Ο Σλαβικός εποικισμός της Ελλάδος #2: Μαρτυρίες

Όπως έγραψα και στα προλεγόμενα, η έναρξη της βασιλείας του Ηρακλείου εγκαινιάζει την περίοδο του σλαβικού εποικισμού της Βαλκανικής χερσονήσου.  Παρακάτω θα παραθέσω τις φιλολογικές μαρτυρίες της περιόδου 600-1000 μ.Χ. για την σλαβικό εποικισμό της ελλαδικής χερσονήσου προσπαθώντας να κρατήσω μια χρονολογική σειρά. Θα παραθέσω επίσης τις σφραγίδες των σλαβικών αρχόντων που έχουν βρεθεί, ενώ αφήνω για ξεχωριστή ανάρτηση την παρουσίαση και ανάλυση των σλαβικών τοπωνυμίων. Τέλος, θα αφιερώσω μία ανάρτηση για τον τρόπο με τον οποίο η αυτοκρατορία κατάφερε να βυζαντινοποιήσει τους σλαβικούς αυτούς πληθυσμούς.

Η αυτοκρατορία έχασε τον έλεγχο πρώτα του δυτικού μέρους της ελλαδικής χερσονήσου και εν τέλει έχασε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της με την εξαίρεση της Θεσσαλονίκης, της Αττικής και της ανατολικής ακτής της Πελοποννήσου.  Σε αυτό συνηγορεί και το ότι η επιφανειακή πυκνότητα σλαβικών τοπωνυμίων είναι σχεδόν διπλάσια στο δυτικό μέρος απ΄ότι στο ανατολικό:

Slavic toponyms west east

Τέσσερεις χάρτες που δείχνουν την κατάσταση στις αρχές (ο πρώτος ~ 615 μ.Χ.), στο τέλος του 7ου αιώνα (οι δύο επόμενοι ~700 μ.Χ.) και γύρω στο 717 μ.Χ. (ο τελευτάιος) είναι οι παρακάτω: Σελίδα 29 από το βιβλίο Byzantium and the Early Islamic Conquests του Walter Caegi (CUP,1992, paperback 1995):

Walter Caegi 630 AD

Σελίδα 65 από το βιβλίο Byzantium in the Seventh Century: the Transformation of a Culture του John F. Haldon (CUP,1990, paperbck 1997):

John Haldon 675 AD

Σελίδα 114 από το βιβλίο The Making of Orthodox Byzantium, 600-1025 του Mark Whittow (Palgrave MacMillan,1996) Mark Whittow 700 AD

Σελίδα 81 από το προαναφερθέν βιβλίο του John Haldon:

Haldon 717 pg81

Για να κατανοήσετε τους παραπάνω χάρτες παραθέτω έναν ακόμα. Ο Warren Treadgold στον παρακάτω χάρτη σημειώνει με μαύρο σημάδι όλες τις πόλεις που έστειλαν επίσκοπο στην 2η Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας που συγκάλεσε η αυτοκράτειρα Ειρήνη το 787. Ολόκληρος ο χερσαίος Ελλαδικός χώρος, χωρίς τις αγχίχερσες νήσους (λ.χ. Εύβοια, Κέρκυρα κλπ) που, με την εξαίρεση του μικρού θέματος Ελλάδος (Μονεμβασιά, Κόρινθος, Αθήνα), της Θεσσαλονίκης και της Ναυπάκτου, δεν είχε ακόμα γίνει αυτοκρατορικό έδαφος,  εκπροσωπήθηκε από 4 ψυχές όλες κι όλες. Για σύγκριση, η Κρήτη έστειλε 11 επισκόπους και η Σικελία 9.

Treadgold 787 AD

Αλλά ας περάσουμε στις φιλολογικές μαρτυρίες:

1) O Ισίδωρος της Σεβίλλης γράφοντας γύρω στο 630 μ.Χ. μας πληροφορεί ότι στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ηράκλειου (έγινε αυτοκράτορας το 610 μ.Χ.)

… Sclavi Graeciam Romanis tulerunt …” δηλαδή «οι Σλάβοι πήραν την Ελλάδα από τους Ρωμαίους»

2) O Θεσσαλονικέας συγγραφέας των Θαυμάτων του Αγίου Δημητρίου, γράφοντας περί το 680 μ.Χ. περιγράφει την Θεσσαλονίκη σαν «Ρωμαϊκή νησίδα σε σλαβική θάλασσα». Τα Θαύματα είναι στην πραγματικότητα 2 βιβλία γραμμένα από δύο διαφορετικούς συγγραφείς. Η πρώτη σειρά θαυμάτων περιγράφει την Αβαρο-Σλαβική πολιορκία της πόλης το 586 μ.Χ. , ενώ η δεύτερη σειρά θαυμάτων περιγράφει την μεγάλη σλαβική πολιορκία της πόλης το 677 μ.Χ. Σε αυτήν την δεύτερη πολιορκία μαθαίνουμε για τα σλαβικά φύλα της ευρύτερης Μακεδονίας που φέρουν τα ονόματα Στρυμωνίτες, Ρυγχίνοι, Δρουγουβίτες, Σαγουδάτες, Βερζίτες που επιτελούν την πολιορκία, αλλά μαθαίνουμε κια για άλλα σλαβικά φύλα όπως οι Βελεγεζίτες (εγκατεστημένοι από την Δημητριάδα μέχρι την Θήβα) οι οποίοι όχι μόνον δε συμμετέχουν στην πολιορκία αλλά προμηθεύουν την πόλη με σιτάρι δια θαλάσσης! Τέλος μαθαίνουμε για το φύλο των Βαϊουνιτών οι οποίοι πρωτοεμφανίζονται ανάμεσα στα φύλα που λεηλάτησαν με «μονόξυλα» τις Σποράδες κοντά στην Θεσσαλική ακτή και που αργότερα τους βρίσκουμε στην Θεσπρωτία όπου έδωσαν στην περιοχή το μεσαιωνικό της όνομα Βαγενέτια.

3) Το 723 μ.Χ. ο Willibald ταξιδεύοντας εν πλω προς τους Αγίους Τόπους γράφει στην βιογραφία του ότι το καράβι έκανε στάση …

… ad urbem Manafasiam [Monemvasia] in Sclavinia terra” δηλαδή «στην πόλη της Μονεμβασιάς στην γη της Σκλαβηνίας»

Λίγα στοιχεία για τις πρώτες τρεις αναφορές:

Slavs1

Velegezites Thessalonika

4) Ο Θεοφάνης ο Ομολογητής γράφει για το έτος 784 μ.Χ. ότι:

Τούτῳ τῷ ἔτει εἰρηνεύσασα   Εἰρήνη μετὰ τῶν Ἀράβων καὶ ἄδειαν εὑροῦσα ἀποστέλλει Σταυράκιον τὸν πατρίκιον καὶ λογοθέτην τοῦ ὀξέος δρόμου μετὰ δυνάμεως πολλῆς κατὰ τῶν Σκλαυινών ἐθνῶν.  Καὶ κατελθὼν ἐπὶ Θεσσαλονίκη καὶ Ἑλλάδα ὑπέταξε πάντας καὶ ὑποφόρους ἐποίησε   τῇ βασιλείᾳ. Εἰσῆλθε δὲ καὶ ἐν Πελοποννήσῳ καὶ πολλὴν αἰχμαλωσίαν καὶ λάφυρα ἤγαγε τῇ τῶν Ῥωμαίων βασιλείᾳ.

Ενώ για το έτος 809-810 μ.Χ. ο Θεοφάνης γράφει ότι ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος A’ διέταξε την ακούσια και καταναγκαστική μετάθεση Χριστιανών από όλα τα θέματα στις Σκλαυινίες (Ελλάδα εν γένει και Πελοπόννησο σίγουρα όπως θα φανεί παρακάτω). Έχει ενδιαφέρον η αντίδραση των Χριστιανών αυτών όταν έμαθαν την αυτοκρατορική διαταγή:

 Τούτῳ τῷ ἔτει Νικηφόρος μετά τὰς ἀθέους ὑπεξελεύσεις τὰ στρατεύματα πάντῃ ταπεινῶσαι σκεψάμενος Χριστιανοὺς ἀποικίσας ἐκ παντὸς θέματος ἐπί τὰς Σκλαυινίας γενέσθαι προσέταξεν, τὰς δὲ τοῦτων ὑποστάσεις πιπράσκεσθαι. Καὶ ἧν αἰχμαλωσίας οὐκ ἔλαττον τὸ πρᾶγμα, πολλῶν ἐξ ἀνοίας βλασφημούντων καὶ ἐχθρῶν ἐφόδους αἰτούντων, ἑτέρων δὲ οἱ καὶ ἀγχόναις ἐχρἠσαντο πρὸς ἀπαλλαγήν τῶν δεινῶν […] Ταῦτα ἤρχθη άπό τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, πρὸς δὲ τὸ ἅγιον πάσχα πεπεράσται.

Άλλοι βλασφημούσαν και παρακαλούσαν τον θεό να φέρει καμιά εχθρική εισβολή ώστε να σταματήσει η μετάθεση και άλλοι κρεμάστηκαν για να γλιτώσουν αυτό το δεινό.

5) Ο ανώνυμος επιτομιστής του Στράβωνα (10ος αιώνας) γράφει:

Καὶ νῦν δὲ πᾶσαν Ἤπειρον καὶ Ἑλλάδα σχεδὸν καὶ Πελοπόννησον καὶ Μακεδονίαν Σκύθαι Σκλάβοι νέμονται. Vgl. Müller,   Geographi Graeci Minores II S. 574.

και για την δυτική Πελοπόννησο ειδικότερα:

Νῦν δὲ οὐδὲ ὄνομά ἐστι Πισατῶν καὶ Καυκώνων καὶ Πυλίων· ἅπαντα γὰρ ταῦτα Σκύθαι νέμονται. s. Müller, Geogr.   Graeci Minores II S. 583.

σημειώνοντας, τέλος, ότι στις μέρες του οι Σκλαβινοί ονόμαζαν το Αχαϊκό Ρήγιον Βελβίσκον (Βελβίτσι) και την Χαλκίδα στην απέναντι όχθη του Κορινθιακού Βαράσαβα (Βαράσοβα):

Περὶ Πατρῶν τῆς Πελοποννήσου πόλεως περὶ τὸ Ἀχαϊκὸν Ῥήγιον, ὁ νῦν Βελβίσκον Σκλαβινοί καλοῦσιν … Χαλκίδα δὲ τὴν ἀρτίως Βαράσαβαν, …

Velvitsi

6) Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος στο Περί Θεμάτων γράφει για την Πελοπόννησο:

Ἐσθλαβώθη  δὲ πᾶσα ἡ χώρα καὶ γέγονε βάρβαρος, ὅτε ὁ λοιμικὸς θάνατος πᾶσαν ἐβόσκετο τὴν   οἰκουμένην, ὁπηνίκα Κωνσταντῖνος ὁ τῆς κοπρίας ἐπώνυμος σκῆπτρα τῆς τῶν Ῥωμαίων διεῖπεν ἀρχῆς. De thematibus II (ed. Bonn. 53, 18)

Και την ώρα που το γράφει θυμάται την περίπτωση του μάγιστρου Νικήτα Ρεντάκιου του Ελλαδικού, για τον οποίο ο Ευφήμιος είχε χρησιμοποιήσει την έκφραση «γαρασδοειδής ὄψις ἐσθλαβωμένη» (~ «πονηρό σλαβόμουτρο», gorazd = «έξυπνος, ικανός» με τη σκωπτική σημασία «πανούργος, πονηρός»). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι το επώνυμο Ρεντάκιος κατά τον Φαίδωνα Μαλιγκούδη ετυμολογείται από το σλαβικό rędakŭ = κυβερνήτης, διευθυντής (λ.χ. τα ρήματα τσεχ. řídit και σερβ. odrediti). O Πορφυρογέννητος επίσης, στο De Administrando Imperio (DAI) μιλάει για τρεις διαφορετικές σλαβικές εξεγέρσεις στην Πελοπόννησο. Μία το 807 μ.Χ. στην ΒΔ Πελοπόννησο εναντίον των «Γραικών» γειτόνων τους και εναντίον των οικητόρων της Πάτρας (η πόλη επανιδρύθηκε τότε με την μεταφορά ελληνόφωνων πληθυσμών από το Ρήγιον της Καλαβρίας). Μία αυτή στα χρόνια «του βασιλέα Θεόφιλου και του υιού του Μιχαήλ» (~842 μ.Χ.), όπου εξηγείται πως κατεστάλη η εξέγερση των «Σλάβων και λοιπών στασιαστών» από τον Θεόκτιστο Βρυέννιο και αποκαταστάθηκε ο Βυζαντινός έλεγχος παντού, εκτός από το όρος Πενταδάκτυλος (Ταΰγετος) όπου τα σλαβικά φύλα που τότε αποτραβήχθηκαν εκεί (Εζερίτες και Μηλιγγοί) συνέχισαν να αψηφούν την Βυζαντινή εξουσία. Ο Πορφυρογέννητος ξεκαθαρίζει πως οι οικήτορες του κάστρου της γειτονικής Μάνης δεν κατάγονταν από τα «προρρηθέντα σλαβικά φύλα», αλλά «ἐκ τῶν παλαιότερων Ῥωμαίων». Τέλος, σε δύο από τις τελευταίες εξεγέρσεις των Μηλιγγών και των Εζεριτών επί βασιλείας του Ρωμανού Λακαπηνού (~ 921/922 μ.Χ.), ο Πορφυρογέννητος γράφει ότι στην δεύτερη στάλθηκαν για την καταστολή της οι «Σκλαβησιάνοι» της Βιθυνίας (σλαβικοί πληθυσμοί της ΝΔ Μικράς Ασίας των οποίων η αριστοκρατία είχε πλήρως εκβυζαντινιστεί, αλλά η μάζα διατήρησε την σλαβική της ταυτότητα τουλάχιστον μέχρι τον 11ο αιώνα μ.Χ.). Όταν ο Λακαπηνός έμαθε ότι στάλθηκαν Σκλαβησιανοί για την καταστολή της επανάστασης ανησύχησε μήπως και οι τελευταίοι συμμαχήσουν με τους Μηλιγγούς και τους Εζερίτες λόγω της κοινής σλαβικής τους καταγωγής. Παραθέτω τις παραπάνω αναφορές του Πορφυρογέννητου: α) Εξέγερση των «Σκλάβων»/του «έθνους των Σκλαβηνών» της ΒΔ Πελοποννήσου εναντίον των «Γραικών» γειτόνων τους και εναντίον των οικητόρων της Πάτρας:

