Το Βυζάντιο ιδωμένο από τους Άραβες

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι η μετάφραση στα ελληνικά του τίτλου “Byzantium viewed by the Arabs” του αξιολογότατου βιβλίου της Nadia El Cheikh (Harvard University Press, 2004). Παρακάτω θα παρουσιάσω μερικά από τα θέματα του βιβλίου, έτσι για να σας δώσω μια ιδέα των αραβικών απόψεων για το Βυζάντιο.

To Βυζάντιο ήταν για τους Άραβες πολλά διαφορετικά πράγματα: αλλόθρησκος άλλος, μισητός πλην όμως σεβαστός στρατιωτικός αντίπαλος, αξιομίμητος πολιτισμός, αποθήκη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας κλπ. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τους πρώιμους μεσαιωνικούς Άραβες εάν δεν μιλήσουμε για το Βυζάντιο, όπως δεν μπορούμε να μιλήσουμε για πρώιμο Βυζάντιο εάν δεν μιλήσουμε για τους Άραβες. Οι δύο πολιτισμοί χρησιμοποίησαν ο ένας τον άλλο σαν ακονόπετρα για να ακονίσουν τις ταυτότητές τους. Συχνά έχει ειπωθεί ότι το Βυζάντιο γεννήθηκε μέσα από τους μηχανισμούς με τους οποίους η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αντέδρασε αντιστεκόμενη στον πρώιμο Αραβικό επεκτατισμό. Ο ένας πολιτισμός ήταν για τον άλλο τόσο ο πραγματικός «άλλος» όσο και ο φανταστικός «άλλος». Ο φανταστικός «άλλος» ήταν ένα ρητορικό κατασκεύασμα που είχε σαν κύριο σκοπό να δηλώσει την διαφορετικότητα των δύο αντιπάλων και να αναδείξει τα «δίκαια» και την «ηθική ανωτερότητα» της κάθε πλευράς.

Για τους Άραβες, οι «Βυζαντινοί» ήταν οι Rum, δηλαδή οι Ρωμαίοι, η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν το Bilad al Rum ( η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή, ακριβέστερα, η «Ρωμαϊκή Χώρα»). O «Βυζαντινός» Αυτοκράτορας ήταν ο Malik al Rum (Βασιλεύς Ρωμαίων) και η Κωνσταντινούπολη ήταν γνωστή σαν al-Qustantiniyya αν και ο Al-Masudi σημειώνει ότι οι Rum στον καθημερινό τους λόγο δεν την ονομάζουν al-Qustantiniyya αλλά “Bolin” (προφανώς άκουσε τους Βυζαντινούς να λένε την αιτιατική «(εις) την Πόλιν» στα λόγια τους).

Αν και μερικές φορές ορισμένοι Άραβες συγγραφείς από σύγχυση ονομάζουν τους αρχαίους Έλληνες (al-Yunaniyyun/Yunan) “Rum” ή τους Βυζαντινούς “Yunan”, οι περισσότεροι ξέρουν πολύ καλά ότι οι σύγχρονοί τους Βυζαντινοί/Rum και οι αρχαίοι Έλληνες/Yunan είναι δύο διαφορετικές ταυτότητες με διαφορετικό πολιτισμό και θρησκεία που απλώς αλληλοεπικαλύπτονται γλωσσικά και γεωγραφικά. Η συγγραφέας συνήθως ακολουθεί πιστά την ισλαμική ορολογία και στο βιβλίο αποδίδει τον όρο “Rum” ή αυτούσιο ή σαν «Βυζαντινοί». Η μόνη της εξαίρεση είναι στο Surat Al-Rum όπου αποδίδει το Rum σαν “Greeks”, επειδή χρησιμοποιεί μια (κακή) αγγλική μετάφραση.

Yunan Rum

Η κυρίαρχη αραβική θέση είναι ότι οι Rum κατάγονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από τον Αβραάμ (επειδή ήταν μονοθεϊστές, όπως οι Ιουδαίοι και οι Μωαμεθανοί) και έχουν διαφορετική καταγωγή από τους παγανιστές Al-Yunan.

Rum-Abraham

Αν και όπως είπα, οι περισσότεροι Άραβες λόγιοι έχουν συναίσθηση της διαφορετικότητας των συγχρόνων τους Βυζαντινών/Rum και των αρχαίων Ελλήνων/Yunan, μερικές φορές η γλωσσική και γεωγραφική επικάλυψη οδηγεί σε σύγχυση. Όταν γίνεται αυτή η σύγχυση, έχει ενδιαφέρον ότι οι Άραβες δάσκαλοι την θεωρούν ένα λάθος των μαθητών τους που πρέπει να διορθώσουν.

Συχνά οι Άραβες λόγιοι γράφουν ότι οι Rum δεν έχουν δική τους «σοφία/επιστήμη» (δεν είναι ulama = σοφοί/επιστήμονες αλλά «τεχνήτες» γράφει ο άκρως αντιβυζαντινός Al-Jahiz), αλλά χρησιμοποιούν τα βιβλία των Yunan για να φανούν σοφοί. Μέρος της αντιχριστιανικής τους προπαγάνδας ήταν η επισήμανση ότι η άνοδος του Χριστιανισμού έφερε παρακμή της φιλοσοφίας και των επιστημών.

Yahiz Marwazi

Οι Άραβες επίσης γνωρίζουν ότι το Bilad Al-Rum δεν είναι μία εθνοτικά ομοιογενής  πολιτεία, αλλά ετερογενής αυτοκρατορία: τα κύρια έθνη είναι οι Rum (ελληνόφωνοι χριστιανοί) και οι Saqaliba (αδιαφοροποίητοι Σλάβοι), αλλά υπάρχουν και Αρμένιοι, Ρως (Βαράγγοι), Βulgar-Saqaliba (δηλαδή Σλάβοι που έχουν υιοθετήσει το όνομα των Βουλγάρων), Πατσινάκοι κλπ.

