Ανεξία στη λακτόζη: η ιστορία μιας μετάλλαξης

Έτυχε χθες να πέσω σε μια ιστοσελίδα όπου ισχυριζόταν ότι τάχα το γενετικό υλικό των σημερινών Ελλήνων είναι ως επί το πλείστον «αυτόχθονης παλαιολιθικής προέλευσης» κάτι που «καταρρίπτει κραυγαλέα την θεωρία Φαλμεράυερ» και έβαλα τα γέλια. Καταφέραμε να κάνουμε και την γενετική αντικείμενο «ελλαδεμπορίου». Όταν κοιτάω τις διάφορες μεταμορφώσεις που έχει υποστεί ο καημένος ο Vonko ο Σερβο-Αλβανιτο-Βουλγαρό-Βλαχος από τον καρακιτσαρίστικο/ελλαδεμπορικό εθνικισμό γελάω με την ψυχή μου: πρώτα μεταμορφώθηκε σε «γνήσιος απόγονος αρχαίων Ελλήνων που σλαβοφώνησε, λατινοφώνησε, αλβανοφώνησε», στη συνέχεια η αλλογλωσσία του θεωρήθηκε ενοχλητική και υποβιβάστηκε σε «σλαβοφανές, βλαχοφανές και αλβανοφανές “ομηρικό” ιδίωμα» και τώρα το έπηλυ DNA του καημένου Vonko θεωρήθηκε επίσης ενοχλητικό και «σώνει και καλά» πρέπει να μεταμορφωθεί σε «αυτοχθονικό παλαιολιθικό». Εδώ λοιπόν θα προσπαθήσω να υπερασπίσω τον καημένο Vonko και να εξηγήσω γιατί το έπηλυ και «τρισβάρβαρο» DNA του ήταν ευεργετικό για εμάς.

Πριν προχωρήσω στο κυρίως θέμα πρέπει να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Οι γενετικές μελέτες δεν είναι σε θέση να αποδείξουν ανύπαρκτες έννοιες όπως η φυλετική «καθαρότητα» ή «ακαθαρσία». Τα ιστορικά έθνη -τόσο τα αρχαία όσο και τα νέα- είναι «φαντασιακές κοινότητες με επινοημένες παραδόσεις» όπως πολύ κομψά και συνοπτικά έγραψαν οι Benedict Anderson και Eric Hobsbawm και η ιστορία τους ξεκινάει πολύ αργότερα από τον σχηματισμό και κατανομή των διαφόρων γενετικών απλοτύπων για τους οποίους γίνεται πολύς λόγος τελευταία. Η εθνοτικότητα, δηλαδή η συνειδητή επιλογή εθνοτικής ταυτότητας, δεν είναι κάτι που μπορεί να «μετρηθεί» γενετικά. Εκτός από αυτό, τα γενετικά δεδομένα είναι αμφιλεγόμενα, δηλαδή μπορούν να ερμηνευθούν με περισσότερους από έναν τρόπους. Την δυσπιστία του James Mallory για την αξία των γενετικών ερευνών σε ιστορικο-γλωσσολογικά θέματα μπορείτε να την δείτε και να την ακούσετε παρακάτω στο [37:27-40:18]:

Ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι οι Ούγγροι σαν μεσαιωνική εθνότητα και γλωσσική ομάδα άρχισαν να φθάνουν μέσω των στεπών στην σημερινή Ουγγαρία λίγο πριν το 900 μ.Χ. με απώτερη καταγωγή την κοιτίδα (urheimat) των Ουραλικών γλωσσών κάπου γύρω από τα Ουράλια, ο Mallory ανέφερε κάτι γενετικές μελέτες στο σημερινό Ουγγρικό DNA, οι οποίες έδειξαν ότι οι σημερινοί Ούγγροι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους γείτονές τους (Πολωνούς, Γερμανούς, Ρουμάνους κλπ) χωρίς να εμφανίζουν ίχνη «εξωτικού» DNA που ν΄αποδεικνύει διαφορικά την μετανάστευσή τους. Πέρα από αυτό, άλλες γενετικές μελέτες ασχολήθηκαν με τη σύγκριση DNA που εξάχθηκε από οστά Ουγγρικών τάφων της εποχής της μετανάστευσης (1000 χρόνια πριν) με το σημερινό Ουγγρικό DNA και το συμπέρασμα που προέκυψε ήταν ότι οι δύο πληθυσμοί πλησίαζαν τα στατιστικά όρια ξεχωριστών πληθυσμών, δηλαδή μέσα σε μόνο χίλια πάνω κάτω χρόνια υπήρχε σημαντική αλλαγή του γενετικού υλικού, χωρίς να σημαίνει ότι αυτή η αλλαγή ήταν προϊόν «επιμειξίας»: «πολλά συμβαίνουν με το DNA τα οποία ακόμα δεν γνωρίζουμε» καταλήγει ο Mallory.