Slavs-Patra-807

β) Σλαβική εξέγερση ~842 μ.Χ. και οι 2 Εξεγέρσεις των Μηλιγγών και των Εζεριτών το 921/2 μ.Χ. επί βασιλείας Ρωμανού Λακαπηνού:

Ezer-Melin-921

γ) Η καταγωγή των οικητόρων του κάστρου της Μαΐνης «ἐκ τῶν παλαιοτέρων Ῥωμαίων» και όχι «ἐκ τῆς γενεᾶς τῶν προρρηθέντων Σκλάβων» γειτόνων τους (Εζερίτες και Μηλιγγοί) και το παρατσούκλι τους «Ἑλληνες» λόγω του ότι (δήθεν) διατήρησαν την «ἑλληνικὴν» ειδωλολατρεία μέχρι τα χρόνια του Βασιλείου Α΄ όταν και βαπτίστηκαν:

Maina Castle

Τους Σκλαβησιανούς της Βιθυνίας τους ξανασυναντούμε να λαμβάνουν μέρος στην Βυζαντινή reconquista της Κρήτης από τους Άραβες και, κατά πάσα πιθανότητα, τα σλαβικά τοπωνύμια της Κρήτης οφείλονται στην παρουσία τους. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι ένας εκ των Σκλαβησιανών ήταν ο Βασιλίτσης , τον οποίον ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος (που βασίλεψε μόνο για 13 μήνες) προόριζε για διάδοχό του. Τελικά ο θρόνος πήγε στον Πορφυρογέννητο, αλλά ο Βασιλίτσης ήταν ένας από τους επίτροπους που ασκούσαν την εξουσία μέχρι που καθαιρέθηκε από την μητέρα του Πορφυρογέννητου Ζωή. Λ.χ. γράφει ο Σκυλίτσης:

[Alexand.2]   Ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος καὶ πάλαι βίον ἁβροδίαιτον ἔχων καὶ διακεχυμένον καὶ πρὸς μόνα ἐπτοημένον τὰ κυνηγέσια καὶ τὰς ἄλλας  ἀκολάστους καὶ ἐκδεδιῃτημένας τῶν πράξεων, καὶ μηδὲν βασιλέως ἔργον εἰδὼς διαπράττεσθαι, ἀλλὰ τρυφαῖς καὶ ἀσελγείαις σχολάζειν ἠγαπηκώς, ἐπεὶ τῆς βασιλείας καὶ τῶν ὅλων ἐγένετο ἐγκρατής, οὐδὲν ἄξιον λόγου ἢ διενοήσατο ἢ κατεπράξατο. μοναρχήσας γὰρ Ἰωάννην τινὰ ἀγύρτην καὶ μηδενὸς ἄξιον λόγου (Λαζάρης τούτῳ ἐπώνυμον) ῥαίκτωρα πεποίηκεν, ὃς καὶ μετὰ μικρὸν κακῶς ἀπέρρηξε τὴν ζωήν, ἐν τῷ Ἑβδόμῳ σφαιρίζων ὁ κληρικός. ὡσαύτως καὶ Γαβριηλόπωλον καὶ Βασιλίτζην, συμπαίστορας αὐτῷ ὄντας πρὸ τῆς βασιλείας καὶ τῶν ἀκολάστων πράξεων κοινωνοὺς καὶ θεράποντας, πλείστοις τε χρήμασι περιήντλησε καὶ εἰς πατρικιότητος τιμὴν ἀνεβίβασεν. Ἐβούλετο δ’, ὥς φασιν, εἰ μὴ θεὸς ἐπέσχε, τὸν Βασιλίτζην εἰς τὸν βασίλειον θρόνον ἀναγαγεῖν καὶ  Κωνσταντῖνον τὸν οἰκεῖον εὐνουχίσαι ἀνεψιόν. ὃ καὶ ἐγένετο ἄν, εἰ μὴ θεὸς  μὲν πρότερον διεκώλυσεν, ἔπειθ’ οἱ πρὸς Λέοντα τὸν τοῦ παιδὸς πατέρα διαφυλάττοντες εὔνοιαν, ποτὲ μὲν λέγοντες, ὡς νήπιός ἐστι, ποτὲ δέ,  ὡς ἀσθενής, καὶ οὕτω κατὰ μικρὸν ἀποβουκολήσαντες τὸν Ἀλέξανδρον τὸν παῖδα διεσώσαντο, τοῦ θανάτου καταλαβόντος ἐκεῖνον. [Const7.4]   Τοῦ δὲ βασιλέως Κωνσταντίνου διὰ παντὸς ὀδυρομένου καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀνακαλουμένου μητέρα (ἤδη γὰρ αὐτὴν κατήγαγε τοῦ παλατίου Ἀλέξανδρος) ἀναβιβάζουσι καὶ ἄκοντες πάλιν αὐτήν. ἀνελθοῦσα οὖν καὶ ἐγκρατὴς γενομένη τῆς βασιλείας προσλαμβάνεται τὸν παρακοιμώμενον Κωνσταντῖνον καὶ Ἀναστάσιον καὶ Κωνσταντῖνον τοὺς αὐταδέλφους τοὺς τὴν ἐπωνυμίαν Γογγυλίους. συμβουλεύσαντος δὲ καὶ Ἰωάννου τοῦ Ἐλαδᾶ καταβιβάζουσι τοὺς οἰκείους Ἀλεξάνδρου, Ἰωάννην τὸν ῥαίκτωρα, τὸν Γαβριηλόπωλον, τὸν Βασιλίτζην καὶ τοὺς λοιπούς.

Και τα σχετικά με τους Σκλαβησιανούς:

Basilitzes

Sklavesianoi

7) Οι Σλάβοι της Θεσσαλονίκης στον Βίο του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτη και οι Σλάβοι της Σουβδελίτιας στο «Περὶ τῆς Βασιλείου Τάξεως» του Πορφυρογέννητου. Ο Βίος του Γρηγορίου Δεκαπολίτη μας πληροφορεί ότι κατά την διάρκεια των ταξιδιών του Αγίου στην περιοχή της Θεσσαλονίκης (830-834 μ.Χ.), οι Σλάβοι των περιχώρων ήταν ακόμα ανυπότακτοι λεηλάτες/ληστές και πειρατές. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος μας πληροφορεί ότι οι ατακτήσαντες Σκλάβοι της Σουβδελίτιας χώρας που είχαν πάρει τα βουνά κατά την εξέγερσή τους και έτεροι Σλάβοι της αρχοντίας Θεσσαλονίκης δήλωσαν την οριστική υποταγή τους σε μία συνάντηση που είχαν με τον αυτοκράτορα Μιχαήλ (μάλλον τον Γ΄). Δεν είναι γνωστό που είναι η Σουβδελίτια χώρα. Άλλοι έχουν προτείνει το Βέρμιο και άλλοι τα μέρη του Στρυμόνα. Ο Φαίδων Μαλιγκούδης έχει προτείνει μία Βλαχική ετυμολογία για το τοπωνύμιο Σουβδελίτια ως «Υπόρεια» από το sub = «υπό» και τον υποστρωματικό βλαχο-ρουμανικό όρο deal = «λόφος» (και delușor = «λοφίσκος»).

Subdelitia

 

Χρὴ εἰδέναι, ὅπως ἐδἐξατο Μιχαήλ ὁ βασιλεῦς Σκλάβους τοὺς ἀτακτήσαντες ἐν χώρᾳ τῇ Σουβδελιτίᾳ καὶ ἀνελθόντας εἰς τὰ ὄρη καὶ πάλιν καταφυγόντας τῇ αὐτοκρατορίκῇ καὶ ὑψηλῇ βασιλείᾳ […] καὶ μετὰ τὸ διαλεχθῆναι αὐτοῖς τὸν βασιλέα ἐξῆλθον, καὶ εὐθέως εἰσήχθησαν ἕτεροι Σκλάβοι Θεσσαλονίκης ἀρχοντίας, […]

8) Το Χρονικό της Μονεμβασιάς γράφθηκε μέσα στην περίοδο 965-1015 π.Χ. (από τη στιγμή που αναφέρει τον Νικηφόρο Α΄ σαν «τον παλαιότερο» σημαίνει ότι ο συγγραφέας ήταν μεταγενέστερος του Νικηφόρου Β΄ Φωκά, ενώ η αναφορά στον Στρίαμο ~ Σίρμιον σαν Βουλγαρική πόλη δείχνει ότι ο συγγραφέας ήταν προγενέστερος της κατάκτησης της Βουλγαρίας από τον Βουλγαροκτόνο). Πολλοί Έλληνες ακαδημαϊκοί στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα κινούμενοι από αλλεργική σλαβοφοβία προσπάθησαν να μειώσουν την ιστορική του αξία, αλλά η νηφάλια μελέτη του Παναγιώτη (“Peter”) Χαράνη απέδειξε ότι η ιστορική του αξία είναι αναντίλεκτη. Το μόνο που χρειάζεται διόρθωση σήμερα είναι η ημερομηνία έναρξης του σλαβικού εποικισμού στην Πελοπόννησο. Το Χρονικό λέει πως αυτή ξεκίνησε με τις πρώτες επιδρομές τους στα τέλη του 6ου μ.Χ. αιώνα, ενώ σήμερα οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο σλαβικός εποικισμός του ελλαδικού χώρου ξεκίνησε μετά το 610 μ.Χ. και, της Πελοποννήσου ειδικότερα μετά το 650 μ.Χ. . Το Χρονικό επίσης αναφέρει την επανίδρυση της Λακεδαίμονος επί Νικηφόρου με την εγκατάσταση πληθυσμών από το θέμα των Θρακησίων, Αρμενίων και «Καφήρων», το οποίο συμπληρώνει την αναφορά του Θεοφάνη του Ομολογητού που παρουσιάστηκε πιο πάνω για την εγκατάσταση χριστιανών από όλα τα θέματα στις Σκλαυινίες. Ο όρος «Κάφηροι» έχει ταλανίσει τους μελετητές με τον Χαράνη να τον θεωρεί παραφθορά του «Κιβυρραιώται» και τον μέντορα της Αρβελέρ Paul Lemerle να τον θεωρεί ελληνική απόδοση του αραβικού “kafir” = «αποστάτης» (= Άραβας που απαρνήθηκε το Ισλάμ). Σε αυτήν την περίπτωση, οι «Κάφηροι» μπορεί να είναι οι Μαρδαϊτες που γνωρίζουμε πως εγκαταστάθηκαν στην Πελοπόννησο από άλλες πηγές ή οι απόγονοι των τριών χριστιανικών αραβικών φύλων που εγκαταστάθηκαν στο Τριφύλιον (τρεις φυλές: Ghassan, Tanukh, Iyad) της Καισαρείας (από τους Ghassan καταγόταν ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ που διέταξε την μετάθεση των πληθυσμών).

kafir

triphylion

Nikephoros Ghassan

Τέλος, το Χρονικό της Μονεμβασιάς είναι στενά συνδεδεμένο με το λεγόμενο «Σχόλιο του Αρέθα» (~932 μ.Χ. , γεννήθηκε στην Πάτρα, αλλά το όνομά του είναι η interpretatio graeca του αραβικού Al-Harith) και το Συνοδικό γράμμα του Πατριάρχη Νικόλαου Γραμματικού στον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό (~ 1081 μ.Χ.). Παραθέτω το τελευταίο επειδή είναι το μικρότερο απ΄όλα:

[τῶν Ἀβάρων] … ἐπί διακοσίοις δέκα ὀκτώ χρόνοις ὅλοις κατασχόντων τὴν Πελοπόννησον, καὶ τῆς Ρωμαϊκῆς ἀρχῆς ἀποτεμομένην, ὠς μηδέ πὸδα βαλεῖν ὅλως δύνασθαι ἐν αὐτῇ Ρωμαῖον ἄνδρα.

Δηλαδή γράφει  με λίγη υπερβολή ότι, για 218 χρόνια που οι «Ἄβαροι» ήλεγχαν την Πελοπόννησο και την κρατούσαν αποσχισμένη από την αυτοκρατορία, Ρωμαίος δεν τολμούσε να πατήσει το πόδι του στην περιοχή. Βέβαια, όπως ξεκαθαρίζει το χρονικό της Μονεμβασιάς, η ανατολική ακτή της Πελοποννήσου παρέμεινε σε Βυζαντινά χέρια. Όλες οι σελίδες που παραθέτω παρακάτω είναι από το άρθρο του Χαράνη: Charanis, Peter (1950). The Chronicle of Monemvasia and the Question of the Slavonic Settlements in Greece 5. Washington, District of Columbia: Dumbarton Oak Papers. pp. 139–166. Και με μπλε έχω υπογραμμίσει το τελικό του συμπέρασμα σχετικά με την αξιοπιστία του κειμένου.