Rum Saqaliba

Από την άλλη, οι Βυζαντινοί συχνά αναγνωρίζονται σαν άριστοι αρχιτέκτονες και κατασκευαστές μνημείων, συχνά επαινούνται για την ομορφιά τους (ιδίως οι Ρωμιές/Rumiyya όπως θα αναφέρω παρακάτω), ενώ η αραβική παράδοση θέλει έναν πρώιμο Άραβα στρατηγό να τους επαινεί ως τους περισσότερο «τλησικάρδιους» σε κακουχίες και πολέμους και αυτούς που ανασυγκροτούνται/επανακάμπτουν ταχύτερα μετά από καταστροφή.

Rum-recover

Ένας άλλος Άραβας στρατηγός επεσήμανε τη διαφορά ανάμεσα στους Σασσανίδες Πέρσες, οι οποίοι κατακτήθηκαν και αφομοιώθηκαν αμέσως χωρίς αντίστασηέπεσαν αναίσθητοι με το πρώτο χτύπημα»), με το αλκίφρον αμυντικό σθένος των Rum, οι οποίοι παρομοιάζονται με την πολυκέφαλη Λερναία Ύδρα: «μόλις τους κόβεις ένα κεφάλι, αμέσως ένα άλλο φυτρώνει». Κατά συνέπεια, οι Άραβες πίστευαν ότι το Βυζάντιο θα παραμείνει απόρθητο μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως. Βέβαια, τόσο οι σταυροφόροι το 1204 όσο και ο Μωάμεθ ο Πορθητής διέψευσαν την προφητεία τους, αλλά πρέπει να επισημανθεί ότι το Βυζάντιο που κατέκτησαν οι Σταυροφόροι και το Παλαιολόγειο διάδοχο κρατίδιο που κατέκτησαν οι Οθωμανοί δεν ήταν παρά ολιγηπελείς σκιές του «αἰζῃού» Βυζαντίου που αντιμετώπισαν οι Άραβες.

Hydra

Όπως έγραψα και πιο πάνω πολλοί Άραβες συγγραφείς θεωρούν τους Βυζαντινούς τον πιο όμορφο λαό του κόσμου και δεν μπορούν ν΄αντισταθούν στην γοητεία των Βυζαντινών γυναικών (Rumiyya). Οι Βυζαντινές που καταλήγουν στα χαρέμια τους είναι γνωστές ως Rumiyyat, ενώ συχνά περιγράφουν τις Ρωμαίες σαν λευκόχροες με ίσια ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια. Προφανώς θεωρούσαν αυτά τα χαρακτηριστικά εξωτικά και δυσεύρετα στα μέρη τους, γι΄αυτό είχαν κατά νου τους στις επιδρομές τους να απαγάγουν τέτοιου είδους Rumiyya.

Rumiyya beauty

Τέλος, οι Άραβες λόγιοι δεν έβλεπαν την ώρα να πάνε στην Κωνσταντινούπολη για να αγοράσουν Βιβλία αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Εκτιμούσαν το Βυζάντιο για την διατήρηση της Ελληνικής Γραμματείας.

Books

Οι Σταυροφορίες θα δώσουν στους Άραβες την ευκαιρία να «ζυγίσουν» δύο διαφορετικά είδη «γκιαούρηδων»: τους πολιτισμένους Al-Rum από τη μια, και, από την άλλη, τους «ζωώδεις» και απολίτιστους Al-Ifranj (= Φράγκους) που έχουν ως μοναδική αρετή το πολεμικό θάρρος/θράσος.

Al-Ifranj-animals

Advertisements

17 Comments

Filed under Βυζαντινολογία, Ιστορία, Μεσαίωνας

17 responses to “Το Βυζάντιο ιδωμένο από τους Άραβες

  1. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Ένας αραβικός φιλελληνισμός με αντιβυζαντινό χαρακτήρα.

    “Τον καιρό τω αρχαίων Ελλήνων, και για ένα διάστημα στη διάρκεια της Ρωμαικής (εννοείται η Βυζαντινή) Αυτοκρατορίας , οι φιλοσοφικές επιστήμες συνέχισαν να ευδοκιμούν και να αναπτύσσονται, και οι επιστήμονες με τους φιλοσόφους ήταν πρόσωπα σεβαστά και τιμώμενα. Ανέπτυξαν τις θεωρίες τους για τη φυσική επιστήμη -για το σώμα, τον νου και την ψυχή- και για τη μαθηματική τετρακτύν, δηλαδή για την αριθμητική, την επιστήμη των αριθμών, για τη γεωμετρία, την επιστήμη των επιφανειών και της γεωμετρίας, για την αστρονομία, την επιστήμη των άστρων, και για τη μουσική, την επιστήμη της αρμονικής σύνθεσης των μελωδιών. Οι επιστήμες συνέχισαν να έχουν μεγάλη ζήτηση και να καλλιεργούνται έντονα μέχρι που εμφανίστηκε η θρησκεία του χριστιανισμού μεταξύ των Βυζαντινών. Τότε είναι που οι Βυζαντινοί έσβησαν τα σημάδια της φιλοσοφίας, εξάλειψαν τα ίχνη της κατέστρεψαν τα χνάρια της , και άλλαξαν και έφθειραν ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εκθέσει ξεκάθαρα”.(αλ-Μασούντι, πεθ. 961 Άραβας ιστορικός, κύρια πηγή για την αραβική διανόηση τους 10ου αιώνα.)(Βλ. Δ.Γούτας, “Η αρχαία ελληνική σκέψη στον αραβικό πολιτισμό.”)( ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ, ΜΕΣΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΧΡΟΝΟΙ, ΤΟΜΟΣ 7, Κεφ. 12 σελ.628 )
    ——————————————————————–

    Θα ήταν ωραίο να ξέραμε με ποιον Βυζαντινό ήρθε σε επαφή ο Al-Yahiz εδώ https://smerdaleos.files.wordpress.com/2013/11/yahiz-marwazi.png και έμαθε ότι ” οι Ρουμ ισχυρίζονταν ότι οι Γιουνάν είναι μια φυλή των Ρουμ”.