O Mallory επίσης παρουσιάζει την εμπειρία που είχε από τη συνεργασία του με έναν γενετιστή στην Ιρλανδία. Ο γενετιστής έκανε την γενετική ανάλυση των Ιρλανδών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εμφανίζει ομοιότητες με αυτό των Πολωνών. Ρωτούσε για επιβεβαίωση τον Mallory σαν προϊστορικό αρχαιολόγο για το εάν υπήρχαν επαφές μεταξύ Πολωνίας και Ιρλανδίας και ο τελευταίος του είπε αστειευόμενος «Ναι, μας ήρθε ο [πολωνικής καταγωγής] Πάπας το 1979!» (και το κοινό ξεκαρδίζεται στα γέλια).

Αυτό που θέλει να δείξει ο Mallory είναι ότι ο γενετιστής μπορεί να ερμηνεύσει με ποικίλους τρόπους τα δεδομένα του (εγγενής αβεβαιότητα). Για να αυξήσει το «σημασιακό βάρος» μιας ερμηνείας χρειάζεται την επιβεβαίωση των αρχαιολόγων,ιστορικών ή γλωσσολόγων. Αν υπάρχει κάποια αρχαιολογική ή γλωσσολογική θεωρία που δείχνει συσχέτιση με την ερμηνεία του την επιλέγει και κάνει την δημοσίευση. Αν δεν υπάρχει κάποια ιστορικο-γλωσσολογική «επιβεβαίωση» τότε ή δεν δημοσιεύει ή αν δημοσιεύσει δεν κάνει «πάταγο». Το ότι άσχετα μεταξύ τους φαινόμενα μπορεί καμιά φορά να δείξουν «νόθο συσχέτιση» μας το υπενθυμίζει το αστείο με την κατανάλωση σοκολάτας και τα βραβεία νόμπελ.

Αλλά ας πάμε στο κυρίως θέμα μας:

Οι «γαλακτοπότες» βάρβαροι

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την γαλακτοποσία (κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φρέσκου γάλακτος) σαν χαρακτηριστικό των βορείων βαρβαρικών λαών. Πρώτος ο Όμηρος στην Ιλιάδα ονομάζει τους Άβιους που ζούσαν δίπλα στους Θράκες και στους Μυσούς «ἱππημολγούς γλακτοφάγους» δηλαδή «που ζουν τρεφόμενοι με γάλα και αρμέγουν μέχρι και τις φοράδες τους»:

[Ιλιάς, 13.1-6]

Ζεὺς δ᾽ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε,
τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ᾽ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν
νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ
νόσφιν ἐφ᾽ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν
Μυσῶν τ᾽ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν
γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

Στην Οδύσσεια, ο βάρβαρος Κύκλωψ επίσης πίνει «ἄκρητο γάλα» (άκρατο ~ ανέρωτο γάλα) για να «κατεβάσει πιο εύκολα» δύο συντρόφους του Οδυσσέα:

[Οδύσσεια, 9.296-8]

αὐτὰρ ἐπεὶ Κύκλωψ μεγάλην ἐμπλήσατο νηδὺν
ἀνδρόμεα κρέ᾽ ἔδων καὶ ἐπ᾽ ἄκρητον γάλα πίνων,
κεῖτ᾽ ἔντοσθ᾽ ἄντροιο τανυσσάμενος διὰ μήλων.