Monemvasia

..

Nikephoros Lakedaimon

..

Arethas NikGramm trustworthy

9) Ο Θεσσαλονικέας Ιωάννης Καμινιάτης, γράφοντας γύρω στο 910 μ.Χ. για την Αραβική άλωση της Θεσσαλονίκης του 904 μ.Χ., αναφέρει τους  Σκλαβηνούς τοξότες «τόσο αυτούς που πληρώναν φόρο στη Θεσσαλονίκη όσο και αυτούς που ανήκαν στην δικαιοδοσία του Στρατηγού Στρυμόνος (Στρυμονίτες που ήρθαν να υπερασπίσουν την πόλη, εγκαταλείποντάς την λίγο πριν την άλωση και, τέλος, περιγράφει τους Δρουγουβίτες και Σαγουδάτους σλάβους που ζούσαν στην πεδιάδα της Καμπανίας/Βοττιαίας και ήταν χωρισμένοι σε αυτούς που ήταν Βυζαντινοί υπήκοοι και αυτούς που ήταν υπήκοοι των «Σκυθών» (= Βουλγάρων). Επειδή τους Δρουγουβίτες και τους Σαγουδάτους τους έχω αναλύσει στην ανάρτηση του συνδέσμου, εδώ απλώς θα παραθέσω πληροφορίες για τους Στρυμονίτες Σκλαβηνούς τοξότες.

Strymonite archers

Εκτός από τους Σκλαβηνούς, στο θέμα Στρυμόνος (που δεν ήταν κανονικό θέμα, αλλά ανήκε στην τάξη των κλεισούρων) ο Ιουστινιανός ο Ρινότμητος είχε εγκαταστήσει και «Σκύθες» (= μάλλον τουρκόφωνοι Βούλγαροι) για την φύλαξη των κλεισουρών, όπως μας πληροφορεί ο Πορφυρογέννητος στο «Περὶ τῶν Θεμάτων» για το θέμα του Στρυμόνα:

Τὸ δὲ θέμα τοῦ Στρυμόνος τῇ Μακεδονίᾳ συντέτακται καὶ οὐδαμοῦ τούτου λόγος ἐστι περὶ θέματος, ἀλλά εῖς κλεισούραν τάξιν λελόγισται. Καὶ Σκύθαι αὐτῷ ἀντί Μακεδόνων διανέμονται, Ἰουστινιανοῦ τοῦ Ρινοτμήτου ἐν τοῖς ὄρεσι τοῦ Στρυμόνος καὶ ταῖς διαβάθρες τῶν κλεισουρῶν τούτους ἐγκατοικίσαντος.

10) Το Βουργαρέλι Άρτας. Γύρω στο 927 μ.Χ. όταν ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ρωμανός Λακαπηνός πάντρεψε την κόρη του Μαρία στον Βούλγαρο Τσάρο Πέτρο, υπογράφοντας ταυτόχρονα μια συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες. Λίγο αργότερα, ο μεγάλος αδελφός του Πέτρου Μιχάηλ αποστασίασε εναντίον του αδελφού του διεκδικώντας τον Βουλγαρικό θρόνο. Σύμφωνα με το Σκυλίτση, πολλοί Βούλγαροι πήραν το μέρος του Μιχαήλ και ο αποστατικός αυτός στρατός έκανε την Βουλγαρία άνω κάτω. Όταν σε μία από αυτές τις μάχες ο Μιχαήλ πέθανε, οι Βούλγαροι αποστάτες, φοβούμενοι την τιμωρία του τσάρου Πέτρου, εισέβαλαν στα Ρωμαϊκά εδάφη, λεηλατώντας ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Σύμφωνα με το Σκυλίτση, η πορεία τους ήταν από το θέμα Μακεδονίας (Αδριανούπολη), στο θέμα του Στρυμόνα και, από εκεί -προφανώς μέσω του θέματος Θεσσαλονίκης- στο θέμα Ελλάδος. Τελικά κατέληξαν στο θέμα Νικοπόλεως, καταλαμβάνοντας την Νικόπολη (Άρτα), στην οποία «σαββάτισαν» (= η ιουδαϊκή αργία του Σαββάτου, δηλαδή σταμάτησαν τις λεηλατικές τους περιπλανήσεις). Αφού καταπολεμήθηκαν με διάφορους τρόπους από τους Βυζαντινούς, συνεχίζει ο Σκυλίτσης, τελικά έγιναν «υποχείριοι των Ρωμαίων». Παραθέτω το κείμενο του Σκυλίτση:

καὶ Μιχαὴλ δέ, ὁ τοῦ Πέτρου ἕτερος ἀδελφός, τὴν Βουλγαρικὴν ἱμειρόμενος κατασχεῖν ἐξουσίαν, φρούριον καταλαβὼν ἐρυμνὸν ἀνέσειε τὰ Βουλγάρων, καὶ πολλοὶ προσερρύησαν αὐτῷ. μετὰ μικρὸν δὲ τούτου ἀποθανόντος δεδιότες οἱ προσρυέντες τὴν τοῦ Πέτρου ἀγανάκτησιν ἐπῆλθον ταῖς Ῥωμαϊκαῖς χώραις διὰ Μακεδονίας καὶ Στρυμόνος καὶ Ἑλλάδος, καταλαβόντες τὴν Νικόπολιν, πάντα τὰ ἐν ποσὶ ληϊσάμενοι καὶ τέλος ἐν αὐτῇ σαββατίσαντες. οἵτινες ὕστερον διαφόρως καταπολεμηθέντες ὑποχείριοι Ῥωμαίων ἐγένοντο.

Πιστεύω πως το τοπωνύμιο Βουργαρέλι Άρτας/Τζουμέρκων είναι ενθύμιο αυτής της μετανάστευσης. Με τα παραπάνω έχω δείξει τις βασικές μαρτυρίες σχετικά με την έκταση του σλαβικού εποικισμού κατά την περίοδο 600-1000 μ.Χ. (μόνο το συνοδικό γράμμα του Νικόλαου Γραμματικού είναι των τελών του 11ου αιώνα, αλλά όπως είπα είναι στενά συνδεδεμένο με τα δύο κείμενα του 10ου). 10) Θα κλείσω με την παρουσίαση των σφραγίδων των Σλαβικών αρχόντων που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα όπως παρουσιάζονται στo πρόσφατο βιβλίο του Florin Curta: The Edinburgh History of the Greeks, c. 500 to 1050. The Early Middle Ages (Edinburgh University Press, 2011) Οι Σλάβοι Άρχοντες ήταν φιλο-βυζαντινοί φύλαρχοι που ενσωματώθηκαν στην περιφερειακή βυζαντινή αριστοκρατία. Οι περιοχές τους ονομάστηκαν Ἀρχοντίες και ήταν ένα είδος προετοιμασίας για την μετέπειτα ενσωμάτωση στα πιο οργανωμένα Βυζαντινά Θέματα. Ορισμένοι τέτοιοι άρχοντες εμφανίζονται στα ιστορικά κείμενα όπως λ.χ. ο άρχων Ακάμηρος των Βελεγεζιτών. Άλλες φορές πάλι, οι σφραγίδες μας παρέχουν το όνομα σλαβικών φύλων που δεν εμφανίζονται στις πηγές μας όπως λ.χ. το φύλο των Εβεδιτών. Άλλοι Σλάβοι άρχοντες έχουν σλαβικά ονόματα (λ.χ. Δαργάσκαβος άρχων Ελλάδος ~ Dargaslav προμεταθετική μορφή του σημερινού Dragoslav, Τιχόμηρος/Tihomir προκάτοχος της θέσης του Ακαμήρου και ο Βόιδαργος/Vojdrag άρχων Εβεδιτών. Άλλοι πάλι εμφανίζουν χριστιανικά ονόματα όπως Θεόδωρος, Ιωάννης και Πέτρος που σαφώς δείχνουν τον εκβυζαντινισμό τουλάχιστον της σλαβικής ελίτ (θυμίζω την περίπτωση των Σκλαβησιανών και του Βασιλίτζη παραπάνω).

Archont Seals

(συνέχεια στο μέρος #3)

Advertisements

29 Comments

Filed under Ιστορία, Μεσαίωνας

29 responses to “Ο Σλαβικός εποικισμός της Ελλάδος #2: Μαρτυρίες

  1. Π

    Γεια σας

    Οπως και για τους βλάχους η ερώτησή μου είναι. Τι μας επιτρέπει να απορριψουμε την ιδέα ότι οι Σλαβοι αναμίχθηκαν με ντόπιους. Αρα υπαρχει συνεχεια εστω και με ΄΄προσμιξεις΄΄ που ουτως ή άλλως είναι αναπόφευκτες και υπήρχαν και στην αρχαιότητα παντου και θα υπάρχουν πάντα.

    Και 2ρον πηγες που σίγουρα τις ξέρετε, δείχνουν ότι όταν η Ανατολική Ρωμαική αυτοκρατορία κατάκτησε τις περιοχές που είχαν κατακτήσει οι Σλάβοι έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες Σλαβους σε εξορία στην Μικρα Ασία και έφερε πληθυσμο απο την Μικρα Ασία στην Ελλάδα. Υπάρχουν διαφορες θεωρίες για το τι πληθυσμό έφερε αλλά το παράξενο είναι ότι αν είχαν φερει μη Ελληνόφωνο πληθυσμό απο μη Ελληνόφωνες περιοχές της Μεσης Ανατολής θα είχαμε αποδειξεις για την χρήση μη Ελληνικης γλώσσας απο την Μεση Ανατολή στην Ελλάδα κατι που δεν ισχύει

    Και 3τον θα πρεπει επιτελους να μας εξηγήσει κάποιος πως είναι δυνατον να έχουν επιβιώσει σε παρα πολλές περιοχες της Μικρας Ασίας, σε Κρητη, Κυπρος, νησια, Τσακονιά κλπ μια τοπική διάλεκτος. Γιατι άλλο να λεμε οτι τα Ελληνικά ήταν η επίσημη γλώσσα. Αλλο να λέμε ότι ήταν και η μητρική γλώσσα αρκετων πληθυσμων. Η ανατολική Ρωμαική αυτοκρατορία δεν επέβαλε ποτε σε κανένα να μιλήσει στα Ελληνικά καθως δεν ήταν κρατος εθνος.

    Και 4ον αφου το μύνημα είναι ότι οι Ελληνες εξαφανίστηκαν που πήγαν ή ποιος τους έσφαξε όλους; Καθως αν καταλαβα καλά υπάρχουν στον πλανήτη εστω και με προσμίξεις, απόγονοι όλων των λαων της αρχαιότητας πλην των Ελλήνων;

    • Και 2ρον πηγες που σίγουρα τις ξέρετε, δείχνουν ότι όταν η Ανατολική Ρωμαική αυτοκρατορία κατάκτησε τις περιοχές που είχαν κατακτήσει οι Σλάβοι έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες Σλαβους σε εξορία στην Μικρα Ασία και έφερε πληθυσμο απο την Μικρα Ασία στην Ελλάδα.

      Βασικά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη απάτη του νεοελληνικού εθνικισμού. Οι μόνες μετακινήσεις πληθυσμών έγιναν στην Ανατολική Μακεδονία και στην Πελοπόννησο και τις παραθέτω στο μέρος #4 και δεν ήταν της τάξεως των «εκατοντάδων χιλιάδων» όπως φαντάζεστε.

      Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει πηγή που να λέει ότι έφεραν «Έλληνες». Πως να το πει αφού δεν υπήρχαν Έλληνες. Ο Θεοφάνης ο ομολογητής λέει ότι ο Νικηφόρος έφερε Χριστιανούς από όλα τα [ασιατικά] θέματα και το χρονικό της Μονεμβασιάς και ο Αρέθας αναλύουν περισσότερο την ταυτότητα των ασιατικών μεταναστών ως Θρακησιοί, Αρμενιακοί και Κάφηροι (= Κιβυρραιώτες, πολλοί από τους οποίους ήταν Αρμένιοι και Μαρδαΐτες).

    • Και 4ον αφου το μύνημα είναι ότι οι Ελληνες εξαφανίστηκαν που πήγαν ή ποιος τους έσφαξε όλους; Καθως αν καταλαβα καλά υπάρχουν στον πλανήτη εστω και με προσμίξεις, απόγονοι όλων των λαων της αρχαιότητας πλην των Ελλήνων;

      Οι έλληνες εξαφανίστηκαν όχι επειδή «σφάχθηκαν» ή επειδή «υπερνοθεύθηκαν», αλλά επειδή η ελληνική ταυτότητα έπαψε να είναι κοινωνικά θεμιτή τον 5ο αιώνα. Η Ρωμαϊκή ταυτότητα που προέκυψε, νομίζω ότι άντεξε τόσο στις σφαγές όσο και στην «υπερνόθευση».

      Τα σκυλιά κατάγονται από σκυλιά και τα γατιά από γάτες.

      Οι ανθρώπινες εθνοτικές ομάδες δεν διαιωνίζονται σαν ζώα, αλλά σαν κοινωνική ομάδα, δηλαδή εθνοτίζοντας τους νεότερους στην ταυτότητα των παλαιότερων μέσα από την κοινωνικοποίηση.