    Εν τω μεταξύ ο Γαληνός πρέπει να ήταν χριστιανός !

    Εκεί που λέει ότι οι Ρουμ δεν είχαν επιστήμη μου θυμίζει τον Ζωναρά

    “Οι Άραβες αρχικά δεν γνώριζαν αριθμητικές πράξεις: Στον καιρό του Κωνσταντίνου Ε’ (741-755) «οι χριστιανοί που βρίσκονταν στην επικράτεια των Αγαρηνών ήταν ανέκαθεν υπεύθυνοι για τους φορολογικούς καταλόγους (επειδή οι τελευταίοι δεν γνώριζαν αριθμητικές πράξεις ούτε να γράφουν κλάσματα, εννοώ τα τρίτα, τα τέταρτα, τα όγδοα, τα δωδέκατα και τις υποδιαιρέσεις τους), τότε όμως εξαιτίας του φθόνου απομακρύνθηκαν από την διαχείριση των καταλόγων. Επειδή, μολαταύτα, οι Αγαρηνοί δεν κατόρθωσαν να φέρουν μόνοι τους σε πέρας ένα τέτοιο έργο, ανέθεσαν και πάλι στους χριστιανούς τη διεκπεραίωση των υπολογισμών αυτών» (Ζωναράς, XV, 6).”
    http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/arab.htm
    ———————————————————————————-

    Με τον όρο “Γραικοί” (Ighrigiyah) τι γίνεται ?
    Καταρχάς υπάρχει ? Τον χρησιμοποιούσαν οι Άραβες για τους Βυζαντινούς ?
    (Αν ναι τότε και μόνο διάβασε τα παρακάτω γιατί αλλιώς γράφω μπούρδες).

    Οι Άραβες της Δύσης (Ισπανία, Λιβύη, Σικελία ) θα τον έμαθαν από τους Λατίνους. Αυτοί της Μέσης Ανατολής από τους Σταυροφόρους.
    Αλλά αυτοί της Μέσης Ανατολής πριν τις σταυροφορίες ?
    Μια υπόθεση που κάνω είναι από τους Σλάβους μέσω Καυκάσου ή από Βυζαντινούς επηρεασμένους από τους Λατίνους.

    Επίσης βλέπω στα παρακάτω ότι τον όρο “Γραικοί” τον χρησιμοποιούν μόνο για τους Ρουμ και όχι για τους αρχαίους Έλληνες.

    ” 1. Ο Άραβας ιστορικός και γεωγράφος Ali al-Mascuch (8ος αι.) αναφερόμενος στην περίοδο του Ρωμαϊκού Λεκαπηνού και της πολιτικής του έναντι των Εβραίων χαρακτηρίζει την Αυτοκρατορία ως «την πατρίδα των Γραικών» και τον αυτοκράτορα «βασιλέα των Γραικών».
    2. Σε ένα απόσπασμα της Ιστορίας του Ibn Zabala που γράφτηκε γύρω στο 814 μ,Χ. αναφέρεται ότι ο βασιλεύς των Γραικών έστειλε στον Αl-Walid βοήθεια, δηλαδή εργάτες, δινάρια και φορτία κύβων μωσαϊκού για την αναστήλωση του Τζαμιού του Προφήτη στη Μεδίνα.
    3. O Άραβας γεωγράφος Shams ad Din, ευρέως γνωστός και ως Mukaddasi, γράφει ότι «θα παραλείψουμε εδώ την περιγραφή της Ταρσού και της περιφέρειάς της διότι επί του παρόντος ευρίσκονται εις τα χέρια των Γραικών». Ο Mukaddasi έγραφε γύρω στό 986.
    4. Ο βυζαντινός πολιτισμός κατά τους Άραβες είναι Ighrigiyah καί Yunaniyun, δηλαδή ελληνικός, παρ’ όλο που η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είναι Ρουμ, δηλαδή Ρωμαϊκή.
    5. Ο Abu Uthman Jahiz [9ος αιώνας] επαινεί τη βυζαντινή αυτοκρατορία διότι είχε φιλοσόφους, ιατρούς, αστρονόμους, μουσικούς, βιβλιόφιλους, καλλιτέχνες. Οι Έλληνες καλλιτέχνες αναμφισβητήτως υπερέχουν πάντων στην αρχιτεκτονική και την γλυπτική, γράφει ο Jahiz. Είναι οι βυζαντινοί άνθρωποι που αγαπούν το ωραίο και που είναι κάτοχοι της αριθμητικής καλλιγραφίας και αστρονομίας και είναι θαρραλέοι και επιδέξιοι σε πολλά, προσθέτει ο ίδιος.
    6. Τον 11ο αι. ο al Mubash-Shir αναφέρεται στους Έλληνες αυτοκράτορες. Ο λαός του Βυζαντίου σύμφωνα με τους Άραβες είναι «Ιγχριτσί», δηλαδή Γραικοί.
    7. Για τον Άραβα ταξιδιώτη Ίμπν Μπατούτα ο αυτοκράτορας που βασιλεύει στην Κωνσταντινούπολη είναι ο βασιλεύς των Γραικών. Πόλεις όπως η Σινώπη, Προύσα, ΄Εφεσος και Σμύρνη ονομάζονται πόλεις των Γραικών.
    8. Στο Μαρτύριο των εξήντα τριών ανδρών που μαρτύρησαν στα Ιεροσόλυμα από τους Αγαρηνούς κατά το πρώτο ήμισυ του 8ου αιώνα οι μάρτυρες κατάγονταν από την «των Γραικών γην» και ήσαν από «το των Γραικών γένος», ο δε βασιλεύς τους ήταν « ο των Γραικών τους άρχων».
    9. Κατά τον 11ο αιώνα, το 1047 ένας υψηλός κυβερνητικός αξιωματούχος από την επαρχία Κοιρασάν της Περσίας ταξίδευσε διά της Συρίας στην Παλαιστίνη όπου παρατήρησε ότι «από όλα τα μέρη της Ελληνικής αυτοκρατορίας Χριστιανοί και Ιουδαίοι είχαν έλθει προσκυνητές στα Ιεροσόλυμα.
    10. Tο χρονικό του Al-Tabari που πέθανε το 923 κάνει λόγο για το Βυζαντινό Αυτοκράτορα ως άρχοντα των Γραικών.
    11. Τον 11ο αιώνα, ο al Mubash-Shir [γεννηθείς Fatik] εξυμνεί τους Έλληνες αυτοκράτορες για τα μεγάλα έργα τους τους δρόμους, τις γέφυρες, τα τείχη, τα υδραγωγεία, τα εγγειοβελτικά έργα, τη φροντίδα τους για την καλή διοίκηση της Αυτοκρατορίας, τις επιστήμες και την ιατρική.”
    http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/ellrom.htm

