλη 18ου αιώνα) εδώ.

        Από εκεί και μετά, πολύ καλά ο Λιθοξόου γράφει για καθαρό ελληνικό θύλακο (γιατί «θύλακο» βέβαια και όχι ελληνόφωνο συνεχές «κάτω απ΄τη γραμμή» Χρούπιστας-Λουδία;), γιατί προφανώς έχει κατά νου την μητρική γλώσσα και την εθνοτική ταυτότητα των κατοίκων κατά την ύστερη τουρκοκρατία και όχι την «βιολογική» καταγωγή. Μην κοιτάς που εγώ έκανα τον δικηγόρο του διαβόλου με τον Ψέκκα, ήθελα απλά να του δείξω ότι ένας ωκεανός ολόκληρος χωρίζει τους αρχαίους ελληνόφωνους με τους υστερομεσαιωνικούς. Τόσο εμείς οι Έλληνες όσο και οι Αλβανοί έχουμε μια «σλαβοφοβική ψύχωση» την οποία πρέπει κάποτε να ξεπεράσουμε. Ο Ψέκκας ήρθε εδώ νομίζοντας ότι όποιος μιλούσε Ελληνικά τον 18° και 19° αιώνα ήταν «γνήσιος» βιολογικός απόγονος των αρχαίων Ελλήνων.

        Όσον αφορά τις λέξεις που έχεις κατά νου, αυτές κυκλοφορούν σε όλα τα Βαλκάνια. Στις ελληνικές διαλέκτους της ενδοχώρας είναι τυπικό να βρίσκεις σλαβικούς γεωργικούς όρους και αλβανο-βλαχικούς ποιμενικούς.

        Η κόσα λ.χ. (ή όπως την λέμε στα μέρη μου κοσά) είναι ένας σλαβικός όρος (kosa) που απαντά από την Ελλάδα μέχρι την Ρουμανία (coasă).

        Ο παλαιός ποιμενικός ΑΒΡ όρος *agnelliolus > *mneljoru > «μλιόρι» (= πρόβατο 2 ετών, νυν βλαχικό njior ~ ρουμανικό mior) επίσης απαντά στις περισσότερες ελληνικές διαλέκτους της ενδοχώρας.

  8. Νώντας Τσίγκας

    Nόμιζα πως τα γράφει ο συγχωριανός μου όλα τα παραπάνω…
    Με ξεγέλασες! (για ναμαι ειλικρινής σ΄αυτόν απευθύνθηκε το προσκλητήριο για το mail κλπ) Ηθελα να του δώσω-στείλω πράγματα. Μ΄ αρέσει να ενώνω τον κόσμο του βογατσικού γύρω από το μεγάλο τραπέζι.Με τις διαφωνίες και τους καυγάδες μας φυσικά…έστω κι αν το τραπεζι έιναι …”σοφράς” έχει απ΄όλα τα καλουδια απάνου!

    Και, ναί.! Τί πραγμα ανώφελο βλαβερό και νεφελώδες αυτή η “καθαρότης”…
    Και η περι αυτής εμμονή…

    • Και, ναί.! Τί πραγμα ανώφελο βλαβερό και νεφελώδες αυτή η “καθαρότης”…
      Και η περι αυτής εμμονή…

      Δε βαριέσαι Νώντα μου! Οι Ρωμαίοι ξέρεις γιατί πρόκοψαν και έγιναν μακροχρόνιοι κυρίαρχοι του τότε γνωστού κόσμου;

      Ο Ρωμαϊκός ιδρυτικο-συμβολικός μύθος θέλει τους Ρέμο και Ρωμύλο να χτίζουν την Πόλη μαζί με σύγκλυδες εξόριστους απατεώνες από όλα τα μέρη της Ιταλίας. Με άλλα λόγια, οι πρόγονοι των Ρωμαίων ήταν κατά τον μύθο «μπασταρδευμένα καθίκια». Όταν έχτισαν την Ρώμη, τα «μπασταρδευμένα» αυτά «καθίκια» έκλεψαν αλλόγλωσσες Σαβίνες γυναίκες και έτσι προέκυψε η πρώτη γενιά Ρωμαίων που γεννήθηκαν στην Ρώμη.

      Ποια η λειτουργία αυτού του παράξενου μύθου. Ο ένας ρόλος ήταν για να ενισχύσει την ρωμαϊκή υπερσυμπεριληπτικότητα (ultra-inclusiveness), μιας και η ισχύς της πόλης αυξανόταν σταδιακά με την ενσωμάτωση ετερογενών και ετερόγλωσσων πληθυσμών. Ο άλλος ρόλος ήταν για να θυμίζει στους Ρωμαίους πως η τήρηση του Ιūs Romānum = Ρωμαϊκός Νόμος είναι αυτή που μετατρέπει τα «μπάσταρδα καθίκια» σε «καθαρούς» Ρωμαίους και, αντίστροφα, η έλλειψή του κάνει τους Ρωμαίους «καθίκια». 🙂

      Αυτή είναι μία παράδοση που οι μεσαιωνικοί Ρωμαίοι διατήρησαν ατόφια.

  9. Καλησπέρα,

    Για κάποιον λόγο δεν εμφανίζονται ορισμένες από τις εικόνες της ανάρτησης και στην περίπτωση επιλογής τους δίνει “error 404” που σημαίνει πως δεν βρίσκει το αρχείο (file not found).

    Φιλικά,

    Έκτωρ.

    • Γειά σου Έκτορα!

      Είχα την φαεινή ιδέα να καθαρίσω τις εικόνες του αρχείου, νομίζοντας ηλιθιωδώς ότι αυτές που είχα ήδη εκθέσει θα έμεναν έτσι και αλλιώς.

      Τις περισσότερες κατάφερα να τις ξαναβάλλω, αλλά κάτι μου έχει ξεφύγει. Πες μου ποιες εικόνες σ΄ενδιαφέρουν να τις ξαναβάλλω.

      • Καλησπέρα,

        Προσπάθησα να διαβάσω το θέμα, αλλά χωρίς τις εικόνες που το συνοδεύουν είναι μάλλον δύσκολο. Μάλλον πρέπει να επανέλθουν όλες όσες αφορούν το κύριο θέμα τουλάχιστον. Αλλιώς με δυσκολία βγαίνει νόημα.

        Φιλικά,

        Έκτωρ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s