Εθνικιστική κατάχρηση της Αρχαιολογίας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τα αρχαιολογικά ευρύματα της Αμφιπόλεως και την επίσκεψη του Σαμαρά εκεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι σημαντικό εύρημα μιας και απ΄ότι διαβάζω είναι ο μεγαλύτερος τύμβος που έχει βρεθεί μέχρι τώρα. Με το εύρημα άρχισαν ως συνήθως και τα κουτσομπουλιά «αλεξανδρομανίας» με τα πιο παράλογα να μιλάνε αντιστορήτως για τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όποιος δεν ξέρει, ενώ η σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου ήταν έτοιμη να επιστρέψει στη Μακεδονία την έκλεψε ο Πτολεμαίος και την πήγε στην Αίγυπτο όπου έκτισε και τον τάφο του στρατηλάτη. Στην ύστερη αρχαιότητα, ο τάφος του Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια ήταν τουριστική ατραξιόν και οι πηγές μας λένε ότι τον είχαν επισκεφθεί διάφοροι πρώιμοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Αν έσπαζε ο διάολος το ποδάρι του και η σαρκοφάγος κατάφερνε να έρθει στη Μακεδονία τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το σε ποιο μέρος θα κατέληγε. Τόπος οικογενειακής ταφής όλων των Αργεάδων/Τημενιδών βασιλέων ήταν οι Αιγές.

Όποιος ψάχνει για τάφους του Μεγαλέξανδρου στα Βαλκάνια θα έχει την ίδια τύχη με τους παρακάτω επίδοξους γείτονες «αρχαιολόγους» που έψαχναν για τον τάφο του “Sašο Velikiot” και βρήκαν έναν τενεκέ που τον βάπτισαν «περικεφαλαία του Μεγάλου Αλεξάνδρου», το κινητό τηλέφωνο «του Μεγαλέξανδρου» και μια λίστα για ψώνια/υλικά συνταγής που τη βάπτισαν «διαθήκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου»:

Στο [00:30] βρίσκουν τον τενεκέ και τον βαπτίζουν “slem” = περικεφαλαία, γερμανικό δάνειο στην πρωτο-σλαβική που πρόλαβε να υποστεί την πρώτη σλαβική ουράνωση: γερμ. *helmaz (λ.χ. αγγλ. helmet) > PrSlv *χelmŭ > šelmŭ και, μετά από την νοτιοσλαβική μετάθεση των υγρών, šlěmŭ . Αφού παίρνουν τις διαστάσεις, [01:00] «συνειδητοποιούν» ότι ο νεκρός είχε μεγάλη «γκλάβα». Συνεχίζοντας την «ανασκαφή» βρίσκουν το … κινητό τηλέφωνο (mobile) του Μεγάλου Αλεξάνδρου.  Στο [02:10] φέρνουν στο φως αρχαίο έγγραφο που το βαπτίζουν «διαθήκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου» (testamentot na Aleksandar Makedonski) [02:20] και λίγα δευτερόλεπτα παρακάτω φαντάζονται τους εαυτούς τους πρωτο-σέλιδο στους New York Times. Στο [02:50] επιχειρούν την ανάγνωση του εγγράφου το οποίο γράφει «2 κιλά Χ(;),  1 κιλό μπανάνες, … και μια κονσέρβα».

Το άλλο αστείο της υπόθεσης Αμφιπόλεως είναι η επίσκεψη του Σαμαρά. Με ποια κριτήρια ένα αρχαιολογικό εύρημα θεωρείται «εθνικά σημαντικό» που αξίζει την επίσκεψη του πρωθυπουργού; Θα βλέπαμε λ.χ. Έλληνα πρωθυπουργό λ.χ. στη Φλώρινα το 1965 όταν ο Μουτσόπουλος ανακάλυψε στον Άγιο Αχίλλειο  τους τάφους των Βούλγαρων Τσάρων Σαμουήλ, Γαβριήλ-Ράντομηρ και Ιβάν-Βλάντισλαβ; Διαφημίστηκαν αυτοί οι τάφοι όσο αυτοί της αρχαίας περιόδου (Βεργίνα, Αμφίπολις);