    Επίσης αυτό

    “56. Ὁ Λέων Χοιροσφάκτης (10ος αἰ.) γράφει στὸν Λέοντα ΣΤ’ γιὰ τὸν τερματισμὸ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν Γραικῶν στοὺς Ἄραβες παρὰ τὸ ὅτι κάνει λόγο ἀμέσως πρὶν γιὰ τὴν «Ρωμαίων ἀρχή», καὶ θὰ ἦταν παράξενο ἂν ἐνδιαφερόταν μόνο γιὰ ἑλληνόφωνους αἰχμαλώτους ἢ ἂν ὅλοι ἦταν ἑλληνόφωνοι (Λέοντος Χοιροσφάκτου Ἐπιστολαί, Γ. Κόλιας, Léon Choerosphactès, magistre, proconsul et patrice, Ἀθήνα 1939, ΚΓ’ (σ. 397)).”
    http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/ellrom.htm

    που είχε δώσει και ο Μπάμπης (archikleftaros)
    http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=289643&start=240#p6016508

    ίσως εξηγείται με το ότι αναφέρει τους Ρωμαίους ως “Γραικούς” , γιατί τους αναφέρει όπως τους αποκαλούσαν οι Άραβες ή εξηγείται με αυτό εδώ που είχες πει εσύ για την Αννούλα

    “Άρα Ρωμαίος είναι ο κάθε Χριστιανός «ὅν Ῥωμανίαν ἥνεγκε» = «τον οποίο γέννησε η Ρωμανία». Αλήθεια τι ισχύει για εκείνους τους απογόνους των παλαιών Ρωμαίων που πλέον ΔΕΝ ζουν εντός της ημεδαπής; Η απάντηση της Κομνηνής είναι κατηγορηματική και θυμίζει αυτή του Χωνιάτη. Οι απόγονοι των Ρωμαίων που γεννήθηκαν εκτός της Ῥωμαίων ἀρχῆς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΩΜΑΙΟΙ, αλλά απλοί Χριστιανοί !!! Το καλύτερο παράδειγμα είναι οι απόγονοι των Ρωμαίων της μικράς Ασίας που πλέον ζουν υπό τουρκικό ζυγό. Η Κομνηνή δεν τους ονομάζει Ρωμαίους, αλλά Χριστιανούς ”
    https://smerdaleos.wordpress.com/2015/02/12/%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b9-3/

    που αντί για χριστιανούς τους λέει “Γραικούς”.

    • Με τον όρο “Γραικοί” (Ighrigiyah) τι γίνεται ?
      Καταρχάς υπάρχει ? Τον χρησιμοποιούσαν οι Άραβες για τους Βυζαντινούς ?

      Μόνον οι Άραβες της Ισπανίας χρησιμοποιούσαν τον όρο Ighrigiyah, επηρεαζόμενοι από τους λατινόφωνο υπόστρωμα που χρησιμοποιούσε τον όρο “Graeci”.

      νομίζω το έχω δείξει σε κάποια ανάρτηση αλλά δεν θυμάμαι σε ποια.

  2. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Αν αυτός http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/ellrom.htm παραπάνω δεν γράφει βλακείες οι Άραβες του 3, και 10.

    3. O Άραβας γεωγράφος Shams ad Din, ευρέως γνωστός και ως Mukaddasi, γράφει ότι «θα παραλείψουμε εδώ την περιγραφή της Ταρσού και της περιφέρειάς της διότι επί του παρόντος ευρίσκονται εις τα χέρια των Γραικών». Ο Mukaddasi έγραφε γύρω στό 986.
    10. Tο χρονικό του Al-Tabari που πέθανε το 923 κάνει λόγο για το Βυζαντινό Αυτοκράτορα ως άρχοντα των Γραικών.

    Τώρα βέβαια μένει να βρω και που και αν το γράφουν…

    • Αν αυτός http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/ellrom.htm παραπάνω δεν γράφει βλακείες οι Άραβες του 3, και 10.

      Σου θυμίζω ότι είναι ο ίδιος τσαρλατάνος που γράφει πως ο Θεοφάνης ο Ομολογητής θεωρούσε τους «Βυζαντινούς» «Γραικούς» λόγω του ότι η κόρη του Καρλομάγνου έμαθε «την γλώσσα των Γραικών» … θυμάσαι μια παλιά μας συζήτηση που με οδήγησε στην συγγραφή αυτής της ανάρτησης;

      Ο Porta Aurea είναι σαν τα Sašoπουλα που για να «αποδείξουν» ότι οι παππούδες τους δεν ήταν Βούλγαροι χρησιμοποιούν ένα σωρό ξένες πηγές του 19ου αιώνα που τυχαίνει να αναφέρουν «Μακεδόνες» στην «Μακεδονία» (τρία βιλαέτια) χωρίς ποτέ να κοιτάξουν στα 1000 παραδοσιακά τραγούδια των προγόνων τους που συνέλεξαν οι αδελφοί Μιλαντίνωφ και ο Βέρκοβιτς γύρω στο 1860 και χωρίς να διαβάσουν τις 150 ιστορίες του Marko Cepenkov.

