Οι πραγματικοί Άριοι

Οι Γερμανοί ρομαντικοί ρατσιστές του 19ου αιώνα διέπραξαν μια από τις μεγαλύτερες κλοπές ταυτότητας της ιστορίας. Στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν «ένδοξους και «ανώτερους» προγόνους οικειοποιήθηκαν τους Αρίους και τους μεταμόρφωσαν σε ξανθούς,ψηλούς, γαλανομάτες «Ψευδο-Αρίους» με «νορδικού» τύπου κρανία. Σήμερα όσοι τύχει να ακούσουν τον όρο «Άριος» τον συνδέουν αμέσως με τον ναζιστικό ρατσισμό και τις παπαριές περί «ανώτερης λευκής φυλής».

Ποιοι όμως ήταν οι πραγματικοί Άριοι; Ο όρος Arya είναι ένα ενδωνύμιο με το οποίο αυτοπροσδιορίζονταν οι ομιλητές του Ινδο-Ιρανικού κλάδου των ΙΕ γλωσσών και το οποίο είχε και την σημασία «ευγενής» στην Σανσκριτική. Για το λόγο αυτό, ο Ινδο-Ιρανικός κλάδος ονομάζεται μερικές φορές και Άριος ή ο ινδικός υποκλάδος αυτής της γλωσσικής οικογένειας ονομάζεται καμιά φορά Ινδο-Άριος.

h4eryos

Το τι φυσική εμφάνιση είχαν οι  Ετεο-Άριοι (για να τους ξεχωρίσουμε από τους Ψευδο-Άριους) που εισήγαγαν τις Ινδο-Άριες γλώσσες στην Ινδία θα σας το πει ο γνωστός Καναδός ιστορικός Richard A. Gabriel παρακάτω στο [04:40]:

Οι πραγματικοί Άριοι λοιπόν έμοιαζαν με τους σημερινούς Αφγανούς! Ήταν μελαχρινοί με μαύρα μάτια που έιχαν στη διάθεσή τους το άλογο και το πολεμικό άρμα με τα οποία κατέκτησαν την Ινδία και επιβλήθηκαν στους ιθαγενείς πληθυσμούς με τους οποίους επιμείχθηκαν στη συνέχεια.

Το όνομα Arya έχει επιβιώσει και στο όνομα του Iran.

The term “Iran” derives immediately from Middle Persian Ērān, Pahlavi ʼyrʼn, first attested in an inscription that accompanies the investiture relief of the first Sassanid king Ardashir I at Naqsh-e Rustam.[2] In this inscription, the king’s Middle Persian appellation is ardašīr šāhān šāh ērān while in the Parthian language inscription that accompanies the Middle Persian one the king is titled ardašīr šāhān šāh aryān (Pahlavi: … ʼryʼn) both meaning king of kings of Iranians.

The gentilic ēr- and ary- in ērān/aryān derives from Old Iranian *arya-[2] (Old Persian airya-, Avestan airiia-, etc.), meaning “Aryan,”[2] in the sense of “of the Iranians.”[2][3] This term is attested as an ethnic designator in Achaemenid inscriptions and in Zoroastrianism’s Avesta tradition,[4][n 1] and it seems “very likely”[2] that in Ardashir’s inscription ērān still retained this meaning, denoting the people rather than the empire.

Notwithstanding this inscriptional use of ērān to refer to the Iranian peoples, the use of ērān to refer to the empire (and the antonymic anērān to refer to the Roman territories) is also attested by the early Sassanid period. Both ērān and anērān appear in 3rd century calendrical text written by Mani. In an inscription of Ardashir’s son and immediate successor, Shapur I “apparently includes in Ērān regions such as Armenia and the Caucasus which were not inhabited predominantly by Iranians.”[5] In Kartir’s inscriptions (written thirty years after Shapur’s), the high priest includes the same regions (together with Georgia, Albania, Syria and the Pontus) in his list of provinces of the antonymic Anērān.[5] Ērān also features in the names of the towns founded by Sassanid dynasts, for instance in Ērān-xwarrah-šābuhr “Glory of Ērān (of) Shapur”. It also appears in the titles of government officers, such as in Ērān-āmārgar “Accountant-General (of) Ērān” or Ērān-dibirbed “Chief Scribe (of) Ērān”.[2]

Δηλαδή, στην Περσική γλώσσα των Σασσανιδών Άριοι (Ērān) ήταν οι Ιρανόφωνοι κάτοικοι της αυτοκρατορίας τους και Ανάριοι (Anērān, κυριολεκτικά «Μή Άριοι», μιας και ο Ινδο-Ιρανικός κλάδος τρέπει το ένηχο συλλαβικό *n. > an όπως η ελληνική και, κατά συνέπεια, το στερητικό ΙΕ *n.- αποδίδεται σαν an-) ήταν οι κάτοικοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στα δυτικά τους.

Ποιοι είναι λοιπόν οι πραγματικοί Άριοι στην σημερινή Ελλάδα; Οι Ρομά από τη μια και οι Πακιστανοί, Κούρδοι και Πέρσες μετανάστες από την άλλη !!!

Οι γλωσσικοί πρόγονοι των Ρομά, όπως δείχνει η ανάλυση της γλώσσας τους προέρχονται από την κεντρική και βορειοδυτική Ινδία. Για άγνωστους λόγους ήδη επί Βυζαντίου είχε επικρατήσει η λανθασμένη άποψη ότι οι Ρομά ήταν Αιγύπτιοι και από τον όρο «Αιγύπτιος» προέκυψαν τα «Γύφτος», “Gypsy” κλπ.

Διαβάζεις λ.χ. στην «Άρια» Rig Veda γραμμένη κάπου μεταξύ 1500-1200 π.Χ. την Σανσκριτική λέξη manuṣyá  = «άνθρωπος» (κυριολεκτικά «απόγονος του Manu») και μετά μαθαίνεις ότι στα «γύφτικα» ο άνθρωπος λέγεται manush

Οι Πακιστανοί πάλι μιλούν την γλώσσα Urdu μία από τις δύο κωδικοποιημένες ποικιλίες της Hindustani … ό άνθρωπος στα πακιστανικά είναι manuṣya.