Σε ένα φετινό άρθρο της Καθημερινής διάβασα ότι ετοιμαζόμαστε να δώσουμε (ήδη δώσαμε; Δεν γνωρίζω) τα λείψανα αυτών των τελευταίων  Τσάρων της πρώτης Βουλγαρικής αυτοκρατορίας στην Βουλγαρία, όπου θα θαφτούν δίπλα στους τσάρους της δεύτερης βουλγαρικής αυτοκρατορίας και θα πάρουμε (πήραμε;) ως αντάλλαγμα βυζαντινά έγγραφα. Πριν προχωρήσω εδώ πρέπει να διορθώσω ένα λάθος του αρθρογράφου που γράφει:

Οι συζητήσεις διεξάγονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με απόλυτη μυστικότητα και βρίσκονται σε καλό δρόμο. Τα χρονικά περιθώρια άλλωστε στενεύουν. Οι Βούλγαροι τιμούν φέτος τα χίλια χρόνια από τον θάνατο του «πατριάρχη» του έθνους τους, τσάρου Σαμουήλ, και προγραμματίζουν για το φθινόπωρο εντυπωσιακές εκδηλώσεις και τελετές. Το λείψανο του «πατέρα του έθνους» θέλουν να αποτελέσει σε αυτές τη μεγάλη ατραξιόν. Πλην όμως, τον υπερπολύτιμο για τους Βούλγαρους εθνικό θησαυρό, τα οστά δηλαδή του πρώτου αυτοκράτορά τους, τα έχουν οι Ελληνες, που ζητούν ανταλλάγματα για να τα δώσουν.

Ο Τσάρος Σαμουήλ δεν ήταν ούτε ο «πατέρας του Βουλγαρικού έθνους» ούτε ο «πρώτος Βούλγαρος αυτοκράτορας». Μάλλον ο αρθρογράφος έχει μπερδέψει τον Σαμουήλ με τον Μέγα Συμεών. Συγκρινόμενος με τον Συμεών και τα επιτεύγματά του ο Σαμουήλ μάλλον είναι πολύ μικρός. Φυσικά, δεν παύει να είναι σημαντική ιστορική προσωπικότητα και στα χρόνια του οι μέχρι τότε Σλάβοι υπήκοοι της Βουλγαρικής αυτοκρατορίας πρωτο-εθνοτίστηκαν σε Βούλγαρους, οικιοποιούμενοι το όνομα των πρώην «Σκυθών» αφέντων τους. Πάντως αν δώσουμε τα λείψανα του Σαμουήλ στη Βουλγαρία, οι «Μακεντόντσι» θα παραπονεθούν μιας και θεωρούν εν μέρει σωστά (γεωγραφικό επιχείρημα) εν μέρει ανιστορήτως (εθνολογικό επιχείρημα) τον Σαμουήλ «δικό» τους «Μακεντόνετς» Τσάρο. Την επιγραφή του Μοναστηρίου λ.χ. την κράτησαν μεν οι «Μακεντόντσι», αλλά την έδειχναν από την ανάποδη πλευρά για να μην διαβάζει ο κόσμος τις πάμπολλες φορές που ο όρος «Βούλγαρος/Βούλγαροι» απαντά στο κείμενο. Όταν ο Γάλλος πρόξενος του Μοναστηρίου το 2006 εξέδωσε έναν τουριστικό οδηγό στα γαλλικά με εξώφυλλο ένα τμήμα της επιγραφής όπου φαινόταν η λέξη «Βούλγαρος», οι τοπικές αρχές του Μοναστηρίου διαμαρτυρήθηκαν και του ζήτησαν ν΄αλλάξει το εξώφυλλο. Τέτοια βαλκανοειδή καραγκιοζιλίκια.