      Όποιος αφιερώσει χρόνο και τα διαβάσει αυτά καταλαβαίνει αμέσως ποια ήταν η προνεωτερική ταυτότητα των Σλαβομακεδόνων.

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        Πρέπει να σου πω όμως πως πιστεύω ότι σε διαβάζει γιατί από τότε που έγραψες αυτό το θέμα https://smerdaleos.wordpress.com/2014/07/21/%CE%BF%CE%B9-%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9-%E1%BC%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD-%E1%BC%91%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CF%8C%CF%86%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%E1%BC%91%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%AF/

        διαπίστωσα ότι αυτός συμπλήρωσε τα δικά του !!!

        (λήμμα 17.). Το ίδιο έκανε και με την αναρτησή σου για τον Στουδίτη
        (λήμμα 16, βλέπε παρέκβαση που δεν υπήρχε πριν την αναρτησή σου !).

      • Πρέπει να σου πω όμως πως πιστεύω ότι σε διαβάζει

        Αντί να διαβάζει εμένα του συνιστώ να διαβάσει Καλδέλλη και Gill Page και να φροντίζει να έχει μια σφαιρική/γενικότερη εικόνα των πηγών που χρησιμοποιεί.

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        Και δες ένα λαθάκι που έχει κάνει. (Αν μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί του να του το πω θα το έκανα).

        “52. Ο Μέγας Βασίλειος καυχιόταν ότι η μητέρα του Εμμέλεια καταγόταν από τους Μολιονίδες-Ηρακλείδες (Γεώργιου Δ. Μεταλληνού, Παγανιστικός Ελληνισμός ή Ελληνορθοδοξία;, σ. 26)”

        (γραμμές 16-20)

        Αυτό είναι τελείως λάθος. Δεν υπάρχει πουθενά ! (Και φυσικά Ηρακλείδες-Μολινίδες ήταν εχθροί. ) Το βασίζουν σε αυτό

        Λόγος μγ΄. Ἐπιτάφιος εἰς τὸν Μέγαν Βασίλειον Ἐπίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας.
        Συγγραφέας: Γρηγόριος Ναζιανζηνός

        http://el.wikisource.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AC%CF%86%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CF%84%CE%BF%CE%BD_%CE%9C%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CE%BD_%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%BD_%CE%B5%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BD_%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%82

        3. Εἰ μὲν οὖν ἑώρων αὐτὸν γένει καὶ τοῖς ἐκ γένους φιλοτιμούμενον, ἤ τινι τῶν μικρῶν ὅλως καὶ οἷς οἱ χαμαὶ βλέποντες, ἄλλος ἂν ἡρώων ὤφθη κατάλογος. Ὅσα τῶν ὑπὲρ ἐκεῖνον τοῖς χρόνοις ἐκείνῳ συνεισενεγκεῖν %ἂν& εἴχομεν καὶ οὐδ᾿ ἂν ταῖς ἱστορίαις παρήκαμεν ἔχειν τι πλέον ἡμῶν ἐκεῖνό γε πλέον ἔχοντες πάντως, τὸ μὴ πλάσματι μηδὲ μύθοις, αὐτοῖς δὲ τοῖς πράγμασι καλλωπίζεσθαι, καὶ ὧν πολλοὶ μάρτυρες. Πολλὰ μὲν γὰρ ὁ Πόντος ἡμῖν ἐκ τοῦ πατρὸς προβάλλει τὰ διηγήματα καὶ οὐδενὸς ἐλάττω τῶν πάλαι περὶ αὐτὸν θαυμάτων, ὧν πλήρης πᾶσα συγ γραφή τε καὶ ποίησις· πολλὰ δὲ τὸ ἐμὸν ἔδαφος τοῦτο, οἱ σεμνοὶ Καππαδόκαι, τὸ μηδὲν ἧττον κουροτρόφον ἢ εὔιππον. Ὅθεν τῷ πατρῴῳ γένει τὸ μητρῷον ἡμεῖς ἀντανίσχο μεν. Στρατηγίαι τε καὶ δημαγωγίαι καὶ κράτος ἐν βασι λείοις αὐλαῖς· ἔτι δὲ περιουσίαι καὶ θρόνων ὕψη καὶ τιμαὶ δημόσιαι καὶ λόγων λαμπρότητες, τίνων ἢ πλείους ἢ μείζους; Ὧν ἡμῖν, εἰ βουλομένοις εἰπεῖν ἐξῆν, οὐδὲν ἂν ἦσαν ἡμῖν οἱ Πελοπίδαι καὶ Κεκροπίδαι καὶ οἱ Ἀλκμαίω νες, Αἰακίδαι τε καὶ Ἡρακλεῖδαι καὶ ὧν οὐδὲν ὑψηλότε ρον, οἵτινες ἐκ τῶν οἰκείων φανερῶς εἰπεῖν οὐκ ἔχοντες ἐπὶ τὸ ἀφανὲς καταφεύγουσι, δαίμονας δή τινας καὶ θεοὺς καὶ μύθους τοῖς προγόνοις ἐπιφημίζοντες, ὧν τὸ σεμνότα τον ἀπιστία, καὶ ὕβρις τὸ πιστευόμενον.

        αλλά μάλλον τα αρχαία τους είναι τόσο χάλια σαν τα δικά μου γιατί από πουθενά δεν βγαίνει η καταγωγή που ισχυρίζονται.