Το άλογο στα αρχαία περσικά των δημιουργών της Περσικής αυτοκρατορίας ήταν asva (ξάδελφος του ελληνικού ἵππος και του λατινικού equus) αλλά από νωρίς δανείστηκαν το aspa των γειτονικών ΒΔ Ιρανικών γλωσσών όπως η Μηδική. Για όσους δεν γνωρίζετε, οι Μήδοι ήταν ο πρώτος Ιρανικός λαός που γνώρισαν οι Έλληνες γι΄αυτό και οι Πέρσες λανθασμένα ονομάζονται «Μήδοι» στον Ηρόδοτο, οι Ελληνο-Περσικοί πόλεμοι «Μηδικοί» και η συμμαχία με τους Πέρσες «Μηδισμός». Το άλογο στα κουρδικά σήμερα είναι esp (δείτε την λίστα επάνω στους απογόνους του ΠΙΕ *h1ekwos). Κούρδος ήταν ο τουρμάρχης Θεόφοβος-Nasir που διοικούσε την «Περσική Τούρμα»/«Περσικό Τάγμα»  που εγκαταστάθηκε από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο στην περιοχή της Σινώπης. Γράφει ο Σκυλίτσης γι΄αυτούς:

 [Theoph.15]   Δηλώσει δὲ καὶ τὸν Θεόφοβον ὁ λόγος, ὅθεν τε καὶ ὅπως ἐκ Περσῶν καταγόμενος τῷ βασιλεῖ γέγονε γνώριμος καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ εἰς γάμον ἡρμόσατο. […] ἔτυχε δὲ καὶ ἄλλως ὁ τῶν Περσῶν ἀρχηγὸς Βάβετ ἤδη πενταετίαν ἔχων ἐξ Ἀγαρηνῶν ἀποστὰς σὺν χιλιάσιν ἑπτά. Ὅς καὶ τῷ πρὸς τὸν Θεόφοβον πόθῳ καὶ τῷ ἐξ Ἀγαρηνῶν φόβῳ βαλλόμενος εἰς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν ἔρχεται κατὰ πόλιν Σινώπην καὶ τῷ βασιλεῖ ἑαυτόν τε ποιεῖ καὶ τὸ ὅλον ἔθνος ὑπήκοον. Διά τοι τοῦτο τόν τε Θεόφοβον ὁ Θεόφιλος ἀνάγει εἰς πατρικίων τιμὴν καὶ τῇ ἑαυτοῦ ἀδελφῇ συνοικίζει, ἕκαστόν τε τῶν Περσῶν νομοθετεῖ κατ’ ἐπιγαμίαν συνάπτεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις, πολλοὺς ἐκ τούτων τοῖς βασιλικοῖς ἐμπρέπειν πεποιηκὼς ἀξιώμασι, καὶ κώδιξι στρατιωτικοῖς ἀναγράφεται τάγμα Περσικὸν οὕτω καλούμενον ὀνομάσας καὶ τοῖς κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐξιοῦσι Ῥωμαίοις ἐναριθμεῖσθαι προσέταξε.

Ενώ Περσική/Κουρδική φαίνεται να είναι και η μακρινή καταγωγή της Βυζαντινής δυναστείας των Λασκαριδών μιας και Laskar στα περσικά σημαίνει «μαχητής» (αν και πρέπει να τονιστεί ότι ο όρος πέρασε σαν δάνειο στην αρμενική και στην γεωργιανή γλώσσα).

laskar

Όσο για τα «ξανθά μαλλιά των Αρίων», η μερικές φορές θεώρηση της Αρμενίας σαν «Αριανή» γή από τους Πέρσες Αρίους μου θύμησε τον Αρμένιο Στυλιανό  Ζαούτση (η κόρη του οποίου  Ζωή Ζαούτσαινα ήταν ερωμένη του αυτοκράτορα Λέοντα του Σοφού) του οποίου το όνομα στα αρμενικά είναι παρατσούκλι που σημαίνει «κατάμαυρος» στο δέρμα και γι΄αυτό ήταν γνωστός στους Βυζαντινούς ως «ὁ Αίθίοψ» (κυριολεκτικά «ηλιοκαμμένος στη φάτσα»).

According to Steven Runciman, the surname Zaoutzes derives from the Armenian word Zaoutch, “negro”, reflecting Zaoutzes’s particularly dark complexion. In the same vein, Zaoutzes was known among Byzantines as “the Ethiopian“.

Advertisements

11 Comments

Filed under Ιστορία

11 responses to “Οι πραγματικοί Άριοι

  1. Πάρα πολύ καλό άρθρο!!Μπράβο!

  2. Και πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι αρχικοί Ινδοευρωπαίοι και οι ανώτερες τάξεις των πρώτων μεγάλων ινδοευρωπαΪκών πολιτισμών δεν ήταν νορδικοί; Άλλωστε οι μούμιες των Τοχάριων στην Άπω Ανατολή εμφανίζουν νορδικά χαρακτηριστικά.

    • Εδώ για να σου απαντήσω πρέπει πρώτα να μου εξηγήσεις τι εννοείς ως «νορδικούς».

      Δηλαδή αυτό που σε ρωτώ είναι αν με τον όρο «νορδικός» εννοείς απλώς τους ανοιχτόχρωμους ανθρώπους ή αν εννοείς όλο το «τροπάριο» που οι φυλετιστές της περιόδου 1850-1950 πίστευαν ότι χαρακτήριζε την «νορδική φυλή» που είχαν επινοήσει.

  3. Εννοώ και τα δύο. Και νορδικοί ως προς την εμφάνιση και ως προς το «τροπάριο». Γιατί μας αρέσει δε μας αρέσει, δεν τα έβγαλαν όλα οι φυλετιστές από το κεφάλι τους. Τα γερμανικά φύλα ήταν τα πιο μαχητικά φύλα στην ιστορία. Ίσως οι γνήσιοι απόγονοι των Ινδοευρωπαίων; Αυτοί κατέλυσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δική τους ήταν όλη η αριστοκρατία της μεσαιωνικής Ευρώπης (γαλαζοαίματοι), αυτή βρίσκονταν πίσω από την αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση, το Διαφωτισμό, τη Βιομηχανική Επανάσταση κλπ, και σήμερα οι γερμανικές χώρες, ας εξαιρέσουμε τις αγγλόφωνες, είναι ψηλά σε όλους τους δείκτες ανάπτυξης, στο δείκτη νοημοσύνης κλπ. Το ότι άργησαν να αναπτύξουν σπουδαίο πολιτισμό το οφείλουν στην απομόνωσή τους από άλλους πολιτισμούς. Αν κι αυτοί βρίσκονταν δίπλα στην Αίγυπτο και στη Μέση Ανατολή, θα είχαν γίνει μεγάλες δυνάμεις από πολύ νωρίτερα. Επίσης είχαν διαισθητική γνώση της ανωτερότητάς τους. Αλλιώς γιατί κάθε φορά που κατακτούσαν ένα μέρος θεωρούσαν πάντοτε τον κατακτημένο λαό κατώτερο και συχνά έκαναν προσπάθειες αφανισμού του;

    • Γιατί μας αρέσει δε μας αρέσει, δεν τα έβγαλαν όλα οι φυλετιστές από το κεφάλι τους. Τα γερμανικά φύλα ήταν τα πιο μαχητικά φύλα στην ιστορία. Ίσως οι γνήσιοι απόγονοι των Ινδοευρωπαίων

      Αφού αναφέρεσαι στην υποτιθέμενη «νορδική φυλή» με τον «νορδικό τύπο κρανίο», τότε θα σε απογοητεύσω δύο φορές. Ούτε «νορδική φυλή» υπάρχει ούτε τα γερμανικά φύλα είναι οι «γνησιότεροι» απόγονοι των ΙΕων. Οι συνήθεις κρανιότυποι της πιθανότερης ΙΕ κοιτίδας (ποντοκασπικές στέπες ~3000 π.Χ.) δεν είναι «νορδικοί» αλλά ένα μείγμα ρωμαλέου/αδρού «πρωτοευρωποειδούς» (proto-europoid) και λεπτού μεσογειακού (gracile mediterranean).