Ο Ηρόδοτος στον Σκυθικό του λόγο επίσης χαρακτηρίζει τους Σκύθες γαλακτοπότες, ενώ ο Στράβων αργότερα θα τους χαρακτηρίσει επίσης ιππημολγούς. Ο Ευριπίδης στους στίχους 169-170 της Ηλέκτρας χρησιμοποιεί τον όρο «γαλακτοπότης ἀνήρ ὁρειβάτης» σαν συνώνυμο του «αγροίκου» ή, καλύτερα, του «ορεσίβιου ποιμένα» (λ.χ. ο νεοελληνικός όρος «μπουρτζόβλαχος» είναι κατά πάσα πιθανότητα σλαβικό δάνειο στην ελληνική [brđanin Vlah] μιας και στις σλαβικές γλώσσες brdo είναι το «βουνό,λόφος» και στα σερβο-κροατικά brđanin [προφέρεται «μπρτζανιν»] ο «βουνίσιος,ορεσίβιος» λ.χ. ο βουνίσιος ληστής των σερβικών μεσαιωνικών επών Đemo Brđanin).

[Ευριπίδης, Ηλέκτρα ]

Ἀγαμέμνονος ὦ κόρα,
ἤλυθον, Ἠλέκτρα, ποτὶ
σὰν ἀγρότειραν αὐλάν.
ἔμολέ τις ἔμολεν γαλακτοπότας ἀνὴρ
Μυκηναῖος ὀρειβάτας:
ἀγγέλλει δ᾽ ὅτι νῦν τριταί-
αν καρύσσουσιν θυσίαν
Ἀργεῖοι, πᾶσαι δὲ παρ᾽ Ἥ-
ραν μέλλουσιν παρθενικαὶ στείχειν.

Αργότερα, ο Ιορδάνης θα περιγράψει τους Γότθους που είχαν εγκατασταθεί στην Μυσία γύρω από την Νικόπολη σαν φτωχούς ποιμένες, οι περισσότεροι εκ των οποίων ζούσαν τρεφόμενοι με γάλα.

[Jordanes, Getica, LI] There were other Goths also, called the Lesser, a great people whose priest and primate was Vulfila, who is said to have taught them to write. And to-day they are in Moesia, inhabiting the Nicopolitan region as far as the base of Mount Haemus. They are a numerous people, but poor and unwarlike, rich in nothing save flocks of various kinds and pasture-lands for cattle and forests for wood. Their country is not fruitful in wheat and other sorts of grain. Certain of them do not know that vineyards exist elsewhere, and they buy their wine from neighboring countries. But most of them drink milk.

Romans milk drinking

Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι συνδύαζαν την γαλακτοποσία τόσο πολύ με τους βόρειους βαρβάρους;

galaktopotes barbarian

Η εξήγηση του παραπάνω συγγραφέα ότι επειδή το Μεσογειακό κλίμα είναι θερμό, το γάλα δεν μπορεί να αποθηκευτεί δεν μπορώ να πω ότι είναι ιδιαίτερα πειστική, γιατί αρκεί κάποιος να αρμέγει καθημερινά μια αγελάδα και να παίρνει το καθημερινό του φρέσκο γάλα, δίχως να χρειάζεται να το αποθηκεύσει (δεν ήταν κατά την αρχαϊκή περίοδο τόσο μεγάλες οι πόλεις ώστε τα αρμέξιμα ζώα να είναι τόσο μακριά). Ο λόγος, κατά την γνώμη μου, ήταν άλλος και έχει να κάνει με την γενετική. Οι αρχαίοι λαοί της Μεσογείου εμφάνιζαν μεγάλη συχνότητα δυσανεξίας στη λακτόζη (lactose intolerance), δηλαδή ένα σημαντικό κλάσμα του ενήλικου πληθυσμού δεν ήταν σε θέση να χωνέψει τη λακτόζη του γάλακτος και τους εξέπληττε η ικανότητα των βορείων βαρβάρων να μπορούν να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φρέσκου γάλακτος ως ενήλικες.