        (Με είχαν βοηθήσει φίλοι στου Σαραντ στην μετάφραση για να το διαπιστώσω.)

  3. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Για τον Ιησού τον Στυλίτη (6ος αι. )έχουμε πει ?
    https://en.wikipedia.org/wiki/Joshua_the_Stylite

    Έγραψε στα αραμαικά για τις βυζαντινοπερσικές συγκρούσεις των αρχών του 6ου αι.

    Υπάρχει εδώ https://archive.org/stream/chronicleofjoshu00josh#page/n15/mode/2up (έχει και το πρωτότυπο κείμενο από σελ.92 και μετά )

    Μερικά ενδεικτικά

    1.σελ.1
    εξηγεί ότι όπου αυτός γράφει Greeks το πρωτότυπο έχει Ρωμαίους.
    2.σελ.6
    η εποχή του Αλεξάνδρου ή των Ελλήνων αρχίζει το 312 π.Χ.
    3.σελ.7
    Έλληνας αυτοκράτορας Ζήνων
    4.σελ.30
    όπως λέει στην σημείωση Greek soldiery και Roman or Greek soldier
    5.σελ.35
    λέει “οι (αρχαίοι)Greeks” και σημειώνει “οι Ίωνες φυσικά, όχι οι Βυζαντινοί”(Ρωμαίοι/Greeks)
    6.σελ.47
    spoke with them in greek
    7.σελ. 56
    O men of Greece
    8.σελ.57
    were written Greek letters/was written THE GREEKS.
    9.σελ.60,64,70
    Greek Arabs

    σελ.90 λέει όπου Greeks the Byzantine

    και εδώ (με την σωστή απόδοση, όπως θα την ήθελες εσύ δηλαδή 🙂 )
    http://www.tertullian.org/fathers/joshua_the_stylite_02_trans.htm

    “Because I was obliged to interfere so much with the text, I have felt able to interfere a little more, and make two further changes. Wright (o Ράιτ είναι ο από πάνω) translated the Syriac word for ‘Romans’ as ‘Greeks’. While this might be reasonable five or six centuries later, in 500 AD the word certainly means ‘Romans’. I have therefore replaced the word ‘Greeks’ with ‘Romans’ wherever it appears.”

    τα αντίστοιχα
    1..έχει όπου Έλληνες μεταφράσει πιστά από το πρωτότυπο ως Ρωμαίοι
    2. η εποχή του Αλεξάνδρου ή των Ρωμαίων( εννοεί ελληνόφωνων ?) αρχίζει το 312 π.Χ.
    3..Ρωμαίος αυτοκράτωρ Ζήνων
    4.Roman soldiery
    5.Εδώ ο μεταφραστής λέει οι “αρχαίοι Ρωμαίοι”. Μάλλον τα έκανε σαλάτα γιατί αντιγράφει πιστά τον άλλον και έχει αντικαταστήσει όπου Greeks Romans. O Ράιτ όμως ξεκαθαρίζει πως πρόκειται για αρχαίους Έλληνες.
    6.Peter spoke with them in Roman (ποια Roman ? εδώ πολύ θα ήθελα να ξέρω τι γράφει το πρωτότυπο).
    7.O men of Rome
    8.were written Roman letters (και εδώ θα ήθελα να ξέρω το πρωτότυπο)/was written THE ROMANS.
    9.Roman Arabs

    • 6.Peter spoke with them in Roman (ποια Roman ? εδώ πολύ θα ήθελα να ξέρω τι γράφει το πρωτότυπο).
      —-

      Υποθέτω ότι εννοούσε Λατινικά. Η «γλώσσα τῶν Ῥωμαίων» είναι η Λατινική σε όλες τις πηγές από τον Προκόπιο μέχρι τον Πορφυρογέννητο. Θυμάσαι το χωρίο του Πορφυρογέννητου που μου παρέθεσες για τον Λέοντα τον Μικρό; Η πρώτη αναφορά που έχω βρει -μέχρι στιγμής- όπου η «ῥωμαϊκή φωνή» σημαίνει Ελληνικά είναι ο Σκυλίτσης που γράφει γύρω στο 1090 μ.Χ. και ακολουθεί η Κομνηνή (~1150 μ.Χ.) με τους Τούρκους του Τζαχά στην μάχη της Χίου που παραδόθηκαν στους Βυζαντινούς και άρχισαν να εξυμνούν τον Θεό των Χριστιανών «ῥωμαΐζοντες» = «στα Ἑλληνικά» (ήταν άραγε πρώην Ρωμαίοι που είχαν προσφάτως «Τουρκέψει»;).

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        Αν πραγματικά έγραφε ότι μίλησαν στα ρωμαϊκά σίγουρα θα εννοούσε λατινικά. Και είναι όπως τα λες. Έτσι και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός που λέει ότι δεν γνώριζε λατινικά ((οὐ γὰρ Ῥωμαϊκός τις ἐγὼ τὴν γλῶσσαν, οὐδὲ τὰ Ἰταλῶν δεινός).

        “173.Τ ΠΟΣΤΟΥΜΙΑΝΩΙ 173.1 Ὑψηλὸς εἶ τὴν παίδευσιν, καὶ ταύτην ὁποτέραν βούλει καὶ εἰς ὅ τι βούλει τῶν λόγων εἶδος. Τῆς μὲν γὰρ κλέος οἷον ἀκούομεν (οὐ γὰρ Ῥωμαϊκός τις ἐγὼ τὴν γλῶσσαν, οὐδὲ τὰ Ἰταλῶν δεινός), τῆς δὲ πεπειράμεθα ὥστε καὶ ἄλλοις γνωρίζειν ἔχειν, εἴ τι καὶ ἡμῖν μέτεστι τοῦ τὰ τοιαῦτα κρίνειν· μετεῖναι δὲ οὐκ ὀλίγοι φασίν”

        http://khazarzar.skeptik.net/pgm/PG_Migne/Gregory%20of%20Nazianzus_PG%2035-38/Epistulae.pdf

        Το θέμα όμως είναι αν το συριακό πρωτότυπο γράφει ότι μίλησαν ρωμαϊκά ή ελληνικά ή την “γλώσσα τῶν Ῥωμαίων” ? Δεν είναι περίεργο στην Ανατολή τον 6οαι, να μιλούν λατινικά ?