      Το πρόβλημα είναι πως οι νορδιστές όταν εφηύραν τις υποτιθέμενες «ευρωπαϊκές φυλές» (λ.χ. δολιχοκέφαλοι «νορδικοί», βραχυκέφαλοι «αλπινοειδείς», δολιχοκέφαλοι «μεσόγειοι» και «διναρικοί») δεν ασχολήθηκαν με τον αδρό «πρωτοευρωποειδή» κρανιότυπο που κυριαρχούσε στις Στέπες, επειδή τότε οι δυτικοευρωπαίοι φυλετιστές δεν θεωρούσαν τις ποντοκασπικές στέπες ως «Ευρώπη», ώστε ν΄ασχοληθούν με τα κρανία της.

      Σου παραθέτω την κρανιομετρική ανάλυση των πολιτισμών των ποντοκασπικών στεπών κατά την περίοδο όπου (σύμφωνα με την πιθανότερη θεωρία) οι ΠΙΕ ζούσαν πριν διασπαστούν (4η π.Χ. χιλ.), όπως την περιγράφουν οι Mallory και Kuzmina.

      Τώρα σχετικά με τα «χρώματα» των ΠΙΕ, δεν έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα κάποιος «μονόχρωμος» πληθυσμός Καυκασίων (δηλαδή με όλους να έχουν το ίδιο χρώμα μαλλιών, ματιών και την ίδια χροιά δέρματος) και, κατά συνέπεια, οι ΠΙΕ, όπως και όλοι οι υπόλοιποι Καυκάσιοι της ιστορίας, θα είχαν όλους τους «φωτότυπους» (από ξανθούς μέχρι μελαχροινούς, από ανοιχτομάτες μέχρι μαυρομάτες). Σε τι ποσοστά ήταν ο κάθε φωτότυπος, αυτό δεν νομίζω πως μπορεί να προσδιοριστεί.

      Οι ΙΕ γλώσσες στην ΒΔ Ευρώπη έφτασαν με μεταναστεύσεις ολιγάριθμων ελίτ (elite dominance) όπως συνέβη και με τις άλλες ΙΕ μεταναστεύσεις.

      Το να περιμένεις να βρεις «γνήσιους» [βιολογικά] απογόνους των ΙΕ είναι σαν να νομίζεις ότι οι σημερινοί Τούρκοι της Μικράς Ασίας είναι οι «γνήσιοι» απόγονοι των πρωτοτουρκικών φύλων των Στεπών της Κεντρικής Ασίας. Μια γενετική μελέτη έδειξε ότι μόνο το 1,5% του γενετικού υλικού των σημερινών Τούρκων μπορεί να αναχθεί στην Κεντρική Ασία (απ΄όπου ήρθε η τουρκική γλώσσα) και, κατά συνέπεια, η πλειοψηφία του σημερινού τουρκικού DNA είναι εγχώριο μικρασιατικό. Αυτό πυο συνέβη με αυτούς τους εγχώριους μικρασιάτες είναι ότι εκτουρκίστηκαν, όταν ο εκτουρκισμός απέφερε κοινωνικά πλεονεκτήματα. Παλαιότερα, οι πρόγονοι αυτών των μεσαιωνικών μικρασιατικών Ρωμαίων και Αρμενίων που εκτουρκίστηκαν, είχαν αντίστοιχα εξελληνιστεί και, αργότερα, εκρωμαϊστεί/εκβυζαντινιστεί.

      —–
      #2: Αυτοί κατέλυσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
      —-

      Για πες μου σε παρακαλώ πότε ακριβώς κατέλυσαν οι Γερμανοί την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία;

      Στην κατάλυση του παρηκμασμένου και λιγότερο σημαντικού μέρους δυτικού μέρους ναι συνέβαλαν (δεν ήταν και κάνα μεγάλο κατόρθωμα), αλλά πότε ακριβώς κατέλυσαν το άπτωτο ανατολικό μέρος που είχε εξελιχθεί στην καρδιά της Ρωμανίας;

      Για να μιλήσουμε για «κατάλυση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» πρέπει να υπάρχει και το πτώμα της Ρωμανίας. Με άλλα λόγια, πρέπει να καταλυθεί η Ρωμαϊκή Αρχή η οποία, μετά τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, έδρευε στην Νέα Ρώμη/Κωνσταντινούπολη.

      Η πτώση της δυτικής αυτοκρατορίας ήταν ακρωτηριασμός της Ρωμανίας (απώλεια του λιγότερο σημαντικού μέρους) και όχι ο θάνατος της. Η Ρωμανία συνέχισε να υπάρχει … aere perennius (διαχρονικά ανθεκτικότερη απ΄το χαλκό), μέχρι το 1204, όταν πια αποδυναμωμένη έπεσε στους Σταυροφόρους.

      • Αν νορδική φυλή δεν υπάρχει, οι ψηλοί ξανθοί γαλανομάτηδες της βορειοδυτικής Ευρώπης πώς μπορούν να περιγραφούν; Ή εννοείς, ότι διαβαθμίζονται σε άλλες φυλές; Επίσης άνθρωποι με πρωτοευρωποειδές κρανίο υπάρχουν σήμερα; Και μπορούμε να ξέρουμε ποια φυλή από τις δύο στην κοιτίδα των πιε ήταν η κυρίαρχη, Μεσογειακοί, ή Πρωτοευρωποειδής; Ίσως να μπορούμε να το συμπεράνουμε από τα κτερίσματα στους τάφους τους. Και αν η μετανάστευση έγινε μόνο από ελίτ, τότε πού βρέθηκαν τόσοι πολλοί νορδικοί στην Ευρώπη; Εννοείς ότι προϋπήρχαν; Δεν υπήρχαν οι Βασκοειδείς και οι Λάπωνες στις περιοχές εκείνες; Επίσης, έχουμε τελικά στοιχεία για τη φυλετική κατάταξη των Αρχαίων Ελλήνων;
        Μπορεί γεωγραφικά ση περιοχή της Κασπίας να είνια στα όρια της Ευρώπης, αλ΄λα είναι πολιτισμικά; Το μόνο που έχει να μας δώσει είναι βαρβαρικά φύλα που έπλητταν σοβαρά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, μέχρι και το 1500 περίπου που η τεχνολογία των δυτικών υπερκέρασε κάθε στεπική τεχνολογία. Περιστασιακά δημιουργούν προβλήματα ακόμα και σήμερα, π.χ. Μουσουλμάνοι Τσετσένοι στη Ρωσία τη δεκαετία του 1990, σκληροί Γεωργιανοί κλπ.
        Ναι, εννοούσα μόνο το δυτικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την επάνοδο των Φράγκων άλλωστε (γερμανικό φύλο κι αυτό) η Ρωμανία δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ιστορία. Δεν την αναγνώριζαν ούτε καν ως ρωμαϊκή.