Τώρα τίθεται το εξής ερώτημα; Πως καθορίζεται η τωρινή ιδιοκτησία των λειψάνων ατόμων που έζησαν χίλια και δυο χιλιάδες χρόνια πριν; Εμείς δηλαδή είμαστε οι ιδιοκτήτες όλων των «σημαντικών» αρχαίων νεκρών που φέρουν ελληνικά ονόματα, ενώ αν στην ίδια περιοχή βρούμε τάφους μεταγενέστερων «ασήμαντων» αλλόθροων «βαρβάρων» τα στέλνουμε αλλού; Στη Σίνδο του ύστερου 6ου π.Χ. αιώνα λ.χ. έχουμε βρει πλούσιους θρακικούς τάφους πριν από την Μακεδονική επέκταση στην περιοχή, όταν οι θράκες Ηδωνοί έφταναν μέχρι τον Αξιό. Ποιος είναι ο «δικαιωματικός» ιδιοκτήτης της θρακικής κληρονομιάς σήμερα που δεν υπάρχει κάποιο νεωτερικό «Θρακικό» έθνος; Στην Πέλλα, λίγα χρόνια πριν, βρέθηκαν αρχαίοι τάφοι σε μια εποχή που η περιοχή ήταν Παιονική και όχι Μακεδονική, ενώ στις Αιγές πριν από την Μακεδονική περίοδο έχουν βρεθεί Ιλλυρικοί (850-650 π.Χ.) και Φρυγικοί (1050-850 π.Χ.) τάφοι. Σε ποιον ανήκουν «δικαιωματικά» αυτά;

Αν αύριο-μεθαύριο βρούμε στη Λαμία τον τάφο του «Άρχοντα της Ελλάδος Δαργάσκ[λ]αβου (Dragoslav)», του οποίου την σφραγίδα έχει ήδη φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, θα συμβεί μια εξίσου πομπώδης πρωθυπουργική επίσκεψη και αν όχι με ποιον «δικαιωματικό» τωρινό  κληρονόμο θα παζαρέψουμε τα λείψανα μιας και οι αδιαφοροποίητοι Σλάβοι στους οποίους ανήκε ο νεκρός έπαψαν να υπάρχουν ως ιστορική οντότητα εδώ και 1000 χρόνια;

Dragoslav

Και που να βρούμε τον τάφο του «Μωμοτζίλα» (Momčila) – Νεόφυτου  του «Βουλγαραλβανιτοβλάχου» από την Κουτμιτσέβιτσα για τον οποίο ο Θεσσαλονικέας Κατράρης γράφει περιπαικτικά πως ήταν «μιξοβάρβαρον τι τέρας», απόγονος «Αλβανιτών συγκραθέντων μετά Βλάχων» και

την μεν γέννην εστι Βλάχος,

Αλβανίτης δε την όψιν,

του δε σώματος την θέσιν, Βουλγαραλβανιτοβλάχος

Πόσοι πρωθυπουργοί από πόσα διαφορετικά κράτη πρέπει να επισκεφτούν τον τάφο του «Μωμοτζίλα» που κατά Κατράρη έμπαινε στη Θεσσαλονίκη και αντί για «Άγιο Δημήτριο», «ἄρτος και οῖνος» του ξέφευγαν πότε πότε τα «Σφέτι Δημήτρη», «χλάβα» (hliab) και «βοῖνο» (vino):

Momčila

Advertisements

11 Comments

Filed under Διάφορα

11 responses to “Εθνικιστική κατάχρηση της Αρχαιολογίας

  1. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    1.Εγώ πιστεύω ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα θα πρέπει να παραμένουν εκεί που βρέθηκαν ή στο κοντινότερο μουσείο. Γραφικό θα ήταν να ζητάμε από το Πακιστάν ευρήματα της ελληνιστικής εποχής. Από την άλλη αν οι Βούλγαροι σούφρωσαν τίποτα κατά τους Παγκοσμίους πολέμους να το επιστρέψουν. Γκρρρρ… !!!

    2. ” αδιαφοροποίητοι Σλάβοι ”
    Νομίζω ότι κάποτε θα αποδειχτεί ότι όλοι αυτοί ( Smolyani, Sagudates, Rynchines, Melingoi, Ezerites, Draguvites, Berziti, Belegezites ) ήταν συγγενείς των Βουλγάρων ( των Επτά Γενεών ).

    • 1) Και εγώ έτσι πιστεύω. Τα ευρήματα στο πλησιέστερο μουσείο της περιοχής τους που είναι οργανωμένο να υποδεχθεί τουρίστες (εστιατόρια, ξενοδοχεία κλπ).