      Από τη στιγμή που οι Έλληνες εξαφανίστηκαν σαν εθνοτική ομάδα, δηλαδή υπήρχαν γενιές που συνειδητά επέλεξαν να μην διαιωνίσουν την ελληνική ταυτότητα, οι Έλληνες δεν έχουν απογόνους.

      • Π

        Γεια σας

        Γραφετε

        ΄΄Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει πηγή που να λέει ότι έφεραν «Έλληνες»΄΄
        Εγω τι έγραψα; Οτι ΄΄έφερε πληθυσμο απο την Μικρα Ασία στην Ελλάδα. Υπάρχουν διαφορες θεωρίες για το τι πληθυσμό έφερε αλλά το παράξενο είναι ότι αν είχαν φερει μη Ελληνόφωνο πληθυσμό απο μη Ελληνόφωνες περιοχές της Μεσης Ανατολής θα είχαμε αποδειξεις για την χρήση μη Ελληνικης γλώσσας απο την Μεση Ανατολή στην Ελλάδα κατι που δεν ισχύει ΄΄. Εξ άλλου διαβασα μετα το σχολιο μου το άρθρο σας ΄΄“Ο Σλαβικός εποικισμός της Ελλάδος #΄4:΄΄ οι πηγες σας μιλάνε και αυτες για εκαντοντάδες χιλιάδες Σλαβους που εκτοπίστηκαν.

        Γράφετε

        ΄΄Από τη στιγμή που οι Έλληνες εξαφανίστηκαν σαν εθνοτική ομάδα, δηλαδή υπήρχαν γενιές που συνειδητά επέλεξαν να μην διαιωνίσουν την ελληνική ταυτότητα, οι Έλληνες δεν έχουν απογόνους.

        Η απάντησή μου

        1/ Ταυτόχρονα γράφετε σε άλλη απάντησή σας

        ΄΄Εννοείται πως όλοι καταγόμαστε από όλους, και ανάμεσα στους «όλους», υπάρχουν και αυτοί που ονομάσατε ως «αυτόχθονες», οι οποίοι βέβαια με τη σειρά τους είναι μείγμα προηγούμενων «επήλυδων» και προηγούμενων «αυτόχθονων».
        ΄΄
        https://smerdaleos.wordpress.com/2013/11/27/h-%CE%B4%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%BD-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B8%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%87%CF%89%CE%BD/

        Βλεπω μια αντίφαση

        Πχ υπαρχουν αποδειξης ότι και οι Γαλλοι κατάγωνται ΚΑΙ απο τους Γαλάτες και σε πολυ μικρο ποσοστό απο τις Γερμανικές φυλές που τους έδωσαν το όνομά τους. Αρα οι Γαλλοι είναι απόγονοι των Γαλατων ακομη και αν αν δεν ονομάζουν τον εαυτό τους Γαλατες.

        2/ Αφου γραφετε ότι ΄΄γενιές που συνειδητά επέλεξαν να μην διαιωνίσουν την ελληνική ταυτότητα, οι Έλληνες δεν έχουν απογόνους.΄΄

        Νομιζω ότι αυτο είναι σοφισμός γιατι μπορω να σας απαντήσω με τον ίδιο τρόπο ακριβώς ότι σήμερα υπάρχουν ΄΄γενιές που συνειδητά επέλεξαν να διαιωνίσουν την ελληνική ταυτότητα΄΄ άρα οι Έλληνες έχουν απογόνους.

        Με την ίδια ακριβώς λογική. Στο κατω κατω γιατι να είναι πιο Ελληνες οι αρχαίοι απο τους σημερινους που ονομαζουν έτσι τον εαυτό τους;

        Εξ άλλου πολλοι αρχαιοι Ελληνες δεν έλεγαν ότι ήταν Ελληνες και χρησιμοποιούσαν και αυτοί πολλους όρους για τον εαυτό τους. Δεν είναι Αρχαιοι Ελληνες;;

        ΄΄Στην Ιλιάδα του Ομήρου, οι ελληνικές συμμαχικές δυνάμεις περιγράφονται με τρία διαφορετικά ονόματα: Αργείοι, Δαναοί και Αχαιοί, και όλα με την ίδια έννοια. Από τα παραπάνω ο πρώτος τύπος χρησιμοποιείται 170 τουλάχιστον φορές, ο δεύτερος 148 και ο τρίτος 598 φορές.[2]. ΄΄ – βικι

        Αναρωτιέμαι επίσης, πως ονόμαζαν άραγε τον εαυτό τους όλοι οι αγράμματοι και όλοι οι παλαβοί της Αρχαιότητας; Ανεξάρτητα απο το πως ονομαζοταν Ελληνες ήταν.

        3/ Και για να μπουμε στην ουσία θα σας πω και γω πως βλεπω τα πραγματα.

        Για να πουμε τα πραγματα με το όνομά τους αυτο που ενδιαφέρει πολλουςΕλληνες είναι να μάθουν αν κατάγονται απο τους Αρχαίους. Καλως ή κακως.

        Στην αρχή όπως πολλοι Ελληνες – αν και εγω έιμαι μονο εν μερει Ελληνικης καταγωγής και δεν γεννήθηκα καν στην Ελληνική γη- είχα ακουσει για αυτα που κάποιοι έλεγαν κάποτε, ότι οι Ελληνες είναι οι καθαροαιμοι απογονοι των αρχαιων.

        Μετα βεβαια διαβασα πολυ, παρα πολυ για τους εποικισμους και τα μεταναστευτικά κινήματα, και στην αρχαιότητα και πιο πρόσφατα.

        Διαμόρφωσα τη γνωμη ότι ότι αφου οι Ελληνες του σημερα κατάγονται ΚΑΙ απο τους Αρχαίους όπως το δέχεστε και εσεις – ακόμη και ήταν μονο το 30%, το 20 %, η’ το 5% των προγονων τους η ένα μεγαλύτερο ποσοστό, αυτό δεν έχει καμια σημασία – και απο τη στιγμή που χρησιμοποιουν και την Ελληνική και που βλεπουν τον εαυτό τους ως Ελληνες, είναι αρκετα για να μπορουν να πουν ότι έχουν Ελληνες προγονους και ότι υπάρχει και μια εθνο γλωσσολογική συνέχεια ανεξαρτητα απο το πρόβλημα των ονομασιών που όπως είπαμε, διεφεραν και στην αρχαιότητα

        Θα έλεγα λοιπον ότι ΄΄ οι Ελληνες καταγόνται ΚΑΙ απο αρκετους άλλους λαους, αλλά ΚΑΙ απο αυτους που ονομάζουμε ως «αυτόχθονες»,΄΄.

        Εσεις απλα επιλέξατε να συγκεντρωθείτε στο ζήτημα της ονομασίας. Αλλοι σε άλλα ζητήματα. Στην ουσία σημερα όλοι οι σοβαροι άνθροποι τα ίδια λένε. Μετα είναι θέμα διαλεκτικής.

  2. Π

    Κατι άλλο. Οταν κάποιος προέρχεται απο την ΄΄Αρμενία΄΄ – της εποχής – -λέτε ότι είναι Αρμενιος χωρις στην ουσία να το ξέρετε – οπως για τους μετανάστες που έφερε η αυτοκρατορία στην Ελλάδα.

  3. Π

    Στην ουσία σημερα όλοι οι σοβαροι άνθρωποι τα ίδια λένε. Μετα είναι θέμα διαλεκτικής.

    • Μάλιστα, νεοελληνάδικες αμπελοφιλοσοφίες ως συνήθως.

      Λοιπόν, για το αν ήταν ή δεν ήταν Αρμένιοι οι μετανάστες θα σας απαντήσει η Αρβελέρ στο παρακάτω βίντεο [02:20-05:00]

      Τώρα για τους Μαρδαΐτες της Πελοποννήσου:

      http://en.wikipedia.org/wiki/Mardaites

      Το όνομα του Πατρινού Αρέθα δείχνει τι γλώσσα μιλούσανε. Το «Αρέθας» είναι ελληνική απόδοση του αραβικού Al-Harith:

      http://en.wikipedia.org/wiki/Arethas

      Ο συνεχιστής Θεεοφάνους γράφει ότι ο βυζαντινός στόλος όντας αγκυροβολημένος στο Έλος της Λακωνίας, πληροφορήθηκε την άλωση των Συρακουσών από τους Άραβες, από Πελοποννήσιους Μαρδαΐτες που έπεστρεψαν σπίτι από τη θητεία τους στη Σικελία.

      http://postimg.org/image/ee8i0ieff/

      Οι Πελοποννήσιοι Μαρδαΐτες ξαναναφέρονται ως συμμετέχοντες στις δύο τελευταίες εκστρατείες εναντίον του Εμιράτου της Κρήτης.

  4. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    “Το 723 μ.Χ. ο Willibald ταξιδεύοντας εν πλω προς τους Αγίους Τόπους γράφει στην βιογραφία του ότι το καράβι έκανε στάση …
    “… ad urbem Manafasiam [Monemvasia] in Sclavinia terra” δηλαδή «στην πόλη της Μονεμβασιάς στην γη της Σκλαβηνίας».”

    Αυτό ίσως να είναι λάθος παρόμοιο με αυτό που ο Κων Πορφ. τοποθετεί την
    Μαΐνη στον Μαλέα. Μάλλον πρέπει να άραξαν στο Οίτυλο που λίγο πιο πάνω ήταν οι Μηλιγγοί.

    Αργότερα η Έξω Μάνη (κάστρο Λεύκτρου/Belforte ) λεγόταν χώρα των Σλάβων (Sclavonie) και Έξω Μάνη= partibus Sclavonie.

    To 1389 : ” cum sclavis de Magnia et cum quibustam Nationnibus” = με τους Σλάβους της Μάνης και με οποιεσδήποτε εθνότητες.

    ( από εδώ τα πήρα http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CB8QFjAAahUKEwjXmuDwguXHAhXIbhQKHUatCiE&url=http%3A%2F%2Fwww.etlasp.gr%2Fimages%2F2-b.doc&usg=AFQjCNFEUByR2QsIm-zWWwR-cdHTBGRkDA&bvm=bv.102022582,d.d24 ).

    • Καλησπέρα!

      Τι να σου πω όλα είναι πιθανά. Αλλά η διαφορά είναι ότι αντίθετα με τον Πορφυρογέννητο που δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στην Πελοπόννησο, ο Willibald έφτασε εκεί με καράβι και μου φαίνεται περίεργο να μην πήγε στην Μονεμβασιά αλλά να του έμεινε το όνομα της πόλης.

      Το άλλο που λες δεν θυμάμαι από που το πήρα. Πάντως νομίζω ήταν σύγχρονος ιστορικός που έβγαζε συμπέρασμα από το σύνολο των πηγών. Γιατί έχω παραθέσει αυτά που γράφει ο Θεοφάνης για τον Σταυράκιο και δεν είναι πολλά λόγια και, επιπλέον, αν λάβουμε υπόψη τον Πορφυρογέννητο, οι Εζερίτες και οι Μηλιγγοί δεν ζούσαν στον Ταΰγετο κατά την εκστρατεία του Σταυρακίου, αλλά ωθήθηκαν εκεί αργότερα από τα πιο βόρεια μέρη της Πελοποννήσου (842 μ.Χ.), για να γλιτώσουν την υποταγή στα στρατεύματα που είχε κατεβάσει ο Θεόκτιστος Βρυέννιος.

      Όσο για αυτά που γράφει η Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου, πιστέυω ότι υπήρχαν Σλαβικά φυλωνύμια στην νότια Ελλάδα που δεν διασώθηκαν στις πηγές γιατί απλώς κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να τις διασώσει. Θυμίζω ότι στις σφραγίδες των Σλάβων αρχόντων έχουν βρεθεί και φυλωνύμια όπως οι Εβεδίτες που οι ιστορικές πηγές αγνοούν τελείως.

      Τα ονόματα των Εζεριτών και των Μηλιγγών επιβίωσαν, ακριβώς γιατί ήταν ανυπότακτοι και γι΄αυτό η ιστορική «κάμερα» έκανε «ζουμ» επάνω τους.

      Αργότερα, το χρονικό του Μοριά δεν τους ονομάζει «Εζερίτες και Μηλιγγούς», αλλά αναφέρει τον «δρόγγο των Σκλάβων» στον Ταϋγετο και ούτε και ο Λάσκαρις Κανανός τους ονομάζει με τα ονόματά τους, αλλά τους λέει «Ζυγιώτες», δλδ «Ταϋγετινούς».

      Τα ονόματα των φυλωνυμίων στην Μακεδονία επιβίωσαν, γιατί πολύ απλά καταγράφτηκαν πολύ νωρίς στα «Θαύματα του Αγίου Δημητρίου» (το 1ο μέρος γράφτηκε στα τέλη 6ου αιώνα, ενώ το 2ο μέρος γράφτηκε στα τέλη του 7ου, δηλαδή οι συγγραφείς έζησαν τις μεγάλες σλαβικές πολιορκίες της Θεσσαλονίκης).

      Αν υπήρχε ανάλογο συγγραφικό υλικό στην νότια Ελλάδα κατά τον 7ο αιώνα, τότε κατά πάσα πιθανότητα θα είχαμε καταγραφή και άλλων φυλωνυμίων, όπως λ.χ. οι Εβεδίτες.