      • 1) Αν νορδική φυλή δεν υπάρχει, οι ψηλοί ξανθοί γαλανομάτηδες της βορειοδυτικής Ευρώπης πώς μπορούν να περιγραφούν; Ή εννοείς, ότι διαβαθμίζονται σε άλλες φυλές;

        Ψηλός ξανθός γαλανομάτης μπορεί να είναι και ένας που κρανιομετρικά οι ανθρωπολόγοι του προηγούμενου αιώνα θα κατέτασσαν ως «αλπινοειδή», «μεσόγειο» ή «διναρικό».

        Κάποιος που οι φυλετιστές θα κατέτασσαν ως «νορδικό» τύπο μπορούσε να ήταν και μελαχρινός.

        Τα χαρακτηριστικά του κρανίου (κεφαλικός δείκτης κλπ) και του προσώπου (λ.χ. σχήμα μύτης) ήταν τα κύρια κριτήρια κατάταξης.

        Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχει μόνο η «νορδική φυλή», αλλά ότι δεν υπάρχουν γενικά αυτές οι [μικρής εμβέλειας] ευρασιατικές «φυλές». Τα όρια διαχωρισμού των «φυλών» ήταν εντελώς αυθαίρετα, γιατί στην πραγματικότητα υπάρχει ένα συνεχές χαρακτηριστικών τα οποία καθορίζονται τόσο από την κληρονομικότητα όσο και από το περιβάλλον (αλληλεπίδραση γονοτύπου και περιβάλλοντος).

        Όταν βλέπεις ένα άσπρο και ένα καφέ άλογο δεν σκέφτεσαι ότι ανήκουν σε διαφορετικές «φυλές» αλόγων. Όταν βλέπεις έναν τρίχρωμο κεραμιδόγατο και έναν ασπρόμαυρο δεν σκέφτεσαι ότι ανήκουν σε διαφορετικές «φυλές» γατών. Το παραμύθι ότι υπάρχουν διακριτές βιολογικές «φυλές» ανθρώπων στην δυτική Ευρασία μόνο και μόνο επειδή διαφέρουν σε «χρώματα» (μαλλιών, ματιών και δέρματος) και «σχήμα» κρανίου έχει καταρριφθεί εδώ και μισό αιώνα. Έχω κάνει μια παλαιότερη ανάρτηση για το θέμα.

        —-
        2) Και αν η μετανάστευση έγινε μόνο από ελίτ, τότε πού βρέθηκαν τόσοι πολλοί νορδικοί στην Ευρώπη; Εννοείς ότι προϋπήρχαν; Δεν υπήρχαν οι Βασκοειδείς και οι Λάπωνες στις περιοχές εκείνες;
        —-

        Εννοείται πως προϋπήρχαν και η «ανοιχτοχρωμία» τους είχε δημιουργηθεί πολύ πριν εμφανιστούν οι ΠΙΕ.

        Οι Ιρλανδοί είναι ΙΕοι (κελτόφωνοι) και είναι ο πληθυσμός που είναι γενετικά πλησιέστερος στους Βάσκους (μη ΙΕοι που μιλούν μια προ-ΙΕ γλώσσα της δυτικής Ευρώπης). Πως πιστεύεις ότι συνέβη ο εκκελτισμός/εξΙΕσμός των Κελτών, ώστε οι Κελτικοί πληθυσμοί της Δυτικής Ευρώπης που δεν επιμείχθηκαν με επήλυδες Γερμανούς (όπως οι Ιραλνδοί) να παραμένουν γενετικά σχεδόν παρόμοιοι με τους Βάσκους;

        —-
        3) Ναι, εννοούσα μόνο το δυτικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την επάνοδο των Φράγκων άλλωστε (γερμανικό φύλο κι αυτό) η Ρωμανία δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ιστορία. Δεν την αναγνώριζαν ούτε καν ως ρωμαϊκή.
        —-

        Το πως αποφάσισαν κάποια στιγμή να θεωρούν τους άπτωτους Ρωμαίους οι βάρβαροι του μεσαίωνα που στα καλά καθούμενα αποφάσισαν πως είναι οι ίδιοι οι «διάδοχοι» των «νεκρών» Ρωμαίων δεν με ενδιαφέρει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι σήμερα οι περισσότεροι σοβαροί μελετητές της ύστερης ρωμαϊκής αρχαιότητας καταδικάζουν ως στρουθοκαμηλισμό την άρνηση της ρωμαϊκότητας της … Ρωμανίας.

        Άκου πως το σχολιάζει ο Clifford Ando σε μια διάλεξη του για την ιστοριογραφία της πτώσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

        [35:05-36:20] Αναφέρεται σε ένα σχόλιο του Peter Brown για το θρυλικό βιβλίο του AHM Jones "The Late Roman Empire" πως το βιβλίο του Jones δεν περιγράφει την ύστερη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά την «βυζαντινή» αυτοκρατορία (παρόλο που το 1/3 του βιβλίου αναφέρεται στη δυτική ρωμαϊκή αυτοκρατορία).

        Ο Ando συνεχίζει αναφέροντας ως «ΠΡΟΒΛΗΜΑ που συνεχίζει μέχρι σήμερα» την απορωμαιοποίηση της Ρωμαϊκής («Βυζαντινής») αυτοκρατορίας όπως αυτή συνεχίζει με πρωτεύουσα τη Νέα Ρώμη.

        Τέλος σχολιάζει έναν εντελώς γελοίο χάρτη ο οποίος παρουσιάζει τα «διάδοχα κράτη που προέκυψαν μετά την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας», όπου η άπτωτη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όχι μόνο απορρωμαιοποιείται λεκτικά ως «Βυζαντινή» αυτοκρατορία, αλλά παραμένει και αχρωμάτιστη όπως οι Σλάβοι (ούτε καν διάδοχο κράτος δλδ). Θα ακούσεις το κοινό να γελάει από το σχόλιο του Ando.