      2) Κοίτα, οι επτά γενεές ήταν αδιαφοροποίητοι Σλάβοι, επομένως ήταν συγγενείς των λοιπών αδιαφοροποιήτων. Βέβαια όταν άρχισαν σιγά σιγά να διαφοροποιούνται σε βουλγαρόφωνους άρχισαν να εμφανίζονται διαφορές με τα μέρη που δεν ακολουθούσαν την ίδια εξέλιξη λ.χ. σε κανένα νοτιοελλαδικό σλαβικό τοπωνύμιο (κάτω από το Σπερχειό) δεν έχω βρει την βουλγαρικη τροπή του yat > ja. Επίσης, οι ελλαδικοί Σλάβοι δεν πρέπει να ανέπτυξαν ποτέ επιθηματικό άρθρο όπως οι Βούλγαροι, επειδή η ελληνική γλώσσα, αντίθετα με την βλαχική και την αλβανική, δεν είχε επιθηματικό άρθρο αλλά προθεματικό (ο άνθρωπος και όχι βλαχ. omul > βουλγ. čovekot).

      Οι Σαγουδάτοι παίζει να μην ήταν καν Σλάβοι. Για το όνομά τους έχει προταθεί λατινική ετυμολογία, ενικός sagud-atus > πληθυντ. sagud-ati = «αυτός που φοράει sagudum = sagulum = ρωμαϊκή στρατιωτική χλαμύδα» και sagulatus. Επομένως μπορεί να ήταν λατινόφωνοι πληθυσμοί (ή σλάβοι foederati, όπως αυτοί που στρατολογήθηκαν επί Ιουστινιανού) που ακολούθησαν τους Σλάβους, όπως προειδοποιεί ο Μαυρίκιος στο στρατηγικόν: «ανάμεσα στον εχθρό θα βρείτε πρώην Ρωμαίους, μην τους εμπιστευθείτε γιατί δεν είναι πλέον μαζί μας».

      http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059%3Aentry%3Dsagulum
      http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059%3Aentry%3Dsagulatus

      Έχει ενδιαφέρον ότι στον μύθο της σλαβικής κατάκτησης της Δαλματικής Σαλόνας, οι Σλάβοι υποτίθεται ότι «ξεγέλασαν» την φρουρά της Κλεισούρας επειδή ήταν ντυμένοι «σαν ρωμαίοι στρατιώτες».Είναι να αναρωτιέσαι αν αντί για Σλάβους μασκαρεμένους σε Ρωμαίους ήταν Βαλκάνιοι Ρωμαίοι που είχαν συμμαχήσει με τους Σλάβους.

    • Ορίστε η διήγηση του Πορφυρογέννητου για την αβαρο-σλαβική κατάκτηση της Σαλόνας:

      http://postimg.org/image/957q6sgr7/

      Οι Σλάβοι πήραν τα ρωμαϊκά όπλα και «φλάμμουλα» (η λέξη είναι ο πρόγονος του σημερινού φλάμπουρου/χλάμπουρου) και τα άλλα «πολεμικά σημεία» και οι «Ρωμᾶνοι» (= λατινόφωνοι της Δαλματίας) που φυλούσαν την Κλείσα (Κλεισούρα) τους πέρασαν για ομόφυλους.

      Δες τελευταία σημασία εδώ για «σημαία ρωμαϊκού ιππικού»:

      http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059%3Aentry%3Dflammula

  2. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Θερμές ευχαριστίες για τις λεπτομερείς πληροφορίες !

  3. Αγιασορίτης

    Σχετικά με τη μεταφορά της σορού του Μ. Αλεξάνδρου από τον Αρριδαίο και τα τεκταινόμενα : Διόδωρου του Σικελού, Βιβλίο 18, Κεφάλαιο 26&27, σ.71-77
    http://books.google.gr/books?id=_Xc-AAAAcAAJ&pg=PA449&dq=Diodorus+siculus+libri+xviii&hl=en&sa=X&ei=7jjuU7vcIqTgyQOj54L4Bg&ved=0CF0Q6AEwCA#v=onepage&q=Diodorus%20siculus%20libri%20xviii&f=false
    από το πρόσφατο άρθρο του κ. Θεοδωρίδη , «Η αρμάμαξα του Αρριδαίου»
    http://www.thegreekcloud.com/blogs/blog.php?pg=3&uid=3&id=852#.U_PH-2Pi-e1
    Επίσης για τη «Σφίγγα των ΑΜΦΙΠΟΛΙΤΩΝ», https://www.cngcoins.com/Coin.aspx?CoinID=175164#
    Τώρα σε σχέση με τον Κατράρη και τον Νεόφυτο το «Βουλγαραλβανιτόβλαχο».
    Έχουμε και στο χρονικό των Ιωαννίνων ( «Χρονικό των μοναχών Πρόκλου και Κομνηνού») ,http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%99%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%BD%CF%89%CE%BD
    χαρακτηρισμό του Μποκόη, ως «Σερβαρβανιτοβουλγαρόβλαχος».
    Αυτό που πρόσεξα όμως στον Κατράρη, σ.626. 20, …και πατέρας Βλαχιώτας…,
    Με τον όρο «Βλαχιώτες» ονόμαζαν οι Σέρβοι τους κατοίκους του Δεσποτάτου της Ηπείρου.
    Για το χλάβα (hliab) = άρτον κλιβανιστόν , αν ενθυμούμε καλά έχει αναφερθεί η ετυμολογική εξήγηση στου κ. Νίκου Σ. το blog παλαιότερα.
    Καλή συνέχεια και ευχαριστούμε για τα pdf!