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        – Willibald
        Σωστό. Μπορεί πραγματικά να πήγε στη Μονεμβασιά, αλλά να την μπέρδεψε με την Sclavinia terra για την οποία άκουσε και η οποία εξάλλου ήταν κοντά. Αλλά και το έργο του αν έχω καταλάβει καλά είναι στυλ απομνημονευμάτων υπαγορευμένα σε μοναχή, οπότε μπορεί να έσφαλε.

        -Εβεδίτες
        Σωστό επιχείρημα και αυτό για τους Εβεδίτες/Εβιδίτες. Θα ήταν πιστεύω ακόμη πιο ισχυρό αν το φύλο εντοπιζόταν στην Νότια και όχι στην Βόρεια Ελλάδα. Αλήθεια το έχεις ετυμολογήσει το όνομα ? Αν προέρχεται π.χ. από τοπωνύμιο ? Δεν ξέρω αν είναι αυτοί που άλλοι ονομάζουν ως “Θηβίτες” ή “Βηχίτες” που ζούσαν κοντά στους Βελεγεζήτες της Δημητριάδος του Παγασητικού.

      • Θα ήταν πιστεύω ακόμη πιο ισχυρό αν το φύλο εντοπιζόταν στην Νότια και όχι στην Βόρεια Ελλάδα.
        —-

        Ξέρεις που ζούσαν οι Εβιδίτες; Σε ρωτάω γιατί εγώ διαβάζοντας τον Curta δεν κατάλαβα. Απλώς αναφέρει τις σφραγίδες των αρχόντων τους Ιωάννη και Βοϊδάργου (Vojdrag), χωρίς να αναφέρει καν που βρέθηκαν αυτές οι σφραγίδες.

        Τα 218 χρόνια είναι σίγουρα πλαστό νούμερο, ίσως παρμένο από τα βιβλικά δεδομένα που παρέθεσες. Το θεωρεί και ο Curta ως πλαστό νούμερο, χωρίς να λάβει υπόψη τα βιβλικά δεδομένα, γιατί με τα 218 χρόνια ο σλαβικός εποικισμός αρχίζει στην δεκαετία του 580 ενώ, όπως έχω γράψει και στην ανάρτηση, ο σλαβικός εποικισμός του Ελλαδικού χώρου ξεκινάει επί Ηρακλείου (δηλαδή μετά το 610). Η γνώμη του Curta για το 218 είναι πως προέκυψε από μπέρδευμα με τις πρώτες αβαρο-σλαβικές επιδρομές (όπου οι επιδρομείς δεν εγκαταστάθηκαν, αλλά επέδραμαν και γύρισαν βορείως του Δουνάβεως) με το φαινόμενο του εποικισμού αυτό καθ΄αυτό, το οποίο ξεκίνησε επί Ηρακλείου.

        Αυτό του Ηλία Αναγνωστάκη για τον «Περιούσιο Λαό» το είχα διαβάσει χρόνια πριν. Το είχαμε συζητήσει και με τον Περτίνακα πολύ παλιά, πριν φτιάξω την ιστοσελίδα. Τελικά μόνο «Μωϋσής» δεν αποδείχτηκε ο Μαύρος … ίσα ίσα προσπάθησε να καταλάβει την Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Κούβερ. 🙂 🙂

      • Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

        -Εβιδίτες.
        Θα κοιτάξω να δω από που έχω αντιγράψει τις σημειώσεις μου γιατί τώρα δεν το έχω πρόχειρο. Είχα συγκρατήσει ότι οι Βελεγεζήτες ζούσαν στην Δημητριάδα του Παγασητικού ως τις Φθιωτικές Θήβες (Νέα Αγχίαλος) και ότι στις Φθιωτικές Θήβες ζούσαν κάτι “Θηβίτες Σλάβοι”. Θα ψάξω στο scribd να βρω από που το είχα αντιγράψει.

  5. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    “το Συνοδικό γράμμα του Πατριάρχη Νικόλαου Γραμματικού στον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό (~ 1081 μ.Χ.). Παραθέτω το τελευταίο επειδή είναι το μικρότερο απ΄όλα:
    [τῶν Ἀβάρων] … ἐπί διακοσίοις δέκα ὀκτώ χρόνοις ὅλοις κατασχόντων τὴν Πελοπόννησον, καὶ τῆς Ρωμαϊκῆς ἀρχῆς ἀποτεμομένην, ὠς μηδέ πὸδα βαλεῖν ὅλως δύνασθαι ἐν αὐτῇ Ρωμαῖον ἄνδρα.”

    Πιστεύω ότι είναι ενδιαφέρουσα η παρακάτω συσχέτιση του Ηλία Αναγνωστάκη για τα 218 χρόνια :

    “Όπως σε πολλά σημεία το Χρονικό εξιστορεί αναμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα με αρχαιοπρεπή τρόπο και με μια εκφορά λόγου, που αποτελεί μίμηση παλαιοτέρων, έτσι και στο σημείο της εκβολής των ευγενών ελληνικών εθνών, της μετοικίας και μεταφοράς πληθυσμών επί Νικηφόρου μιμείται συγκεκριμένο αρχαίο κείμενο, που μάλιστα αναφέρεται σε αυτόχθονες και επήλυδες της Ηλείας, Αχαΐας και Κορίνθου. Βέβαια από πολύ παλιά έχει υποστηριχθεί ότι ο συντάκτης του Χρονικού
    γνώριζε και δανείσθηκε στοιχεία από παλαιότερους ιστορικούς και γεωγράφους, όπως τον Στράβωνα και τον περιηγητή Παυσανία Δεν έχει όμως γίνει αντιληπτό, ότι στην εισαγωγή των Ηλιακών ο Παυσανίας μιλώντας για την εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της Πελοποννήσου κατά την εποχή του αναφέρει τα εξής:
    Γένη δε οικεί Πελοπόννησον, άρκάδες μεν αυτόχθονες και αχαιοί καί οί μεν υπό δωριέων εκ της σφετέρας άνέστησαν ού μέν ιοί Πελοποννήσου γε έξεχώρησαν, άλλα έκβαλόντες ϊωνας νέμονται τον Αίγιαλόν… Τα δε λοιπά έπηλύδων εστίνανθρώπων.Κορινθίων μέν γαp οι νυν νεώτατοι πελοποννησίων είσί, και σφίσιν, άφ’ου την γήν παρά βασιλέως εχουσιν, εϊκοσιν ετη και διακόσια τριών δέοντα ην ές εμέ …(Ηλιακών Α §1). 217 χρόνια λοιπόν είχαν περάσει μέχρι την εποχή του Παυσανία, δηλαδή από το 44π.Χ., όταν έγινε ο επανοικισμός της Κορίνθου από τον Ιούλιο Καίσαρα, μετά την καταστροφή της από τον Μόμιο. Αλλά 218 χρόνια διήρκεσε η μετοικία των Πατρεων, μέχρι που ο βασιλεύς Νικηφόρος τω έδάφει άπεκατέστησε και μητροπόλεως δίκαια τάϊς Πάτραις παρέσχετο…”

    Ακόμη:

    “τα 218 χρόνια της μετοικίας των Πελοποννησίων είναι τα χρόνια της εν Αιγύπτω παραμονής των Ιουδαίων, 215 συν τρία, άριθμούμενα “από της καθόδου Ιακώβ και τών τούτου παίδων εις Αϊγυπτον”, σύμφωνα με το
    Πασχάλιον Χρονικόν.”

  6. Ρωμηός=Έλληνας=Γραικός Όλα δικά μας είναι.

    Τους χάρτες 615/700/717μ.Χ που δείχνουν την βυζαντινή κυριαρχία σχεδόν ανύπαρκτη στον δυτικό και κεντρικό ελλαδικό χώρο πολλοί (Νεοέλληνες ?) ερευνητές τους βρίσκουν κάπως υπερβολικούς. Μια εργασία η οποία προσπαθεί να αποδομήσει αυτή την άποψη είναι η εξής :

    “Θεσμικές σχέσεις και στάδια ενσωμάτωσης των σλαβικών πληθυσμών στη βυζαντινή αυτοκρατορία.”

    Είναι βέβαια 53 σελίδες, αλλά διαβάζεται πολύ εύκολα.
    Συνοψίζω τα επιχειρήματα για το ότι εξακολουθούσε να υπάρχει μια -χαλαρή έστω- “θεσμική λειτουργική συνέχεια” :

    1.Επειδή οι Σλάβοι στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας δεν ήταν μεγάλος κίνδυνος, το κέντρο (Κων/πολη) είχε αφήσει αρχικά την περιφέρεια μόνη της να λύσει το πρόβλημα. Αντίθετα οι Σλάβοι των συνόρων είχαν σχέση χαλαρής συμμαχίας-υποτέλειας με τους Βυζαντινούς.

    2.Το ότι άργησε να καθιερωθεί ο θεσμός των θεμάτων στον βαλκανικό χώρο δεν σημαίνει απουσία βυζαντινής διοίκησης, αλλά αντίθετα δείχνει ότι οι Βυζαντινοί δεν θεωρούσαν τους Σλάβους τόσο μεγάλη απειλή ώστε να λάβουν τα μέτρα που έλαβαν για τους Άραβες.

    3.Οι Σέρβοι και οι Κροάτες εγκαταστάθηκαν στην Δαλματία με παρότρυνση και άδεια του ίδιου του Ηρακλείου κατά τον Κων. Πορφ. (από ερευνητές υπάρχει αμφισβήτηση κατά πόσο η μαρτυρία του Πορφ. είναι αληθινή). Μάλιστα παρέμειναν υποτελείς των Βυζαντινών ως τον 8ο αι (κατά τον Πόρφυ πάντα.)( “ήσαν τω βασιλεί Ρωμαίων υποτασσόμενοι”).
    Οι Σλάβοι της Διόκλειας (Σέρβοι ?) πλήρωναν φόρο στους Βυζαντινούς ως τον 8ο αι. Φόρους πλήρωναν και οι Επτά Γενεές (στο συγκεκριμένο χωρίο του Θεοφάνη δεν κατάλαβα καλά αν πλήρωναν στο Βυζάντιο ή στους Βουλγάρους, αλλά εδώ ο συγγραφέας λέει στο Βυζάντιο).

    4.Στρατιωτικός διοικητής στο Βελιγράδι (μπορεί όχι το γνωστό αλλά κάπου στην Δαλματία) επί Ηρακλείου κατά τον Κων.Πορφ.
    Οι Στόβοι ήταν έδρα επισκοπής ως το 692 ( επισκοπός της στην Πενθέκτη Οικ.Συν.). Λέει και για άλλες πόλεις της εσωτερικής Βαλκανικής υπό βυζαντινή κυριαρχία την περίοδο της “Σλαβικής κυριαρχίας”.

    5.Περβούνδος των Ρυγχίνων (677). Μεικτή αντιπροσωπία για την απελευθερωσή του από Σλάβους και Θεσσαλονικείς.
    Στην ουσία μοιάζει να έχουμε ανταρσία – συνωμοσία και όχι δυο εμπόλεμα μέρη.
    Οι Σλάβοι πολιορκητές, οι οποίοι για χρόνια ήταν απόλεμοι αγρότες, εμφανίζονται ξαφνικά ως πολιορκητές με πολιορκητικές μηχανές. Αυτό εξηγείται με την στρατολογία τους στον βυζαντινό στρατό. Ο Κορρές λέει: “Πρόκειται για ένοπλη εξέγερση υποτελών στον αυτοκράτορα σλαβικών ομάδων που βρήκαν την ευκαιρία να θυμηθούν τον παλιό τρόπο ζωής τους”.
    Ο αυτοκράτορας τους προειδοποιεί ότι θα εκστρατεύσει εναντίον τους, λες και θα εκστρατεύσει κατά επαναστατημένων υπηκόων του που τους δίνει μια ακόμη ευκαιρία και όχι κατά εχθρών.

    6. Μαύρος-Κούβερ. Ο Κούβερ ζητάει επικύρωση της εγκαταστασής του στα βυζαντινά εδάφη (αναγνώριση βυζαντινής κυριαρχίας) από τον αυτοκράτορα και ακόμη του ζητάει να πει στους Δραγουβίτες να του δώσουν τρόφιμα . Αυτό δείχνει ότι οι Βυζαντινοί έλεγχαν τους Δρουγουβίτες (σχέση υποτέλειας).

    7.Δύσκολο να σταθεί το σκεπτικό ότι εντός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τα διάφορα σλαβικά φύλα ήταν αυτόνομα, ενώ αντίθετα την ίδια περίοδο να βλέπουμε ότι το αποδυναμωμένο σλαβικό κράτος έλεγχε με διορισμένους ηγέτες τις δικές του υποτελείς ομάδες π.χ. Κούβερ (680).

    (αυτό είναι δικό μου: 8.Βλέπω τον σλαβογενή Σισίννιο Ρενδάκη από την Κεντρική Ελλάδα https://en.wikipedia.org/wiki/Rendakis στα Θαύματα ως στόλαρχο, που σημαίνει ότι το 600-700 γινόταν μια συνεχής ένταξη/αφομοίωση Σλάβων από τους Βυζαντινούς).

    Και γενικά ένας τέτοιος χάρτης κάθεται πιο καλά 🙂 .

    (βλ. σύνορα Ηρακλείου)

    Συνοπτικά/συμπερασματικά :

    —————————————————————————————————–
    Για τους Εβιδίτες. Τους ταύτισα με τους “Θηβίτες” επειδή δεν θυμόμουν καλά. Τις πληροφορίες τις είχα πάρει από το παραπάνω.