        —-
        4)η Ρωμανία δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ιστορία
        —-

        Εδώ πρέπει να σε ρωτήσω αν θεωρείς ως Ευρώπη τα Βαλκάνια και τη Ρωσία. Γιατί στα Βαλκάνια η κύρια επίδραση πριν την έλευση των Τούρκων ήταν η Ανατολική Ρωμαϊκή («Βυζαντινή») και στη Ρωσία η βυζαντινή επίδραση παραμένει αισθητή.

        Τώρα το τι προσέφερε το «Βυζάντιο» στον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό, αυτό είναι μεγάλη συζήτηση που κάποτε αξίζει να γίνει. Πάντως, όποιος Ευρωπαίος τρώει σήμερα το φαϊ του με πιρούνι έχει σίγουρα δεχτεί «βυζαντινή» επίδραση.

        Εδώ θα σχολιάσω αυτήν την προσφορά μόνο. Ξέρεις πως η δυτική Ευρώπη έμαθε να χρησιμοποιεί το πιρούνι; Η «βυζαντινή» αριστοκράτισσα Μαρία Αργυρή/Αργυροπουλίνα το εισήγαγε στην Δύση όταν παντρεύτηκε τον Δόγη της Βενετίας Τζιοβάννι Ορσέολο. Το ίδιο λέγεται και για την «βυζαντινή» αριστοκράτισσα Θεοφανώ Σκληρείνα που παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄.

        The first recorded introduction of the fork to Europe, as recorded by the theologian and cardinal Peter Damian,[9] was by Theophano Sklereina the Byzantine wife of Holy Roman Emperor Otto II, who nonchalantly wielded one at an Imperial banquet in 972, astonishing her Western hosts.[10] By the 11th century, the table fork had become increasingly prevalent in the Italian peninsula. It gained a following in Italy before any other European region because of historical ties with Byzantium, and continued to gain popularity due to the increasing presence of pasta in the Italian diet

        Και εδώ:

        She is credited with introducing the fork to Western Europe – chronographers mention the astonishment she caused when she “used a golden double prong to bring food to her mouth” instead of using her hands as was the norm.

        Οι Βενετσιάνοι μέχρι σήμερα λένε το πιρούνι “pirοn“, ενώ οι άλλοι Ιταλοί χρησιμοποιούν τον όρο forchetta.

        Για πήγαινε σήμερα σε ένα εστιατόριο της δυτικής Ευρώπης και προσπάθησε να φας με τα χέρια χωρίς πιρούνι. Πως θα σε χαρακτηρίσουν οι παραδίπλα πολιτισμένοι Ευρωπαίοι;

  4. Καταλαβαίνω τι λες. Δυστυχώς την ιστορία τη γράφει ο νικητής και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν τελικά η Δυτική Ευρώπη, που τελικά κατέστρεψε τη Ρωμανία. Ή μπορούμε να θεωρήσουμε την Οθωμανική Αυτοκρατορία συνέχειά της; Αυτοαναγορεύθηκε ποτέ Τούρκος σουλτάνος αυτοκράτωρ Ρωμαίων;
    Όταν εγώ έλεγα περί ανωτερότητας των γερμανικών φυλών όμως, δεν εννοούσα απαραίτητα την πρόοδο του πολιτισμού. Τα γερμανικά φύλα για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχαν τον ανεπτυγμένο πολιτισμό που είχε η Ελλάδα, αν και πιστεύω πως αυτό καθαρά έγινε επειδή δεν είχαν επαφές με την Εύφορη Ημισέληνο και την Αίγυπτο. Αν είχαν, σίγουρα θα είχαν υιοθετήσει πολλά στοιχεία και έπειτα θα είχαν αναπτύξει το δικό τους πολιτισμό. Ακολουθούσαν όμως ινδοευρωπαϊκή θρησκεία και κώδικα τιμής όπως οι ομηρικοί Έλληνες, ήταν σωστοί μεταξύ τους, καλά οργανωμένοι και δε γνώριζαν από δυσκολίες. Γιατί κανένας άλλος ευρωπαϊκός λαός δεν είχε τη δυναμικότητα και την αντοχή των γερμανικών φύλων, που, παρά τις δυσκολίες και τις συνεχείς ήττες, εξακολουθούσαν να χτυπούν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία; Και μετά πώς κατόρθωσε η αριστοκρατία που επέβαλαν να παραμείνει για αιώνες στην εξουσία; Γιατί ήταν τόσο επιτυχημένοι στο Μεσαίωνα;
    Επίσης όσον αφορά τη νορδική φυλή, Βυζαντινός δεν είχε αναφέρει ότι οι Γότθοι ήταν ψηλοί, ξανθοί και όμορφοι στην εμφάνιση; Δε θυμάμαι ποιος. Και επίσης γιατί όλες οι μεσογειακές/μεσανατολικές γυναίκες νιώθουν κατωτερότητα και προσπαθούν να μιμηθούν το νορδικό φαινότυπο στην εμφάνιση, π.χ. με ξανθά μαλλιά κλπ; Γιατί δεν είναι το μεσανατολικό σώμα πρότυπο ομορφιάς για παράδειγμα, και είναι το νορδικό;

    • Καταλαβαίνω τι λες. Δυστυχώς την ιστορία τη γράφει ο νικητής και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν τελικά η Δυτική Ευρώπη, που τελικά κατέστρεψε τη Ρωμανία. Ή μπορούμε να θεωρήσουμε την Οθωμανική Αυτοκρατορία συνέχειά της; Αυτοαναγορεύθηκε ποτέ Τούρκος σουλτάνος αυτοκράτωρ Ρωμαίων;

      Δεν κατάλαβα, υπάρχει σοβαρός δυτικός ιστορικός σήμερα που δεν αναγνωρίζει το Βυζάντιο ως συνέχεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας; Έχω μια 30αριά βιβλία για το βυζάντιο που έχουν εκδοθεί από δυτικούς πανεπιστημιακούς εκδοτικούς οίκους. Όλα θεωρούν το βυζάντιο ως τον διάδοχο και οργανικό συνεχιστή της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όταν πήγα στην Ραβέννα (όπου είναι τα περίφημα πρωτοβυζαντινά ψηφιδωτά) άκουσα τον ξεναγό να λέει πως η περιοχή ονομάζεται Romagna (Ρωμανία) επειδή παρέμεινε βυζαντινή, όταν ο ρωμαϊκός έλεγχος στην υπόλοιπη Ιταλία είχε πέσει. Ποια ακριβώς είναι αυτή η [αλλοιωμένη] ιστορία που έγραψε ο νικητής;

      Οι Οθωμανοί Σουλτάνοι αυτοπροβλήθηκαν ως «διάδοχοι» των Ρωμαίων αυτοκρατόρων (μια ιδέα που προωθούσε και το ίδιο το Πατριαρχείο που παρουσίαζε τον Σουλτάνο ως «θεόσταλτο»), αλλά σε καμιά περίπτωση η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν μπορεί να θεωρηθεί πολιτικός συνεχιστής της Ρωμανίας. Η Ρωμανία ήταν πρωτίστως η «Ρωμαίων πολιτεία» = res publica romana και στην επόμενη ανάρτηση θα εξηγήσω τι εννούσαν τόσο οι αρχαίοι όσο και οι μεσαιωνικοί Ρωμαίοι όταν χρησιμοποιούσαν αυτούς τους όρους.