        ——————————————————————-

        Όπως έψαχνα για τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό έπεσα πάνω σε ένα επίγραμμά του

        “Εἰκοσέτης πᾶσαν Εὐφήμιος, ὡς μίαν οὔτις,Ἑλλάδα κ᾽ Αὐσονίην μοῦσαν ἐφιπτάμενος,στράπτων ἀγλαΐῃ τε καὶ ἤθεσιν ἦλθ᾽ ὑπὸ γαῖαν.αἰαῖ: τῶν ἀγαθῶν ὡς μόρος ὠκύτερος.”

        Στα είκοσί του χρόνια ο Ευφήμιος στην Ελληνίδα κ’ Ιταλίδα μούσαείχε εντρυφήσει όσο κανένας άλλος. Κι αστράφτοντας απ’ ομορφιά και ήθοςκάτ’ απ’ τη γη ήρθε• αλίμονο, είναι τόσο γοργή η θανή των αγαθών ανθρώπων.

        https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%AE_%CE%91%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1/VIII/123_%CE%93%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%9D%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B6%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%8D

        ——————————————————————————-

        Έχω βρει και κάτι για τις αντιπαραθέσεις Σύριων και ελληνόφωνων στην ανατολή να συζητήσουμε και κάτι ωραίο από εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Apocalypse_of_Pseudo-Methodius .

        .

      • Το θέμα όμως είναι αν το συριακό πρωτότυπο γράφει ότι μίλησαν ρωμαϊκά ή ελληνικά ή την “γλώσσα τῶν Ῥωμαίων” ?

        Αυτό θα είχε πολύ ενδιαφέρον να το ξέραμε. Ο Καλδέλλης αναφέρει ένα συριακό κείμενο που χρησιμοποιεί τον όρο “Yawan/Yunan” κλπ για τους «βυζαντινούς»/Ρωμαίους.

  4. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Οι ελληνόφωνοι με τους τους Σύριους είχαν αντιπαράθεση από την ελληνιστική περίοδο . Η εθνική αντίδραση στην Ανατολή προς τους ελληνόφωνους έγινε με διάφορους τρόπους. Απ’τα πολιτιστικά στοιχεία (π.χ. οι στοές, τα θέατρα και οι αγορές αντικαθίστανται σταδιακά από μεσανατολίτικες σκεπαστές αγορές, στενούς δρόμους κ.α.) φτάσαμε στις θρησκευτικές διαμάχες (μονοφυσιτισμός νς ορθοδοξία) .( Εκτός βέβαια από εθνικές διαφορές κρύβονται από πίσω και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, διαφορές με την κεντρική εξουσία κ.α.)

    “Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ( (4ος αι) απέφευγε ακόμη και να γράφει στην γλώσσα των Ελλήνων. Σύριοι συγγραφείς κατηγορούν τους Έλληνες ως αλαζόνες στον τομέα της γνώσης.”(ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΔΟΜΗ, τομος 6).

    Ο Επίσκοπος Σεβήρος ο Νισίβιος (575 – 667 μ.Χ)

    “επέκρινε την σύγχρονη Ελληνική τάση που αξίωνε την πνευματική υπεροχή και προάσπισε τις δυνατότητές του ως Σύριος ιθαγενής, αρθρώνοντας ισχυρό λόγο ενάντια στην πολιτισμική ηγεμονία του Ελληνόφωνου κόσμου επί των υπολοίπων επαρχιών.
    (…)
    Οι αντίπαλοι στους οποίους αναφέρεται ο Σεβήρος, για το έτος 661, δεν ήταν ούτε οι Άραβες ούτε οι Αρμένιοι αλλά οι Έλληνες, όπως ξεκάθαρα αναφέρει σε κείμενό του τον επόμενο χρόνο, επανερχόμενος στο ίδιο ζήτημα, αυτοί που πιστεύουν ότι κατέκτησαν μόνοι τους τα όρια της γνώσης επειδή μιλούν Ελληνικά. Θεωρώντας υπόλογο τον ιερέα Βασίλειο απηύθυνε ερωτήσεις στους Έλληνες της Κύπρου: “Ως ταπεινός Σύριος, απευθύνω με την βοήθειά σας αυτά τα ασήμαντα ερωτήματα σε εκείνους που πιστεύουν ότι ολόκληρη η επιστήμη βρίσκεται στην Ελληνική γλώσσα. Τους παρακαλώ να μου απαντήσουν σε όλες με προσοχή.”
    (…)
    Σε αυτή την περίπτωση οι αντίπαλοι θα πρέπει να ήταν οι Έλληνες που επικουρούσαν τις δράσεις του μονοφυσίτη πατριάρχη επειδή γνώριζε την Ελληνική γλώσσα, όπως και οι επίσης Έλληνες, που αποκαλούνταν «άνθρωποι του Beit Maron». Στην πραγματικότητα η αίρεση των Μονοθελητών (Χριστιανικό δόγμα που πρέσβευε ότι ο Χριστός είχε διττή φύση αλλά μια και μόνη θέληση) διαδόθηκε και υποστηρίχθηκε από τους αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης και το ίδιο συνέβη με τους Μελχίτες (Melkites, επίσης γνωστοί ως Melchites, Ρωμαίοι Ορθόδοξοι της Μ. Ανατολής) των οποίων το όνομα δόθηκε στους οπαδούς διαδοχικών αυτοκρατόρων.
    (…)
    Σε κάποιο άλλο χειρόγραφο [ms 346,fol.168v-169] αναφέρει ότι οι Βαβυλώνιοι και κατά συνέπεια οι Σύριοι, ήταν οι πρώτοι που δίδαξαν τους Αιγυπτίους και αργότερα τους Έλληνες όλα τα σχετικά με την αστρονομία: Το ότι οι Βαβυλώνιοι ήταν Σύριοι, πιστεύω δεν το αρνείται κανείς. Συνεπώς κάνουν μεγάλο λάθος αυτοί που ισχυρίζονται ότι οι Σύριοι δεν είναι πιθανό να γνωρίζουν κάτι γι αυτά τα ζητήματα (της αστρονομίας) καθώς εκείνοι οι Σύριοι υπήρξαν οι εφευρέτες και οι πρώτοι διδάσκαλοι αυτών. Ο Πτολεμαίος καθίσταται και πάλι μάρτυρας, όταν επιλέγει ως χρονικές καταβολές των υπολογισμών του σχετικά με τον ήλιο, το φεγγάρι και τους πέντε πλανήτες, τις εποχές των βασιλέων της Βαβυλώνος και όχι της Ελλάδος, όπως για παράδειγμα τον Ναβουχοδονόσορα, βασιλέα των Ασσυρίων και δεν αναφέρομαι στον σύγχρονο του προφήτου Δανιήλ αλλά τον πιο αρχαίο. Έτσι, στην μαθηματική του Σύνταξη ορίζει ότι τα χρόνια που μεσολάβησαν από τον πρώτο Ναβουχοδονόσορα (βασιλέα των Βαβυλωνίων και των Περσών) μέχρι τον Φίλιππο (τον Αρριδαίο) της Μακεδονίας, διάδοχο του Αλεξάνδρου, ιδρυτού της Αλεξανδρείας, είναι αριθμητικά, τετρακόσια είκοσι τέσσερα. Σε εκείνο το σημείο πολύ ορθά αναγνωρίζει ότι εντόπισε ανάμεσα σε Βαβυλωνίους και όχι Έλληνες, την αρχή και θεμελίωση των υπολογισμών που είχε κάνει. Είναι σε αυτή τη βάση που οικοδόμησε πολλούς από τους δικούς του υπολογισμούς.”
    (…)
    http://chilonas.com/2015/06/26/httpwp-mep1op6y-2ip/