    “γύρω από τη Δημητριάδα της Θεσσαλίας στον Παγασητικό κόλπο εντοπίζονται οι Βελεγηζήτες”
    “εις τα των Θηβών και Δημητριάδος μέρη προς τους του έθνους των Βελεγηζητών”. (σελ.176)

    “στους Σλάβους αυτούς του θέματος της Ελλάδος περιλαμβάνονται οι Θηβίτες Ελλάδος, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στις Φθιωτικές Θήβες(Νέα Αγχίαλος) γύρω από τον Παγασητικό κόλπο, στην περιοχή που ζούσαν οι Βελεγηζήτες”

    “Σώθηκε σφραγίδα άρχοντος Θηβιτών και Ελλάδος”
    “Για τους άρχοντες Βηχιτών Ελλάδος…”

    (σελ. 214-215)

    (Αναρωτιέμαι μήπως Εβιδίτες=Θηβίτες=Βηχίτες και ο καθένας διαβάζει την σφραγίδα όπως να’ναι 🙂 🙂 🙂 )

    • Και γενικά ένας τέτοιος χάρτης κάθεται πιο καλά

      Πως κάθεται «πιο καλά» αυτός ο χάρτης βρε εσύ; Σύμφωνα με αυτόν το χάρτη η Κων/πολη συνεχίζει να ελέγχει όλα τα Βαλκάνια σαν να μην κατέβηκαν οι Σλάβοι.

      Από εκεί και μετά, εννοείται πως τα παραμύθια που γράφει ο Πορφυρόγεννητος για τον Ηράκλειο να «επιτρέπει» σε «προκάτ» Σέρβους και Κροάτες να εγκατασταθούν στην Δαλματία δεν ισχύουν. Δεν πιστεύω να υπάρχει σοβαρός επιστήμονας (εκτός από Σέρβους και Κροάτες ιστορικούς της εθνικιστικής σχολής) που να πιστεύει το παραμύθι του Πορφυρογέννητου ότι δήθεν ο ίδιος ο Ηράκλειος που είχε απογυμνώσει στρατιωτικά τα Βαλκάνια «επέτρεψε» σε προκάτ Σέρβους και Κροάτες να εγκατατασταθούν στην Δαλματία.

      Οι φιλοβυζαντινοί ελλαδικοί σλάβοι άρχοντες της περιόδου 650-800 ήταν σαν τους φιλορωμαίους Γερμανούς φυλάρχους που η αρχαία ρωμαϊκή αυτοκρατορία υποστήριζε στις περιοχές αμέσως έξω από τα σύνορά της, ώστε να επικρατήσουν έναντι των ανταγωνιστών τους που είχαν εχθρικές διαθέσεις προς την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Έχει ένα πολύ ωραίο κεφάλαιο ο Peter Heather στο “Εmpires and Barbarians” όπου εξηγεί πολύ ωραία γιατί είναι λανθασμένη η άποψη ότι μόνο σε περιόδους αδυναμίας οι Ρωμαίοι πλήρωναν τους βάρβαρους φυλάρχους. Εκεί λοιπόν εξηγεί πολύ ωραία ότι οι Ρωμαίοι πλήρωναν συνεχώς τους φιλορωμαίους βαρβάρους φυλάρχους, ακόμα και σε περιόδους μέγιστης ισχύος, προφυλακτικά σαν πρώτη γραμμή άμυνας, δλδ προνοούσαν με αυτόν τον τρόπο -όσο μπορούσαν- ώστε να μην σχηματιστούν οι βάρβαρες ορδές που θα έπρεπε αργότερα να αντιμετωπίσουν οι Limitanei.

      Κάτι ανάλογο συνέχισαν να κάνουν οι Ρωμαίοι και με τους σλάβους άρχοντες. Στην ουσία, όσο ήταν απασχολημένοι με τους Άραβες και δεν μπορούσαν να διαθέσουν στρατέυματα για να κατακτήσουν τους ελλαδικούς σλάβους, προωθούσαν φιλορωμαίους σλάβους άρχοντες, ώστε τουλάχιστον να μην ενοχλούνται οι όποιες ρωμαϊκές κτήσεις στον ελλαδικό χώρο. Το μεγαλύτερο όμως μέρος του ελλαδικού χώρου είχε πάψει να είναι πολιτικό μέρος της αυτοκρατορίας. Ούτε φόροι συλλέγονταν ούτε διοικητές διορίζονταν στα κάστρα (εξαίρεση φυσικά το μικρό θεματάκι Ελλάδος και τα «δουκάτα» Κεφαλλονιάς και Θεσσαλονίκης μαζί με μεμονωμένα παράλια κάστρα). Όπως γράφει και ο Curta, σχολιάζοντας την ρήση του Willibald ότι έξω από τα τείχη της Μονεμβασιάς ήταν “terra sclavenica” = «Σκλαβινία». Εξηγεί αμέσως ο Curta πως ο όρος Σκλαβινία δεν πρέπει να εκληφθεί ως εθνοτικός, δλδ δεν σήμαινε ότι στην περιοχή κατοικούσαν μόνο ή παρα πολλοί σλάβοι, αλλά ως πολιτικός, δλδ ότι η περιοχή εξαιτίας του φαινομένου του σλαβικού εποικισμού είχε καταλήξει εκτός των ορίων της αυτοκρατορίας, ήταν δυνάμει εχθρική (αλλά όχι πάντοτε φυσικά, ίσως η φιλική συμβίωση να ήταν ο κανόνας, αλλά αυτό δεν ήταν συνεχώς εγγυημένο) και η εξουσία του βυζαντινού αυτοκράτορα και των αντιπροσώπων του σε εκείνα τα μέρη δεν ίσχυε.

      Αν ψάξεις, θα δεις ότι η Φιλιππούπολη δεν έπεσε στους Σλάβους, αλλά πολύ αργότερα στους Βουλγάρους. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι σε ένα χωριό 2χλμ από την Φιλιππούπολη ίσχυε η εξουσία του αυτοκράτορα, ούτε φυσικά σημαίνει ότι η ίδια η Φιλιππούπολη συνέχισε να λειτουργεί «φυσιολογικά» σαν βυζαντινή πόλη όσο ακόμα δεν είχε πέσει στους Σλάβους.

  7. Γιώργος Θαλάσσης

    ” Τέλος μαθαίνουμε για το φύλο των Βαϊουνιτών οι οποίοι πρωτοεμφανίζονται ανάμεσα στα φύλα που λεηλάτησαν με «μονόξυλα» τις Σποράδες κοντά στην Θεσσαλική ακτή και που αργότερα τους βρίσκουμε στην Θεσπρωτία όπου έδωσαν στην περιοχή το μεσαιωνικό της όνομα Βαγενέτια.”
    Αναφέρεται στα “θαύματα” η λεηλασία των Σποράδων ή κάπου αλλού; Υπάρχει πηγή που αναφέρει την εγκατάσταση των Βαϊουνιτών στη Θεσπρωτία; Τέλος η θεωρία του Μαλιγκούδη Vajьnit (j) I < vajьnь = πολεμιστής, μήπως ευσταθεί; Καλό βράδυ.

    • Γειά σου Γιώργο.

      Οι σλαβικές επιδρομές στα νησιά του Αιγαίου αναφέρονται στα «Θαύματα». Δυστυχώς δεν έχω το βιβλίο σε pdf. Οι σελίδες πάντως είναι αυτές:

      Για την εγκτάσταση στην Ήπειρο δεν μου έρχεται κατά νου κάποια πρωτογενής πηγή, μόνο πολλές δευτερογενείς που συνδέουν το όνομα Βαγενέτια με του Βαϊουνίτες.

      Αν θυμηθώ/βρω κάτι θα σου πω.

      Είναι πολύ πιθανή η ετυμολογία Βαϊουνίτες = Vojnici = «Πολεμιστές»

  8. Γιώργος Θαλάσσης

    Ευχαριστώ για τις πληροφορίες (Δεν εννοώ μόνον αυτές, αλλά όσες πήρα συνολικά από το ιστολόγιό σου). Γράφω ένα άρθρο για την Βαγενετία γι αυτό ενδιαφέρομαι (είμαι απ’ τα μέρη). Επίσης ασχολούμαι με τα τοπωνύμια της περιοχής, οπότε οι Σλάβοι είναι παντού! Τέλος τα αρχαία τοπωνύμια (Πίνδος, Αχέρων, Θύαμις) με αναγκάζουν να ανακατεύω πρωτοέλληνες και προέλληνες ΙΕ και μη.
    Σ΄ευχαριστώ ξανά και καληνύχτα!

  9. Καλησπέρα.

    Να σε ρωτήσω κάτι; Τί γνώμη έχεις για τον Φαλλμεράυερ και τα συμπεράσματα του, όσον αφορά το Χρονικό της Μονεμβασιάς; Διάβασα κάποια σχόλια που έκανε ένας φίλος για το θέμα αυτό (και για τις κριτικές εναντίον του Φαλλμεράυερ) και θα ήθελα τη γνώμη σου.

    • Καλησπέρα.

      Το λάθος του Φαλμεράουερ δεν ήταν τα συμπεράσματά του, αλλά ο βιολογικός τρόπος με τον οποίο εξήγησε την ασυνέχεια.

      Τα συμπεράσματα του Φαλμεράουερ είναι ορθά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνέβη μαζικός σλαβικός σλαβικός εποικισμός της Ελλάδος και, αργότερα, αλβανικός. Και υπάρχουν και ένα σωρό άλλοι λαοί που εκγαταστάθηκαν στον Ελλαδικό χώρο κατά τον μεσαίωνα.

      Βέβαια αυτό δεν έχει καμία σχέση με την εθνοτική ασυνέχεια μεταξύ αρχαίων και νέων Ελλήνων.

      Η εθνοτική ασυνέχεια οφείλεται στον επανεθνοτισμό των ελληνοφώνων από Έλληνες σε εθνοτικούς Ρωμαίους και αυτή η διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με το αν οι Νεοέλληνες είναι ή δεν είναι βιολογικοί απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Οι αρχαίοι Έλληνες κάποια στιγμή αποφάσιαν να «αυτοκτονήσουν» εθνοτικά και να γίνουν Χριστιανοί Ρωμαίοι.

      Από εκεί και μετά, η προκύψασα μεσαιωνική Ρωμαϊκή ταυτότητα, σαν «τον καλό τον μύλο που όλα τ΄αλέθει», διατηρήθηκε “aere perennius” (= «διαχρονικά ανθεκτικότερη κι΄απ΄τον χαλκό»), χωρίς να «προσβληθεί» ιδεολογικά από τις οποιεσδήποτε (και πάμπολλες) επιμειξίες, μέχρι που οι ίδιοι οι Ρωμιοί αποφάσισαν και αυτοί ν΄«αυτοκτονήσουν» εθνοτικά και να γίνουν Έλληνες κατά τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό, επηρεαζόμενοι από το Ευρωπαϊκό ρεύμα του Φιλελληνισμού (= Αγάπη για την Αρχαία Ελλάδα).

      Ο Αντώνης Καλδέλλης γράφει πολύ σωστά πως οι μεσαιωνικοί Ρωμαίοι (= «Βυζαντινοί» ή κατά το νεοελληνικό παραμύθι «οι μεσαιωνικοί Έλληνες») πίστευαν ότι μπορούσαν να αφομοιώσουν/εκρωμαΐσουν οποιονδήποτε λαό κατέληγε να ζει εντός της Ρωμανίας και σε αυτό το θέμα αποδείχτηκαν περισσότερο «υπερσυμπεριληπτικοί» (ultra-inclusive) και από τους πολιτικούς τους προδρόμους (τους αρχαίους Ρωμαίους).

      Μόνο τους αρμενικής καταγωγής Ρωμαίους να πάρεις φτάνει. Ένα σωρό αυτοκράτορες, τα 2/3 των μεγάλων στρατηγών και το 30% των Μικρασιατικών στρατευμάτων κατά την μέση περίοδο ήταν Αρμενικής καταγωγής.

      Ο πατριάρχης φώτιος, ο πιο κλασικά μορφωμένος άνθρωπος της εποχής του, ήταν Αρμενικής καταγωγής. Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ τον αποκαλούσε «χαζαρομούρη» (“Khazar-faced”). Ο Φώτιος ήταν συγγενής με τον Ιωάννη τον Γραμματικό που ήταν αδελφός του Αρμένιου στρατηγού Αρσαβήρ Μοροχαρζάνιου.

      Byzantine writers also report that Emperor Michael III (r. 842–867) once angrily called Photios “Khazar-faced”, but whether this was a generic insult or a reference to his ethnicity is unclear.[11]

      Η ίδια ιστορία συνέβη και με τους Σλάβους που εποίκισαν την ελλαδική χερσόνησο. Ο Λέων ο Σοφός στα Τακτικά γράφει πως ο πατέρας του Βασίλειος (στην πραγματικότητα ο Νικηφόρος Α΄ και οι άμεσοι διάδοχοί του):

      – τους εκγραίκωσε γλωσσικά (τους δίδαξε την ελληνική γλώσσα)
      – τους τίμησε με το βάπτισμα (δηλαδή τους εκχριστιάνισε)
      – τους έθεσε υπό την εξουσία αρχόντων κατά τον ρωμαϊκό (πολιτικό) τύπο (με άλλα λόγια τους ενσωμάτωσε στην Res Publica Romana/Ρωμαϊκή Πολιτεία)
      – τους δίδαξε να πολεμούν τους εχθρούς των Ρωμαίων (τους ενσωμάτωσε στον Ρωμαϊκό στρατό).