      Η Ρωμανία έπεσε το 1204 όχι από κάποια «πολεμική αρετή» των Σταυροφόρων, αλλά επειδή είχε παρακμάσει τόσο πολύ η Κων/πολη ως διοικητικό κέντρο (είχε χαθεί η συνοχή κέντρου-επαρχιών) που ήταν έτοιμη να πέσει. Ήδη το 1080 ο Ατταλειάτης τα βλέπει πολύ σκούρα όταν γράφει «περιέσχον γὰρ ἡμᾶς ὠδῖνες θανάτου» (= μας πιέζουν οι πόνοι του θανάτου).

      Οι Σταυροφόροι ήταν απλά οι ύαινες που εκμεταλλεύτηκαν τις πληγές του λέοντος. Με τα κριτήριά σου οι Άραβες και οι Μογγόλοι του Τζένγκις Χαν που κατέκτησαν τόσο γρήγορα τόσα εδάφη πρέπει να θεωρούνται «ακόμα πιο ανώτερες φυλές» από τα βάρβαρα γερμανικά φύλα.

      Τι έκαναν τα βάρβαρα γερμανικά φύλα όταν έσκασε ο Αττίλας με τους Ούννους του; Έτρεξαν όλα τους να μπουν στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να γλιτώσουν. Έγιναν φοιδεράτοι και στη δύση (και για μικρό διάστημα στην ανατολή μέχρι που ξεκίνησε η διαδικασία «αποσκυθοποίησης» = απογερμανοποίησης του στρατού), έφτασαν να ελέγχουν εξολοκλήρου τον ρωμαϊκό στρατό.

      Δεν έκαναν κάποιο «πολεμικό κατόρθωμα» τα βάρβαρα γερμανικά φύλα όταν εν τέλει επιβλήθηκαν ως πολεμαρχικές ελίτ στην πεπτωκυία δυτική αυτοκρατορία. Κατέληξαν γύρω στο 400 να ελέγχουν τον στρατό ως φοιδεράτοι και κάποια στιγμή, όταν συνειδητοποίησαν ότι η κεντρική ρωμαϊκή κυβέρνηση δεν μπορούσε να τους ελέγξει, ακολούθησαν τα δικά τους συμφέροντα. Το ίδιο θα συνέβαινε και στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά εκεί υπάρχει συνειδητοποίηση τους προβλήματος στις αρχές του 5ου αιώνα (λ.χ. ο περίφημος «αντισκυθικός» = αντιγερμανικός λόγος του Συνέσιου αναφέρει όλους τους πιθανούς κινδύνους -που εν τέλει συνέβησαν στη Δύση- και προτείνει ως μόνη λύση την εκδίωξη των βαρβάρων από τη Ρωμανία και την ανασύσταση ενός εθνικού ρωμαϊκού στρατού), αντιμετώπιση του προβλήματος 2 γενιές αργότερα (απογερμανοποίηση του στρατού) και διατήρηση μιας βασικής πηγής φορολογικού εισοδήματος για την κεντρική κυβέρνηση (οι πλουτοπαραγωγικές περιοχές όπως η Αίγυπτος και Ασιατικές περιοχές, οι οποίες δεν πλήχθηκαν ούτε από τους Ούννους ούτε από τα γερμανικά φύλα).


      2) όπως οι ομηρικοί Έλληνες, ήταν σωστοί μεταξύ τους, καλά οργανωμένοι και δε γνώριζαν από δυσκολίες.
      —-

      Τι «καλά οργανωμένοι» ήταν οι ομηρικοί Έλληνες; Πρώτα απ΄όλα οι ομηρικοί Έλληνες δεν είναι ιστορική αλλά φανταστική κοινότητα. Η ιστορική εποχή στην οποία έδρασαν οι «ομηρικοί Έλληνες» είναι η περίοδος της πτώσης των μυκηναϊκών βασιλείων. Ποια «καλή οργάνωση» υπήρχε εκείνη την περίοδο; Κρίση σε όλη την ανατολική μεσόγειο υπήρχε τότε και πειρατεία (λαοί της θάλασσας).

      —-
      3) Επίσης όσον αφορά τη νορδική φυλή, Βυζαντινός δεν είχε αναφέρει ότι οι Γότθοι ήταν ψηλοί, ξανθοί και όμορφοι στην εμφάνιση; Δε θυμάμαι ποιος. Και επίσης γιατί όλες οι μεσογειακές/μεσανατολικές γυναίκες νιώθουν κατωτερότητα και προσπαθούν να μιμηθούν το νορδικό φαινότυπο στην εμφάνιση, π.χ. με ξανθά μαλλιά κλπ; Γιατί δεν είναι το μεσανατολικό σώμα πρότυπο ομορφιάς για παράδειγμα, και είναι το νορδικό;
      —-

      Ξανθοί και ψηλοί, όμως, είναι και πολλοί βόρειοι Σλάβοι, αλλά οι γερμανοί φυλετιστές δεν τους θεωρούσαν μέρος της υποτιθέμενης «νορδικής» φυλής τους, αλλά μια κατώτερη ράτσα με την οποία δεν έπρεπε να μπασταρδευτεί η «ανώτερη νορδική φυλή». Ιδού τι πίστευε ο Χίτλερ για τους «κατώτερους σλάβους»:

      Που να ήξερε ότι η Γερμανία θα κατέληγε μια μέρα να είχε «κατώρερης σλαβικής/πολωνικής καταγωγής» καγκελάριο. 🙂

      Όσον αφορά τις γραπτές αναφορές και οι Άραβες συγγραφείς πίστευαν ότι οι Βυζαντινές γυναίκες (Rumiyyat) ήταν «ξανθές με γαλανά μάτια».

      Δεν πιστεύω να υπάρχει λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι αυτοί ήταν οι κυρίαρχοι φωτότυποι (ο ορθός επιστημονικός όρος που χρησιμοποιούν οι δερματολόγοι όταν αναφέρονται μόνο στα «χρώματα» των ανθρώπων, όταν λ.χ. πρέπει να μιλήσουν για την ευαισθησία των διαφόρων φωτότυπων στις υπεριώδεις ακτινοβολίες του ήλιου) της βυζαντινής Μικράς Ασίας. Απλώς οι Άραβες θεωρούσαν αυτούς τους φωτότυπους «εξωτικούς» (ανεύρητους στα μέρη τους) και όταν λεηλατούσαν την Μικρά Ασία είχαν κατά νου να κλέψουν κάποια βυζαντινή που τύχαινε να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, ώστε να γυρίσουν πίσω και να καυχηθούν πως βρήκαν κάτι σπάνιο.