    • Ωραίος !!!

      «Βλαχιώτης» είναι εν γένει ο κάτοικος μιας «Βλαχίας». Υπήρχαν τρεις Βλαχίες, η Μεγάλη (Θεσσαλία), η Μικρή (δυτική Στερεά, που πέρασε στην τουρκ. κιουτσιούκ > κουτσό-βλαχος = μικροβλαχιώτης και μία «Άνω» Βλαχία η οποία ήταν κάπου στην Πίνδο, μάλλον κατά το Μέτσοβο).

      Από εκεί και μετά αυτά που λέει ο Κατράρης δεν πρέπει να τα λαμβάνουμε τοις μετρητοις διότι απλώς «λασπώνει έντεχνα» τον Νεόφυτο επειδή έβαλε υποψηφιότητα για πατριάρχης και ο Κατράρης υποστήριζε τον άλλον υποψήφιο.

      Στο χρονικό του Μοριά, όπως είπες το Δεσποτάτο (Ήπειρος,Θεσσαλία) καλείται σταθερά «Βλαχία». Ψάξε παρακάτω στην μηχανή αναζήτησης:

      http://users.uoa.gr/~nektar/history/2romanity/to_xronikon_toy_morews.htm

      Λοιπὸν ἐτότε ὅπου λαλῶ, εἰς τὸν καιρὸν ἐκεῖνον
      ἦτον ἀφέντης τῆς Βλαχίας καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος,
      τῆς Ἄρτας καὶ τῶν Γιαννινῶν κι ὅλου τοῦ Δεσποτάτου
      ,
      κὺρ Ἰωάννην τὸν ὠνόμαζαν, Βατάτσης εἶχεν τὸ
      ἐπίκλη.

      Κι ὡσὰν ἐδιέβηκεν ἐκεῖ, καθὼς σὲ τὸ ἀφηγοῦμαι,
      ὁκάποιος τοῦ τὸ ἐμηνύτεψεν ἐκεινοῦ τοῦ δεσπότη
      τοῦ Καλοϊωάννη, σὲ λαλῶ, τοῦ ἀφέντου τῆς Βλαχίας·

      Ἐνταῦτα ἐγίνη ἀπόκρισις πρὸς τὸν μισίρ Ντζεφρόε
      ὅτι νὰ ἐσμίξουν στὴν Βλαχίαν, ἕνωσιν νὰ ποιήσουν,
      κ᾿ ἐκεῖ νὰ κατορθώσουσιν νὰ ἔχουν νὰ διορθώσουν.
      Ἐνταῦτα ἦλθεν ὁ βασιλεὺς στὸ κάστρον τῆς Λαρίσσου,
      κ᾿ ἐκεῖνος ὁ μισὶρ Ντζεφρὲς ὁ ἀφέντης τοῦ Μορέως,
      ἀπὸ τὴν Θήβα ἐδιάβηκεν κ᾿ ἐπῆρε καὶ μετ᾿ αὖτον
      ἐκεῖνον, ὅπου ἀφέντευεν ἐτότε τὴν Ἀθήναν,