      [Τακτικά, 18.95] Ταῦτα [τὰ Σκλαβικὰ δὲ ἔθνη] δὲ ὁ ἡμέτερος ἐν θείᾳ τῇ λήξει γενόμενος πατὴρ καὶ Ρωμαίων αὐτοκράτωρ Βασίλειος τῶν ἀρχαίων ἐθῶν μεταστῆναι καὶ, γραικώσας, καὶ ἄρχουσι κατὰ τὸν Ρωμαϊκὸν τύπον ὑποτάξας, καὶ βαπτισμάτι τιμήσας, τῆς τε δουλείας ἠλευθέρωσε τῶν ἑαυτῶν ἀρχόντων, καὶ στρατεύεσθαι κατὰ τῶν Ρωμαίοις πολεμούντων ἐθνῶν ἐξεπαίδευσεν, οὕτω πως ἐπιμελώς πεὶ τὰ τοιαῦτα διακείμενος, διὸ καὶ ἀμερίμνους Ρωμαίους ἐκ τῆς πολλάκις ἀπὸ Σκλάβων γενομένης ἀνταρσίας ἐποίησεν, πολλὰς ὑπ΄ἐκείνων ὀχλήσεις καὶ πολέμους τοῖς πάλαι χρόνοις ὑπομείναντας.

      Μετάφραση: Αυτά [τα Σλαβικά έθνη] ο πατέρας μας και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Βασίλειος, που τώρα επαναπαύεται στα ουράνια, τα έπεισε να εγκαταλείψουν τα παλαιά τους ήθη και δίδαξε σε αυτά την γραικική γλώσσα, τα έκανε υπήκοα αρχόντων κατά τον ρωμαϊκό τύπο, τα τίμησε με το βάπτισμα, τα ελευθέρωσε από την δουλεία στους δικούς τους δυνάστες και τα εκπαίδευσε να εκστρατεύουν εναντίον των εχθρών των Ρωμαίων. Με αυτόν τον τρόπο χειρίστηκε αυτά τα θέματα και επέτρεψε στους Ρωμαίους να είναι αμέριμνοι και να μην ανησυχούν για τις συχνές σλαβικές ανταρσίες,τις παρενοχλήσεις και τους πολέμους που έπρεπε να υπομένουν στο παρελθόν.

      Σε τι διέφεραν, από αυτό το σημείο και μετά, οι Σλάβοι από τους «άπτωτους» Μικρασιάτες (που όπως είπα ούκ ολίγοι ήταν Αρμένιοι/Αρμενικής καταγωγής);

      Μόνο τα τοπωνύμια έμειναν στο τέλος, ακριβώς όπως μετά τον «αφανισμό» (αφομοίωση) των «Περσών» (Χουρραμιτών Κούρδων/Ιρανών του Θεόφοβου-Νασρ), σύμφωνα με τον Γενέσιο, μόνο το όνομα «περσικές» των Τουρμών που είχαν σχηματιστεί από αυτούς τους «Πέρσες» που εισήλθαν στην Ρωμανία είχε επιβιώσει.

      Και εδώ πλήρης αφομοίωση.

      Ο Θεόφιλος, σύμφωνα με τον Γενέσιο:

      -Τους πάντρεψε με Ρωμαίες γυναίκες, ώστε να αποκτήσουν δεσμούς αγχιστείας με τους Ρωμαίους
      -Τους ενσωμάτωσε στην Πολιτεία των Ρωμαίων
      -Τους ενσωμάτωσε στους «Ρωμαϊκούς Καταλόγους» (Ρωμαϊκό στρατό).
      -Μοίρασε τις Τούρμες σε όλα τα θέματα, και με τον καιρό συνέβη ο «αφανισμός» (αφομοίωση) των «Περσών».

      [Γενέσος 3,3] ὁ Βάβεκ εἰσῄει ἐν χιλιάσιν ἑπτὰ πρὸς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν, κατὰ πόλιν Σινώπην ἀνερευνῶν τὸν Θεοφόβου πατέρα, παρὰ Πέρσαις πάνυ τιμώμενον, Ῥωμαίων ὄντα τοῖς καταλόγοις· ὃν ὁ Βάβεκ κατειληφὼς ἐγγύας τε παρὰ βασιλέως δεξάμενος τὸν ὑπ‘ αὐτόν γε λαὸν καὶ ἑαυτὸν τῷ βασιλεῖ ὑπήκοον τέθεικεν. ὁ δὲ βασιλεὺς Θεόφιλος τὸν μὲν εὐγενῆ νεανίαν Θεόφοβον καταγεραίρει πατρικιότητι καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφὴν τούτῳ πρὸς γάμον ἐκδίδωσιν, τῷ τε Ῥωμαϊκῷ πολιτεύματι τοὺς Πέρσας συναριθμήσας ἀξιωμάτων τε βαθμοῖς καὶ στρατείας πρὸς ἀγχιστείαν τε Ῥωμαίων ἐν γάμοις ἁρμόζεται,

      [3.6] ἐντεῦθεν τοῖς Ῥωμαϊκοῖς θέμασι χιλιάσιν ἐπὶ δυσὶν Περσικὸς ἀριθμὸς ἀπεστέλλετο ὑπὸ χεῖρα τελεῖν τῶν κατὰ στρατηγεσίαν καιροῖς τεταγμένων, ἐφ‘ ὧν καὶ τουρμάρχαι τούτων ἐπιστατεῖν διωρίζοντο. ἀμέλει καὶ ἕως τῶν ἐνταυθοῖ χρόνων τὴν προσηγορίαν Περσῶν αἱ τῶν θεμάτων τοῦρμαι κεκλήρωνται, ἐφ‘ οἷς διεσπάρησαν.

      [3.7] Τοιούτου δὴ πέρατος τὰ τῶν Περσῶν ὅλως τετύχηκε μετὰ τὴν στασιῶτιν κακόνοιαν οὕτω διανεμηθέντων καὶ σχεδὸν εἰς ἀφανισμὸν χωρησάντων.

      Ξανά, «ο καλός ο μύλος όλα τ΄αλέθει».

      Τώρα το αν οι Νεοέλληνες κατάγονται ή όχι από τους αρχαίους Έλληνες, εγώ προσωπικά δεν το θεωρώ σοβαρό ερώτημα. Δεν άκουσα ποτέ κανένα να αναρωτιέται αν ο Ευκλείδης και ο Ερατοσθένης που ζούσαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά την Ελληνιστική περίοδο ήταν ή όχι «γνήσιοι» Έλληνες.

      Ξέρει κανείς από που κρατούσε η σκούφια του Ευκλείδη και του Ερατοσθένη;

      Επομένως, για να καταλήξω:

      1) Σαφώς υπήρξε μαζικός σλαβικός εποικισμός της Ελλάδος, αφού μεγάλο τμήμα της περιοχής έμεινε εκτός Ρωμαϊκής Αρχής για περίπου 150 χρόνια.
      2) Δεν πιστεύω ότι υπήρξε στιγμή που η Ελληνική γλώσσα έπαψε να μιλιέται στα τοπικά κάστρα κατά τα 150 αυτά χρόνια. Τώρα στην εξοχή γύρω από τα κάστρα δεν ξέρω τι έγινε. Αλλά 150 χρόνια μου φαίνονται λίγα για να εξαφανιστεί τελείως η ελληνική γλώσσα.

      3) Σαφώς υπάρχει εθνοτική ασυνέχεια μεταξύ Νεοελλήνων και αρχαίων Ελλήνων, αλλά αυτή δεν έχει καμία σχέση με το αν κατάγονται ή όχι οι Νεοέλληνες από τους αρχαίους Έλληνες. Η ασυνέχεια οφείλεται στον διπλό επανεθνοτισμό (Έλληνες > Χριστιανοί Ρωμαίοι κατά την μετάβαση από την αρχαίοτητα στον μεσαίωνα και Ρωμαίοι > Έλληνες κατά την περίοδο του Νεοελληνικου Διαφωτισμού).

      • Μου φαίνεται παράξενο αυτό που λες. Το ότι άλλαξαν όνομα (από Έλληνες σε Ρωμιοί/Ρωμαίοι) σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν και δεν είχαν συνέχεια; Αλλά ας δεχτώ αυτό που λες. Επιμιξίες έγιναν, να δεχτώ ότι έγιναν σε μεγάλο βαθμό. Είναι δυνατόν ωστόσο να πούμε ότι φυλετικά/βιολογικά οι αρχαίοι Έλληνες εξαφανίστηκαν τελείως; Σύμφωνα με τους νόμους του Μέντελ ποτέ δεν θα μπορούσε να υπάρξει μία τέτοια “εξαφάνιση”, εκτός αν ένας πληθυσμός μετανάστευε ολόκληρος από μία περιοχή σε μία άλλη. Όμως αν νέος πληθυσμός εισέρεε σε μια περιοχή, τότε ο παλιός πληθυσμός δεν θα εξαφανιζόταν, αλλά θα ερχόταν σε επιμιξία με τους επύληδες, και βιολογικά οι απόγονοι τους άλλοι θα είχαν τα φυλετικά χαρακτηρηστικά των παλαιών κατοίκων, άλλοι τα χαρακτηρηστικά των επύληδων και άλλοι θα είχαν μικτά χαρακτηρηστικά. Δηλαδή δεν θα υπήρχε 100% εξαφάνιση.

      • Είναι δυνατόν ωστόσο να πούμε ότι φυλετικά/βιολογικά οι αρχαίοι Έλληνες εξαφανίστηκαν τελείως;

        Το πρόβλημα στον συλλογισμό σου είναι ότι δεν υπήρξαν ποτέ «φυλετικοί/βιολογικοί» αρχαίοι Έλληνες για να εξαφανιστούν.

        Αντίστοιχα δεν υπήρξαν ποτέ «βιολογικοί/φυλετικοί» Σλάβοι, Αλβανοί, Γάλλοι, Αμερικάνοι.

        «Βιολογικά» υπήρξαν και υπάρχουν μόνο Homo Sapiens.

        Πρέπει να καταλάβεις ότι οι εθνοτικές ταυτότητες είναι κοινωνικά κατασκευάσματα, όπως λ.χ. οι θρησκείες.

        Θα μιλούσες ποτέ για «βιολογικούς/φυλετικούς» Χριστιανούς;

        Πρέπει να καταλάβεις ότι οι [ανθρώπινες] εθνοτικές ταυτότητες δεν είναι ράτσες σκυλιών.

        Όταν γράφεις ότι οι αρχαίοι Έλληνες «απλά άλλαξαν το όνομα», υπαινίσσεσαι ότι διατήρησαν κάποιο «περιεχόμενο» και απλώς άλλαξαν το «κουτί».

        Στην πραγματικότητα το μόνο που διατηρήθηκε είναι η ελληνοφωνία (και λίγα έθιμα που ανάγονται στην αρχαιότητα και τα οποία ο χριστιανισμός δεν θεώρησε ως απειλητικά).

        Το σφάλμα σου είναι ανάλογο με το να λες ότι οι χριστιανικοί πληθυσμοί που εξισλαμίστηκαν «απλά άλλαξαν το όνομα της θρησκείας τους», αλλά κρἀτησαν το «χριστιανικό τους αίμα».΄

        Πως γίνεται να έχουν «χριστιανικό αίμα», όταν και οι χριστιανοί πρόγονοί τους κάποτε ήταν πολυθεϊστές που έγιναν χριστιανοί;

        Σίγουρα υπήρξαν κάποιοι εξισλαμισμένοι που ήταν «κρυπτοχριστιανοί» (δλδ έγιναν μουσουλμάνοι μόνο κατ΄όνομα, για να αποκτήσουν τα κοινωνικά πλεονεκτήματα), αλλά η πλειοψηφία των χριστιανών που εξισλαμίστηκαν δεν κοίταξε πίσω. Έγιναν κανονικοί πιστοί μουσουλμάνοι, δλδ απέκτησαν μια καινούρια θρησκευτική ταυτότητα και θεωρούσαν τους χριστιανούς «γκιαούρηδες/άπιστους», όπως όλοι οι μουσουλμάνοι.

        Αν άκουγες κάποιον να ισχυρίζεται λ.χ. ότι οι σημερινοί Τούρκοι «μόνο κατ΄όνομα» είναι μουσουλμάνοι, γιατί έχουν «χριστιανικό αίμα», θα σου φαινόταν ή δεν θα σου φαινόταν περίεργη αυτή η φράση; Είναι σίγουρο ότι η πλειοψηφία των Τούρκων κατάγεται από Χριστιανικούς πληθυσμούς. Αυτό όμως δεν τους κάνει λιγότερο μουσουλμάνους.

        Μπορεί κάποια γενετική μελέτη να προσδιορίσει τους Χριστιανούς από το «αίμα» (DNA) τους; Μπορεί να προσδιορίσει τους μουσουλμάνους από το «αίμα» (DNA) τους; Μπορεί άραγε να προσδιορίσει τους άθεους από το «αίμα» (DNA) τους;

        Νομίζω πως είναι εύκολο να καταλάβεις ότι δεν μπορεί, γιατί πολύ απλά αυτές οι συλλογικές κατηγορίες δεν ορίζονται βιολογικά.

        Το ίδιο ισχύει και με τις άλλες συλλογικές ταυτότητες που είναι κοινωνικά κατασκευάσματα, όπως η εθνοτική ταυτότητα (όταν αυτή υπάρχει, γιατί δεν πρέπει να την θεωρούμε δεδομένη ανά πάσα στιγμή).