      Τώρα για τα υποτιθέμενα πρότυπα γυναικείας ομορφιάς της κάθε εποχής, αυτά νομίζω πως τα καθορίζει το Χόλυγουντ και τα περιοδικά. Η μόνη εξέλιξη αυτού του προτύπου που παρατηρώ από το 1950 μέχρι σήμερα είναι αυτό της ολοένα και περισσότερο λεπτότερης γυναίκας.

      Κάποτε οι καμπύλες και τα πιασίματα ήταν μέρος της γυναικείας ομορφιάς. Τώρα είναι μια εικοσαετία πάνω κάτω που προωθείται το πετσί και κόκκαλο, ακριβώς για να κάνει τη μέση γυναίκα να αισθανθεί μειονεκτικά, ώστε να αναγκαστεί να «ταΐσει» με χρήματα την βιομηχανία της σιλουέτας (γυμναστήρια, κέντρα αδυνατίσματος, τροφές με λίγες θερμίδες κλπ), προσπαθώντας να μιμηθεί κάποιο άπιαστο πρότυπο που έχει ύψος 1,75μ και ζυγίζει 45 κιλά, με ένα «ανορεκτικό» BMI 15.

      • Εντάξει, δεν εννοούσα ότι μόνο μια μειονότητα Δυτικών ιστορικών δέχεται τη Βυζαντινή ως συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, απλώς ότι οι Δυτικοευρωπαίοι γενικώς αγνοούν την ιστορία του ανατολικού τμήματος και θεωρούν το φραγκικό βασίλειο ως συνέχεια.
        Δηλαδή οι ελληνόφωνοι τότε αποκαλούσαν Σκύθες τους Γερμανούς; Αυτό θα ήταν ένα καλό θέμα για να γράψεις άρθρο περί αυτού. Ποιος είναι Σκύθας ακριβώς; Τελικά υπήρχε πραγματικοί εθνότητα με αυτό το όνομα, ή απλώς έτσι ονόμαζαν όλους τους νομαδικούς βαρβαρικούς λαούς;
        Αναφερόμουν κυρίως στη στρατιωτική οργάνωση, όχι την πολιτική οργάνωση σε μεγάλα κράτη. Ούτε τα γερμανικά φύλα είχαν δημιουργήσει σταθερά κράτη εκείνη την εποχή. Και στις δύο φυλετικές ομάδες ήταν κυρίαρχη η έννοια της τιμής, ως ανώτεροι στο στρατό έμπαιναν μόνο ικανά άτομα, ο βασιλιάς ήταν αρχικά αιρετός και όχι κληρονομικός, υπήρχε μεγάλη πειθαρχία και συνοχή, αυστηρή υπακοή στους ανώτερους και έντονη αλληλοβοήθεια μεταξύ των στρατιωτών, και φυσικά μεγάλη επιμονή και αντοχή (δέκα χρόναι Τρωικ΄ςο Πόλεμος, συνεχιζόμενες επιθέσεις στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία). Η γερμανική κοινωνία ΄΄ίσως να ήταν κάπως ‘καλύτερη’ στο ότι λόγω χαμηλότερου πλούτου, υπήρχε μικρότερη ανισότητα και λιγότερες κοινωνικές τάξεις. Φυσικά υπήρχαν και κάποιες έριδες μέσα στο στράτευμα, όπως για παράδειγμα η διαφορές Αχιλλέα και Αγαμέμνονα, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο.
        Εάν θεωρήσουμε μια φυλή ‘ανώτερη’ από τα πολεμικά της κατορθώματα και την ικανότητά της να κυριαρχεί επί των άλλων, να διατηρεί την εξουσία της και ενίοτε να διαπράττει εγκλήματα, π.χ. γενοκτονίες, προσηλυτισμό διά της βίας κλπ, τότε και οι Άραβες και οι Μογγόλοι μπορούν να θεωρηθούν ‘ανώτεροι. Οι Μογγόλοι, παρά τις υπέρτερες δυνάμεις που τους περικυκλώνουν σήμερα, εξακολουθούν να διατηρούν την εθνική τους ταυτότητα. Όσο για τους Άραβες μπορούμε να πούμε πως υπερείχαν σημαντικά έναντι των υποσιτισμένων, παρασιτόπληκτων, αιμομικτογενών Αιγυπτίων και σε λιγότερο βαθμό Εγγυσανατολιτών. Επίσης να μην ξεχνάμε ότι αμφότεροι οι λαοί ήταν ημινομαδικοί κτηνοτρόφοι, άρα η διατροφή τους περιείχε αρκετή πρωτεΐνη από το κρέας και τα γαλακτοκομικά, η οποία ωφελεί τη σωματική και την εγκεφαλική ανάπτυξη. Έτσι ήταν πιο ψηλοί, πιο επιβλητικοί και πιο μυώδεις, αλά και πιο έξυπνοι. Φόβος και τρόμος των απανταχού ταπεινών αγροτικών πληθυσμών ήταν τα ‘βαρβαρικά’ φύλα που θα έρχονταν να τους καταληστέψουν. Τώρα γιατί τα περισσότερα από αυτά τα ‘βαρβαρικά’ φύλα τελικά, μόλις σταματούν τις περιπλανήσεις τους χάνουν και την εθνική τους ταυτότητα είναι ακόμα μυστήριο για μένα.
        Όσον αφορά το τελευταίο, συμφωνώ στο 100%. Δυστυχώς αυτοί που προωθούν το σημερινό πρότυπο γυναίκας προκαλούν ανυπολόγιστη ψυχολογική βλάβη στις γυναίκες παγκοσμίως και καταστρέφουν το σώμα τους.
        Α και ένα ακόμα συν προς τους Γερμανούς, στην κοινωνία τους η γυναίκα ήταν πολύ πιο ανεβασμένη από ό, τι σε μια μεσογειακή κοινωνία. Μπορεί η κοινωνία τους να ήταν αυστηρά πατριαρχική, αλλά η γυναίκα δεν περιοριζόταν τόσο όσο στη Μεσόγειο. Δεν υπήρχε η παράνοια γύρω από την παρθενία και τη μικρή ηλικία γάμου. Επίσης μια γυναίκα μπορούσε να διαλέξει τον άντρα που θέλει και να χωρίσει κάποιον εάν αυτός δεν υποστήριζε την οικογένειά του, τουλάχιστον αυτό ίσχυε στις σκανδιναβικές χώρες. Μερικές γυναίκες πήγαιναν και στη μάχη. Εκτός αυτού η αποζημίωση που θα πλήρωνε κάποιος αν σκότωνε γυναίκα ήταν διπλάσια από αυτήν που θα πλήρωνε αν σκότωνε ελεύθερο άντρα. Οι γυναίκες ήταν τόσο ασφαλείς, που μπορούσαν να πάνε πίσω από τις γραμμές της μάχης για να εμψυχώσουν τους δικούς τους. Όλα αυτά θα φαίνονταν άκρως βαρβαρικά για τους ‘πολιτισμένους’ της Μεσογείου – Αρχαίοι Έλληνες, Λατίνοι, Σημίτες κλπ. Ο ήλιος τους άλλωστε ήταν θηλυκός και η Σελήνη αρσενική, σε αντίθεση με άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, και αυτό κάτι μας υποδεικνύει για τη θέση της γυναίκας.