Η δυσανεξία στη λακτόζη ήταν η φυσιολογική παναθρώπινη κατάσταση μέχρι 7-10.000 χρόνια πριν. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το ένζυμο λακτάση (lactase, το ένζυμο που διασπά τον δισακχαρίτη λακτόζη σε ένα μόριο γλυκόζης και ένα γαλακτόζης επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο την απορρόφησή του) είχε φυσιολογικά έναν «χρονοδιακόπτη» στην θέση promοter του, ο οποίος «έσβηνε» την λειτουργία του γονιδίου από μια ηλικία και μετά. Χάνοντας την λακτασική λειτουργία, ο ενήλικας οργανισμός δεν μπορεί να διασπάσει την λακτόζη η οποία συσσωρεύεται στον εντερικό σωλήνα και αφενώς προκαλεί ωσμωτική μετακίνηση νερού προς αυτόν (φούσκωμα) και, εφετέρου γίνεται τροφή για τα βακτηρίδια που ζουν σε αυτόν τα οποία αυξάνονται σε αριθμό και καταβολίζοντας την λακτόζη παράγουν ένα σωρό μεταβολίτες (μεταξύ των οποίων και αέρια τα οποία συνεισφέρουν στο φούσκωμα) οι οποίοι ευθύνονται για την συμπτωματολογία που συνοδεύει την κατάσταση της δυσανεξίας (πονόκοιλος και, σε ακραίες περιπτώσεις, διάρροια και εμετός).

Πριν από 7 με 10.000 χρόνια κάπου στην βορειο-κεντρική Ευρώπη έγινε μια μετάλλαξη η οποία «χάλασε» τον χρονοδιακόπτη του γονιδίου της λακτάσης με αποτέλεσμα το γονίδιο να λειτουργεί εφόρου ζωής. Η νέα αυτή κατάσταση ονομάζεται ανεξία στη λακτόζη (lactose tolerance/lactase persistence) και επιτρέπει στον ενήλικα να μπορεί να πίνει γάλα χωρίς τα συμπτώματα της δυσανεξίας.  Εάν συγκρίνουμε τους βόρειους και μεσόγειους Ευρωπαίους θα δούμε ότι η δυσανεξία είναι πολύ πιο συχνή στο νότο. Λ.χ. το ποσοστό δυσανεξίας στους βορειότερους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς είναι συνήθως μικρότερο του 10% (Ολλανδοί 1%, Σκανδιναβοί ~5% κλπ), ενώ στα Βαλκάνια και την Ιταλία είναι μεγαλύτερη του 50% (Βαλκάνια 55%, Κρήτη 56%, Κύπρος 66%, βόρεια Ιταλία 52%, κεντρική Ιταλία 19%, νότια Ιταλία 41% και Σικελία 71%, Ισπανία 50%). Όσο απομακρυνόμαστε από την Ευρώπη τα ποσοστά δυσανεξίας αυξάνονται (λ.χ. Λίβανος 78%) και στην Άπω Ανατολή η δυσανεξία πλησιάζει το 100% (Μογγολία 88%, Κίνα 95%, νοτιοανατολική Ασία 98%).

Το ανεκτικό γονίδιο έφτασε στην μεσογειακή Ευρώπη μέσα από τις προϊστορικές και ιστορικές καθοδικές μεταναστεύσεις. Έτσι έχει προταθεί ότι σε μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία οι πρώτοι ανεκτικοί γονότυποι έφτασαν με την είσοδο των φορέων των ΙΕ γλωσσών, ενώ επιπλέον ενίσχυση του συγκεκριμένου γονοτύπου προήλθε από τις μετέπειτα «βάρβαρες» καθόδους της αρχαιότητας και του μεσαίωνα (Κέλτες, Οστρογότθοι, Λομβαρδοί, Νορμανδοί στην Ιταλία και Γότθοι, Γέπιδες, Αβαρο-Σλάβοι, Ρως Βαράγγοι, Κουμανοί και ένα σωρό άλλοι λαοί στα Βαλκάνια αλλά και την Mικρά Ασία λ.χ. οι Γαλάτες).

Οι Mallory & Adams γράφουν στις σελίδες 264-5 του “The Oxford introduction to PIE and the PIE world” σχετικά με το θέμα:

OxPIE lactose intolerance

Πρόσφατα, η τοποθεσία δημιουργίας της ανεκτικής μετάλλαξης έχει ταυτιστεί με τον πολιτισμό Funnel Beaker και επίσης έχει παρατηρηθεί ότι η κατανομή ορισμένων ποικιλιών στα γονίδια που κωδικοποιούν τις πρωτεϊνες του γάλακτος στις ποικιλίες βοοειδών δείχνουν συσχέτιση (αληθινή ή ψευδή θα δείξει) με το αυξημένο ποσοστό ανεξίας.