    ———————————————————————————–
    Σε αυτό το απόκρυφο του 7ουαι.(πρωτότυπα ήταν στην συριακή, αλλά μεταφράστηκε και ελληνικά λίγο μετά το 700)

    https://en.wikipedia.org/wiki/Apocalypse_of_Pseudo-Methodius

    λέει

    ” τότε αίφνίδιον έπελεύσονται έπ’ αυτούς θλΐψις και στενοχώρια, και έξελεύσεται έπ’ αυτούς βασιλεύς Ελλήνων, ήτοι ‘Ρωμαίων, μετά μεγάλου θυμοϋ και έξυπνισθήσεται καθάπερ άνθρωπος άπό δπνου πιών οϊνον πολύν,”

    https://books.google.gr/books?id=ytUkAQAAIAAJ&q=%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CF%82+%E1%BC%99%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD,+%E1%BC%A4%CF%84%CE%BF%CE%B9+%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD&dq=%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CF%82+%E1%BC%99%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD,+%E1%BC%A4%CF%84%CE%BF%CE%B9+%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD&hl=el&sa=X&ei=tsOZVbeMB8euU5zwmZAD&ved=0CCQQ6AEwAQ

    • Σε αυτό το απόκρυφο του 7ουαι.(πρωτότυπα ήταν στην συριακή, αλλά μεταφράστηκε και ελληνικά λίγο μετά το 700)

      https://en.wikipedia.org/wiki/Apocalypse_of_Pseudo-Methodius

      λέει «έπ’ αυτούς βασιλεύς Ελλήνων, ήτοι ‘Ρωμαίων,»

      ——

      Την ιστορία αυτής της φράσης την εξηγεί πολύ ωραία ο Καλδέλλης. Κατά τον Καλδέλλη, το Συριακό πρωτότυπο είχε “Yunan/Yawan” που από την αρχαιότητα σήμαινε «Έλληνες». Ο μεταφραστής του κειμένου στην Ελληνική αποδίδει το συριακό «βασιλεύς Yawan/Yunan» ως «βασιλεύς Ελλήνων» και μετά όμως εξηγεί «ἤτοι Ῥωμαίων», για να καταλάβει ο κόσμος σε ποιους αναφέρεται.

      Παραθέτω την ανάλυση του χωρίου του Καλδέλλη.

      Το κείμενο γράφτηκε στα Συριακά τον 7ο αιώνα στην Μεσοποταμία και μεταφράστηκε στα Ελληνικά γύρω στο 800.

      Η Tapkova-Zaimova νόμιζε πως το «Ελλήνων, ήτοι Ρωμαίων» δήλωνε ότι «κατ΄ουσία οι Ρωμαίοι ήταν Έλληνες», αλλά η κατάσταση αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Ο μεταφραστής απέδωσε μετέφρασε το Yunan/Yawan ως «Έλληνες» και πρόσθεσε αυτός το επεξηγηματικό συμπλήρωμα «ήτοι Ρωμαίων», γιατί ο ίδιος πίστευε πως αυτοί που οι Σύριοι έβλεπαν ως «Έλληνες» ήταν οι Ρωμαίοι.

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        Σίγουρα, και μάλλον όχι όλοι οι Σύριοι γενικά, αλλά ο συγκεκριμένος που ίσως να ήταν από αυτούς που αντιδρούσαν προς τους ελληνόφωνους ή την κεντρική εξουσία(Κων/πολη) ή στο ορθόδοξο δόγμα. Π.χ. ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός δεν έχω διαβάσει πουθενά να αναφέρει τους Βυζαντινούς ως Έλληνες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s