      • 1) Εντάξει, δεν εννοούσα ότι μόνο μια μειονότητα Δυτικών ιστορικών δέχεται τη Βυζαντινή ως συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, απλώς ότι οι Δυτικοευρωπαίοι γενικώς αγνοούν την ιστορία του ανατολικού τμήματος και θεωρούν το φραγκικό βασίλειο ως συνέχεια.
        —–
        Ότι οι δυτικοί αγνοούν την ιστορία του Βυζαντίου, επειδή δεν θεωρούν το Βυζάντιο ως μέρος της δυτικής ιστορίας είναι ορθότατο. Ότι θεωρούν την «Αγία Ρωμαϊκή» αυτοκρατορία ως «συνέχεια» της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας είναι λάθος. Η βασική δυτική αντίληψη των απλών ανθρώπων είναι πως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κάποια στιγμή «έπεσε» και μετά την πτώση αρχίζει ο μεσαίωνας και ότι με την Αναγέννηση αρχίζει στην Ιταλία μια ανακάλυψη της γνώσης του χαμένου αρχαίου κόσμου.

        Ως παράδειγμα της παντελούς άγνοιας του Βυζαντίου των δυτικών μαζών σου παραθέτω μια κοτσάνα που πέταξε ο ηθοποιός Russell Crowe σε ένα ντοκυμαντέρ για τον Ρομπέν των Δασών (όταν είχε κάνει την αντίστοιχη ταινία), όπου ισχυρίστηκε (στο 17° δευτερόλεπτο) πως αν υπήρχε πραγματικός Ρομπεν που ακολούθησε τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στην Ανατολή ως σταυροφόρος, περνώντας από τη «Γραικία» (Greece) θα έβλεπε «δημοκρατία εν δράσει» (democracy at work in Greece). Με άλλα λόγια, ο Russell Crowe πιστεύει ότι γύρω στο 1200 μ.Χ. υπήρχε ακόμα η αθηναϊκή δημοκρατία του Περικλή.

        Άντε τώρα να εξηγήσεις σε έναν τέτοιο άνθρωπο ότι στο δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, ο επιτομιστής του Δίωνος Κασσίου Ιωάννης Ξιφιλίνος (ανιψιός του ομώνυμου πατριάρχη και νομοφύλακα = καθηγητή νομικής), όταν φτάνει στο 27 π.Χ. όπου ο Οκταβιανός Αύγουστος αλλάζει το ρωμαϊκό πολίτευμα σε μοναρχία, προσθέτει το δικό του σχόλιο πως «εκείνη την περίοδο καθορίστηκε ως επί το πλείστον (πάμπολυ) ο καθ΄ημάς βίος και το πολίτευμα», προσθέτοντας πως «αυτά τα γράφω ως Ιωάννης Ξιφιλίνος (11ος μ.Χ. αι.) και όχι ως Δίων Κάσσιος», ώστε να καταλαβαίνουν οι μεταγενέστεροι πότε είναι το «καθ’ἡμᾶς» παρόν του σχολίου («καὶ νῦν μάλιστα, διὰ τὸ πάμπολυ ἀπηρτῆσθαι τῶν καιρῶν ἐκείνων τὸν καθ’ἡμᾶς βίον καὶ το πολίτευμα»).

        2) Οι μόνοι πραγματικοί Σκύθες ήταν τα αρχαία ιρανικά φύλα των στεπών.

        Απλά οι λόγιοι βυζαντινοί χρησιμοποιούν κλασικίζουσα ορολογία για να περιγράψουν τους «άλλους» (οι Σελτζούκοι Τούρκοι λ.χ. ονομάζονται «Πέρσες», οι σταυροφόροι ονομάζονται «Κελτοί» και «Λατίνοι», οι Ούγγροι ονομάζονται «Παίονες» (= Παννόνιοι) και «Δάκες» κλπ).

        Ο όρος «Σκύθης» κατα κανόνα περιγράφει τους ιπποτοξότες των στεπών (Ούννοι, Άβαροι, Πρωτο-Βούλγαροι, Πετσενέγκοι/Πατσινάκοι, Κουμάνοι κλπ).

        Ενίοτε, όμως, ο όρος χρησιμοποιείται και για άλλους υπερδουνάβιους βαρβάρους που δεν ήταν ιπποτοξότες, όπως λ.χ. οι Γότθοι, οι Σλάβοι και, αργότερα, οι (Βικιγκς) Ρως, οι οποίοι δεν διαθέτουν «σκυθικό»βίο, αλλά απλά ζούσαν σε περιοχές πάνω από τον κάτω Δούναβη.

        3) και φυσικά μεγάλη επιμονή και αντοχή (δέκα χρόναι Τρωικ΄ςο Πόλεμος, συνεχιζόμενες επιθέσεις στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

        Αν σε ενδιαφέρει η πραγματική ιδιότητα του «μενεπτολέμου» (αυτού που αντέχει τον πόλεμο) και όχι τα ψίχουλα που παρέθεσες, τότε σου συνιστώ να διαβάσεις το κεφάλαιο των Ρωμαιο-Σασσανιδικών πολέμων (σχεδόν 4 αιώνες) και να μελετήσεις την ιστορία των Μικρασιατικών Βυζαντινών θεμάτων κατά την περίοδο του οξέος αραβικού επεκτατικού κύματος (~650-800), όπου πρακτικά κάθε καλοκαίρι για σχεδόν 150 χρόνια, υπήρχε μια αραβική εισβολή στην Μικρασία την οποία έπρεπε να ανασχέσουν τα θεματικά στρατεύματα.

        Φαντάσου να πηγαίναμε σε έναν τέτοιο ακρίτα που αυτός, ο πατέρας του, ο παππούς του και ο προπάππους του είχαν αφιερώσει 20 χρόνια της ζωής τους υπερασπιζόμενοι κάθε καλοκαίρι σε ιστορικές = αληθινές μάχες την Ρωμανία από αραβικές εισβολές για να του πούμε ότι ο μυθικός (=παραμύθι) 10ετής Τρωικός πόλεμος ήταν πολεμικό κατόρθωμα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s