LPers

Αφού η μετάλλαξη εμφανίστηκε στη βόρεια Ευρώπη σιγά σιγά διαχύθηκε προς το νότο χρησιμοποιώντας τα διάφορα προϊστορικά και ιστορικά καθοδικά μεταναστευτικά ρεύματα, λίγο πολύ όπως ο κυκλοφορητής παίρνει το ζεστό νερό από τον λέβητα και το στέλνει στα σώματα για να ζεστάνουν το χώρο.

Τα δύο αλληλόμορφα γονίδια που σχετίζονται με την ανεκτική και δυσανεκτική κατάσταση είναι αυτοσωματικά και το ανεκτικό αλληλόμορφο είναι το επικρατές (αυτό που επικρατεί στον ετεροζυγωτικό γονότυπο αφού αρκεί ένα τουλάχιστον ανεκτικό γονίδιο για να υπάρχει κάποια σύνθεση λακτάσης). Οι δύο φαινότυποι ανεξία και δυσανεξία αντιστοιχούν σε τρεις πιθανούς γονότυπους: ΔΔ (ομοζυγωτικός δυσανεκτικός γονότυπος που αντιστοιχεί στην κατάσταση δυσανεξίας), ΑΔ (ετεροζυγωτικός γονότυπος που αντιστοιχεί σε κατάσταση ανεξίας) και ΑΑ (ομοζυγωτικός ανεκτικός γονότυπος που αντιστοιχεί σε κατάσταση ανεξίας).

Αν η γονιδιακή συχνότητα του ανεκτικού γονιδίου είναι Α και του δυσανεκτικού αλληλόμορφου είναι Δ, τότε έπεται ότι:

Α+Δ=1 (σχέση 1)

Για να έχουμε την κατάσταση δυσανεξίας πάλι πρέπει και τα δύο γονίδια να είναι τα δυσανεκτικά αλληλόμορφα Δ. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό είναι Δ*Δ = Δ^2 (όπου Δ η γονιδιακή συχνότητα του δυσανεκτικού αλληλόμορφου).

Αφού στα Βαλκάνια, η δυσανεξία εμφανίζεται σε ποσοστό 55% τότε Δ^2 = 0,55 που σημαίνει ότι η γονιδιακή συχνότητα Δ ισούται με την τετραγωνική ρίζα του 0,55 που βγαίνει πάνω κάτω Δ = 0,74. Από την σχέση (1) η γονιδιακή συχνότητα του ανεκτικού αλληλόμορφου βγαίνει Α = 1-0,74 => Α = 0,26 που σημαίνει ότι για κάθε 1 ανεκτικό γονίδιο υπάρχουν πάνω κάτω 3 δυσανεκτικά (~1:3).

Στην Κύπρο όπου το ποσοστό δυσανεξίας είναι μεγαλύτερο (66%) έχουμε Δ^2=0,66 => Δ= 0,81 και Α = 1-0,81 => Α= 0,19 δηλαδή για κάθε 1 ανεκτικό γονίδιο υπάρχουν περίπου 4 δυσανεκτικά (~1:4).

Τέλος στην Σικελία, όπου το ποσοστό δυσανεξίας είναι 71% οι γονιδιακές συχνότητες γίνονται Δ~0,84 και Α~0,16 δηλαδή για κάθε ένα ανεκτικό γονίδιο υπάρχουν λίγο περισσότερα από 5 (84/16 = 5,25) δυσανεκτικά γονίδια (~1:5).

Από την άλλη, στις περιοχές κοντά στην πηγή της μετάλλαξης που έχουν ποσοστά δυσανεξίας 5%, η γονιδιακή συχνότητα του δυσανεκτικού αλληλόμορφου είναι τετρ. ρίζα του 0,05 που κάνει Δ~0,22 και, κατά συνέπεια, A=0,78.