      • Μα εγώ δεν μιλάω για τον πολιτισμό. Πώς να μιλήσω για “χριστιανικό αίμα” αφού κάτι τέτοιο δεν υφίσταται; Αναφέρομαι στην φυλετική σύσταση του πληθυσμού που κατοικούσε εδώ στα αρχαία χρόνια, μέχρι τουλάχιστον πριν την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους.

        “το μόνο που διατηρήθηκε είναι η ελληνοφωνία” Μα δεν αναφέρομαι στα πολιττισμικά τους χαρακτηρηστικά. Δεν αναφέρομαι στην πολιτισμική ή στην εθνική τους ταυτότητα (έθνος και φυλή δεν ταυτίζονται) αλλά στην φυλετική τους υπόσταση/σύσταση.

      • Ποια φυλετική υπόσταση;

        Και ποιος σου είπε ότι υπήρχε/υπάρχει «ελληνική», «σλαβική» ή «αλβανική» βιολογική «φυλή»;

        Μείγματα της ίδιας ντουζίνας απλοομάδων είναι όλοι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί. Απλώς αλλάζουν τα ποσοστά από περιοχή σε περιοχή.

        Τι θα πει βιολογική «φυλή»;

        Έχει τύχει ν’ανοίξεις κανένα βιβλίο γενετικής πληθυσμών;

        Γύρω στο 50% είναι η δυσανεξία στη λακτόζη σε όλα τα Βαλκάνια.

        Σε κάθε χωριό θα βρεις ανθρώπους που μπορούν (ανεκτικοί) και δεν μπορούν (δυσανεκτικοί) να απορροφήσουν τη λακτόζη.

        Οι ανεκτικοί έχουν τουλάχιστον ένα ανεκτικό γονίδιο (ΑΑ ή Αα), ενώ οι δυσανεκτικοί είναι ομοζυγωτικοί ως προς το δυσανεκτικό γονίδιο (αα).

        Σε ποια «φυλή» ανήκουν οι ανεκτικοί πληθυσμοί και σε ποια «φυλή» ανήκουν οι δυσανεκτικοί;

        Σε ποια φυλή ανήκουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου που έχουν το ογκογονίδιο RET που σχετίζεται με ΜΕΝ 2Α και 2Β και σε ποια «φυλή» ανήκουν όλοι οι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν αυτό το ογκογονίδιο;

        Σε ποια φυλή ανήκουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου που έχουν τα ογκογονίδια BRCA1 και BRCA2 που στη γυναίκα σχετίζονται επιδημιολογικά με τον καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών και σε ποια φυλή ανήκουν οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτά τα ογκογονίδια;

        Η Angelina Jolie λ.χ. έκανε διπλή προληπτική μαστεκτομή (και αργότερα προληπτική ωοφορεκτομή) επειδή έχει το ογκογονίδιο BRCA1 και μητέρα με καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών, γιαγιά με καρκίνο των ωοθηκών και θεία με καρκίνο του μαστού. Ο συνδυασμός BRCA1+ και το οικογενειακό της ιστορικό (μητέρα, γιαγιά και θεία) την κατατάσσουν επιδημιολογικά σε ένα πληθυσμιακό κλάσμα με 87% πιθανότητα να αναπτύξει καρκίνο του μαστού και 50% πιθανότητα για καρκίνο των ωοθηκών.

        Σε ποια βιολογική «φυλή» ανήκει η Angelina Jolie;

      • Σίγουρα υπήρξαν επιμειξίες στον Μεσαίωνα και στην Τουρκοκρατία με Σλάβους και Αλβανούς, αλλά είναι λογικά αδύνατον να σκεφτούμε ότι όλος ο αρχαίος ελληνικός πληθυσμός εξαφανίστηκε. Σίγουρα υπάρχουν Έλληνες σήμερα με προγόνους Αλβανούς, όπως οι Αρβανίτες της βόρειας Πελοποννήσου, αλλά δεν είναι το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού.

        Οι θεωρίες του Φαλμεράυερ όμως απορρίφθηκαν ως υποκειμενικές και αντιεπιστημονικές από την Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών και Κλασικών Μελετών, ενώ ο ίδιος δέχτηκε επικρίσεις και από αρκετούς Ευρωπαίους ιστορικούς, και όχι μόνο από Έλληνες.

        – Το 1832 ο Γερμανός Τσινκάιζεν επεσήμανε μεγάλα λάθη στις ερμηνείες του Φαλμεράυερ για τοπωνυμια στην Ελλάδα, που αποδίδονται δήθεν στους Σλάβους (που τότε αποκαλούνταν Σκλαβήνιοι).

        – Το 1847 ο καθηγητής Φόν Όβ επιβεβαίωσε και συμπλήρωσε τις επισημάνσεις του Τσινκάιζεν.

        – Το 1870 ο Κάρλ Χόπφ συνέγραψε ευρύτερη εργασία/απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράυερ.

        – Το 1871 ασχολήθηκε με την κατάρριψη αυτών των θεωριών και ο Μπέρναρντ Σμίντ.

        – Ο καθηγητής Αναστάσιος Γεωργιάδης-Λευκίας το 1843 παρουσίασε μία σειρά εθίμων που επιβιώνουν από την αρχαιότητα έως σήμερα, δίνοντας το λαογραφικό πλήγμα στην θεωρία του Φαλμεράυερ.

        Για πολλούς από τους επικριτές του Φαλμεράυερ στην Ελλάδα το έργο του ήταν βαθιά ιδεολογικό και οδηγούμενο από πολιτικά κίνητρα και φιλοδοξίες καθώς υπό τον φόβο της Ρωσικής επέκτασης στη Μεσόγειο, ήθελε μια ισχυρή Οθωμανική Αυτοκρατορία. (Veloudis, Giorgos, “Jakob Philipp Fallmerayer and the birth of the Greek historicism”, 1982.)

        1. Ο Φαλμεράυερ ανέφερε ότι κατά τον χρονικογράφο Προκόπιο είχαν εγκατασταθεί Σλάβοι σε Θεσσαλονίκη και Λάρισα τον 6ο αιώνα, ενώ ο Προκόπιος δεν γράφει πουθενά κάτι τέτοιο ❗

        2. Ο Φαλμεράυερ χρησιμοποίησε το λεγόμενο Χρονικό της Μονεμβασιάς για να ισχυριστεί ότι οι Σλάβοι κυριάρχησαν στην Ελλάδα επί 200 χρόνια ❗

        Τι όμως γράφει για τους Σλάβους αυτό το χρονικό :;;;:

        Γράφει ότι (το 807) οι Σλάβοι που διαβιούσαν στην Πελοπόνησσο στασίασαν και πολιόρκησαν την Πάτρα. (η πόλη των Πατρών δεν διέθετε δικό της στρατό, γιαυτό κλήθηκε ο “Βυζαντινός” στρατός. Ώσπου να έρθει οι ίδιοι οι Πατρινοί εξήλθαν από την πόλη και διέλυσαν τους συναθροισμένους Σλάβους ❗ ) Άρα οι Έλληνες κάτοικοι υπήρχαν δεν είχαν απορροφηθεί από τους Σλάβους και ήταν ακμαίοι. Στη συνέχεια ήρθε στην Πελοπόνησσο ο Βυζαντινός στρατός (και πάλι το 807), ο οποίος <>

        Που είναι λοιπόν η κυριαρχία των Σλάβων και η εξαφάνιση των Ελλήνων; Τί λέει όμως το ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ; Στο κείμενο φαίνεται καθαρά ότι:

        1. Οι Άβαροι και Σλαύοι μπήκαν στην Αττική και στην Πελοπόννησο (Ιβήρων 24)
        2. ΠολλοίΈλληνες έφυγαν για Αίγινα ή για Ιταλία. (Ιβήρων 27, 28 και 29)
        3. Άλλοι κατέφυγαν σε δύσβατους τόπους. (Ιβήρων 30 και 31)
        4. Ο στρατηγός Σκληρός έδιωξε τους Αβάρους – επανέφερε τους Έλληνες (Ιβήρων 34)
        5. Όταν εκδιώχθηκαν οι Άβαροι και οι Σλαύοι, ο Αυτοκράτωρ Νικηφόρος Α΄ έδωσε κίνητρα να γυρίσουν οι ελληνικές οικογένειες που είχαν φύγει στην Ιταλία. Τους απέδωσε την περιουσία που είχαν εγκαταλείψει. Όμως σε πρώην σλαυικούς καταυλισμούς και οικισμούς που δεν διεκδικούσε κανείς, εγκατέστησε «Καφήρους, Θρακησίους και Αρμενίους» για να μη μείνουν χέρσες και ακαλλιέργητες οι γαίες (Ιβήρων 35).

        Το νότιο βαλκανικό τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας διέθετε στα μέσα του 8ου αιώνα αρκετούς ελληνικούς πληθυσμούς ώστε ο Κωνσταντίνος ο Ε’ να μεταφέρει «εκ των νήσων και Ελλάδος και των κατωτικών μερών» πληθυσμούς για να πυκνώσει τον πληθυσμό της Κωνσταντινούπολης που είχε αραιωθεί από τον λιμό του 746. Την ίδια εποχή άλλες πηγές μιλούν για ολόκληρα τμήματα του ελληνικού χώρου, κυρίως τα παράλια, που είχαν ξεφύγει εντελώς από τις σλαβικές επιδρομές. Γενικά αυτές οι πηγές ισχυρίζονται πως ο ελληνισμός που έμεινε επί τόπου ήταν αρκετός σε όγκο και συνοχή ώστε, βοηθούμενος από την πολιτική της κεντρικής εξουσίας να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη και να αφομοιώσει τα ξένα στοιχεία και πως κάποιοι εκ των Σλάβων μεταφέρθηκαν στη Μικρά Ασία και αντικαταστάθηκαν από ελληνικούς ή εξελληνισμένους πληθυσμούς από την ίδια περιοχή και πως ταυτόχρονα, ελληνικοί πληθυσμοί που είχαν καταφύγει στα νησιά του Αιγαίου και στις οχυρές πόλεις επιστρέφουν στους τόπους τους. (Σβορώνος Νίκος, “Το ελληνικό Έθνος. Γένεση και διαμόρφωση του νέου Ελληνισμού.”, Εκδ. Πόλις, 2004., σελ. 40-44.)

        Kατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας από τον Άξονα (1941-1944) οι απόψεις του Φαλμεράυερ φέρεται να ήταν δημοφιλείς στους ναζιστικούς κύκλους και να χρησίμευαν, κατά κάποιο τρόπο, ως άλλοθι για όσα κακά διέπραξαν στην Ελλάδα. Μάλιστα για αυτό το λόγο θεωρήθηκε σκόπιμο να πειστούν οι μορφωμένοι στην κλασική παιδεία αξιωματικοί του Γερμανικού Στρατού ότι οι σύγχρονοι κάτοικοι της Ελλάδας δεν είχαν ουδεμία σχέση με την Αρχαία Ελλάδα ώστε να μπορέσουν να προβούν πιο ευκόλα σε βιαιοπραγίες και δολοφονίες κατά Ελλήνων. (Coleman, ed. by John E.; Walz, Clark A. “Greeks and barbarians essays on the interactions between Greeks and non-Greeks in antiquity and the consequences for Eurocentrism.” Bethesda, Md.: CDL Press (1997), p. 286.)

        Επίσης σημειώθηκαν και περιπτώσεις που ναζί ερευνητές πραγματοποίησαν έρευνες κατά τη διάρκεια της Κατοχής για τον ίδιο σκοπό. (Alexandru Madgearu, Martin Gordon. The wars of the Balkan Peninsula: their medieval origins. Scarecrow Press, 2008, p. 142-144)

  10. Χρήστος

    Μα αυτό σου εξηγεί Αλί. Όπως δεν υπάρχει χριστιανικό αίμα, έτσι ακριβώς δεν υπάρχει ελληνικό αίμα και δεν υπάρχει παοκτσήδικο αίμα. Πολιτισμικές ταυτότητες είναι , δεν ανιχνεύονται στο αίμα. Δεν υπάρχει φυλετική σύσταση. Συσκοτιστικοί – νομιμοποιητικοί μύθοι είναι οι εθνικές ιδεολογίες.

    Γιατί καταλαβαίνεις ότι το “έθνος” των χριστιανών ή το “έθνος” του ΠΑΟΚ είναι πολιτισμικό φαινόμενο, αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι και το έθνος είναι ακριβώς ίδιας ποιότητας φαινόμενο? Γιατί αν εννοείς την “φυλετική σύσταση” με την βιολογική σημασία τότε πάλι δεν μπορούμε να μιλάμε για έθνη πχ Γερμανών, Τούρκων, Κούρδων κλπ αλλά για το “έθνος” των μυταράδων ή των σουβλερών αυτιών, ή των ξανθών κλπ.

    • Και οι περισσότερες από αυτές τις διαφοροποιήσεις δεν οφείλονται μόνο σε γενετική διαφορά, αλλά οφείλονται στην αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος.

      Το μεγαλύτερο φιάσκο ήταν η «κρανιομετρία» όπου, πριν το 1950, υπήρχε μια κρανιομετρική μανία για τον προσδιορισμό των «φυλών». Ένα σωρό ανεξάρτητες μελέτες έδειξαν ότι η μορφή του κρανίου εξαρτάται σημαντικά από το περιβάλλον/κλίμα στο οποίο αναπτύσσεται ο άνθρωπος.

  11. De Administrando Empero

    Imperio

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s