  4. Αγιασορίτης

    Ο λίκνος του χρονικό των Ιωαννίνων ( «Χρονικό των μοναχών Πρόκλου και Κομνηνού»), σ. 302 για τον Βογκόη ως «Σερβαλβανιτοβουλγαρόβλαχος»,
    http://books.google.gr/books?id=Js8GAAAAQAAJ&printsec=frontcover&dq=%CE%A4%CE%91+%CE%96%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%91+1870&hl=en&sa=X&ei=GdXzU8i5GOXnyQPskYGoBA&ved=0CB4Q6AEwAA#v=onepage&q=%CE%A4%CE%91%20%CE%96%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%91%201870&f=false

  5. Αγιασορίτης

    «Βλαχίες» υπήρχαν αρκετές και πέραν του Ελληνικού χώρου, όπως η Μαυροβλαχία στη Μολδαβία και η Λευκή βλαχία στη Μοισία.
    Για τους «Βλαχιώτες», Βλαχίες, Βλάχους (die Rumunen), Αρωμούνιοι, “Αρμάνιι” ή “Ρεμένιι” όπως αυτοπροσδιορίζονται http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9, σ.217-220, Konstantin Josef Jireček, Geschichte der Bulgaren, Prag 1876,
    https://ia600408.us.archive.org/27/items/geschichtederbu01jiregoog/geschichtederbu01jiregoog.pdf.
    Όσον αφορά την ετυμολογία της λέξης Rumunen θα αναφερθώ μελλοντικά. (Νομίζω έχεις αναφερθεί και εσύ σε προηγούμενη σχετική ανάρτησή σου).
    Μικρά βλαχία λέγονταν η Αιτωλία ( Τα Λεχώνια, TALISIANA).
    Ως ΑΝΩΒΛΑΧΑ προσδιορίζεται στη βυζαντινή εποχή, η περιοχή της αρχαίας Δολοπίας, ανατολικά Άγραφα, στη Θεσσαλία,
    http://www.gtp.gr/Locpage.asp?id=60929&lng=1
    http://www.makryrrachi.gr/Apo%20tin%20arxaia%20istoria.html

    Όντως στο «χρονικό του Μοριά» αναφέρεται εκτενέστατα η Βλαχία.
    Εδώ μια αναλυτικότερη έκδοση (Π. Καλονάρου ,ΑΘΗΝΑ 1940) http://ia600409.us.archive.org/3/items/tochronokontoumo00kalouoft/tochronokontoumo00kalouoft.pdf#page=5&zoom=auto,-231,163

  6. Ψέκας

    Υπήρχαν φαντάζομαι λαοί και συνέχειες λαών και δε νωμίζω ότι μπορεί να θεωρηθεί ως πρόγονος του ελληνικού λαού ο Συμεών αλλά του Βουλγαρικού.
    Δηλαδή ο Εβραικός λαός θα μπορούσε ποτέ να δείξει ιστορική ταύτιση με τον Αντίοχο και όχι με τον Ιησού του Ναυή;

    Η εκκλησία ασπούμε αυτήν δεν αναγνωρίζει ως αγίους αυτούς που πιστεύει ότι ηταν καλοί χριστιανοί; Θα μπορούσε η εκκλησια να αναγνωρίσει τον Δαλαι Λάμα ως δικό της και οι Έλληνες τον Ομερ Βρυώνη σαν Ελληνα;
    Είναι λάθος να επιλέγεις ποιος είναι δικός σου και ποιός όχι σύμφωνα με κάποια κριτήρια που θέτεις;

    Τι ακριβώς θέλετε να πήτε; Μήπως δεν έχω “πιάσει” το νόημα;

    • Όχι βρε δεν λέω να θεωρήσουμε τον Συμεών πρόγονό μας. Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι υπάρχει μια τάση «αξιολόγησης» των αρχαιολογικών ευρημάτων ανάλογα με τη σημασία που έχουν στον εθνοσυμβολικό μας μύθο.

      Κατά κανόνα, πρωθυπουργικές επισκέψεις γίνονται μόνο στα αρχαία ευρήματα.

  7. Ψέκας

    Αν βρεθεί ο τάφος του Μάνη δεν θα ενδιαφερθεί κανένας όσο για τον ταφο του Χριστού ή του Βούδα.
    Τι να κάνουμε…… Ίσως έτσι να μεταδίδονται (και να επιβάλονται) και οι εθνικές συνειδήσεις δηλαδή λόγω λαικής υποστήριξης.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s