Και τώρα, για να τελειώσω το θέμα από εκεί που το άρχισα (το γέλιο με το «ως επί το πλείστον ανόθευτο παλαιολιθικό» μας DNA) θα κάνουμε κάτι που στα χρόνια που ήμουν μαθητής το κάναμε στην πρώτη λυκείου. Τότε το λέγαμε «ανάμειξη διαλυμάτων» και ήταν οι ασκήσεις τύπου «με τι αναλογία πρέπει να αναμείξουμε διάλυμα περιεκτικότητας α με το διάλυμα περιεκτικότητας β ώστε να προκύψει διάλυμα περιεκτικότητας γ;».

Η άσκηση που έχουμε να λύσουμε εδώ είναι η εξής: Με τι αναλογία πρέπει να αναμειχθούν οι «βόρειοι» πληθυσμοί με γονιδιακή συχνότητα Α=0,78 με τους δυσανεκτικούς «νότιους» (Α=0) ώστε να προκύψει ένας πληθυσμός με γονιδιακή συχνότητα Α=0,26;

Αν χ είναι το κλάσμα των «βορείων» και ψ το κλάσμα των «νοτίων» τότε χ+ψ=1

Η άλλη σχέση είναι 0,78*χ+0*ψ=0,26 => 0,78χ=0,26 δηλαδή χ=0,3333 και ψ=0,6666.

Δηλαδή η συνεισφορά των βορείων πληθυσμών στο σημερινό DNA βγαίνει περίπου 33,3% δεχόμενοι φυσικά για ευκολία ότι όλοι κατέβηκαν από την «πηγή» της μετάλλαξης. Αν εισάγουμε φέροντα καθοδικά ρεύματα μερικής πληρότητος (που είναι και η αληθινή κατάσταση μιας και οι περισσότερες καθοδικές μεταναστεύσεις δεν είχαν αφετηρία την «πηγή» της μετάλλαξης) τότε το ποσοστό βγαίνει μεγαλύτερο (λ.χ. αν 2 στους 3 βόρειους «καθοδίτες» καταγόταν από τόν «πηγαίο» πληθυσμό που αντιστοιχεί σε πληρότητα φέροντος καθοδικού ρεύματος 2/3=66,6% τότε το κλάσμα βορείων «καθοδιτών» αντί για 33,33% βγαίνει 45% !!!).

Το υπόλοιπο 66,6% (ή 55% αν δεκτούμε το παραπάνω σενάριο πληρότητος 2/3) ΔΕΝ είναι μόνο το παλαιολιθικό «αυτόχθονο» κλάσμα αλλά το άθροισμα του παλαιολιθικού με το επίσης δυσανεκτικό στη λακτόζη νεολιθικό που έφερε την νεολιθική επανάσταση από την Ασία στην Ελλάδα μετά το 7000 π.Χ.

Advertisements

3 Comments

Filed under Αρχαιότητα, Ιστορία, Μεσαίωνας

3 responses to “Ανεξία στη λακτόζη: η ιστορία μιας μετάλλαξης

  1. Silent Bob

    Πολύ ενδιαφέρον.Θενξ.

    • Ιάκωβος

      Γεια σου Σμερδαλαίε,
      όχι μόνο το άρθρο αυτό, αλλά όλο το μπλογκ είναι πολύ ενδιαφέρον και σιγά σιγά διαβάζω τα υπόλοιπα, που αν και κάποια είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένα, μου αρέσουν πολύ.

      Τώρα, τα θέματα που έχουν να κάνουν με τη γενετική θέλουν προσοχή. Δεν έχω συστηματική γνώση, αλλά από τα λίγα που έχω διαβάσει, πιστεύω οτι η φράση “Οι Έλληνες κατάγονται από παλαιολιθικούς προγόνους” δεν είναι εντελώς λάθος . Αυτό που είναι λάθος είναι το “επι το πλειστον” και φυσικά το αυτόχθονον, που είναι μια μεγάλη πατάτα, όταν μιλάμε για απώτερες καταγωγές, μια που όλων μας οι πρόγονοι ξεκίνησαν από την Αφρική, κάπου απ΄την Κένυα ή τη Δυτική ακτή. Αυτό βγαίνει από τη μελέτη του DNA. Το πρώτο υπόστρωμα των κατοίκων της Ελλάδας (που ίσως αντιπροσωπεύει την απλοομάδα Ε) μάλλον ήρθε από την Αφρική (όχι κατευθείαν) και μάλλον ήταν παλαιολιθικοί ή χαλκολιθικοί πληθυσμοί. Οι νεολιθικοί ήρθαν από την Ανατολή (τώρα κάποιοι υποστηρίζουν όχι μέσω Μικρασίας, αλλά μέσω Κρήτης και νησιών, με καράβια). http://www.sciencedaily.com/releases/2014/06/140610102041.htm
      Και οι Ελληνόφωνοι ήρθαν αργότερα ,την εποχή του Χαλκού, από κάπου κοντά στην κοιτίδα των Ινδο-ευρωπαίων, όπου κι αν βρισκόταν αυτή,από την Ουκρανία, την Μικρασία ή την Κασπία.

      Είμαι από τους αναγνώστες για τους οποίους προειδοποίησε ο εκδότης του τον Χώκιν, ότι με κάθε εξίσωση που θα βάζει στο βιβλίο του θα μειώνονται στο μισό κι έτσι τους υπολογισμούς σου δεν τους κοίταξα,όμως τα συμπεράσματα (αν είναι τσεκαρισμένα) περίπου (αλλά πολύ στο περίπου) συμπίπτουν με τις καταγωγές, όπως βγαίνουν από τo dna.
      http://en.wikipedia.org/wiki/Y-DNA_haplogroups_by_ethnic_group
      Τώρα, βέβαια, δεν μπορώ να σκεφτώ κατα πόσο τα ποσοστά δυσανεξίας στη λακτόζη συμπίπτουν με την παλαιολιθική καταγωγή.Θέλω να πώ οτι τα ποσοστά είναι ενδεικτικά.

      Εχει πλάκα κάτι άλλο, που βγαίνει από μια παραδοχή οτι οι καταγωγές μας είναι “κατα κύριο λόγο παλαιολιθικές”. Δηλαδή, αυτό σημαίνει οτι είναι “προ-Ελληνικές”, γεγονός που για τους ίδιους τους Ελληνοβαρεμένους που τα λένε αυτά και που συνήθως ταυτίζουν την καταγωγή, το έθνος με τη γλώσσα, είναι κόκκινο πανί.
      Φαίνεται όμως οτι έτσι συμβαίνει συχνά (όχι πάντα πχ Αμερική), οι επήλυδες μπορεί να δίνουν τη γλώσσα ή άλλα πράματα στους παλιούς, αλλά είναι, ή στο τέλος μένουν, λίγοι. Πχ, οι Αγγλοι έχουν συντριπτικά ποσοστά,όχι μόνο των Σαξόνων έναντι των Νορμανδών, αλλά και των Κελτών έναντι όλων. Και οι Τούρκοι έχουν ελάχιστες ασιατικές καταγωγές.
      Το ίδιο φαίνεται και με το παράδειγμα στη δυσανεξία στη λακτόζη. Αν επικρατούσαν οι γαλατάδες πληθυσμιακά, όπως και γλωσσικά, τα ποσοστά θα ήταν άλλα.

      • Γειά σου Ιάκωβε και καλώς ήρθες!

        Μα φυσικά εγώ δεν προσπάθησα ν΄ «αποδείξω» ότι δεν υπάρχει καθόλου γενετικό υλικό σήμερα που ν΄ανάγεται στην παλαιολιθική εποχή. Όσο έχουμε εμείς άλλο τόσο έχουν και οι τούρκοι λ.χ.

        Το βασικό που ήθελα να δείξω είναι ότι η μελέτη μιας απλής μετάλλαξης μπορεί να ανοίξει τα μάτια σε κάποιον που είναι έτοιμος να πιστέψει τους «ελληνοκεντρικούς» καρακίτσους.

        Τόσο οι «Έλληνες» της αρχαιότητας όσο και οι σύγχρονοι είναι εθνοτικές κατηγορίες και κατά συνέπεια δεν έχουν DNA. H εθνοτικές κατηγοροποιήσεις είναι κοινωνικά κατασκευάσματα και όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ανεθνότιστοι και εθνοτίζονται μέσα από την κοινωνικοποίηση που δέχονται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s